Ματ Ριβς ακούς; 5 ιστορίες με τον Batman που θα άφηναν εποχή αν μεταφερόντουσαν στο σινεμά – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ματ Ριβς ακούς; 5 ιστορίες με τον Batman που θα άφηναν εποχή αν μεταφερόντουσαν στο σινεμά

Αφιερώματα | 15-9-2018 |

Η solo ταινία Batman που θα βγει… κάποτε είναι κάτι σαν το γιοφύρι της Άρτας. Αρχικά, ήταν να την γράψει και να την σκηνοθετήσει ο Μπεν Άφλεκ, ο οποίος θα υποδυόταν και τον Batman. Μετά ο Άφλεκ αποχώρησε από το σενάριο και τη σκηνοθεσία και ανέλαβε ο Ματ Ριβς της τριλογίας «Planet of the apes». Στη συνέχεια, το project «πάγωσε» και πάλι όταν ο Μπεν Άφλεκ, ξενερωμένος από την παντελώς αποτυχημένη τροπή του DC Universe, άρχισε να σκέφτεται να παρατήσει συνολικά τόσο τον ρόλο όσο και το σύμπαν της DC.

Πρόσφατα τα αμερικάνικα ΜΜΕ έγραψαν ότι το σενάριο του Ματ Ριβς είναι έτοιμο, κάτι που είχε προαναγγείλει και ο ίδιος σε πρόσφατες δηλώσεις του, στις οποίες μάλιστα επιβεβαίωσε πως η ταινία θα είναι νουάρ και θα τονίζει την δραστηριότητα του Batman ως ντετέκτιβ.

Αν και ακόμα η DC δεν έχει αποφασίσει αν η ταινία θα εντάσσεται στο κινηματογραφικό της σύμπαν ή αν θα είναι ανεξάρτητη (όπως δηλαδή και το επερχόμενο «Joker») και συνεπώς ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει αν ο Άφλεκ θα είναι εκ νέου ο Batman ή θα δούμε άλλον ηθοποιό στον ρόλο, το μόνο σίγουρο είναι ότι η ταινία θα γίνει και αυτό είναι οριστικό. Έτσι, μπορούμε πλέον, χωρίς φόβο να απογοητευτούμε από την (ας είμαστε ευγενικοί) ανισορροπία της κινηματογραφικής DC και με δεδομένο πως ο Ματ Ριβς είναι ένας αξιοπρεπέστατος δημιουργός να ελπίζουμε ότι θα δούμε μια δυνατή ταινία Batman. Για να πούμε και την αμαρτία μας ελπίζουμε ταυτόχρονα, η DC να γυρίσει την ταινία έξω από το σύμπαν της για να μην την «τραβήξει» η βλακεία που το δέρνει (αυτός είναι και ο λόγος που περιμένουμε άλλωστε τόσο πολύ το «Joker»).

Με όλα αυτά σαν δεδομένα λοιπόν και με βάση το πλούσιο νουάρ ύφος του Batman από τις κόμιξ ιστορίες του, ακολουθούν 5 «χάρτινες» ιστορίες του Σκοτεινού Ιππότη που ο Ματ Ριβς θα μπορούσε να διασκευάσει για τη μεγάλη οθόνη παρουσιάζοντάς μας έναν νουάρ Batman.

Ας ονειροπολήσουμε λιγάκι λοιπόν:

«Batman: The Long Halloween» (1997) των Τζεφ Λεμπ και Τιμ Σέιλ

Μια από τις πιο θρυλικές ιστορίες του Batman στη σύγχρονη εποχή του ήρωα, μαζί με το «The Killing Joke» του Άλαν Μουρ και το «The Dark Knight Returns» του Φρανκ Μίλερ θεωρούνται η «Αγία Τριάδα» των κόμιξ περιπετειών του ήρωα αν και ποιοτικά είναι αισθητά καλύτερο από τα άλλα δυο.

