Top 10 - Όταν το σινεμά γίνεται οπτική μαγεία – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Top 10 – Όταν το σινεμά γίνεται οπτική μαγεία

Top-10, Ειδήσεις | 29-3-2016 |

Όλοι στο σινεμά λατρεύουμε τις ταινίες που έχουν να μας προσφέρουν ένα βαθύτερο νόημα κρυμμένο καλά μέσα στην πλοκή της ταινίας. Επίσης, οι περισσότεροι αγαπούν τα αναπάντεχα φινάλε. Αυτά που κλέβουν δηλαδή την όποια εικόνα είχε σχηματίσει ο θεατής καθόλη την διάρκεια του φιλμ, και ανατρέπουν όλα τα δεδομένα στα τελευταία λεπτά. Άλλοι μαγεύονται από τις ερμηνείες και τις υποκριτικές ικανότητες των πρωταγωνιστών του έργου.

Υπάρχουν ωστόσο και οι σινεφίλ που στέκουν αποσβολωμένοι μπροστά στο στυλιζαρισμένο κάδρο που αντικρίζουν στην μεγάλη οθόνη. Αναμφίβολα μια καρτποσταλική, editorial, μαγευτική φωτογραφία μπορεί να αγγίξει και να κερδίσει τον θεατή ακόμη κι αν όλη η υπόλοιπη ταινία είναι αδιάφορη. Η στιλιστική εκζήτηση μπορεί να αποτελέσει το αισθητικό εφαλτήριο για τον χαρακτήρα του φιλμ και να σαγηνεύει τους πάντες ακόμη και στην όψη μίας μόνο αριστουργηματικής εικόνας. Άλλωστε τα μάτια είναι που πλανεύονται ευκολότερα κι από το μυαλό.

Προφανώς και υπάρχουν αναρίθμητες επιλογές με τις οποίες θα μπορούσατε να αντικατασταίνεται τις παρακάτω ταινίες, εντούτοις αυτή είναι και η μαγεία του σινεμά. Μία ταινία μπορεί χωρά εκατομμύρια διαφορετικές απόψεις χωρίς να υπάρχει σωστή και λανθασμένη ανάμεσα τους. Στην υποκειμενική τούτη τέχνη ξεχωρίσαμε μερικές δημιουργίες των τελευταίων 5 ετών, που ήταν οπτικά αριστουργήματα και κατάφεραν να μαγνητίσουν ανεπιτήδευτα κάθε βλέμμα.

 

10. Only God Forgives (2013) του Nicolas Winding Refn

only-god-forgives_still
O Ryan Gosling βουτάει στο neon noir κινηματογραφικό κλίμα που σκηνοθετεί ο Refn. Η πολυπρόσωπη Μπανγκόγκ κρύβει θανάσιμους κινδύνους όταν το εκτυφλωτικό neon των ταϊλανδέζικων επιγραφών είναι το μόνο που ρίχνει φως στο σκοτάδι της νύχτας. Δυστυχώς η μεταμοντέρνα νουάρ ατμόσφαιρα και το απαράμιλλο στυλ είναι το μόνα αξιόλογα στοιχεία που έχει να επιδείξει το φιλμ καθόλη την διάρκεια του. Εντούτοις, είναι αρκετά για να του δώσουν μία θέση στο top10.

Το “Only God Forgives” ανάμεσα στις 10 πιο αμφιλεγόμενες ταινίες που έχουν προβληθεί στις Κάννες

 

