Παρίσι, Παρίσι... - 10 ταινίες για την πόλη του φωτός και του έρωτα – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Παρίσι, Παρίσι… – 10 ταινίες για την πόλη του φωτός και του έρωτα

Top-10 | 25-9-2015 |

Εντάξει, δεν υπάρχει κάποιος άνθρωπος στον κόσμο που δεν θέλει να πάει στο Παρίσι. Μπορεί να μην έτυχε να το κάνει ακόμα, οκ θα το δεχτώ. Αλλά ΟΧΙ ότι δεν θέλει. Διότι το Παρίσι είναι Παρίσι. Είναι μια τεράστια πολυπολιτισμική μητρόπολη για όλα τα γούστα και όλες τις ηλικίες, μια πόλη όπου ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και η ευκαιρία στην έκφραση έχουν δημιουργήσει ένα πανέμορφο ετερόκλιτο μωσαϊκό με πολλές αρμονικές αντιθέσεις. Το Παρίσι είναι η Παναγία των Παρισίων, ο πύργος του Άιφελ, η Σανς Ελιζέ, το Πομπιντού και το Λούβρο. Είναι, επίσης, και η Μονμάρτη, τα μπατώ μους στον Σηκουάνα και τα αρτιστίκ, φινετσάτα μπιστρό. Είναι ένα ποτήρι κρασί, μια μπαγκέτα σε χάρτινη σακούλα και δέκα διαφορετικά τυριά στο πρωινό σου πιάτο. Είναι οι εκθέσεις και τα φεστιβάλ, οι παραστάσεις και οι επιδείξεις μόδας, τα κρυμμένα μπαράκια που βρίσκεις μόνο αν πας συστημένος/η. Είναι η Σορβόννη, είναι οι άπειρες βιβλιοθήκες-Χάρι Πότερ, είναι το Κανάλ Σεν Μαρτέν και οι ωραίοι κινηματογράφοι του. Είναι, είναι, είναι.

Δεν είναι να απορείς που το παρισινό τοπίο πρωταγωνίστησε και πρωταγωνιστεί συχνά σε μυθιστορήματα και ταινίες. Το Παρίσι εξιδανικεύτηκε, σχεδόν συμβολοποιήθηκε, μέσα από τον κινηματογράφο, ως η πόλη του έρωτα, η πόλη της μόδας, η πόλη του φωτός. Η παρακάτω λίστα, λοιπόν, θα φέρει λίγο παρισινό άρωμα στις οθόνες σας, θα σας κάνει να νοσταλγήσετε στιγμές σας ή θα σας προτρέψει να κλείσετε εισιτήρια απευθείας για Σαρλ ντε Γκωλ. Δεν είναι ούτε λίστα αξιολογική, ούτε χρονολογική, ούτε πλήρης. Είναι απλώς ενδεικτική για όποιον και όποια αγαπάει το Παρίσι όσο εμείς.

tour-eiffel

1. Paris je t’aime (2006)

18 ταινίες μικρού μήκους, 20 σκηνοθέτες και μια πόλη. Το Παρίσι φυσικά. Μια συλλογή από ιστορίες αγάπης που τοποθετούνται στην πόλη του έρωτα, γραμμένες και σκηνοθετημένες από τους  Joel και Ethan Coen μέχρι τον Gérard Depardieu, από τον Alexander Payne μέχρι τον Walter Salles, βουτηγμένες στον πόνο. Αρχικά οι παραγωγοί ήθελα να κάνουν μία ιστορία για κάθε ένα από τα 20 διαμερίσματα του Παρισιού αλλά κατέληξαν να ονομάζουν την ιστορία σύμφωνα με τη γειτονιά στην οποία εκτυλίσσεται, όπως το και το ‘Le Marais’ του Van Sant ή το ‘Quais de Seine’ του Gurinder Chadha. Το ενδιαφέρον είναι ότι στις ιστορίες αυτές συνδυάζεται η στερεοτυπική, πλέον, ομορφιά του Παρισιού με τις κρυφές, παρακμιακές, αντισυμβατικές, αναστατωμένες ζωές που αυτό μεταξύ άλλων φιλοξενεί. Και αυτό κάνει, κατά τη γνώμη μου, την ταινία επιτυχημένη.

amelie_4thwall

2. Amélie (Jean-Pierre Jeunet, 2001)

Ποιος δεν έχει θαυμάσει την τσαχπινιά στα μάτια της Audrey Tautou, το μαγευτικό, ταξιδιάρικο soundtrack, ένα από τα καλύτερα, κατά τη γνώμη μου, της τελευταίας δεκαετίας και την ομορφιά μιας μικρής, τυπικής παρισινής γειτονιάς; Μια ντροπαλή σερβιτόρα προσπαθεί να αλλάξει τις ζωές όσων υποφέρουν τη στιγμή που η ίδια παλεύει με τη μοναξιά και τις φοβίες της. Από τη Μονμάρτη ως το σταθμό Γκαρ ντυ Νορντ, από τους τηλεφωνικούς θαλάμους ως τα αυτόματα μηχανήματα που βγάζουν φωτογραφίες, η ταινία μεταφέρει μέσα από συναρπαστικά χρώματα τη συναρπαστική ζωή του αφανούς, καθημερινού Παρισιού.

Για την Amélie διαβάστε εδώ.

lCfL0

3. Moulin Rouge (Baz Luhrmann, 2001)

Και μόνο με τη φράση Moulin Rouge μου έρχεται στο μυαλό η μαγεία της μουσικής που συνοδεύει την ταινία, τα εντυπωσιακά κοστούμια, οι συναρπαστικές χορογραφίες, η θλιμμένη ομορφιά της Kidman (στα καλύτερά της) και η τραγική ερωτική ιστορία την οποία πραγματεύεται η ταινία. Δεν είναι ότι βλέπουμε πολύ Παρισάκι, για την ακρίβεια, έχω μια υποψία ότι δεν βλέπουμε καθόλου Παρισάκι στην πραγματικότητα. Μεταφερόμαστε όμως στην εποχή που αυτό το θρυλικό καμπαρέ ήταν στις δόξες του, στην εποχή του Λωτρέκ και των όμορφων χορευτριών, στην εποχή του θεάματος και του αψέντι. Απόλαυση.

Άσχετη σημείωση: Μην διανοηθείτε να επισκεφτείτε το Moulin Rouge ως τουρίστες, ελπίζοντας να πάρετε λίγο από τον αέρα εκείνης της εποχής, διότι έχει γίνει κάτι σαν τα ελληνικά μπουζούκια που φτιάχτηκαν για τουρίστες. Αν δείτε την ταινία από την οθόνη του υπολογιστή σας θα νιώσετε περισσότερο μέρος της εποχής και θα σας βγει περίπου 100 ευρώ λιγότερο!

American author Jesse (Ethan Hawke) meets up with Celine (Julie Delpy) in Paris, reuniting nine years after they first met while traveling through Europe in "Before Sunset."  (AP Photo/Warner Independent Pictures)

4. Before Sunset (Richard Linklater, 2004)

Τι να πει κανείς για τα αριστουργήματα του Linklater; Η ιστορία δύο ανθρώπων που γνωρίζονται τυχαία στο τρένο, συνδέονται πνευματικά, ερωτεύονται, παντρεύονται. Βαρετή ιστορία; ΠΑΡΑ πολύ! Αλλά, πιστέψτε με, οι διάλογοι είναι τόσο εμπνευστικοί που σε προκαλούν να σημειώνεις στο τετράδιό σου! Η ιστορία αποτελείται από τρία μέρη και εκτυλίσσεται σε τρεις διαφορετικές ευρωπαϊκές πόλεις. Το πρώτο μέρος, και καλύτερο μακράν, τοποθετείται στην πανέμορφη βραδινή Βιέννη. Το δεύτερο, που σηματοδοτεί την επανασύνδεση των δύο νέων μετά από χρόνια επιλέγει το Παρίσι. (πραγματικά δεν γινόταν σε αυτή την ιστορία να μην υπάρχει λίγο Παρίσι). Η γαλλίδα Céline συναντά ξανά τον Αμερικανό Jesse στην παρουσίαση του τελευταίου του βιβλίου, εμπνευσμένου από την πρώτη τους συνάντηση. Η παρουσίαση γίνεται σε ένα από τα πιο όμορφα βιβλιοπωλεία που έχω δει στη ζωή μου, το Shakespeare and Company, απέναντι από την Παναγία των Παρισίων. Αν η ταινία δεν αξίζει για την υποκριτική των καταπληκτικών  Ethan Hawke και Julie Delpy ή για τις αμέτρητες εικόνες πάρκων, καφέ και γραφικών δρόμων, αξίζει σίγουρα για την τελευταία ατάκα.

RMOMMidnight

5. Midnight in Paris (Woody Allen, 2011)

Δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να ξεφύγει το άρωμα της γαλλικής πρωτεύουσας από τον Woody Allen. Εμπνευσμένος από το πλούσιο καλλιτεχνικό παρελθόν της πόλης κάνει μια  ταινία για τη ζωή ενός ρομαντικού χολυγουντιανού σεναριογράφου (Owen Wilson), βαθειά πεποίθηση του οποίου είναι ότι η ζωή ήταν καλύτερη σε παλαιότερες εποχές, κυρίως κατά τη δεκαετία του ’20 στο Παρίσι. Με ένα μαγικό τρόπο, κάθε βράδυ μετά τα μεσάνυχτα ο ίδιος βρίσκεται να περπατά στο Παρίσι του ’20, γνωρίζοντας τον Cole Porter, τη Josephine Baker, τον Scott Fitzgerald, τον Ernest Hemingway, τον Picasso και ένα πλήθος ονομάτων που έλαμψαν εκείνη τη δεκαετία. Όσο για την πόλη, μετακινούμαστε από τον Πύργο του Άιφελ στον κήπο του Λουξεμβούργου, από τη Σανζ Ελιζέ στο Σηκουάνα κ.ο.κ.

Διαβάστε την κριτική μας εδώ.

4725255_l1

6. Taken (Pierre Morel, 2008)

Πρόκειται για μια ιδιαιτέρως επιτυχημένη ταινία δράσεις της δεκαετίας του 2000. Ένας συνταξιούχος πράκτορας της CIA ταξιδεύει στην Ευρώπη και προσπαθεί, βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις, να σώσει την κόρη του, την οποία έχουν απαγάγει κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Παρίσι. Χωρίς η ταινία να είναι τίποτα το ιδιαίτερο προσφέρει ορισμένες σημαντικές απόκαλύψεις. Πρώτον τον Liam Neeson και την ικανότητά του να ανταποκριθεί παραπάνω από αξιοπρεπώς στις απαιτήσεις μιας ταινίας δράσης και του ρόλου ενός γοητευτικού, έξυπνου και πεπειραμένου πράκτορα. Δεύτερον οι τεράστιες, χλιδάτες λεωφόροι του Παρισιού που, στο πλαίσιο ενός συνεχούς ανθρωποκυνηγητού, μπλοκάρουν και σπέρνουν τη σύγχυση.

My-Old-Lady_3

7. My Old Lady (Israel Horovitz, 2014)

Όταν ένας Νεοϋορκέζος καταφτάνει στο Παρίσι για να πουλήσει ένα κληρονομημένο διαμέρισμα βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με τη γαλλική νομοθεσία αλλά και με την ηλικιωμένη Mathilde και την κόρη της Chloé που, όπως φαίνεται, θα μένουν στο σπίτι μέχρι να πεθάνουν. Όταν, όμως, βρεθούν να μένουν οι τρεις τους στο όμορφο διαμέρισμα θα αποκαλυφθούν μυστικά, θα δημιουργηθούν συναισθήματα και η λύση θα βρεθεί. Η απορία, βέβαια, που μόνιμα μου γεννιέται όταν μιλάω για τη συγκεκριμένη ταινία είναι ΓΙΑΤΙ να θέλει κάποιος να ξεφορτωθεί ένα διαμέρισμα στο Παρίσι;!

Διαβάστε την κριτική μας εδώ.

an-american-in-paris

8. An American in Paris (Vincente Minnelli, 1951)

Ο Jerry Mulligan (Gene Kelly), απόμαχος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ζει στο Παρίσι μετά τη λήξη του πολέμου, όπου προσπαθεί να καθιερωθεί ως ζωγράφος. Ο συγκάτοικος του είναι πιανίστας που προσπαθεί να ορθοποδήσει συνεργαζόμενος με έναν Γάλλο τραγουδιστή. Οι τρεις τους προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα αλλά θα δυσκολευτούν πολύ, όταν μπλεχτούν οι ερωτικές τους ιστορίες. Διάχυτες στην ταινία οι όμορφες χορογραφίες του Gene Kelly, η υπέροχη μουσική του George Gershwin και, φυσικά, οι εικόνες του Παρισιού. Βλέποντας την ταινία είναι αδύνατον να μην το ονειρευτείς τη ζωή σου εκεί, έστω και για δευτερόλεπτα! Η ταινία σε μεταφέρει σε όλα τα μέρη που ήδη γνωρίζεις, προσφέροντας, όμως, και ένα σημαντικό πλεονέκτημα: τη μουσική επένδυση και το χορό. Διότι έρωτες, χορός, μουσική και Παρίσι δένουν, πώς να το κάνουμε;

