O Harvey Weinstein, τα "χώνει" στην ίδια του βιομηχανία – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

O Harvey Weinstein, τα “χώνει” στην ίδια του βιομηχανία

Απόψεις, Ειδήσεις | 8-12-2015 |

Ο Harvey Weinstein, είναι ένα όνομα μεγαθήριο στο Hollywood, καθώς διευθύνει μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής και διανομής στον κόσμο. Τι συμβαίνει όμως όταν ο ίδιος αποφασίζει να μιλήσει για το πόσο λάθος χειρίζεται, εκείνος και η ίδια βιομηχανία, τα πράγματα; Σε άρθρο του στο “The Hollywood Reporter” εξηγεί:

Σαν βετεράνος πολλών περιόδων βραβείων, έχω μία μοναδική οπτική σε αυτή την ετήσια τρέλα. Αλλά αντί να γράψω για τα πάνω και τα κάτω της καμπάνιας των βραβείων, θα μιλήσω για κάτι που με ενοχλεί και εκνευρίζει χρόνο με τον χρόνο.

Φέτος το Φθινόπωρο, κυριαρχήθηκε από τόσο βαριές και ενήλικες ταινίες για βραβεία, που στάθηκε σχεδόν αδύνατο σε ποιοτικές ταινίες να ξεχωρίσουν, εκτός αν βγήκαν διαφορετική χρονική στιγμή, καταργώντας έτσι τις πλήρης δυνατότητές τους, και γρήγορα ξεχάστηκαν όταν αρχίσαμε να μιλάμε για βραβεία. Δεκάδες ενήλικα δράματα έκαναν πρεμιέρα τον Οκτώβρη, και ο ένας έπεσε να φάει τον άλλον.  Κάθε διανομέας, από τα μεγάλα στούντιο μέχρι τους ανεξάρτητους διανομείς, έχει ένα άλογο στην κούρσα, και σχεδόν όλοι έχασαν. Στοχεύουμε όλοι στο ίδιο κοινό, προσπαθώντας να αρπάξουμε την προσοχή των κινηματογραφόφιλων και εκείνων που ψηφίζουν, και εξαιτίας αυτού κανείς δεν μπορεί να κάνει εντύπωση.

Μη με παρεξηγήσετε: Η αναγνώριση των βραβείων είναι σημαντική. Το ξέρω καλά αυτό, όσο όλοι, δεδομένου του πόσο σημαντικές είναι οι υποψηφιότητες στην ταινίες μου για φέτος. Αλλά ένα βλέμμα στις απίστευτες ερμηνείες των υποτιμημένων ταινιών, δεν θα βλάψει κανέναν στη βιομηχανία.

Η ταινία της Fox Searchlight “Far from the Madding Crowd είναι μία ταινία που αγάπησα, αλλά δεν έχω διαβάσει για αυτή τους τελευταίους μήνες, ούτε για την καταπληκτική ερμηνεία του Matthias Schoenaerts.  Η ταινία των Roadside Attractions/Miramax, “Mr. Holmes ήταν μία απολαυστική ταινία με έναν εξαιρετικό Ian McKellen. Η Lily Tomlin είναι καλύτερη από πότε στην ταινία της Sony Classics, “Grandma”, αλλά επειδή η ταινία βγήκε το καλοκαίρι, έλαβε λιγότερης προσοχής, απ’ ό,τι θα εκλάμβανε την “περίοδο των βραβείων”.

Έβγαλα 2 ταινίες εκτός σεζόν φέτος. Τα Woman in Gold και Southpaw, τα οποία είχαν εξαιρετικές ερμηνείες από Helen Mirren και Jake Gyllenhaal, αντίστοιχα, άξια και τα δύο όλου του σεβασμού που έλαβαν από κοινό και κριτικούς όταν βγήκαν. Αλλά εξαιτίας του στίγματος της ημερομηνίας εξόδου, κανείς δεν τις έχει λάβει στα σοβαρά. Είμαι ενθουσιασμένος που η Helen έδωσε μία εντελώς διαφορετική, αλλά εξίσου πανέξυπνη ερμηνεία στο Trumbo οπότε η ψηφοφόροι θα την έχουν στο μυαλό τους. Ωστόσο, είναι εντελώς αινιγματικό, και πρέπει να πω και εξοργιστικό, ότι διαβάζοντας λίστες με προγνωστικά δεν βλέπω το όνομα του Jake. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έγραφαν ότι είναι πλέον η ώρα του να πάρει Oscar. Άξιζε μία υποψηφιότητα για το Nightcrawler, αλλά την αξίζει και φέτος.

Γνωρίζω σχετικά με την αμφισβήτηση για τη Rooney Mara και για το γεγονός ότι θα είναι στην κατηγορία Β’ Γυναικείου για το Carol. Εμείς, σαν εταιρεία, και καταλήξαμε ότι αυτή είναι η σωστή απόφαση. Με αυτό να έχει ειπωθεί, κάναμε την παραγωγή σε μία ταινία ονόματι The Reader, για την οποία η Kate Winslet έκανε καμπάνια για το Β’ Γυναικείου, αλλά τελικά ήταν υποψήφια για το Α’, και ξέρουμε όλοι τι έγινε εκεί. Αλλά σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις, για το καλό της ταινίας αποφασίσαμε να λειτουργήσουμε σαν ομάδα.

Και μιλώντας για ερμηνείες, κατά την γνώμη μου η Marion Cotillard, στο Macbeth, μεταμόρφωσε την Lady Macbeth σε μία ευάλωτη, σκληρή, στοργική και παθιασμένη γυναίκα με σκοπό, σε μία σπινθηροβόλα ερμηνεία. Και η Jennifer Jason Leigh τα καταφέρνει περίφημα στη νέα ταινία του Quentin Tarantino, The Hateful Eight, μία ταινία φιλόδοξη και διασκεδαστική.

Σαν διανομείς, πρέπει να συνεχίζουμε να βγάζουμε έξυπνες και στιβαρές ταινίες όλο τον χρόνο. Πρέπει να υποστηρίξουμε τη διανομή του ανεξάρτητου σινεμά, και κατ’ επέκταση και την κουλτούρα του 12 μήνες τον χρόνο, και όχι μόνο τους τελευταίους 4. Και πρέπει να είμαστε ηχηροί για αυτές τις ταινίες, και να σιγουρέψουμε το γεγονός ότι το κοινό θα παραμείνει προσηλωμένο και θα θέλει να έρθει σε επαφή με τις ταινίες. Διαφορετικά οι χειρότεροι φόβοι μας θα γίνουν πραγματικότητα.

Το ίδιο ισχύει και για του κριτικούς, τους δημοσιογράφους και αυτούς που βγάζουν προγνωστικά. Πρέπει να είσαι ηχηρός για μία ταινία τον Μάρτιο, σχετικά με τις δυνατότητές της σαν ταινία αλλά και στο box office, όσο και τον Δεκέμβριο. Δώσε ίσες δυνατότητες στους συμμετέχοντες τον Μάιο, όσες και σε αυτούς του Νοεμβρίου. Μην κάνεις μία ταινία λιγότερο σημαντική, ή μη νομίζεις ότι ένας διανομέας δεν είναι σίγουρος για την ταινία του, εξαιτίας του πότε την βγάζει στις αίθουσες. Αυτό δεν υφίσταται.

Διαβάστε περισσότερα για: , , ,