Τι ήθελε να πει ο ποιητής... με τον Neo, στην τριλογία του "The Matrix" – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Τι ήθελε να πει ο ποιητής… με τον Neo, στην τριλογία του “The Matrix”

Τι ήθελε να πει ο ποιητής... | 20-12-2018 |

Και ίσως διαβάζοντας αυτόν τον τίτλο, να σκέφτηκες “τι μπορεί να ειπωθεί, ή να γραφτεί, που δεν έχει ειπωθεί ή γραφτεί ήδη;” Και θα σου απαντήσω, μπορεί και τίποτα.

Για την ιστορία: Το “The Matrix” είναι μία από τις πιο επιδραστικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας που έχουμε δει ποτέ. Προβλήθηκε το 1999, με τα δύο επόμενα κεφάλαια, τα “The Matrix: Reloaded” και “The Matrix: Revolutions”, και βγαίνουν στις αίθουσες back to back, το 2003. Επίσης την ίδια χρονιά, είδαμε και το “The Animatrix”, μία σειρά από ταινίες animation μικρού μήκους, εμπνευσμένες από την ταινία, και όχι μόνο.

Ο Neo, δηλαδή o Keanu Reeves, είναι ένας απλός χάκερ. Μέχρι την στιγμή που ένα μήνυμα στον υπολογιστή του θα τον οδηγήσει σε μία συνάντηση με τον Μορφέα. Εκείνος θα του εξηγήσει ότι ο κόσμος στον οποίο ζει δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία εξομοίωση υπολογιστή, στην οποία είναι αιχμάλωτος. Ο πραγματικός κόσμος είναι κάτω από την εξουσία των Μηχανών, και όσοι έχουν καταφέρει να ξεφύγουν ζουν υπογείως, στην Zion. Και του δίνεται μία επιλογή. Μπορεί να πάρει το μπλε χάπι, και να ξυπνήσει στο κρεβάτι του σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, χωρίς να έχει την γνώση των πραγμάτων. Μπορεί όμως να πάρει το κόκκινο, και έτσι να ανακαλύψει όλη την αλήθεια.

Δεν θα ασχοληθώ με τις θρησκευτικές αναφορές, αφενός γιατί είναι ξεκάθαρες, αφετέρου γιατί υπάρχουν eidtors εκεί έξω που το έχουν κάνει καλύτερα από εμένα. Η ερώτηση όμως παραμένει: Τι ήθελε να πει ο ποιητής στο “The Matrix”; (πέρα από τα προφανή). Πάμε να επιχειρήσουμε μία διαφορετική ανάγνωση της ταινίας, σχεδόν 20 χρόνια μετά την προβολή της.

Η επιλογή του Reeves, δεν είναι τυχαία. Ναι, δεν ήταν η πρώτη επιλογή των Wachowskis (η πρώτη ήταν ο Will Smith), αλλά αποδείχθηκε ιδανική, κυρίως για ένα “μειονέκτημα” του ηθοποιού. Ο Reeves είναι αυτό που λέμε neutral face. Φαινομενικά δεν είναι ούτε καλός, ούτε κακός. Είναι στην ουδέτερη ζώνη. Είναι ένας αρκετά καλός ηθοποιός, έχει δώσει τα δείγματά του, αλλά σίγουρα δεν θα σου ερχόταν στο μυαλό για μία action-packed ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Κι όμως, για το σύμπαν, και το σενάριο, του Matrix, αποδείχθηκε ιδανική επιλογή. Και αυτό γιατί πρέπει να ταυτιστείς με τον Neo. Γιατί ο Neo, είσαι εσύ. Ο θεατής. Σου δίνεται λοιπόν μια επιλογή, και εσένα: Από την μία μπορείς να πάρεις το δικό σου μπλε χάπι, και να αγνοήσεις όλα όσα θέλει να σου πει η ταινία, και να εστιάσεις στην δράση και στα εφέ (και καλά θα κάνεις, μην ξεχνάς, ο όρος bullet time ανήκει στην ταινία). Ή μπορείς να πάρεις το κόκκινο χάπι σου, να γυρίσεις τον καθρέφτη προς τα εσένα, και να δεις μια πραγματικότητα, που σου περιγράφει η ταινία το 1999, η οποία είναι το ίδιο ζοφερή και σύγχρονη με το τώρα.

Οι δικές μας “Μηχανές” είναι οι οθόνες μας. Η τηλεόρασή μας. Ο υπολογιστής μας. Το tablet ή το smartphone, από το οποίο μπορεί τώρα να διαβάζεις αυτές τις γραμμές. Σε χρησιμοποιούν για την δική τους ζωή, για την δική τους ενέργεια. Σκέψου λίγο πώς ζούμε όλοι αυτή την στιγμή. Facebook, Twitter, Instagram, Tumblr, ATM, POS, e-banking, mail. Ζούμε στην τεχνολογική επανάσταση, σε μία σχέση εξάρτησης από την τεχνολογία. Αλλά τουλάχιστον, μέχρι στιγμής, αυτό το κομμάτι της είναι αμφίδρομο.

Η ταινία λοιπόν, από την αρχή της, μέχρι το (ίσως) προβλέψιμο φινάλε της, θέτει ένα πολύ σημαντικό ερώτημα: εσύ τι θα έκανες; Θα έπαιρνες το κόκκινο χάπι, προσπαθώντας να βρεις την απαρχή της ζωής (σου), ή θα προτιμούσες να ζήσεις στην άγνοια ευτυχισμένος;

Στο “Reloaded”, o Neo συναντά την Προφήτη, και τότε αρχίζει για πρώτη φορά να καταλαβαίνει ότι ο σκοπός της ύπαρξης του δεν είναι να κάνει επιλογές, αλλά να αντιληφθεί τον λόγο που τις κάνει. Ακριβώς όπως και ο καθένας μας. Στο “Revolutions”, όταν συναντά τον αρχηγό των μηχανών, ο Neo φαίνεται άδειος, κενός. Μιλάει στον μεγαλύτερο εχθρό του με σιγουριά και βεβαιότητα. Αλλά κυρίως χωρίς συναίσθημα. Και αυτό γιατί καλείσαι εσύ σαν θεατής να γεμίσεις τα κενά. Πώς αισθάνεται ο Neo σε αυτή την θέση; Όπως θα αισθανόσουν και εσύ. Τι πρέπει να πει; Πάνω κάτω, αυτά που θα έλεγες και εσύ. Γιατί θα ήθελες να είσαι ο Neo. Γιατί πρακτικά είσαι. Και το κάνεις καθημερινά.

Προσπαθείς να βγάλεις άκρη. Προσπαθείς να καταλάβεις το νόημα των πράξεων, είτε των δικών σου, είτε των άλλων.

Είσαι και εσύ, ο ένας. Ο “The One”. Της δικής σου ζωής.