Τοποθετημένο στον πρώτο χρόνο παρουσίας του Batman στη Γκόθαμ Σίτι, το «Long Halloween» είναι μια ιστορία μυστηρίου που κινείται γύρω από έναν μυστηριώδη δολοφόνο που σκοτώνει τα μέλη της τοπικής μαφίας κάθε γιορτινή μέρα του χρόνου (τη μέρα του Halloween, των Χριστούγεννων, του Αγίου Βαλεντίνου κτλ). Ο Batman, ο επιθεωρητής Τζιμ Γκόρντον και ο εισαγγελέας Χάρβεϊ Ντεντ (πριν γίνει ο διαβολικός Διπρόσωπος…) προσπαθούν να διαλευκάνουν την υπόθεση και ταυτόχρονα να κατευνάσουν τα αντιφατικά αντανακλαστικά τους απέναντι στον μυστήριο «Holiday Killer» (όπως τον αποκαλεί ο Τύπος) αφού στην πραγματικότητα, ο τελευταίος κάνει αυτό που οι ίδιοι δεν μπορούν (σαν άνθρωποι του Νόμου) να κάνουν νομότυπα: «καθαρίζει» τη μαφία.

Τυπική whodunit ιστορία κατά τη διάρκεια της οποίας παρελαύνουν και διάφοροι παραδοσιακοί αντίπαλοι του Batman (με χαρακτηριστικότερο όλων φυσικά τον Τζόκερ), με ασύλληπτη εμβάθυνση χαρακτήρων (τόσο στους τρεις βασικούς πρωταγωνιστές όσο και την Catwoman που έχει ρόλο-κλειδί στην υπόθεση) το «Long Halloween» είναι ένα αληθινό νουάρ αριστούργημα που ωστόσο για να μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη, ακόμα και διασκευασμένο, η DC και η Warner πρέπει να πάρουν την απόφαση πως θα γυρίσουν μια τρίωρη ταινία τουλάχιστον.

«Batman: Hush» (2003) των Τζεφ Λεμπ και Τζιμ Λι

Άλλη μια ιστορία μυστηρίου που ταυτόχρονα μας παρουσιάζει και έναν εντελώς καινούριο villain, τα κίνητρα του οποίου εκκινούν από το ότι έχει ένα μυστηριώδες προσωπικό παρελθόν με τον Μπρους Γουέιν και η ταυτότητα του οποίου είναι ουσιαστικά το βασικό μυστήριο της ιστορίας, το «Hush» δανείζεται το όνομά του από αυτόν τον άγνωστο «κακό» και γίνεται ένας καμβάς πάνω στον οποίο ξεδιπλώνεται όλη η ντετεκτιβίστικη ψυχοσύνθεση του Batman. Ταυτόχρονα, κάνουν την εμφάνισή τους διάφοροι αντίπαλοί του, όλοι ως κομμάτι ενός σχεδίου του Hush στην προσπάθειά του να εκδικηθεί τον άνθρωπο που θεωρεί ότι κατέστρεψε τη ζωή του – δηλαδή τον Batman.

Στο «Hush» επίσης κάνει μια μικρή εμφάνιση και ο Superman, η οποία ωστόσο είναι αρκετή για να εκτεθεί η περίπλοκη σχέση ανταγωνισμού και φιλίας που έχουν αυτός και ο Batman ενώ ταυτόχρονα είναι μια από τις πιο ρομαντικές ιστορίες ανάμεσα στον Σκοτεινό Ιππότη και την Catwoman (με την οποία επίσης έχουν μια περίπλοκη σχέση – τι πρωτότυπο…).

Αν μεταφερθεί αυτούσιο στο σινεμά θα πρέπει να είναι κομμάτι του DC Universe αλλά με μια μικρή διασκευή στην πλοκή (και με πολλούς χαρακτήρες να βγαίνουν εκτός υπόθεσης) το «Hush» θα μπορούσε να είναι και μια τέλεια νουάρ ταινία για τον Batman εκτός σύμπαντος.

