Έχω Θυμό... (?) με το φινάλε του House Of Cards – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Έχω Θυμό… (?) με το φινάλε του House Of Cards

Έχω Θυμό... | 5-11-2018 |

Το ερωτηματικό στον τίτλο δεν είναι τυχαίο. Ώρες μετά την παρακολούθηση του φινάλε μίας από τις πιο επιδραστικές σειρές στην ιστορία της τηλεόρασης, δεν ξέρω αν αυτό που νιώθω είναι ακριβώς θυμός. Είναι θυμός; Είναι απογοήτευση; Δεν ξέρω. Αλλά δεν θα με απασχολήσει κιόλας.

Το φινάλε ήρθε. Προβλήθηκε, και έφυγε. Και ήταν στοιχειωμένο. Από το ίδιο φάντασμα, που εδώ είχε δύο πρόσωπα.

Η απορία μας σχετικά με το τι θα συμβεί με τον Francis Underwood μας λύθηκε στο πρώτο teaser, όπου η Claire βρισκόταν πάνω από τον τάφο του. Ναι, οκ. Αλλά πώς φτάσαμε εκεί;

Για την ιστορία: Πέρσι η καριέρα του Kevin Spacey καταστράφηκε μετά τους ισχυρισμούς εναντίον του για σεξουαλική παρενόχληση, με πρώτο που τον κατηγόρησε τον ηθοποιό Anthony Rapp, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ο Spacey του την έπεσε σε ένα πάρτι όταν εκείνος ήταν 14 χρονών. Η ιστορία βγήκε στο φως στις 29 Οκτωβρίου, με το Netflix να ανακοινώνει μόλις 5 μέρες αργότερα ότι η 6η σεζόν του “House of Cards”, θα είναι η τελευταία, με τον Spacey εκτός cast.

Ο Frank είναι νεκρός, και το μαθαίνουμε στα πρώτα 2 λεπτά σε μία συζήτηση ανάμεσα σε έναν πράκτορα του FBI, και στην Πρόεδρο Claire Underwood. Το είπαμε και πάμε παρακάτω, σε μία κίνηση να μας πείσει η σειρά ότι πάμε παρακάτω. Και ναι, ο Frank μπορεί να είναι νεκρός, και ο Spacey άνεργος, αλλά θυμάστε παραπάνω που ανέφερα ένα φάντασμα; Ο Frank και ο Spacey στοιχειώνουν τα πάντα. Μια βαριά και πικρή αλήθεια, που σεναριακά δεν μπόρεσε κανείς να αποβάλλει.

Η 5η σεζόν βρήκε τον Frank να παραιτείται, προκειμένου η γυναίκα του να ανέβει στο αξίωμα, αλλά και εκείνος να μπορεί να χειριστεί τις καταστάσεις από τα παρασκήνια. Οπότε ο θάνατος και ο “θάνατος”, μάλλον μας βόλεψαν σεναριακώς.

Πάμε όμως παρακάτω. Στην σειρά εμφανίζονται οι Greg Kinnear και Diane Lane, σαν τους αντιήρωες. Τα μεγάλα κεφάλια μιας εταιρείας τηλεπικοινωνιών που θέλουν να χρησιμοποιήσουν την σχέση που είχαν με τον Frank, για να διοικήσουν εκείνοι τις ΗΠΑ, χειραγωγώντας την Claire. (σαφέστατη αναφορά στο σκάνδαλο του Facebook). Εκείνη το παίζει θύμα. Και ξέρουμε όλοι πολύ καλά, ότι είναι μέχρι να τα πάρει στο κρανίο. Οι συνωμοσίες πάνε και έρχονται, ο Doug φαίνεται ότι δεν είναι πολύ καλά, μετά τον θάνατο του Francis, ο Tom συνεχίζει να θέλει να καταστρέψει την φήμη του πρώην προέδρου, και όλα βαίνουν καλώς και αγωνιωδώς μέχρι την συγκλονιστική αποκάλυψη που συμβαίνει στο 6ο επεισόδιο.

Και ξαφνικά η σειρά φαίνεται να τελειώνει εκεί.

Να ξέρεις ότι ακολουθούν spoilers, οπότε, πρόσεχε:

Ο Doug έχει μάθει ότι ο Francis του αφήνει στην διαθήκη του τα πάντα. Εκείνος φαίνεται να μην μπορεί να διαχειριστεί τον θάνατο του, και προσπαθεί ακόμα και τώρα να προστατεύσει την φήμη του. Η Claire έχει μάθει τα περί διαθήκης, και του ανακοινώνει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα εκείνος, γιατί η ίδια περιμένει το παιδί του Frank, άρα βάσει νόμου, καμία χειρόγραφη διαθήκη δεν αναγνωρίζεται, αν υπάρχει απόγονος. Και εδώ ένα εγκεφαλικό το παθαίνεις. Το power couple που είχε αποφασίσει να μην κάνει ποτέ παιδιά, περιμένει απόγονο, τον οποίο η Claire θέλει να χρησιμοποιήσει για δικό της όφελος. Και δεν εκπλήσσεσαι καθόλου. Απεναντίας. Το περιμένεις, και ίσως και να το θέλεις. Γιατί αυτό ήταν εκείνοι οι δύο. Ένα ζευγάρι ιδανικό. Για εκείνους τουλάχιστον.

Εγκυμονούσα λοιπόν, και με παρμένα στο κρανίο αρκετά, πατάει πόδι, ξηλώνει όλο το υπουργικό της συμβούλιο, και τοποθετεί γυναίκες. Στην μετά #MeToo εποχή, κάτι τέτοιο θα ήταν αναμενόμενο να συμβεί. Βέβαια η σειρά σου τρίβει στη μούρη ότι το πρώτο all-female υπουργικό συμβούλιο είναι απλώς ένα trick για την δημοτικότητα της Claire, και σίγουρα κανείς δεν πιστεύει, τουλάχιστον από εμάς, στην ικανότητα και την επιρροή μιας τέτοιας κίνησης. Γιατί η Claire είναι σκύλα. Αλλά την αγαπάμε για αυτό που είναι.

Μέχρι λοιπόν και την αποκάλυψη της εγκυμοσύνης, η σειρά είναι ένα βραδύκαυστο φιτίλι. Στα δύο τελευταία επεισόδια, περιμένεις μια μεγαλειώδη έκρηξη. Και αυτή δεν ήρθε ποτέ. Ή μήπως όχι;

Η Claire καταφέρνει να εξουδετερώσει, με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, όλους τους αντιπάλους της. Κανείς δεν μπορεί να την κουνήσει, κάνει ό,τι γουστάρει, και το παίζει και θύμα λόγω εγκυμοσύνης. Κλασική Claire. Προκειμένου να αντικρούσει ένα νέο άρθρο σχετικό με τον Francis, απειλεί ακόμα και με χτύπημα ατομικής βόμβας στη Συρία. Αλλά ξέρει κάτι ακόμα. Και αυτό που ξέρει το αγνοούμε όλοι, γιατί η προσοχή μας είναι στραμμένη στην Claire, και κατ’ επέκταση στον Frank. Ξέρει ότι τον άντρα της τον σκότωσε ο Doug. Πώς; Το βράδυ που εκείνος σκόπευε να μπει στον Λευκό Οίκο και να σκοτώσει την Claire, ο Doug τον σκότωσε για να προφυλάξει την μνήμη του, καθώς μία τέτοια ενέργεια θα τον αμαύρωνε και θα τον σπίλωνε. Εξάλλου ο Doug φαινόταν από την αρχή του 6ου κύκλου ότι την έχει λασκαρισμένη την βίδα.

Στην τελική σκηνή, όπου το μαθαίνουμε εμείς αυτό, θα δούμε έναν Doug να συνεχίζει να θέλει να σώσει την μνήμη του Frank, και την Claire να τον δολοφονεί μέσα στο Οβάλ Γραφείο. Η Robin Wright γυρίζει στην κάμερα, μας κοιτάζει κατάματα, και λέει την φράση: “No More Pain”. Και τίτλοι τέλους. Για πάντα.

