Έχω Θυμό... με την μη προβολή των σεναριογράφων – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Έχω Θυμό… με την μη προβολή των σεναριογράφων

Έχω Θυμό... | 6-8-2018 |

Καταλαβαίνω ότι από τον τίτλο δεν καταλαβαίνεις που το πάω… Θα σου εξηγήσω αγαπημένε μου Cinefreak, γιατί είναι και καλοκαίρι… Πόσα να αντέξεις;

Λόγω ενός τραυματισμού στη μέση, την τελευταία εβδομάδα καθηλώθηκα σε έναν καναπέ… Κάτι που πονούσα, κάτι που το παίζω και λίγο drama queen, τύπου “Πεθαίνω” και τα λοιπά, αποφάσισα να κάνω μαραθώνιο σε σειρές και ταινίες. Και δεν λέω, πέρασα υπέροχα. Αν και κάποια στιγμή έχασα τον λογαριασμό. Δεν ήξερα τι να δω και με ποια σειρά. Αλλά την βρήκα την άκρη μου τελικά. Βλέποντας λοιπόν, την μία σειρά μετά την άλλη, και την μία ταινία μετά την άλλη, ανακάλυψα ότι όσο παρακολουθούσα εκνευριζόμουν. Και αυτό για έναν απλό λόγο…

Ας ξεκινήσω με την τηλεόραση…

Ανάμεσα σε Orange is the new Black, Preacher και άλλες που συνεχίζω να παρακολουθώ, προστέθηκαν τα Castle Rock, The Good Place, Sharp Objects, Unbreakable Kimmy Schmidt… Εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά εξαιρετικά δείγματα τηλεόρασης. Βλέποντάς τες λοιπόν, αναρωτήθηκα ποιος ευθύνεται για το σενάριο. Δεν αναζήτησα σκηνοθέτη. Αναζήτησα σεναριογράφο.

Συνέχεια με τον κινηματογράφο.

Είδα αρκετές. Φετινές, των 90’s, όλο το πακέτο. Και αναπόφευκτα αυτό που με τράβηξε στις επιλογές μου ήταν οι πρωταγωνιστές και ο σκηνοθέτης. Μέσα στον παραλογισμό της αναζήτησης, συνειδητοποίησα κάτι άσχημο. Ότι σε καμία περίπτωση δεν είδα κάτι επειδή ήξερα τον σεναριογράφο. Μία από τις ταινίες που είδα, ήταν (για πολλοστή φορά) το “Event Horizon”, ταινία που ανήκει στο είδος του sci-fi τρόμου, που πολύ μου λείπει, αλλά άλλο θέμα αυτό. Την έβλεπα και σκεφτόμουν, τι ωραίες ερμηνείες, τι ωραίος ρυθμός, τι ωραία εξέλιξη χαρακτήρων. Πόσο άγνοια έχω για το σενάριο;

Για πιο λόγο όμως συμβαίνει αυτό;

Μία εξήγηση έχω μόνο… Οι σεναριογράφοι δεν προβάλλονται αρκετά. Στην τηλεόραση λογικό ακούγεται, κατά περιπτώσεις. Όταν μία σειρά όπως π.χ. το Grey’s Anatomy, έχει 17 σεναριογράφους, τότε λογικό είναι να μην μπορείς να τους ξέρεις όλους. Στο σινεμά όμως δεν υπάρχει δικαιολογία.

Αναλογίσου το εξής: Τα τελευταία χρόνια έμαθες πολλούς σεναριογράφους. Την Greta Gerwig, τον Jordan Peele, τον Martin McDonagh, για τα “Lady bird”, “Get Out”, και “Three Billboards Outside Ebbing Missouri” αντίστοιχα. Ξέρεις όμως γιατί τους έμαθες; Γιατί έβαλαν την υπογραφή τους και στην σκηνοθεσία.

Δεν ισχυρίζομαι ότι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι σε μία ταινία πρέπει να πέσουν στον κινηματογραφικό Καιάδα και μην τους είδατε. Ίσα ίσα. Υπάρχουν σκηνοθέτες και ηθοποιοί που έχουν μεγαλουργήσει, και που χωρίς αυτούς κάποιες από τις αγαπημένες μας ταινίες, ενδεχομένως να μην υπήρχαν, ή αν υπήρχαν να μην ήταν από τις αγαπημένες μας ταινίες. Αλλά σε κάθε περίπτωση, μήπως το σενάριο είναι η αρχή των πάντων;

Αλλά κάνε ένα τεστ στον εαυτό σου. Σκέψου 10 σκηνοθέτες, 10 ηθοποιούς και 10 σεναριογράφους. Ξέρω ήδη σε ποια κατηγορία δεν μπορείς να απαντήσεις. (Ούτε εγώ να ξέρεις!)