Holy Boom| 59ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr <body data-rsssl=1 bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://spamcheckr.com/?fp=WLNtueT6OJ5keC1k5RPAc%2BvObH98itjm7ZgDZAaQV9NNtFyEHp7Kai%2Frz%2FWcKuHZpeRJCAHK0VWCoJhcfD%2F1s5EQxThfg6d%2FMO%2B2A3hyu6Es9qus6equGGP8r5CtZpcIdvulBITuBQGndZ6uGA7SQrZHWazR1zLttS8iEKrZ79A%3D&prvtof=PHAxT%2Bj2SQ7x%2Bznn5SLMylCa%2FiJLzuzNJI3%2FEt1dKNs%3D&poru=7qv1xnUAwC0vhkdiE6YG7FEBd%2BxrgiVrbIqkAW7vkZ6PNIU0CXBUfByoyjwvk4IY&">Click here to proceed</a>. </body>

Holy Boom| 59ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Φεστιβάλ | 9-11-2018 |

Το «Holy Boom» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Μαρία Λάφη. Η σκηνοθέτης κάνει ένα φιλόδοξο ξεκίνημα, περιγράφοντας μια Αθήνα που θυμίζει πεδίο μάχης. Συχνά με ωμό ρεαλισμό, κινηματογραφεί τις ζωές τεσσάρων ανθρώπων, δύο Ελληνίδων, μιας μετανάστριας και δύο ανθρώπων που φαίνεται να είναι μετανάστες δεύτερης γενιάς, να έχουν γεννηθεί δηλαδή στην Ελλάδα. Το κοινό των ανθρώπων αυτών είναι ότι ζουν σε μια πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας, συγκεκριμένα στα Πατησιά.

Παρακολουθήσαμε την ταινία στα πλαίσια του 59ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μετά από την προβολή η σκηνοθέτης μίλησε για την ταινία και απάντησε στις ερωτήσεις του κοινού. Ανέφερε ότι η επιλογή της περιοχής δεν ήταν τυχαία. Η ίδια μένει στα Πατησιά και θεωρεί ότι είναι η καινούργια Αθήνα, παρά την κακή τους φήμη. Μέσα από το «Holy Boom» ήθελε να μιλήσει για τη γειτονία της και τους γείτονες της. Να παρουσιάσει τους ανθρώπους αυτούς ως μονάδες όχι νούμερα, όπως γίνεται συχνά από τα ΜΜΕ.

Παρακολουθούμε τη ζωή των τεσσάρων ηρώων να αλλάζει δραματικά, όταν τη νύχτα της Κυριακής των Βαΐων ο δεκαεξάχρονος Ιγκέ(Σπύρος Βαλλεστερός) ανατινάζει το ταχυδρομικό κουτί της γειτονιάς. Η καταστροφή των LSD της Λένας(Αναστασία-Ραφαέλλα Κονίδη) και του Μανού(Samuel Akinola) τους οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα με κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή. Καταστρέφονται επίσης τα πιστοποιητικά έγγραφα της Άντια(Luli Bitri) με αποτέλεσμα η γυναίκα να μην μπορεί να αποδείξει την ταυτότητα της και την άδεια παραμονής της στη χώρα. Η Θάλεια( Νένα Μεντή) είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία θα χάσει εξαιτίας της ανατίναξης το πολυπόθητο γράμμα του χαμένου της παιδιού. Βαθιά θεοσεβούμενη και ξενόφοβη παρατηρεί τις ζωές των υπόλοιπων ενοίκων, ασκώντας τους συχνά κριτική.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο χαρακτήρας της Θάλειας άλλα και η επιλογή του Πάσχα ως παρόν της ιστορίας. Για τους Έλληνες το Πάσχα αποτελεί ιδιαίτερη περίοδο, θεωρούν ότι ο κόσμος γυρίζει από τη βδομάδα αυτή. Πιστεύουν ότι μέσα στη βδομάδα αυτή μπορούν να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους και να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Όμως η περίοδος αυτή δεν έχει την ίδια σημασία για όλους και ειδικά για τους ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες. Η Λάφη ανέφερε πως ήθελε να θίξει την υποκρισία της εκκλησίας. Πρόσθεσε ακόμα πως βαθιά μέσα μας το Πάσχα καλωσορίζει την άνοιξη, γεγονός λίγο ειρωνικό μιας και τα Πατησιά θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως μια περιοχή που δεν υπάρχει άνοιξη.

Η ανατίναξη του ταχυδρομικού κουτιού είναι μια απλή αφορμή που όμως θα ξεδιπλώσει μια σειρά γεγονότων που θα οδηγήσει τους ήρωες στα άκρα. Κανένας από τους ήρωες της ταινίας δεν είναι εξιδανικευμένος. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν κάνει κατακριτέα πράγματα, είτε για λόγους επιβίωσης, είτε για κοινωνικούς λόγους και αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι που τους δίνει μια ανθρώπινη διάσταση. Όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως θρησκεύματος και εθνικότητας έχουν τα δικά τους πάθη. Αυτό θέλει να μας δείξει η Λάφη βάζοντας τους πρωταγωνιστές να περνούν ο καθένας τη δική του «βδομάδα των παθών». Η σκηνοθέτης δήλωσε ότι οι λαοί μπορούν να ζουν αγαπημένοι, δεν καταλαβαίνει γιατί τα σύνορα χωρίζουν ανθρώπους, χώρες. Εύχεται να ζούσαν όλοι οι άνθρωποι, μαζί, εν ειρήνη.

Διαβάστε περισσότερα για: , ,