Έχω Θυμό... με τους μηδενιστές του Ίντερνετ – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Έχω Θυμό… με τους μηδενιστές του Ίντερνετ

Έχω Θυμό... | 13-6-2018 |

Αγαπημένο Ίντερνετ,

Σε ευχαριστούμε που υπάρχεις. Μας έχεις βοηθήσει πολύ. Είσαι πηγή πληροφοριών. Μπορούμε να μάθουμε τα πάντα, να μιλήσουμε με οποιονδήποτε στον κόσμο, να διαβάσουμε ειδήσεις, να συγκινηθούμε, να γελάσουμε, μέχρι και να καψουρευτούμε. Σε ευχαριστούμε για όλα. Αλλά μανούλα μου, έχεις μία πληγή. Που δεν την πρόσεξες. Και μολύνθηκε. Και έγινε από ερεθισμός γάγγραινα. Αλλά τι να κάνεις και εσύ; Δεν το πρόλαβες. Και πλέον δεν μπορούμε να σε βοηθήσουμε.

Κουράγιο Ίντερνετ. Θα σε βοηθήσουμε όσο μπορούμε…

Μην νομίζεις φίλε ή φίλη μου που διαβάζεις αυτή την στιγμή, ότι τρελάθηκα. Κοντεύω. Αλλά όχι ακόμα. Και ίσως δεν έχεις καταλάβει ακόμα για τι πράγμα μιλάω. Θα σου πω.

Ο κινηματογράφος είναι ένα θαυμάσιο μέρος. Μας έχει προσφέρει στιγμές, ερμηνείες, ταινιάρες. Έχει προβάλλει θέματα και έχει ανοίξει συζητήσεις. Αλλά όλα τα προηγούμενα σημαίνουν ότι ο καθένας έχει άποψη. Και καλά κάνει. Έτσι είναι οι δουλειές. Όταν αυτές αφορούν πομπό και δέκτη, η δουλειά του πομπού, πέφτει αναγκαστικά στην κατηγορία της κριτικής. Όταν ένας δημιουργός βγάζει την δουλειά του προς τα έξω, τότε πρέπει να περιμένει και την ανάλογη κριτική. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν κάποιος διαφωνεί μαζί σου; Τι συμβαίνει τότε; Ο κακός χαμός θα σου απαντήσω. Και δεν θα ασχοληθώ με τα πολιτικά, με τα αθλητικά και με άλλα τόσα θέματα. Κινηματογράφος και τηλεόραση είναι το θέμα μου. Για τα υπόλοιπα, υπάρχουν πολλοί καλύτεροι εκεί έξω να αναφέρουν αυτά τα ζητήματα.

Πριν από κάποια χρόνια, και συγκεκριμένα το 2015, είχα γράψει ένα άρθρο εδώ στο Cinefreaks, σχετικά με τα προβλήματα που διαφαίνονταν στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel, το οποίο σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα, θα έπρεπε να αλλάξει, καθώς η Marvel πήρε τον χρόνο της, και πλέον δικαίως κυριαρχεί στο παγκόσμιο Box Office. Το συγκεκριμένο άρθρο είχε τρεις πηγές: την Βρετανική Guardian, το Hollywood Reporter και το Variety. Και μία τέταρτη: την αφεντομουτσουνάρα μου. Έχω κάνει λοιπόν την έρευνά μου, έχω διαβάσει τα άρθρα μου, τα σχόλια fans από όλο τον κόσμο, και δίνω την δική μου εκδοχή για τα πράγματα. Το τι άκουσα δεν λέγεται. Τι ότι ζηλεύω τους ηθοποιούς, γιατί σαν ηθοποιός και εγώ δεν με ξέρει η μάνα μου (βεβαίως και ζηλεύω εδώ που τα λέμε). Τι ότι με τσούζει που πάει καλά η Marvel. Λες και έχω μετοχές σε άλλη εταιρεία και μου τρώνε τα λεφτά. Τι ότι το συγκεκριμένο άρθρο είναι ό,τι χειρότερο έχει γραφτεί ποτέ. Κανείς δεν μπήκε στην διαδικασία να διαβάσει προσεκτικά το άρθρο και να διαφωνήσει με επιχειρήματα. Αλλά ξέχασα. Επιχειρήματα και Ίντερνετ; Φτου κακά!

