Top 10 - Oι δέκα καλύτερες ταινίες με serial killers (Vids) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Top 10 – Oι δέκα καλύτερες ταινίες με serial killers (Vids)

Top-10 | 11-10-2018 |

Στην πραγματική ζωή δεν θα θέλαμε να τους ξέρουμε καν. Ακόμα και αν υποψιαζόμασταν ότι έχουμε έναν τέτοιο στο περιβάλλον μας θα μας κυρίευαν τρελές ανατριχίλες. Το σινεμά ωστόσο έχει τη δυνατότητα -ανάμεσα σε πολλές άλλες- να μας κάνει να γουστάρουμε να βλέπουμε επί της οθόνης πρόσωπα που στην κανονική ζωή θα μας φαινόντουσαν αποτρόπαια: ο λόγος για τους serial killers.

Ορισμένες από τις πιο αγαπημένες και κοινώς αποδεκτές ταινίες στην ιστορία του σινεμά έχουν στο επίκεντρο της πλοκής τους έναν serial killer και την δραστηριότητά του και ένας κινηματογραφικός παραγωγός που σκέφτεται με άξονα τα κέρδη θα το επιβεβαίωνε: μια ταινία με serial killer είναι ένα από τα πιο σίγουρα concept σε επίπεδο κερδοφορίας.

Με αφορμή την νέα ταινία του Λαρς Φον Τρίερ «The House that Jack built», που κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες και στο επίκεντρό της έχει έναν τύπο που το βασικό του χόμπι είναι να σκοτώνει, το Cinefreaks κάνει ένα top-10 με τις ταινίες με serial killers που έχουμε αγαπήσει.

10. «Χένρι, το πορτρέτο ενός δολοφόνου» (1986) του Τζον Εμσνότον

Από τις πιο σοκαριστικές ταινίες για το θέμα που έχουν δει ποτέ τα μάτια μας, γυρισμένο σε μια περίοδο που ο horror κινηματογράφος είχε πάρει μια πιο «εφηβική» στροφή, το «Χένρι» υπήρξε η σκληρή και cult απάντηση στην χαλαρότητα του είδους της εποχής. Με πάρα πολύ αίμα, σκηνές ασύλληπτης σκληρότητας που «κατασκηνώνουν» στο κεφάλι σου από την πρώτη προβολή και δεν φεύγουν ποτέ και έναν άγνωστο πρωταγωνιστή, η (μη) έκφραση του οποίου σου «παγώνει» το αίμα, η ταινία του Εμσνότον πέρασε απαρατήρητη στην εποχή της αλλά έγινε ένας αληθινός underground θρύλος με τα χρόνια και -λογικά- βρίσκεται σε κάθε αντίστοιχη λίστα.

09. «Κόκκινος Δράκος» (2002) του Μπρετ Ράτνερ

Το τρίτο κεφάλαιο των ταινιών για τον Χάνιμπαλ Λέκτερ με τον Άντονι Χόπκινς στον εμβληματικό ρόλο και ταυτόχρονα το πρίκουελ της ιστορικής «Σιωπής των Αμνών» είναι ένα από τα πιο δυνατά αστυνομικά θρίλερ του 21ου αιώνα και μας παρουσιάζει έναν serial killer αληθινά ανατριχιαστικό και τρομακτικό. Ο Ραλφ Φάινς υποδύεται έναν κατά φαντασίαν μεταφυσικό τιμωρό που φαντασιώνεται πως καθοδηγείται από ένα τρομακτικό πλάσμα (τον Κόκκινο Δράκο) και ξεκληρίζει ολόκληρες οικογένειες. Με τον Έντουαρντ Νόρτον να δίνει ερμηνευτικά ρέστα στην ταινία ως ντετέκτιβ και τον Άντονι Χόπκινς να είναι κλασικά εξαιρετικός ως κανίβαλος δρ Χάνιμπαλ Λέκτερ (στην τελευταία του φορά στον συγκεκριμένο ρόλο), ο «Κόκκινος Δράκος» είναι από τις ταινίες των οποίων η «αρρώστια» και η αγωνία μετουσιώνουν σε κλασικές εν τη γενέσει τους.