«Black Mirror» (2011) του Σκοτ Σνάιντερ

Μάλλον η καλύτερη κόμικ ιστορία για τον Batman κατά τον 21ο αιώνα, αν και για να μεταφερθεί στο σινεμά θα πρέπει σίγουρα να αλλάξει ένα πολύ κομβικό χαρακτηριστικό του: στο «Black Mirror» ο Μπρους Γουέιν έχει εξαφανιστεί και τον ρόλο του Batman στην Γκόθαμ Σίτι έχει πάρει ο πάλαι ποτέ Robin, Ντικ Γκρέισον. Αν εξαιρεθεί αυτή η… λεπτομέρεια που μπορεί να ξεπεραστεί σε μια φιλμική εκδοχή του «Black Mirror», θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα αληθινό κινηματογραφικό διαμάντι.

Περισσότερο crime drama και λιγότερο νουάρ (αλλά οκ, αυτά τα είδη μπορούν να είναι ιδιαιτέρως συγγενικά υπό προϋποθέσεις), στο «Black Mirror» η πλοκή έχει να κάνει με μια σειρά φρικιαστικών φόνων που λαμβάνουν χώρα στη Γκόθαμ Σίτι και οι βασικοί ύποπτοι είναι δυο. Ο ένας είναι ο Τζόκερ. Ο άλλος είναι ο γιος του αρχηγού της αστυνομίας και έμπιστου συνεργάτη του Batman, Τζιμ Γκόρντον, που επιστρέφει στην πόλη μετά από πολύ καιρό (και συμπτωματικά τότε ξεκινούν οι φόνοι) και ο οποίος κουβαλάει ένα πολύ «μαύρο» παρελθόν, που ο πατέρας του προσπαθεί να θάψει.

Μια από τις πιο ανατριχιαστικές εκδοχές του Τζόκερ που έχουμε δει ποτέ (αν ο Χοακίν Φίνιξ είναι τόσο καλός στον ρόλο όσο προσμένουμε θα ήταν ταμάμ να τον δούμε σε μια τέτοια ιστορία και -γιατί όχι;- σε ένα νέο κινηματογραφικό Batman σύμπαν) και ένας νέος διαβολικός villain (o γιος του Τζιμ Γκόρντον) με την πιο στενή έννοια του χαρακτηρισμού, καθορίζουν αυτό το μαύρο και άραχνο graphic novel. H ατμόσφαιρα θυμίζει σε σημεία το «Seven» του Ντέιβιντ Φίντσερ και η αλήθεια είναι πως αν βλέπαμε μια καλή μεταφορά αυτής της ιστορίας στο σινεμά θα έγραφε ιστορία.

«Court Of Owls» (2016) των Σκοτ Σνάιντερ και Γκρεγκ Καπούλο

Η τελευταία μεγάλη «must read» ιστορία του Batman με τους δυο δημιουργούς της, Σκοτ Σνάιντερ και Γκρεγκ Καπούλο να κάνουν αυτό που οφείλει κάθε σύγχρονος μυθοπλάστης που ασχολείται με τόσο παλιά ονόματα του χώρου όπως ο Batman: να εισάγουν έναν νέο villain και ταυτόχρονα, ένα εντελώς πρωτότυπο origin γύρω του. Και οι Σνάιντερ και Καπούλο το κάνουν τόσο καλά που ήδη η προσπάθειά τους, αν και πρόσφατη, έχει κατοχυρωθεί ως κλασική.

Για την ακρίβεια, εδώ δεν υπάρχει απλά ένας νέος villain αλλά μια ολόκληρη εμβληματική ομάδα από αυτούς. To λεγόμενο «Court of Owls» (η «Αυλή των Γλαυκών» στην ελληνική μετάφραση της ιστορίας) είναι ένα μυστικό συμβούλιο ανθρώπων της ελίτ της πόλης που κυβερνά μυστικά την Γκόθαμ Σίτι εδώ και εκατοντάδες χρόνια, ορίζει τη ζωή της, τα μέλη του συναντιούνται φορώντας μάσκες και είναι υπεύθυνοι για διάφορες ανεξερεύνητες υποθέσεις που έλαβαν χώρα για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά τους (οι αντιστοιχίες με τους Ιλουμινάτι είναι ξεκάθαρες).

