To #OscarsSoWhite δεν είναι η μόνη διαμάχη, που απασχόλησε την Ακαδημία – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

To #OscarsSoWhite δεν είναι η μόνη διαμάχη, που απασχόλησε την Ακαδημία

Αφιερώματα, Βραβεία | 27-2-2016 |

Το #OscarsSoWhite είναι μια μεγάλη συζήτηση που ξεκίνησε από πέρυσι και έγινε πιο έντονη φέτος στην Ακαδημία Κινηματογράφου, με αφορμή την απουσία έγχρωμων υποψηφίων στις βασικές κατηγορίες ερμηνειών και σκηνοθεσίας για Όσκαρ. Όμως, αυτή δεν είναι η μόνη διαμάχη, που ξεσπά τον λαμπερό κόσμο του Hollywood. Πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα απασχολούν κατά καιρούς την Ακαδημία και η συζήτησή τους φθάνει μέχρι και την σκηνή στις τελετές απονομής των βραβείων της.

Ας θυμηθούμε τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

O Marlon Brando για τα δικαιώματα των ιθαγενών Αμερικανών

Είναι ίσως η πιο γνωστή περίπτωση διαμαρτυρίας, κατά την αποδοχή ενός βραβείου Όσκαρ και ο λόγος, που δεν βλέπουμε πλέον “εκπροσώπους” των νικητών να ανεβαίνουν στην σκηνή για να παραλάβουν το βραβείο. Το 1973 ο Marlon Brando βραβεύεται για τον ρόλο του Vito Corleone στον Νονό του Francis Ford Coppola και στέλνει στην σκηνή την ιθαγενή Sacheen Littlefeather, η οποία εκφωνεί έναν λόγο όπου αναφέρει πως ο Brando «δεν μπορεί να δεχθεί αυτό το γενναιόδωρο βραβείο, λόγω της αντιμετώπισης που τυγχάνουν οι Ινδιάνοι σήμερα από την κινηματογραφική και τηλεοπτική βιομηχανία».

Δείτε το απόσπασμα:

Όλα αυτά ένα μήνα από το ξεκίνημα του κινήματος Wounded Knee, κατά την διάρκεια του οποίου 200 ιθαγενείς και ακτιβιστές υπερασπιστές τους κατέλαβαν την ομώνυμη μικρή πόλη στην περιοχή της Dakota διαμαρτυρόμενοι για την αποτυχία στο να απαγγελθούν κατηγορίες στον πρόεδρο των φυλών Richard Wilson για διαφθορά άλλα και για την γενικότερη αντιμετώπιση των ιθαγενών από την Κυβέρνηση των ΗΠΑ. Το κίνημα οδήγησε και σε αρκετά αιματηρές συμπλοκές, με 2 νεκρούς ιθαγενείς και 15 τραυματίες ιθαγενείς και μη. Μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες στο αντίστοιχο λήμμα στην Wikipedia.

Η Vanessa Redgrave και το μποϋκοτάζ (μερικών) Εβραίων εναντίον της

To 1977 η Vanessa Redgrave χρηματοδότησε και ανέλαβε τον ρόλο της αφηγήτριας σε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο “The Palestinian”, το οποίο αφορούσε την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ένα χρόνο αργότερα κερδίζει το Όσκαρ Α Γυναικείο Ρόλου για τον ρόλο της ακτιβίστριας ενάντια στους Ναζί Julia στην ομότιτλη ταινία του Fred Zinnemann. Βέβαια, η Εβραϊκή κοινότητα των ΗΠΑ, με πρωτοστάτη των ραβίνο Meir Kahane, όχι μόνο έκανε μποϋκοτάζ εναντίον της εξαιτίας του ντοκιμαντέρ, άλλα κάποιοι διαμαρτυρόμενοι έφτασαν και στο σημείο να καίνε ομοιώματα της έξω από το θέατρο, όπου γινόταν η απονομή. 