08. «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ» (1999) του Άντονι Μινγκέλα

Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ, το αριστούργημα του Μινγκέλα -καθοδηγούμενο πάντα από το αντίστοιχο κλίμα του βιβλίου- είναι ένα τολμηρό ψυχογράφημα ενός ανθρώπου μόνου, φοβισμένου, ευαίσθητου, διαφορετικού και ταυτόχρονα τόσο μα τόσο ταλαντούχου που παρά την έκδηλη κοινωνική αναπηρία του μπορεί να ξεγελάσει τον οποιονδήποτε και να αλλάξει ταυτότητα για πλάκα. Ο Ρίπλεϊ, που ζωντανεύει από έναν εξαιρετικό Ματ Ντέιμον, είναι ένας άνθρωπος που ψάχνει να βρει τη θέση του στον κόσμο. Μετουσιώνεται σε serial killer καθώς ο χαρακτήρας του εξελίσσεται, καθώς σταδιακά αποβάλει την ευαισθησία του και ενισχύει τον κυνισμό του: είναι η προϋπόθεση για να περισώσει το (έστω και ψεύτικο) κοινωνικό του στάτους και μπροστά σε αυτή την εσωτερική αναγκαιότητα μερικές ζωές είναι σαφέστατα κατώτερης αξίας.

07. «Halloween» (1978) του Τζον Κάρπεντερ

Μπορεί να πρόκειται για μια σειρά ταινιών που έγινε κανονικό ανέκδοτο με τα αμέτρητα sequel και τα reboot της αλλά η πρώτη ταινία, εκείνη που φέρνει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του Τζον Κάρπεντερ, είναι ένα φιλμ αληθινής horror ανθολογίας, ένα cult αριστούργημα που όσο φτηνό είναι ως προς την παραγωγή του άλλο τόσο ατμοσφαιρικό και επιβλητικό είναι ως προς το περιεχόμενό του. Με τον Μάικλ Μάγιερς, έναν serial killer που δεν βλέπουμε ποτέ το πρόσωπό του και του οποίου η μάσκα έγινε συνώνυμο του τρόμου τις επόμενες δεκαετίες, να καθορίζει με τις νωχελικές αλλά τόσο τρομακτικές κινήσεις του όλο το concept και ένα φινάλε που «σε στέλνει», το «Halloween» υπήρξε οδηγός για τις b movie ταινίες στο horror genre και θα πρέπει να γίνουν πράγματα και θαύματα για να βγει κάτι πιο κομβικό για το είδος άμεσα.

06. «Zodiac» (2007) του Ντέιβιντ Φίντσερ

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους serial killers που έκανε ποτέ την εμφάνισή του στις ΗΠΑ και που ποτέ δεν έγινε γνωστή η αληθινή του ταυτότητα: (επονομαζόμενος) Zodiac σκόρπισε τον φόβο και τον τρόμο, άφησε δεκάδες πτώματα για δεκαετίες προτού απλά σταματήσει τη δράση του με τον ίδιο μυστήριο τρόπο που την ξεκίνησε. Το «Zodiac» του Ντέιβιντ Φίντσερ, γυρισμένο περίπου 12 χρόνια μετά την ταινία που έκανε τον τελευταίο να εδραιωθεί ως μετρ όσον αφορά την εξιστόρηση τέτοιου τύπου ιστοριών (το «Seven» προφανώς), αφηγείται την ιστορία αυτού του ιδιοφυή δολοφόνου, που έμεινε για πάντα ασύλληπτος, μέσα από τα μάτια τριών ανθρώπων που εμμονικά προσπαθούν επί δεκαετίες να διερευνήσουν το μυστήριο πίσω από τον Zodiac. Ο Φίντσερ παίζει έξυπνα και δεν αντιγράφει το στυλ του «Seven»: υιοθετεί εδώ μια πιο «φωτεινή» εκδοχή της πραγματικότητας, η οποία παραβιάζεται από την μαυρίλα που προκαλείται από την συνειδητοποίηση ότι άνθρωποι όπως ο Zodiac κυκλοφορούν ανάμεσά μας και κάπως έτσι κάνει πρωτότυπα ανατριχιαστικό το δημιούργημά του. Όσοι περίμεναν μια στυλιστική συνέχεια του «Seven» αρχικά απογοητεύτηκαν αλλά πολύ σύντομα, όταν προσαρμόστηκαν στην νέα ματιά του Φίντσερ, τοποθέτησαν τελικά στο πάνθεον του είδους το «Zodiac».