Η «Αυλή των Γλαυκών» θεωρείται ένας αστικός μύθος της Γκόθαμ Σίτι στον οποίο πιστεύουν μόνο οι συνωμοσιολόγοι της πόλης. Ένα παραμυθάκι για να τρώνε το φαΐ τους τα παιδιά αλλά ο Batman θεωρεί πως αυτός ο μύθος όχι μόνο είναι αληθινός αλλά σύντομα θα επιχειρήσει μια ενέργεια που θα είναι καταστροφική για την πόλη του. Ενεργοποιεί το ταλέντο του ως ντετέκτιβ και επιχειρεί να «σκάψει» στα πιο καλά θαμμένα μυστικά της Γκόθαμ αλλά θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια ιστορία μεγαλύτερη από κάθε μεμονωμένο άτομο της κοινωνίας. Μεγαλύτερο ακόμα και από τον ίδιο. Με τρεις λέξεις: ένα νουάρ έπος.

«Under The Red Hood» (2006) του Τζουντ Ουίνικ

Αν γινόταν ένα γκάλοπ ανάμεσα στους πιο φανατικούς οπαδούς του Batman για το ποιο κόμικ θα ήθελαν να δουν στον κινηματογράφο, είναι δεδομένο πως το «Under The Red Hood» θα έπαιρνε τα υψηλότερα ποσοστά. Πρόκειται για μια από τις πιο αγαπημένες «χάρτινες» ιστορίες του Σκοτεινού Ιππότη με ένα στόρι ωστόσο τόσο εξαρτημένο από τις αλληλουχίες γεγονότων του κομιστικού σύμπαντος της DC που θα ήταν αδύνατο να μεταφερθεί αυτούσιο στο σινεμά. Τη λύση έχει δώσει ωστόσο η εξαιρετική animated ταινία (που στη πραγματικότητα, είναι και αυτή που δημιούργησε όλο το hype γύρω από το «Under The Red Hood»), που έχει διασκευάσει με κινηματογραφικό τρόπο το αντίστοιχο graphic novel.

To «Under The Red Hood» είναι μια ιστορία που εξερευνά την ταραγμένη σχέση του Batman με τον Robin. Για την ακρίβεια, τον δεύτερο Robin, τον Τζέισον Τοντ, ο οποίος δολοφονείται από τον Τζόκερ γεμίζοντας με ψυχολογικά τον Batman που νοιώθει τεράστιες τύψεις για την απώλεια του συνοδοιπόρου του και προστατευόμενού του, νοιώθει σαν ένας πατέρας που δεν κατάφερε να σώσει το παιδί του. Όταν ένας νέος (περίπου…) κακός κάνει την εμφάνισή του στην πόλη, ο λεγόμενος Red Hood (ευθεία αναφορά σε ένα από τα πιο δημοφιλή origin του Τζόκερ…), οι εφιάλτες από το παρελθόν αναφορικά με την δολοφονία του Robin ξυπνάνε και πάλι για τον Batman και το ανθρωποκυνηγητό που ξεσπάει στην πόλη διαφέρει κατά πολύ από όλα αυτά που είχε συνηθίσει ο Σκοτεινός Ιππότης…

Στο «Batman V Superman», την ταινία όπου έκανε ντεμπούτο ο Μπεν Άφλεκ ως Batman, υπάρχει ένα στιγμιότυπο μερικών δευτερολέπτων που είναι ξεκάθαρη αναφορά στο «Under The Red Hood»: είναι μια στιγμή που ο Μπρους Γουέιν κοιτάει την στολή του Robin, η οποία είναι βανδαλισμένη – μάλλον από τον Τζόκερ. Για πολλούς αυτό ήταν το «στρώσιμο στο χάλι» του Σνάιντερ για τη μελλοντική μεταφορά στο σινεμά της εν λόγω ιστορίας.

Η τροπή του κινηματογραφικού DC Universe μπορεί να μην είναι και η καλύτερη αλλά αν αποφασιζόταν να μεταφερθεί στο σινεμά ορισμένοι μάλλον θα… κατουριόμασταν από τη χαρά μας. Αρκεί να πλησίαζε την ατμόσφαιρα της ομώνυμης animated ταινιάρας, που για να καταλάβουν όσοι δεν την έχουν δει πόσο σκοτεινή και ατμοσφαιρική είναι, αρκεί να δουν απλά τους τίτλους αρχής της: