Η Καμπάνια της Βρετανικής Κυβέρνησης Ενάντια στο BBC που το Οδηγεί σε Εξαναγκαστικό Θάνατο – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Η Καμπάνια της Βρετανικής Κυβέρνησης Ενάντια στο BBC που το Οδηγεί σε Εξαναγκαστικό Θάνατο

Ειδήσεις | 11-9-2015 |

”Όλοι γνωρίζουν οτι το BBC κάτι κάνει λάθος, και πρέπει να τιμωρηθεί, μόλις όμως κάποιες εγκληματικές πράξεις τακτοποιηθούν.’

Χάρη στην θρυλική της ειδησεογραφική φήμη, το προηγούμενο τεύχος της Sunday Times αποκάλυψε πρώτο τους “οκτώ ειδικούς” που επιλέχθηκαν από τον Γενικό Γραμματέα Πολιτισμού John Whittingdale, με σκοπό να “βοηθήσουν να αποφασιστεί το μέλλον του BBC”, η αυτοκρατορία Murdock χωρίς να μπορεί να συγκρατηθεί μοιράστηκε τον τρόμο της έπειτα από το πρόσφατο ταπεινωτικό συμβάν του σεβάσμιου ιδρύματος.

Ο Whittingdale δημιούργησε βροχή από χρυσά ταλέντα, μια πραγματική ανθρώπινη σαρανταποδαρούσα από οντότητες επιχειρηματικού πνεύματος, έτσι ώστε να διασφαλίσει την εθνική πολιτιστική κληρονομιά.

Η Dawn Airey είναι η τέως επικεφαλής του Channel 5, του οποίου η πρώτη μετάδοση το 1997 σημάδεψε ένα νέο, χρωματιστό κεφάλαιο για τις Βρετανικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις. ίσως μερικοί υποστηρίζουν πως το να ρωτήσεις έναν τέως επικεφαλής του Channel 5 να λάβει κάποιου είδους απόφαση για το μέλλον του BBC είναι σαν να ρωτάς κάποιον που ζωγραφίζει πέη που εκσπερματώνουν πάνω στις πόρτες από τις τουαλέτες να αναλάβει την επιμέλεια της Εθνικής Πινακοθήκης, και όμως είναι αποφασισμένη να προσφέρει μια ενδιαφέρουσα προοπτική στις διαπραγματεύσεις.

Η Dame Colette Bowe, Διευθύνων Σύμβουλος Τύπου του Lion Brittan στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και επί του παρόντος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Τραπεζικών Προτύπων, βρίσκεται στο πλευρό της και την υποστηρίζει. Θα πρέπει να είναι μια εξαίρετα έξυπνη γυναίκα, καθώς το να φέρνει πρότυπα στις τραπεζικές συναλλαγές είναι μία δουλεία με πολλές απαιτήσεις και δυσκολίες.

Ο Darren Henley είναι ο πρώην Διευθύνων Σύμβουλος του Classic FM, σταθμός όπως και ο Radio 3 με όλα τα ελλατωματικά προγράμματα, την τέλεια λίστα τραγουδιών με την ικανότητα να βοηθά του ακροατές του να βρίσκουν την ηρεμία τους ενώ περιμένουν για ένα τηλεφώνημα στο τηλεφωνικό τους κέντρο.

Ο Andrew Fisher είναι ο Διευθύνων Πρόεδρος της Shazam, μια εφαρμογή για smartphones που αναγνωρίζει και ταυτοποιεί άγνωστα τραγούδια με ένα μόνο κλικ, αλλά και με την οποία έχει κάνει τον κόσμο πιο θολό, στερημένο από μυστήριο, συνθλίβοντας τον πλούτο της ανθρώπινης εμπειρίας για οικονομικό κέρδος δίνοντας στον κόσμο αυτό που θέλει, εδώ και τώρα.