9. It Follows (2014) του David Robert Mitchell

nwQgcgGVrKyjlxNzaDZud82pUly
Εκεί που τα τετριμμένα splatter με ανούσιες συνέχειες και διασκευές πασχίζουν άδικα να “τρομάξουν” τον κόσμο διαμέσου της ξεπερασμένης οδού των ξαφνιασμάτων, η ταινία “It Follows” ακολουθεί τον δικό της ανατριχιαστικό δρόμο. Ο David R. Mitchell χτίζει μία πειστική ατμόσφαιρα ανάγλυφης απειλής, σπάνια για horror movie στις μέρες μας. Εικόνες και πλάνα απείρως τρομακτικότερα απ’ ότι έχουμε δει την τελευταία 5ετία. Το Κακό δεν κρύβεται πίσω από κουρτίνες, δεν εμφανίζεται στους καθρέφτες και δεν αναλώνεται σε κλισέ ηχητικά στριγκλίσματα. Αντίθετα, καιροφυλακτεί και καρτερά υπομονετικά μια απροσεξία ή μια αμέλεια για να δράσει ερχόμενο αργά από την πιο ξεχασμένη και σκοτεινή άκρη του κάδρου.

Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τον τρόμο του “It Follows”

 

8. Frances Ha (2012) του Noah Baumbach

Frances-Ha-DI
Ο Noah Baumbach παραδοσιακά δημιουργεί καλλιτεχνικό κινηματογράφο. Το 2012 λοιπόν, κληρονομεί, αυτόβουλα, στοιχεία από τον φιλμικό κόσμο του Woody Allen και ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε ο σπουδαίος σκηνοθέτης. Η ασπρόμαυρη, vintage φωτογραφία αποτίει φόρο τιμής σε προγενέστερα αριστουργήματα(Manhattan, Annie Hall) και καταφέρνει να κατακτήσει τον θεατή με την δυναμική που αποπνέει. Τα αμέτρητα πρόσωπα της Νέας Υόρκης σε συνδυασμό με τα λαμπερά φώτα του Παρισιού, ολοκληρώνουν μια εύστοχη και καθόλα επίκαιρη ταινία. Τέλος αξίζει να γίνει ειδική μνεία στην μούσα του Baumbach, Greta Gerwig, που παρασύρει αβίαστα τον θεατή στον καταπληκτικό, ανίκητο κι ολοζώντανο σύμπαν της.

Διαβάστε εδώ για την νέα ταινία του Noah Baumbach

 

7. The Great Gatsby (2013) του Baz Luhrmann

The-Great-Gatsby-2013-2
Ο Γκάτσμπυ ήταν όντως Υπέροχος και αναμφίβολα ο Leonardo DiCaprio συνέβαλε τα μέγιστα για να συμβεί αυτό. Για του λόγου το αληθές όμως, κι ο Leo οφείλει πάρα πολλά στην περιρρέουσα, κομψή, φινετσάτη και λαμπερή ατμόσφαιρα που έχτισε τόσο μαεστρικά ο Baz Luhrmann. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ταινία της οποίας η εικόνα εύκολα αντικατοπτρίζεται σε στιλάτα κουστούμια και φανταχτερά φορέματα αρμονικά δεμένα με πολυτελείς επαύλεις και λαμπερά πάρτι. Σημείο αναφοράς τόσο της πλοκής όσο και του χαρακτήρα του φιλμ γενικότερα, ο τηλαυγής φάρος που απογειώνει κάθε φωτογραφία άμα τι εμφανίσει του.

Τι ετοιμάζει ο οσκαρικός, πλέον, Leonardo DiCaprio

 

6. Gravity (2013) του Alfonso Cuaron

gravity-2013-movie-stills-movie-hd-wallpapers

Η ταινία “Gravity” αποτέλεσε την αρχή της κυριαρχίας του Emmanuel Lubezki στον θεσμό των Όσκαρ. Από το 2013 και έπειτα μονοπωλεί στην κατηγορία της Φωτογραφίας έχοντας κατακτήσει το Άγαλμα τόσο το 2014(Birdman) όσο και το 2015(The Revenant). Πρωτοφανές ακόμη και για τα δεδομένα της Αμερικάνικης Ακαδημίας. Εν πάση περιπτώσει, καθένα από αυτά δικαίως κοσμεί τα ράφια της βιβλιοθήκης του. Όσον αφορά το Gravity.. τα λόγια ωχριούν όταν βρυχάται η εικόνα. Αναμφίβολα διατηρεί τα πρωτεία της πιο πιστής, ολοκληρωμένης και καλλίμορφης αναπαράστασης του διαστήματος επί οθόνης. Πέραν της σαγήνης που προσφέρει απλόχερα η εικόνα του έναστρου “χάους”, η φωτογραφία του Μεξικανού αρτίστα δεν φείδεται ουσιαστικών μηνυμάτων.

Πως κινηματογραφείς την έλλειψη βαρύτητας; Το Gravity δίνει την απάντηση..

 

5. Only Lovers Left Alive (2013) του Jim Jarmusch

only-lovers-left-alive-only-lovers-left-alive-19-02-2014-7-g
Ο Jim Jarmusch αφηγείται έναν ξεχωριστό, σχεδόν διεστραμμένο, βαμπιρικό έρωτα. Μια σκοτεινή και ψυχρή Tilda Swinton συναντά έναν καταθλιπτικό και παγερό Tom Hiddleston στην επιτομή της μποέμ καλλιτεχνίας. Μια ταινία βγαλμένη από τις παρυφές του γοτθικού ρομαντισμού έρχεται να διδάξει το απόλυτο στυλ. Μετρ του είδους ο Γάλλος Yorick Le Saux αναλαμβάνει την διεύθυνση της φωτογραφίας, με τα αποτελέσματα να μιλούν από μόνα τους. Το “Only Lovers Left Alive” κάνει την μουσική και το σινεμά να μοιάζουν πλασμένα το ένα για το άλλο, αξιοποιώντας την δυναμική μιας κιθάρας και δυο νεκροζώντανων ροκ σταρ.

Η Tilda Swinton αποκαλύπτει τη σημασία του σινεμά στην δική της ζωή..

 

4. The Great Beauty (2013) του Paolo Sorrentino

TheGreatBeauty-Web
O Paolo Sorrentino θεωρείται δικαίως ένας από τους κορυφαίους σκηνοθέτες της γηραιάς ηπείρου τα τελευταία χρόνια. Αναντίρρητα η απαράμιλλη αισθητική του σκηνοθέτη(και του Luca Bigazzi που αποτελεί τον μόνιμο διευθυντή φωτογραφίας του Ιταλού) αντικατοπτρίζεται στην φωτογραφία κάθε ταινίας του ξεχωριστά. Αυτό που κάνει την “Τέλεια Ομορφιά” να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα οπτικά του ποιήματα, είναι το μοναδικό “πάντρεμα” του μοντέρνου με το διαχρονικό μέσα σε ένα φορμαλιστικό κάδρο που κρατά ως παντοτινό φόντο την αιώνια πόλη. Ίσως εκεί να είναι κρυμμένη και η μαγεία. Στην σύλληψη της πόλης όπως δεν έχει ξαναγίνει στις σελίδες της σύγχρονης ιστορίας.

Διαβάστε εδώ για το τελευταίο έργο του Paolo Sorrentino, “Youth”

 

3. Her (2013) του Spike Jonze

Her-Movie-siri-operating-system-ftr
Σε μια ταινία με τόσο δυνατή κεντρική ιδέα και εξίσου καλή σκηνοθετική αφήγηση, καθήκον του διευθυντή της φωτογραφίας Hoyte Van Hoytema ήταν εξ αρχής να δημιουργήσει μια αξιόλογη οπτική σύνθεση. Ο Ελβετός κινηματογραφιστής, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, τα πήγε περίφημα. Έπλασε ένα πολύ ζεστό περιβάλλον που αφορά το άμεσο μέλλον, συνδύασε αριστοτεχνικά τα χρώματα που είχε στην παλέτα του, και τελικά παρέδωσε ένα γλαφυρό κι αισθαντικό κάδρο 126 λεπτών. Η γαλήνια ποιότητα της εικόνας του “Her” δένει αρμονικά με τον χαμηλό led φωτισμό καθόλη την διάρκεια του φιλμ, ολοκληρώνοντας έτσι μια εικαστική εποποιία του μέλλοντος.