Στον λόγο της κατά την αποδοχή του Όσκαρ, η Redgrave ευχαρίστησε στην Ακαδημία, που δεν πτοήθηκε από «ένα μάτσο Σιωνιστές κακοποιούς», οι οποίοι – σύμφωνα με την ίδια – «προσέβαλαν την εικόνα των Εβραίων σε όλο τον κόσμο και τον γενναίο και μεγάλο αγώνα τους ενάντια στον φασισμό και την καταπίεση». Αν και ακούστηκαν κάποια γιουχαρίσματα στην αίθουσα, η ηθοποιός αποχώρησε από την σκηνή καταχειροκροτούμενη, όταν σημείωσε πως θα συνεχίσει να παλεύει ενάντια στον φασισμό και τον αντισημιτισμό.

Ο Elia Kazan και η μαύρη λίστα του Hollywood

1952, εποχή Μακαρθισμού στις ΗΠΑ, με τους κομμουνιστές ή φιλοκομμουνιστές να μπαίνουν σε μαύρες λίστες και φυσικά το Hollywood να μην μένει έξω από αυτό. Η αναφορά του Elia Kazan στους συνεργάτες του Morris Carnovsky, Art Smith και Clifford Odets ήταν αρκετή για να καταστραφεί η καριέρα και των τριών άλλα και η φήμη του Kazan στους συναδέλφους του. Το 1999 ο 89χρονος, τότε, Kazan παραλαμβάνει το τιμητικό Όσκαρ και το μισό θέατρο, μεταξύ των οποίων και οι Warren Beatty, Kathy Bates, Meryl Streep και Helen Hunt τον χειροκροτεί όρθιο, ενώ το άλλο μισό, όπως οι Nick Nolte και Ed Harris παραμένει καθηλωμένο. Έξω από την αίθουσα περισσότεροι από 500 διαδηλωτές διαμαρτύρονται για την απόφαση της Ακαδημίας να τον τιμήσει.

H περίπτωση της Hattie McDaniel

Το 1940 Hattie McDaniel ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β Γυναικείου Ρόλου στο Όσα Παίρνει ο Άνεμος, ως Mammy. Η Αμερικανική κοινωνία είχε μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για τους έγχρωμους τότε, ο παραγωγός David O Selznick ζήτησε ειδική άδεια για να μπορέσει η McDaniel να μπει στο ξενοδοχείο Ambassador, που φιλοξενούσε την εκδήλωση και είχε αυστηρή πολιτική απαγόρευσης εισόδου σε έγχρωμους και η ηθοποιός κάθισε σε ένα τραπέζι στο πίσω μέρος της αίθουσας. Δεν κατάφεραν να την “κρύψουν” πάντως, μιας που κέρδισε το Όσκαρ και έγινε η πρώτη Αφροαμερικανή νικήτρια των βραβείων της Ακαδημίας.

Οι πολιτικές αναφορές των Susan Sarandon, Tim Robbins και Richard Gere

Τρεις από τους καλεσμένους της τελετής απονομής των βραβείων του 1993 εξόργισαν τον παραγωγό των βραβείων Gil Cates. Ο λόγος για τους Susan Sarandon, Tim Robbins και Richard Gere. Οι δύο πρώτοι, όταν ανέβηκαν στην σκηνή ως παρουσιαστές του βραβείου μοντάζ δεν έχασαν την ευκαιρία να θίξουν το γεγονός άρνησης ασύλου σε Κουβανούς πρόσφυγες, επειδή είναι φορείς του AIDS, και να ζητήσουν από τις ΗΠΑ να δεχθούν 250 από αυτούς.

Ο Gere, από την άλλη, ζήτησε την απόσυρση των Κινεζικών στρατευμάτων από την περιοχή του Θιβέτ:

Ο Gil Cates δήλωσε πως είναι αδιανόητο οι καλεσμένοι να εκμεταλλεύονται τον χρόνο, που τους δίνεται πάνω στην σκηνή, για να εκφράσουν προσωπικές πολιτικές απόψεις και ζήτησε από την Ακαδημία να μην τους προσκαλέσει ξανά!

Εν τέλει και οι τρεις τους θα βρίσκονται στην φετινή τελετή απονομής, περισσότερα για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

[via]

Διαβάστε περισσότερα για: ,