Η Alex Mahon, μέλος της ίδιας επιτροπής με τον Fisher, είναι η πρώην Γενική Διευθύντρια του Elizabeth Murdock Shine Group, κάτι που την συνδέει με τον συναρπαστικό κόσμο των φιλικά προς την κυβέρνηση media, τα Cotswold τροχιστικά κουζινικών μαχαιριών και οι επενδυτές στο Ιππικό, αλλά και σε εκείνους που είναι πιθανότερο να αποτιμήσουν τον κενό χώρο που έχει απομείνει στον χώρο της ραδιοτηλεόρασης, θα έπρεπε η ίδια και οι συνάδελφοί της, δυστυχώς, να προχωρήσουν στην ολική μεταρρύθμιση του BBC.

Σε μια ατμόσφαιρα που θυμίζει μεσαιωνική δίκη μαγισσών, όπου η γυναίκα με τις τρείς θηλές και ένα σωρό γάτες είναι σχεδόν βέβαιο οτι θα βρεθεί ένοχη για οτιδήποτε μπορεί να την βασανίσουν να ομολογήσει, όλοι γνωρίζουν πως το BBC κάτι κάνει λάθος, και πρέπει να τιμωρηθεί, μόλις κάποιες εγκληματικές ενέργειες τακτοποιηθούν.

όμως μέχρι στιγμής, δεν φέρεται να γνωρίζει κανείς τι είδους BBC θα ήθελε να υπάρξει. Ο πρόεδρός μας πιστεύει πως θα ήταν συνετό να ακολουθεί την νοοτροπία του κιβωτίου προγραμματισμού του ΗΒΟ, που ο ίδιος και ο Sam τόσο απολαμβάνουν ενώ χαλαρώνουν στο σπίτι, και το οποίο φαντάζεται πως αναδύεται σε πλήρη μορφή από μηχανή για σαλάμι στο Λος Άντζελες.

Άλλοι παραπονιούνται πως το BBC διαθέτει εκπομπές τις οποίες χαρακτηρίζουν ως “αρκετά εμπορικές”, και προφανώς θα ήταν προτιμότερο εάν η δουλειά του να δημιουργεί δημοφιλή εκπομπές, και σε ολόκληρο το φάσμα της τηλεόρασης, είχε ανατεθεί στο Sky από την στιγμή που είναι τόσο καλοί στον συγκεκριμένο τομέα. Όμως ποιόσ θα είχε ποτέ ονειρευτεί πως μια εκπομπή με κεντρικό πρόσωπο έναν μεσήλικα άνδρα να ταξιδεύει στον χρόνο μέσω ενός τηλεφωνου, μια κωμική σειρά που διαδραματίζεται στο γραφείο μια εταιρείας χαρτιού, ολοκληρωμένη με πλάνα σε δίσκους φωτοτυπικού, και μιας εκπομπής κριτικής αυτοκίνησης στην οποία η ανάλυση των οχημάτων είναι διάσπαρτη με ορισμένα ακατάλληλους αστειϊσμούς, θα γινόταν εμπορικές επιτυχίες;

Η αληθινή δημιουργηκότητα δεν είναι μια ακριβής επιστήμη. Αλλά υπάρχει κανείς από το φιλικό προς τις επιχειρήσεις πάνελ του γραμματέα πολιτισμού που να το καταλαβαίνει; Πράγματι, τα όντως δημιουργικά ταλέντα που έκαναν το BBC την παγκόσμια σεβαστή μάρκα που είναι τώρα, είναι απών από τις διαπραγματεύσεις.

