Top 10 - Οι καλύτερες ταινίες που δεν βρήκαν διανομή για το 2015 – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Top 10 – Οι καλύτερες ταινίες που δεν βρήκαν διανομή για το 2015

Top-10, Αφιερώματα, Ειδήσεις | 8-12-2015 |

Και ενώ τα δεδομένα αλλάζουν, πολλές είναι εκείνες οι ταινίες από όλον τον κόσμο που καταφέρνουν να κάνουν αίσθηση σε κάποια από τα κινηματογραφικά φεστιβάλ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι ταινίες καταφέρνουν να ταξιδέψουν στην μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, τις Η.Π.Α.

Το αγαπημένο μας Indiewire επέλεξε τις καλύτερες ταινίες του 2015, οι οποίες όμως δεν βρήκαν διανομή στην πέρα όχθη του Ατλαντικού, και μέσα σε αυτές και μία Ελληνική.

10. “Paulina”

"Paulina"

Η δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη από την Αργεντινή, Santiago Mitre, μας ταξίδεψε στην ιστορία μίας ηρωίδας που αποφασίζει να γίνει δασκάλα παρά τις δυνατότητές της για μία διαφορετική καριέρα. Θα δει από πρώτο χέρι τη βία που μαστίζει την περιοχή, και θα πρέπει να πάρει μία πιο προσωπική απόφαση, που θα κάνει τη ζωή της ακόμα πιο δύσκολη. Μία ταινία που κατάφερε να δημιουργήσει συζητήσεις σε όλο τον κόσμο.

9. “Cosmos”

Cosmos

Και από την Αργεντινή στην Πολωνία, και στον Andrzej Żuławski, ο οποίος είναι πιο γνωστός για την ταινία του 1981, “Possession,” με τους Sam Neill και Isabelle Adjani, θέλησε να μας ταξιδέψει σε μία σκοτεινή σάτιρα πάνω στην απελπισία του συνειδητού.  Διασκευάζει την ομώνυμη νουβέλα του Πολωνού, Witold Gombrowicz, στην οποία ήρωάς μας είναι ένας πρώην φοιτητής νομικής, που πιάνει δουλειά σε έναν οίκο μόδας στο Παρίσι, αλλά αυτό που θέλει είναι να γράψει ένα φιλοσοφικό κείμενο.

8. “Slackjaw”

"Slackjaw"

Το “Slackjaw” είναι από εκείνες τις ταινίες που λες ότι σίγουρα σε κάποια χρόνια θα θεωρείται cul classic. Η κωμωδία του Zach Weintraub, ακολουθεί δύο φίλους που θα δεχτούν να συμμετέχουν σε ένα πείραμα από μία εταιρεία που επισκέπτεται την ήσυχη πόλη τους. Μία δήλωση ενάντια στις δυνάμεις του καπιταλισμού, ή μία χιουμοριστική απεικόνιση της μεσαίας τάξης; Όλα μαζί, με έναν πολύ ωραίο τρόπο.

7. “Embers”

"Embers"

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Claire Carré, “Embers”, λαμβάνει χώρα σε ένα μέλλον στο οποίο ο κόσμος έχει καταστραφεί, και όλοι υποφέρουν από προσωρινή απώλεια μνήμης. Παρά το καταθλιπτικό θέμα, η Carré, η οποία συνυπογράφει το σενάριο με τον Charles Spano, μας προβάλλει μία ζεστασιά από τους χαρακτήρες της, και τελικά μία ελπίδα.

6. “The Movement” (“El Movimiento”)

"El Movimiento"

Και θα επιστρέψουμε στην Αργεντινή, και στον Benjamin Naishtat, με την 67 λεπτών αλληγορία του για την σύγχρονη Αργεντινή, η οποία παραδόξως τοποθετείται στην Αργεντινή του 19ου αιώνα, μετά από την καταστροφή του κόσμου. Γυρισμένο και μονταρισμένο με γοητευτικό τρόπο, το “The Movement” είναι ένα δράμα περιόδου και μία ταινία επιστημονικής φαντασίας σε ανάλογα μεγέθη, και μας δίνει και ένα πρώτης τάξεως δείγμα, για την δουλειά του Naishtat.