Κάποια στιγμή η Guardian, βγάζει ένα άρθρο έρευνα σχετικά με την οικονομική βιωσιμότητα των βασιλείων του Game of Thrones, και ποιο θα είναι αυτό που θα επικρατήσει από οικονομικής άποψης. 3 οικονομολόγοι επιστρατεύτηκαν από την εφημερίδα, είδαν όλα τα επεισόδια, και έγραψαν ένα άρθρο ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΌ… Με δεδομένα, με στατιστικές, με αποδείξεις με τα όλα του… Διαβάζω αυτό το άρθρο, και λέω, Κωνσταντίνε ξεκίνα μετάφραση. Το μεταφράζω που λέτε, το γράφω εδώ, σημειώνω πηγή Guardian, δημοσιεύω και πάμε για άλλα. Τι ότι είμαι είμαι εμπαθής με τον Wintefell άκουσα. Τι ότι επειδή δεν χωνεύω την Cersei βλέπω να αποτυγχάνει το King’s Landing. Τι να κάτσω να δω Λάμψη, του Φώσκολου, όχι την άλλη, γιατί μέχρι εκεί καταλαβαίνω. Διότι φίλε μου, σου θίξαμε τον Γιάννη τον Χιόνη, και κάτι τέτοια δεν τα σηκώνεις. Ανάθεμα και αν κατάλαβες τι έλεγε το άρθρο. Όχι ότι εγώ κατάλαβα, αλλά τουλάχιστον δεν έστειλα μήνυμα στην Guardian κατηγορώντας την για εσχάτη τηλεοπτική προδοσία. Στο καπάκι, κατηγορήθηκα ότι αντέγραψα το άρθρο από άλλο ελληνικό site που είχε κάνει ακριβώς το ίδιο άρθρο. Διότι σου λέει, η Guardian έχει αποκλειστική συνεργασία με ελληνικά δίκτυα, και τους πήρα το ψωμί.

Ομολογώ ότι μέχρι πριν κάποια χρόνια δεν είχα δει Monty Pythons. Ναι το ομολογώ, και δεν με νοιάζει κιόλας. Είχα δει σκηνές, είχα ακούσει πολλά, κάποια στιγμή λέω ήρθε η ώρα. Ξεκινώ με το “The Life of Brian”. Δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν είναι κακό. Δεν είναι ντροπή. Δεν μου άρεσε, δεν μου άρεσε. Τι να κάνουμε τώρα; Εσένα σου άρεσε. Μπράβο σου, και καλά σου έκανε. Γράφω λοιπόν στο Twitter, ότι δεν μου άρεσε. Κομπλεξικός Ξενέρωτος. Δες μόνο Σεφερλή. Άσχετος. Πέσε πέθανε. Και αυτό γιατί δεν μου άρεσε μία ταινία. ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ… Ένας άνθρωπος ευχήθηκε τον θάνατό μου γιατί δεν μου άρεσε μία ταινία.

Τον τελευταίο καιρό, έχουν ξεπηδήσει πολλά group στο facebook, που ασχολούνται με τον κινηματογράφο. Πράγμα το οποίο με χαροποιεί, καθώς βλέπω ότι περισσότερος κόσμος γουστάρει το αγαπημένο μου μέσο διασκέδασης. Βλέπω ένα post πριν κάποιες μέρες, όπου κάποιος εξέφραζε την άποψή του, με δεδομένα όμως, σχετικά με το ότι δεν του άρεσε το “A Quiet Place”. Διάβασα την γνώμη του, διαφωνούσα κατάφωρα με αυτή, αλλά το like μου το έκανα, όπως και το σχόλιό μου, γράφοντάς του μπράβο που έχει άποψη, και την εκφράζει τόσο ολοκληρωμένα, όσο κι αν διαφωνώ. Ε ρε μάνα μου, τι το ‘θελα; Άνθρωποι σαν εμένα έχουν φέρει τον κινηματογράφο εκεί που τον έχουν φέρει. Θα έπρεπε να ντρέπομαι που μου άρεσε αυτό το αίσχος. Και το καλύτερο: “Σου άρεσε μία ταινία που δεν μιλάγανε; Ψόφα”. Λες και άμα ψοφήσω, η δική σου ζωή θα γίνει καλύτερη. Βέβαια όταν ρώτησα όσους με έβριζαν πόσοι το είδαν στο σινεμά, και πόσοι κατεβασμένο ή online, κανείς δεν μου απάντησε. Αλλά εγώ έχω φέρει τον κινηματογράφο σε αυτή την κατάσταση.

Μπορώ να γράψω κι άλλα. Αλλά μου προκαλούν θυμό, για αυτό σταματάω εδώ.

Το συμπέρασμα είναι ένα: Ο καθένας έχει την άποψή του, και έχει κάθε δικαίωμα να την εκφράζει. Αλλά μανούλα μου, προσπαθώ να καταλάβω την ανάγκη σου να μηδενίσεις έναν άνθρωπο. Όποιος και αν είναι αυτός. Την ανάγκη σου να επικρατήσει η δική σου άποψη. Την ανάγκη σου να επιβληθείς. Για κινηματογράφο και τηλεόραση μιλάμε. Αν μετά από όσα έχεις δει (αν έχεις δει), συνεχίζεις να είσαι ο ίδιος σκατάνθρωπος, λυπάμαι για όλους εκείνους τους δημιουργούς που προσπάθησαν να σε αλλάξουν και απέτυχαν. Κρίμα. Μπορεί να είχες γίνει καλύτερος άνθρωπος. Και να έβγαζες και τον σκασμό πού και πού.

Άντε βρε κουτά, και Happy Trolling…