Πού είναι ο Armando Iannucci, ένας BBC-καλλιεργημένος πολυμαθής που τώρα καθιστά box-set περιεχόμενο για το HBO; Πού είναι οι Russell T Davies, Mark Gatiss, και Steven Moffatt, που μεταξύ τους έκαναν μαζικές επιτυχημένες μάρκες διαγόρων ειδών θέασης (nerdy επιστημονικής φαντασίας, sexless λογοτεχνικές ιστορίες ντετέκτιβ και hardcore gay δράση) τις οποίες οι τηλεθεατές υποστήριξαν πως απεχθάνονται; Πού είναι οι  Dick και Dom ή το Horrible Histories, που ανέλαβαν την κρυφή εκπεύδευση των παιδιών, και ο David Attenborough που έκανε το ίδιο σε γενιές ενηλίκων; Και πού βρίσκεται ο Stewart Lee;

Μας αρέσει ή όχι ο Stewart Lee είναι αντικειμενικά ο πιο θριλικός κωμικός της Βρετανικής τηλεόρασης αυτού του αιώνα, και καθεμία από τις BBC σειρές του της τελευταίας δεκαετίας έχει είτε προταθεί είτε κερδίσει πολλαπλά βραβεία, μεταξύ άλλων Bafta, British Comedy και Chortle.

Η πικρή αλήθεια είναι πως ο λόγος για τον οποία οι παραπάνω καλλιτέχνες, συγγραφείς και επικοινωνιολόγοι είναι ευπρόσδεκτοι στην επιτροπή του γραμματέα πολιτισμού, είναι γιατί βλέπουν τον πολιτισμό ως εγγενή πολύτιμο, και όχι ως ένα απλό υποκατάστημα επιχειρήσεων το οποίο είναι τόσο αφελή ώστε να γνωρίζει πώς να ξεπεράσει τα όρια του κέρδους του.

Την προηγούμενη Κυριακή, και αφότου είχε δημοσιευτεί στην Sunday Times το πλάνο του γραμματέα πολιτισμού, συνέβη ένα περιστατικό το οποίο αξίζει να σημειωθεί. Ένας νέος συγγραφέας κάλεσε τον John Osborne να παραστεί στο Radio 4 και να διηγηθεί μια ιστορία, διάρκειας μισής ώρας, περί των διακοπών των παιδικών μας χρόνων που άφησε όλους μαγεμένους. Με δάκρυα να διακρίνονται στα μάτια ορισμένων ακροατών, όπως αναφέρει η εφήμερίδα The Guardian, εξηγησαν πως η αντίδραση αυτή ευθύνεται όχι μόνο στην ποιότητα της δουλειάς αλλά και στην κυβέρνηση η οποία είναι υπαίτια στην διάσπαση του μοναδικού τηλεοπτικού σταθμού που είχε την δυνατότητα να επιτρέψει την αναμετάδοσή του. Ένας οκτά-χρονος ανέφερε πως εάν ο David Cameron είναι ο υπεύθυνος για όλο αυτού θα του έστελνε ένα κολάζ από εκατοντάδες φωτογραφίες με κόπρανα σκύλου!

Βλέποντας αρκετά westerns τελευταία κατάφερα να ανπτύξω μια ιδιαίτερη εικόνα για αυτά στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν ο Alex Cox συνήθιζε να μιλά παθιασμένα για αυτά στο Moviedrome του BBC2, δίνοντας έτσι την δινατότητα στους ακροατές του για ενημέρωση, εκπαίδευση και ψυχαγωγία. Οι μεγάλες αλλά απλές κινήσεις τους προσδίδουν όσα χρείαζεται να γνωρίζουμε. Η ιστορία του Robert Hossein περί εκδίκησης, Cemetery Without Crosses, από το 1969, μόλις διαγράφηκε από την διαφήμιση για τις ταινίες Arrow.

H Maria (Michèle Mercier) οργανώνει την δολοφονία για την κόρη του δολοφόνου του άντρα της. Όμως σε μια στοιχειωμένη και χωρίς διάλογο σκηνή, η αβέβαιη έκφρασή της φαίνεται να προσδίδει έναν υπαινιγμό μετάνοιας που επέτρεψε στην επιθυμία της για εκδίκηση να επικρατήσει της λογικής συνείδησής της.

Το A Room With a Stew του Stewart Lee, έπαιζε στο Assembly Rooms in Edinburgh, τον Αύγουστο, και συνεχίζει τις παραστάσεις στο Λονδίνο από τις 21 Σεπτεμβρίου.