05. «Μ» (1931) του Φριντς Λανγκ

Η πρώτη ομιλούσα ταινία του μεγάλου Γερμανού σκηνοθέτη είναι ταυτόχρονα και ένα φιλμ που χρησιμοποιεί με ασύλληπτα μαεστρικό τρόπο την απουσία ήχου για να ενισχύσει την αγωνία και την ένταση του θεατή (και προφανώς, τα καταφέρνει περίφημα). Πρωτοποριακό από πολλές απόψεις καθώς ο Λανγκ καταφέρνει αφενός να δημιουργήσει έναν πολύ τρομακτικό δολοφόνο (ο οποίος γυρίζει στην Γερμανία του Μεσοπολέμου σκοτώνοντας μικρά παιδιά…) που ταυτόχρονα ο θεατής τον λυπάται και τον κατανοεί όταν κραυγάζει «δεν μπορώ να το ελέγξω» αλλά και μια μεγάλη, υπόρρητη κοινωνική κριτική στην πολιτική κατάσταση της εποχής για την χώρα του, το ιστορικό «Μ» αποτελεί δεδομένα, μια από τις πιο σημαντικές ταινίες στην ιστορία του σινεμά.

04. «Peeping Tom» (1960) του Μίχαελ Πάουελ

Η πρώτη ταινία που τόλμησε να αφηγηθεί μια ιστορία από την σκοπιά ενός serial killer και κατά πολλούς το πρώτο slasher φιλμ που γυρίστηκε ποτέ, το «Peeping Tom», η ιστορία ενός μυστήριου τύπου που σκοτώνει γυναίκες για να κινηματογραφήσει τις εκφράσεις τους καθώς πεθαίνουν, υπήρξε ο λόγος της καταστροφής της καριέρας του Πάουελ στις ΗΠΑ και μια από εκείνες (τις πολλές) δημιουργίες που ενώ κατακεραυνώθηκαν από τους κριτικούς της εποχής, βρήκαν με τα χρόνια την αποθέωση που τους αντιστοιχούσε. Κατά πολλούς πρόκειται για το υποτιμημένο άτυπο (και στην πραγματικότητα ισάξιο) αριστούργημα που βγήκε την ίδια χρονιά και βρίσκεται στην ακριβώς από κάτω θέση.

03. «Ψυχώ» (1960) του Άλφρεντ Χίτσκοκ

Με την υπογραφή ενός από τα πιο ιερά τέρατα στην ιστορία του σινεμά, το «Ψυχώ» του Άλφρεντ Χίτσκοκ, η ταινία σήμα-κατατεθέν του μετρ του μυστηρίου και κατά πολλούς η καλύτερη δημιουργία του μαζί με τα «Πουλιά», το φιλμ που μας έκανε να αντιληφθούμε ως βλαβερή συνήθεια το βραδινά ντους στα δωμάτια ξενοδοχείων, είναι μια από τις πιο πρωτοποριακές ταινίες ολόκληρου του horror είδους και ειδικότερα εκείνης της υποκατηγορίας που έχει να κάνει με serial killers. Απίστευτη ατμόσφαιρα (τα πλάνα του απομονωμένου ξενοδοχείου είναι σεμιναριακού επιπέδου ως προς το πως ένα σκηνικό μπορεί να παράξει τρόμο από μόνο του), εμβληματική μουσική που έχει καταλήξει να είναι συνώνυμο του φόβου με τα χρόνια και ένα άπαιχτο σενάριο με φοβερές και τρομερές καινοτομίες που αν αναφερθούν εδώ θα γεμίσουμε στα spoiler, το «Ψυχώ» υπήρξε για χρόνια (τουλάχιστον 31) μια αξεπέραστη ταινία για έναν serial killer. Mέχρι που κυκλοφόρησε η ταινία της από κάτω θέσης.