5. “Schneider vs. Bax”

"Schneider vs. Bax"

Οι ταινίες του Γερμανού Alex van Warmerdam, είναι συνήθως μαύρες κωμωδίες στις οποίες οι καταδικασμένοι χαρακτήρες του εγκλωβίζονται σε περίεργες καταστάσεις. Εδώ ένα ζευγάρι δολοφόνων πρέπει να λειτουργήσει ανάμεσα στις οικογένειές τους και στους στόχους τους, οι οποίοι είναι ο ένας για τον άλλον. Αλλά ο πρώτος είναι ένας συγγραφέας με πρόβλημα ναρκωτικών, και ο άλλος ένας απλός πατέρας. Το χάος φέρνει γέλιο, και η κληρονομιά τον αδερφών Coen, σίγουρα έμπνευση.

4. “Winter Song”

"Winter Song"

Το όνομα του Otar Iosseliani, μπορεί να μην είναι γνωστό στις Η.Π.Α., στον υπόλοιπο κόσμο ο 81 ετών Γαλλο-Γεωργιανός σκηνοθέτης είναι εκείνος που μπορεί να παραδώσει ταινίες με παιχνιδιάρικο στυλ, για μεγάλα παιδιά, όπως το  “Winter Song”, μία εναλλακτική και κωμική οδύσσεια, για δύο φίλους, μεγάλης ηλικίας, των οποίων η επαναστατική φύση συναντά την παιχνιδιάρικη διάθεση, σε ένα παράδειγμα εξαιρετικής buddy movie.

3. “Chevalier”

Chevalier

“Μία ταινία φίλων, χωρίς φίλους”, γράφει η αφίσα της ταινίας της Αθηνάς Τσαγγάρη, “Chevalier”, η οποία ακολουθεί 6 φίλους σε ένα ταξίδι στο Αιγαίο. Η σκηνοθέτης ταξιδεύει τους θεατές από μία έρευνα ανθρώπων σε μία μεταφορά για τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας. Και μπορεί να μην έχει βρει διανομή στις Η.Π.Α., αλλά στον Λονδίνο, να σας θυμίσουμε, βραβεύθηκε ως καλύτερη ταινία.

2. “I Am Michael”

"I Am Michael"

Την πρώτη ταινία του Justin Kelly, “I Am Michael,” μπορείς να την δεις με δύο τρόπους. Σαν τραγικό πορτραίτο του πρώην ακτιβιστή υπέρ των δικαιωμάτων των gay, Michael Glatze, ο οποίος αρνήθηκε έπειτα ότι είναι gay, δηλώνοντας ότι έχει διαπράξει αμάρτημα. Από την άλλη ίσως να είναι το πορτραίτο ενός ανθρώπου σε κρίση πίστης. Η ταινία διαχειρίζεται το θέμα, χωρίς να παίρνει θέση, αφήνοντας στον θεατή να βγάλει συμπεράσματα.

1. “The Academy of Muses”

"The Academy of Muses"

Ο Καταλανός σκηνοθέτης Jose Luis Guerin συνεχίζει εδώ και χρόνια να δημιουργεί ένα κράμα ανάμεσα στο ντοκιματέρ και το φανταστικό, ικανοποιώντας τους θαυμαστές του. Το “The Academy of the Muses” ανήκει επίσης σε αυτή την κατηγορία. Η σχέση μεταξύ καθηγητή-μαθητή θα μπει στο μικροσκόπιο, σε μία σοκαριστική, ακραία, κωμική και στενάχωρη προβολή, ίσως στην καλύτερη δουλειά του Guerin.

Διαβάστε περισσότερα για: