10 Μεγάλες Ταινίες Από Δημιουργούς Κάτω Των 25 – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

10 Μεγάλες Ταινίες Από Δημιουργούς Κάτω Των 25

Top-10, Ειδήσεις | 28-10-2015 |

Η ηλικία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας αριθμός, και εδώ σας παρουσιάζουμε τις 10 από τις πιο αγαπημένες μας ταινίες από νέους σκηνοθέτες που κατάφεραν να δικαιωθούν.

1. “The Evil Dead” (1981)

the-evil-dead-1981-522659

Ο Sam Raimi ήταν μόλις 22 ετών όταν ολοκλήρωσε το “The Evil Dead”. Πριν από αυτό όμως, δημιούργησε μια ταινία μικρού μήκους με προυπολογισμό κάτω των $2,000 με τίτλο “Within the Woods” για να σαγηνεύσει τα στελέχη του Χολιγουντ πριν τον ερχομό του “The Evil Dead”. Ο Raimi ισχυρίζεται πως τους “ικέτευε” να του δώσουν τα $100,000, απαραίτητα για να πραγματοποιήσει την χαμηλού κόστους ταινία του, και τελικά κατάφερε να προσκομίσει $90,000 από διάφορους επενδυτές. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, πρόκειται για μια ταινία τρόμου, καθώς ακολούθησαν δύο επιπλέον ταινίες ως συνέχεια της πρώτης και μια καταπληκτικά πιστή λατρεία. Η καριέρα του Raimi έκτοτε εκτοξεύθηκε, εφόσον ήταν το “μυαλό” πίσω από τις τρεις πρώτες ταινίες Spider-Man (με την δεύτερη να αποτελεί κλασσική ταινία αυτού του είδους) και στη συνέχεια προχώρησε στη δημιουργία πολλών άλλων καταπληκτικών ταινιών, ειδικότερα με την “A Simple Plan” του 1998.

2. “El Mariachi” (1994)

el mariachi

Εάν έχετε διαβάσει ποτέ το “Rebel Without a Crew ή αλλιώς, πώς ένας 23χρονος σκηνοθέτης με $7,000 μετατράπηκε σε έναν Χολιγουντιανό “παίχτη””, τότε ξέρετε γιατί αρκετή από την δόξα του “El Mariachi” προέρχεται από το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε με μόλις $7,000 και με ένα άκρως ερασιτεχνικό cast. Ο προυπολογισμός ήταν τόσο χαμηλός που ο Robert Rodriguez γύρισε την ταινία χωρίς ήχο και την μεταγλώττισε μετά την παραγωγή της. Αρχικά προοριζόταν για Μεξικάνικο βίντεο, όταν η Columbia Pictures την λάτρεψε τόσο πολύ που αγόρασε τα δικαιώματα το 1994, προς μεγάλη χαρά του 23χρονου, τον οποίο είχε απορρίψει κάθε Λατίνος παραγωγός και ήταν έτοιμος να αποχωρήσει από το χώρο του κινηματογράφου. Το πάθος του γιατι το συγκεκριμένο project έγινε επιτυχία. Το “Mariachi” έφερε δύο ταινίες ως συνέχεια της πρώτης και μια μόδα, αποτέλεσμα της ευχαρίστησης να βλέπει κανείς ένοπλους, λάτρεις της κιθάρας, να σκοτώνουν τους κακούς. Η καριέρα του Rodriguez ανέβηκε στα ύψη καθώς έγινε ιδιαίτερα αγαπητός και μετά την καριέρα του ως σκηνοθέτης ταινιών δράσης, η μεγαλύτερη του επιτυχία αποτελεί τις δύο υπέροχες ταινίες “Sin City” και “Desperado”.

3. “Boyz ‘n the Hood” (1991)