O Joaquin Phoenix πρωταγωνιστεί στο “Irrational Man” του Woody Allen

 

2. Life of Pi (2012) του Ang Lee

life-of-pi

Πληθώρα σινεφίλ χαιρέτησε την “Ζωή του Πι” ως την πιο όμορφη ταινία του 2012. Για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς όμως, και προς απογοήτευση των φαν, οι αληθινές σκηνές κινηματογράφησης του έργου είναι απελπιστικά λίγες. Το μεγαλύτερο μέρος των πλάνων που αντικρίζουμε στην οθόνη είναι.. καθαρός, αγνός “υπολογιστής”. Αν έχετε δει την ταινία θα διαπιστώσατε ιδίοις όμμασι πως δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Τα οπτικά εφέ που χρησιμοποιήθηκαν σε καμία περίπτωση δεν μας προβληματίζουν και προφανώς δεν κάνουν την ταινία λιγότερο όμορφη. Αντιθέτως, πρόκειται για ένα οπτικό θαύμα που εισάγει τον θεατή στον κόσμο των ψευδαισθήσεων, και χωρίς καν να το καταλάβει γίνεται μάρτυρας μιας ανεπανάληπτης εικόνας. To επίτευγμα του Ang Lee είναι ηδονικό και έχει πολύχρωμη, φανταχτερή όψη σε κάθε σεκάνς, κάθε σκηνή, κάθε πλάνο και κάθε καρέ ξεχωριστά.

Το θαύμα των visual effects στον κόσμο του  σινεμά

 

1. The Grand Budapest Hotel (2014) του Wes Anderson

GHB_9907 20130130.CR2

Αν κανείς παρακολουθήσει εκτενώς τις δημιουργίες του Wes Anderson, εύκολα καταλαβαίνει ότι ο Αμερικανός δημιουργός βλέπει τον κόσμο κάπως διαφορετικά. Πολύχρωμα κάδρα, ιδιαίτερες μουσικές και πληθώρα πρωταγωνιστών σε κάθε του φιλμ, είναι μόνο μερικά από τα αναρίθμητα χαρακτηριστικά του σινεμά που δημιουργεί. Αυτό που κάνει τον δικό του κινηματογράφο να ξεχωρίζει εντούτοις, είναι ο στιλιστικός συνδυασμός του θεάτρου με το σινεμά μέσα από πολλές, μικρές, διαφορετικές ιστορίες. Ακόμη και τυχαία να επιλέξεις μια ταινία από την φιλμογραφία του σκηνοθέτη, από την πρώτη, κιόλας, σεκάνς θα παρασυρθείς στην γλυκιά, παρανοϊκή θεατρική δίνη που στροβιλίζει αδιάκοπα τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες.
Ακραία στυλιζαρισμένο κι εξωφρενικά όμορφο στην όψη, το “Grand Budapest Hotel” σαγηνεύει τον θεατή θυμίζοντας ζωντανό κουκλοθέατρο.. επί οθόνης. Όσον αφορά τον Wes Anderson τώρα, ο Αμερικανός καλλιτέχνης τείνει να γίνει συνώνυμο της εικαστικής πανδαισίας χάρη στην άνευ προηγουμένου ανάμειξη των χρωμάτων, της μουσικής και του θεάτρου γεννώντας, κάπως έτσι, ένα κράμα μουσικού κινηματοθεάτρου επάνω στον καμβά της μεγάλης οθόνης.

12 πράγματα που (ίσως) δεν γνωρίζατε για τις ταινίες του Wes Anderson

Διαβάστε περισσότερα για: , , , , , , , , , , , ,