Εσύ έχεις μείνει να κοιτάς την οθόνη και να απορείς. Μου άρεσε αυτό που είδα; Ήταν αυτό που ήθελα; Έπρεπε να τελειώσει έτσι; Μπόρεσε να σταθεί μόνη της η Robin Wright; Πλήρωσε η σειρά την απουσία του Spacey;

Και θα σου απαντήσω σε όλα:

Μου άρεσε αυτό που είδα; Θα σου απαντήσω ναι. Τεχνικά ήταν αρτιότατο. Επηρεασμένο full από την σκηνοθετική γραμμή του David Fincher. Οι νέες προσθήκες στο cast ήρθαν και έδεσαν, και ναι τολμώ να σου πω ότι 8 επεισόδια και κάτι λιγότερο από 8 ώρες μετά, με γέμισαν σαν θεατή.

Ήταν αυτό που ήθελα; Ανάθεμα κι αν ξέρω. Τι ήθελα; Κανείς δεν ξέρει. Αν και νομίζω ότι ξέρω να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Ήθελα το “House of Cards” πριν από δύο χρόνια. Χωρίς συνωμοσίες, χωρίς σκάνδαλα, χωρίς αναταραχές. Με λες ρομαντικό. Ήθελα να με απασχολεί μόνο η σειρά, και όχι πώς έφτασε σε αυτό το σημείο παρασκηνιακά. Μην παρεξηγηθώ. Είμαι υπέρ του να τιμωρείται κάποιος για την κακή του συμπεριφορά. Αλλά ήθελα το House of Cards, που με έκανε να αναθεωρήσω τι σημαίνει συναρπαστική τηλεόραση.

Έπρεπε να τελειώσει έτσι; Ίσως. Προσπαθώ να θυμηθώ πότε με ενδιέφερε ακριβώς τι θα συμβεί στο πολιτικό σκηνικό της σειράς. Και θυμήθηκα. Ποτέ. Η κινητήριος δύναμη ήταν το power play, και ο τρόπος που ο καθείς καταφέρνει αυτό που θέλει, ό,τι κι αν είναι αυτό. Ο Doug ήταν το τελευταίο αγκάθι και το τελευταίο εμπόδιο για την παντοκρατορία της Claire. Η τελευταία πτυχή από το παρελθόν της που έπρεπε να εκμηδενιστεί. Γιατί τελικά αν το καλοσκεφτείς, χωρίς τον Doug κανείς τους δεν θα ήταν στην θέση που ήταν.

Μπόρεσε να σταθεί μόνη της η Robin Wright; Θα μπορούσε. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Άλλωστε για κάποιους από εμάς, η Claire ήταν ο λόγος που μας πώρωσε η σειρά. Αλλά στην τελευταία σεζόν, το σενάριο την έκανε μικρή, και λίγη. Η Wright ας μην ξεχνάμε ότι υπήρξε υποψήφια για την ερμηνεία της και για τις 5 προηγούμενες σεζόν της σειράς. Η Wright φάνηκε να προσπαθεί πολύ να δώσει όσο περισσότερο βάθος μπόρεσε. Και τα κατάφερε, δεδομένων τον συνθηκών.

Πλήρωσε η σειρά την απουσία του Spacey; Βεβαίως, σίγουρα και εννοείται. Η σειρά ήταν πάντα στο πυρήνα της ο τρόπος με τον οποίο Spacey και Wright αλληλεπιδρούσαν on και off screen. Αυτό ήταν φανερό και σε αυτήν την σεζόν. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο επεισόδιο, οι πάντες μιλούσαν για τον Frank. Τα πάντα αφορούσαν τον Frank. Και επίσης έχει καρφωθεί στο μυαλό μου μια ιδέα: Μήπως αυτό έγινε επίτηδες; Ο Spacey δεν έχει ακόμα καταδικαστεί. Η σειρά έγινε αυτό που έγινε, εξαιτίας του. Μήπως ήταν ένας φόρος τιμής στην υποκριτική ικανότητα του Spacey; Δεν ξέρω.

Με ή χωρίς αυτόν, το House of Cards, ολοκληρώθηκε. Κρίμα που δεν ήταν πιο μεγαλειώδες. Ήταν όμως αναγκαίο να γίνει πιο μεγαλειώδες, ή απλώς έφυγε όπως ήρθε;

Η ιστορία θα το κρίνει.