02. «Η σιωπή των αμνών» (1991) του Τζόναθαν Ντέμι

Τι να πει κανείς για μια από τις καλύτερες crime drama ταινίες όλων των εποχών και την απόλυτη ονείρωξη κάθε οπαδού ταινιών με serial killers. O «Μπούφαλο Μπιλ», όπως έχει ονομαστεί από τον Τύπο, ο δολοφόνος ευτραφών γυναικών που κυνηγάει η εκπαιδευόμενη πράκτορας του FBI, Κλαρίς, θα ήταν μάλλον έτσι κι αλλιώς ένας από τους πιο καλοστημένους και τρομακτικούς serial killers όλων των εποχών. Αναβαθμίζεται ωστόσο (και ταυτόχρονα υποτιμάται και επισκιάζεται…) από την παρουσία του έτερου μεγάλου serial killer που κάνει την εμφάνισή του στην αριστουργηματική «Σιωπή των αμνών»: ο δρ. Χάνιμπαλ Λέκτερ, ο ανθρωποφάγος ψυχίατρος που βρίσκεται φυλακισμένος σε ένα κελί και καθοδηγεί την άπειρη Κλαρίς σε αυτή της την έρευνα, καταφέρνει με κάτι λιγότερο από 20 λεπτά συμμετοχής στην ταινία να γράψει κινηματογραφική ιστορία, να γίνει εμβληματική φιγούρα της ποπ κουλτούρας συνολικά και πάνω από όλα, να καθορίσει ένα από τα καλύτερα αστυνομικά θρίλερ που γυρίστηκαν ποτέ.

01. «Seven» (1995) του Ντέιβιντ Φίντσερ

Μια μουντή πόλη χωρίς όνομα. Βουτηγμένη στη σαπίλα και την διαφθορά. Απρόσωπη και γκρίζα. Όταν ένας αυτόκλητος τιμωρός που σκοτώνει «αμαρτωλούς» (με γνώμονα τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα) θα κάνει την εμφάνισή του σε αυτήν, καμία έκπληξη δεν θα προκληθεί: αυτή η «άρρωστη» πόλη γεννάει «άρρωστους» ανθρώπους. Το αστυνομικό θρίλερ του Ντέιβιντ Φίντσερ, το άτυπο αντίπαλο δέος της «Σιωπής των αμνών» στα τόσο εμπνευσμένα 90s, έχει υπάρξει μια από τις πιο επιδραστικές ταινίες του είδους και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της θρυλικής της φήμης το οφείλει στην φιγούρα που εμφανίζεται στο τελευταίο μισάωρό της, τα παίρνει όλα αμπάριζα στο διάβα της και σηματοδοτεί την καλύτερη αποτύπωση serial killer που έχουν δει ποτέ τα μάτια μας στο σινεμά. Ο Κέιβιν Σπέισι κάνει το μεγάλο ερμηνευτικό μπαμ της καριέρας του υποδυόμενος έναν χαρακτήρα που διακατέχεται από μια ταυτόχρονη αίσθηση ανώτερου καθήκοντος και μια αμείλικτη, εγκληματική και γεμάτη βαρβαρότητα ψυχοσύνθεση. Ο «John Doe» του θα προκαλεί για πάντα κινηματογραφικό θαυμασμό, θα αποτελεί πρότυπο ερμηνευτικής δυνατότητας για την ειδική κατηγορία των serial killers και κάθε προσπάθεια του μέλλοντος στο είδος αναγκαστικά θα ετεροκαθορίζεται από αυτή την παρουσία.

wso shell IndoXploit shell webr00t shell hacklink hacklink satış wso shell