charade-oldie-mcold

9. Charade (Stanley Donen, 1963)

Μιλώντας για ταινίες στο Παρίσι δεν μπορεί κανείς να μην αναφερθεί στο Charade  και στην Audrey Hepborn, μια Αμερικανίδα που ζει στο Παρίσι τη Regina, η οποία αποφασίζει να χωρίσει το Σουηδό σύζυγό της όταν συνειδητοποιεί ότι πλέον δεν τον αγαπάει. Πριν, ωστόσο, ξεκινήσει τις διαδικασίες ο άντρας της βρίσκεται νεκρός. Αιτία θανάτου; Τον έσπρωξαν από ένα τρένο. Όπως φαίνεται ενώ η Regina βρισκόταν σε διακοπές, ο άντρας της πούλησε ό,τι είχαν και δεν είχαν, έβγαλε 250.000 δολλάρια και ετοιμαζόταν να την κοπανήσει για τη Νότια Αμερική. Μετά το θάνατό του η Regina όχι μόνο δεν παραλαμβάνει τα χρήματα αλλά βρίσκεται αντιμέτωπη με το γεμάτο χρέη παρελθόν του μακαρίτη.

Η ταινία είναι γνωστή για τους παιχνιδιάρικους διαλόγους και για τη σύνθετη δομή του. Έχει ειπωθεί περιπαικτικά ότι πρόκειται για την «καλύτερη ταινία του Hitchcock, την οποία δεν έκανε ποτέ ο Hitchcock». Κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρον καστ και, για άλλη, μια φορά γνωστοί δρόμοι και ονομαστές συνοικίες του Παρισιού ντύνουν την πλοκή.

Διαβάστε την κριτική μας εδώ.

7a29fd6d2c9fa5ea30b3044686fb8da7

10. Henry & June (Philip Kaufman, 1990)

Το Παρίσι ήταν ανέκαθεν η έδρα της ρομαντικής ιδέας της ελευθερίας και της ελευθεριότητας. Είτε πρόκειται για ελευθερία του λόγου, είτε για σεξουαλική είτε για ηθική απελευθέρωση. Προσέλκυσε, λοιπόν, το εναδιαφέρον πολλών ανθρώπων, Γάλλων και μη, που πίστεψαν σε τέτοιες ιδέες. Ανάμεσα σε αυτούς ο Oscar Wilde, ο Ernest Hemingway, ο F. Scott Fitzgerald, ο James Joyce, ο Samuel Beckett, ο Igor Stravinsky, ο Jim Morrison,ο  Milan Kundera, ο Roman Polanski. Η λίστα είναι ατέλειωτη. Προσέλκυσε, επίσης, και το ενδιαφέρον του Henry Miller, του Αμερικανού συγγραφέα που εισήγαγε τον ανοιχτό, χωρίς όρια ερωτισμό στη λογοτεχνία και πολλά ακόμη. Τα βιβλία του προσφέρουν μια πολύτιμη ματιά στο μποέμικο Παρίσι της δεκαετίας του ‘30.

Η συγκεκριμένη ιστορία, τοποθετημένη στα 1931, αφορά ένα ερωτικό τρίγωνο μεταξύ του Henry, της June Miller και  της Anais Nin, της συγγραφέα του βιβλίου στο οποίο βασίστηκε πάνω κάτω το σενάριο. Η τελευταία είναι σε μια σταθερή σχέση με τον Hugo αλλά –απίστευτο! – περιμένει παραπάνω πράγματα από τη ζωή της. Γνωρίζει τον Henry Miller, ο οποίος εκείνη την εποχή δουλεύει πάνω στο πρώτο του διήγημα, και μεθά από τη μποέμικη ζωή εκείνου και της συζύγου του. Ανοιχτά μυαλά αλλά και ζήλεια και ανθρώπινα πάθη πάνω στον γοητευτικό καμβά μιας ανορθόδοξης ερωτικής ιστορίας. Όσο για το Παρίσι, είναι παρόν. Λένε ότι τη μποέμικη ζωή του Παρισιού πρέπει κανείς να τη δει για να την καταλάβει. Ίσως η ταινία σου δίνει μια ευκαιρία για να το κάνεις.