boyz n the hood

Ενώ ο Raimi είναι ο νεότερος σκηνοθέτης της λίστας μας, ο John Singleton τον εκτόπισε όταν έγινε ο νεότερος σκηνοθέτης που έχει προταθεί για Όσκαρ στην ηλικία των μόλις 23 ετών. Η κλασσική ταινία “Boyz ‘n the Hood” ξεκίνησε την εισροή ταινιών εμπνευσμένων από το Compton επικεντρώνονται στη δυναμική και το πολιτικό μέρος του να είσαι μαύρος στην Αμερική. Η ταινία “Do The Right Thing”, ασφαλώς και είναι πιο εκρηκτικό δημιούργημα του συγκεκριμένου είδους (και η οποία βγήκε πριν από το “Boyz”) αλλά ο Singleton άλλαξε το παιχνίδι. Όπως πολύ πρόσφατα εξήγησε ο Ice Cube, Όταν πρωτο-κάναμε την ταινία “Boyz ‘n the Hood”, αισθανθήκαμε πως δίναμε στην Αμερική ένα μάθημα για μια της πλευρά που πολλοί αγνοούν”. Αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική ταινία, καθώς έδειξε στην χώρα χαρακτήρες όπως ο Dough Boy ο οποίος, στην ταινία, λέει πως η Αμερική “Δεν ξέρει, δεν δείχνει ή δεν νοιάζεται για το τι συμβαίνει σ’αυτές τις γειτονιές”. Αυτό υπήρχε παντού και η κακή αυτή κατάσταση ήταν εξίσου σημαντική με οποιοδήποτε άλλο Αμερικανικό ζήτημα. Δυστυχώς είναι μια ταινία που αφορά την κοινωνία ακόμα και σήμερα, σχεδόν 25 χρόνια μετά.

4. “Clerks” (1994)

clerks

Ο Kevin Smith ήταν μόλις 24 χρονών όταν όταν δημιούργησε την τώρα ινδαλματική Generation X ταινία. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, πολλοί πίστευαν οτι το “Clerks” ήταν μια απροσδόκητη επιτυχία και οτι ο Smith έτυχε να βρίσκεται στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή, και που όμως διέψευσε τους πάντες τρία χρόνια αργότερα με την ταινία “Chasing Amy”. Ωστόσο, το “Clerks” ήταν το σημείο αναφοράς όπου όλα ξεκίνησαν, και όπου ο Smith είχε την περισσότερη ελευθερία (τόσο πολύ που αναγκάστηκε να ξανά μοντάρει την ταινία έτσι ώστε να είναι περισσότερο βιώσιμη εμπορικά έπειτα την αρχική NC-17 αξιολόγηση από το MPAA. Γυρισμένη με μόλις $27,575, η ταινία κατάφερε να εισπράξει κοντά στα $3.000.000 και μεταφέροντας το indie κίνημα πιο μπροστά στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Η πλοκή είναι απίστευτα απλή, αποτελείται από έναν υπάλληλο που δουλεύει 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες τη βδομάδα, και ο οποίος όμως σιχαίνεται την δουλειά του και προσδίδει θερμές αναφορές στην ποπ κουλτούρα, αριστερές και δεξιές, καθώς οι πελάτες μπαινοβγαίνουν στο γραφείο. Σε ασπρόμαυρο μοτίβο, ο Smith έπρεπε να πουλήσει ένα μεγάλο μέρος της κόμικ συλλογής του, τουλάχιστον 8-10 πιστωτικές κάρτες, να χρησιμοποιήσει μέρος από τις φοιτητικές οικονομίες του και να ξοδέψει τα χρήματα της ασφάλειας που έλαβε έπειτα από ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο, μόνο και μόνο για να καταφέρει να γυρίσει την ταινία.

5. “George Washington” (2000)

george washington

Ο David Gordon Green είχε ηλικία μόλις 24 ετών όταν σκηνοθέτησε την ταινία του “George Washington” (μια από τις σημαντικότερες ταινίες και εντυπωσιακό ντεμπούτο του 2000). Με αφηγηματικό στυλ εμπνευσμένο από τον Terrence Malick, ένα κατά πλειοψηφία ερασιτεχνικό cast αποτελούμενο από μικρά παιδιά, και με μόλις $24,000 προυπολογισμό, ο Green αποφασισμένος να δημιουργήσει μια ταινία με επίκεντρο την αγροτική ζωή των παιδιών της North Carolina τα οποία έρχονται αντιμέτωπα με μια ξαφνική τραγωδία. Ο Roger Ebert τοποθέτησε την ταινία αυτή στο νούμερο 1 της δικιάς του λίστας, όπως και έκαναν και πολλοί άλλοι κριτικοί ταινιών που εντυπωσιάστηκαν από την οπτική φιλοδοξία της ταινίας. Έτσι, ο Green κατάφερε να χαράξει τον δρόμο της νέας του καριέρας, την οποία ακολούθησαν οι ταινίες “Pineapple Express,” “All The Real Girls” και “Joe” . Ο Green, 39 ετών πλέον, έχει την δυνατότητα να είναι ένας πραγματικός ανταγωνιστής των φετινών Όσκαρ, με την πρόσφατη πρεμιέρα του “Our Brand is Crisis” στο ΤIFF.

6. “Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles” (1975)

jean dielman

Είσαι μια 24χρονη γυναίκα σκηνοθέτης που επρόκειτο να κυκλοφορήσει μια ταινία το 1975. Καλή τύχη λοιπόν! Η Chantal Ackerman νίκησε κάθε πιθανότητα και δημιούργησε μια από τις πιο χαρακτηριστικές φεμινιστικές ταινίες των τελευταίων 100 χρόνων. Η ταινία είναι μια εξωπραγματική (αλλά πραγματική!) απεικόνιση μιας μεσήλικης χήρας που κάνει τις καθημερινές οικιακές δουλειές, ενώ ταυτόχρονα πουλάει το κορμί της σε μια μεσαίας τάξης γειτονιά στις Βρυξέλλες. Απροσδόκητα, η Jeanne έρχεται σε οργασμό με έναν από τους πελάτες της, γεγονός που οδηγεί σε μια σειρά απρόσμενων γεγονότων. Η ταινία δεν είχε προβληθεί στις ΗΠΑ μέχρι το 1983, όμως είχε ήδη αντίκτυπο στον υπόλοιπο κόσμο, όπου η θρυλική, φεμινιστική αυτή ταινία της Ackerman είχε πλέον πάρει τον χαρακτηρισμό μιας καυτής, κλασσικής ταινίας. Πλέον, δεν θεωρείται απλά ένα σημαντικό κινηματογραφικό γεγονός, αλλά και ένα σημαντικό γεγονός κουλτούρας, διασχίζοντας τον δρόμο για τον τρόπο με τον οποίο γυναίκες σκηνοθέτες μπορούν να εκφράζονται μέσα από την τέχνη τους.

7. “Tiny Furniture” (2010)

tiny furniture

Αυτό είναι ένας πολύ καλός λόγος που το χαρακτηριστικό σκηνοθετικό ντεμπούτο της Lena Dunham “Tiny Furniture” βρίσκεται στο Criterion: Είναι μια περίτεχνη ταινία και το γεγονός του ότι γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από την ίδια όταν ήταν μόλις 24 ετών είναι ακόμα πιο συναρπαστικό. Η Dunham γύρισε την ταινία με μια μηχανή Canon EOS 7D και με μόλις $65,000, και με κυρίως άγνωστους ηθοποιούς (μερικοί από τους οποίους κατέληξαν σήμερα να βρίσκονται στην αρκετά επιτυχημένη σειρά του ΗΒΟ “Girls”. Η ταινία αποτελεί αυτοβιογραφία, όπως κάθε άλλο που η Dunham έχει κάνει, στην μικρή ή μεγάλη οθόνη, με επίκεντρο την κακή κατάσταση ενός απόφοιτου κολεγίου που απ’ότι φαίνεται δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει ή ποιόν θέλει να έχει στην ζωή της. Η ίδια επέλεξε ως πρωταγωνίστριες της ταινίας της την ίδια της την μητέρα και αδερφή, η κάμερα της Dunham και η επιθυμία της για την λεπτομέρεια την κατέστησαν μια καθαρά γεννημένη σκηνοθέτη που τείνει να θριαμβεύει μέσα από την καλλιτεχνική της ελευθερία.

8. “Mommy” (2014)

file_597681_mommy-movie-review-0942014-204900

Ο Xavier Dolan βρισκόταν σε ηλικία 24 ετών όταν κυκλοφόρησε την ταινία του “Mommy”, η οποία έσπασε τα ταμεία στην πατρίδα του, το Quebec, και του έφερε το Jury Prize στις Κάννες, και το οποίο μοιράστηκε με τον Jean-Luc Godard για την ταινία “Goodbye to Language”. Το “Mommy” είναι μια απίστευτη ταινία η οποία διαρκώς επιδεικνύει μητέρα και γιό, να συζητούν μανιωδώς ο ένας για τον άλλον, με λεκτικά πυροτεχνήματα που προσδίδουν μια ωμότητα στην πιο εκπληκτικά αυθεντική ταινία η οποία γυρίστηκε με μεγάλο ρίσκο σε τετραγωνισμένη κλίμακα 1:1. Μια σκηνή στα μισά της ταινίας εξηγεί πανέξυπνα γιατί γυρίστηκε με αυτήν την τεχνική. Όπως έχουν ήδη αναφέρει αρκετοί, δεν έχουμε δει ακόμα τα καλύτερα του Dolan και οι περισσότεροι σκηνοθέτες φτάνουν στην πιο εποικοδομητική τους περίοδο αρκετά αργότερα στην ζωή τους. Ίσως η ταινία του Dolan να είναι πολύ μεγαλύτερη και να εμπεριέχει μερικά από τα αισιόδοξα λάθη που κάποιοι σκηνοθέτες τείνουν να κάνουν, όμως το αισιόδοξο όραμά του είναι υπέρ-αρκετό για να τα καλύψει.

9. “Citizen Kane” (1941)

citizen kane

Το παιδί prodigy που ήταν ο Orson Welles. Μια θεατρική ιδιοφυία που κατέπληξε τους πάντες κατά την περίοδο της αποθέωσης της καριέρας του, ο Welles ήταν μια καυτή απαραίτητη ανάγκη, απορρίπτοντας προτάσεις την μια πίσω από την άλλη στην δεκαετία του ’30 μέχρι που δέχτηκε μια πρόταση την οποία δεν μπορούσε να αρνηθεί: Ολοκληρωμένος καλλιτεχνικός έλεγχος στην ηθοποιία, συγγραφή, σκηνοθεσία και παραγωγή οποιασδήποτε ταινίας της επιλογής του. Το “Citizen Kane” ήταν το επόμενο βήμα – μια φρέσκια ταινία που, μέχρι και σήμερα, κηρύσσεται ως η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ ( αν και το “Vertigo” πλησιάζει). Είναι μια ταινία τόσο καινοτόμα που πιθανόν να μπορεί να θεωρηθεί ως η ταινία με την μεγαλύτερη επιρροή όλων των εποχών. Το γεγονός του ότι ο Welles ήταν μόλις 25 ετών όταν το “Citizen Kane” έκανε την πρεμιέρα του στο θέατρο Palace το 1941 είναι εκπληκτικό και σχεδόν ανήκουστο για μια ταινία τόσο επαναστατική και ινδαλματική. Το τεχνικό κομμάτι της ταινίας είναι αυτό το οποίο αφήνει άφωνο τον περισσότερο κόσμο, όμως το ότι κυκλοφόρησε πριν από 74 χρόνια είναι ακόμα πιο ασύλληπτο.

10. “Duel” (1971)

duel

Ως νέος, ο Steven Spielberg αναζητούσε μια καριέρα στην τηλεόραση. Υπέγραψε να σκηνοθετήσει τέσσερις ταινίες για το ABC, με την πρώτη να βασίζεται στο μυθιστόρημα του Richard Matheson “Duel”, το οποίο το εμπνεύστηκε από την ίδια του την τρομακτική εμπειρία που έζησε στον δρόμο τη νύχτα που δολοφονήθηκε ο JFK. Ο Spielberg ήταν μόνο 24 όταν πήρε στα χέρια του την ιστορία για έναν ψυχωτικό οδηγό φορτηγού που προσπαθεί να κυνηγήσει έναν άνδρα (Dennis Weaver) και να τον αποτρέψει από τον δρόμο, κάτι που αργότερα θα ήταν μια σημαντική επιρροή για την υποτιμημένη ταινία του John Dahl το 2001, “Joy Ride”. Του είχε ζητηθεί να παραδώσει κάτι φθηνό και γρήγορο με ένα πρόγραμμα γυρισμάτων που θα διαρκούσε μόνο 13 μέρες. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν τόσο εντυπωσιακό που η Universal ανέλαβε την διανομή, ζήτησε από τον Spielberg να γυρίσει μερικές σκηνές ακόμα, και έπειτα αποφάσισε να την κυκλοφορήσει στις αίθουσες παγκοσμίως. Το “Duel” είναι ένα έντονο, τεταμένο και πιασάρικο θρίλερ, βυθισμένο στην κοινωνική συνείδηση και το σκοτεινό πρόσωπο της Αμερικής με τόση άνεση που δεν θα φανταζόσασταν ποτέ πως ο σκηνοθέτης ήταν απλά ένας 24χρονος νέος.