Αφιέρωμα: Οι 10 καλύτερες πολύ βροχερές σκηνές – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Αφιέρωμα: Οι 10 καλύτερες πολύ βροχερές σκηνές

Αφιερώματα | 16-9-2015 |

Μπορεί να μπήκε το φθινόπωρο κι εμείς να αρνούμαστε να ξεστομίσουμε την ευχή «καλό χειμώνα» που ανεξήγητα συνοδεύει τον Σεπτέμβρη, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προετοιμαστούμε για τα αντίστοιχα καιρικά φαινόμενα. Η βροχή λοιπόν, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον κινηματογράφο –λέγεται ότι 1 στις 3 ταινίες έχουν τουλάχιστον μια σκηνή στη βροχή. Κι αυτό γιατί έχει ένα μοναδικό χαρακτήρα: ο κάθε σκηνοθέτης μπορεί να τη χρησιμοποιήσει για να κάνει τη σκηνή του είτε ρεαλιστική, είτε στυλιζαρισμένη, να της δώσει αγωνία, ρομαντισμό, ή να προσφέρει στον ήρωά του κάθαρση ή ένταση. Παρακάτω μαζέψαμε 10 ξεχωριστές «βρεγμένες» σκηνές για να προετοιμαζόμαστε…

Spiderman

Spiderman (2002)
Εμείς μπορεί να τρέχουμε να κρυφτούμε, αλλά στις ταινίες τα πρωταγωνιστικά ζευγάρια την προτιμούν πολύ τη βροχή. Προσδίδει ένα πολύ ρομαντικό feeling, που έχουμε δει σε ταινίες όπως το The Notebook (και όλες τις άλλες μεταφορές βιβλίων του Nicholas Sparks), το Four Weddings and a Funeral, το Match Point κλπ. Μία όμως είναι η πλέον χαρακτηριστική. H πρώτη live-action εκδοχή του Spiderman που είδαμε το 2002 από τον Sam Raimi, περιλάμβανε μια σκηνή που έμελλε να μείνει στην ιστορία. Ο Tobey Maguire έχει μόλις σώσει την Kirsten Dunst από μια συμμορία και την περιμένει σ’ ένα σοκάκι, κρεμασμένος ανάποδα, ενώ η βροχή πέφτει. Για να τον ευχαριστήσει, η Dunst του βγάζει ίσα-ίσα τη μάσκα και του δίνει ένα φιλί. Ποιος θα το πίστευε ότι, παρά την δράση και τον comic χαρακτήρα της, θα θυμόμασταν την ταινία περισσότερο γι’ αυτήν την θρυλική “upside down kiss” σκηνή, παρά για οτιδήποτε άλλο!

Bambi

Bambi (1942)
Οι ταινίες της Disney χρησιμοποιούν συχνά τη βροχή, καθώς είναι ένα αρκετά συμβολικό στοιχείο σε κάθε παραμύθι και κινούμενο σχέδιο. Στο Bambi λειτουργεί θαυμάσια, με τη συνοδεία ενός αντίστοιχου τραγουδιού, για να δείξει την πρώτη φορά που ο μικρός Bambi αντιμετωπίζει τη βροχή. Ακόμα κι αν τον τρομάζει η καταιγίδα που έρχεται, σύντομα ο ουρανός θα καθαρίσει και ο ήλιος θα λάμψει ξανά! Τι καλύτερο μήνυμα για όλους μας;

Shawshank Redemption

The Shawshank Redemption (1994)
Στην πασίγνωστη μεταφορά της ιστορίας του Stephen King, ο Tim Robbins υποδύεται έναν κατάδικο που είχε φυλακιστεί άδικα και δραπετεύει μέσω του δικτύου των υπονόμων (από μια τρύπα κρυμμένη πίσω από poster της Rita Hayworth, όπως προδίδει ο ελληνικός τίτλος). Βγαίνοντας στον «έξω κόσμο», τον υποδέχεται μια μπόρα, που συμβολίζει την κάθαρση και την ανακούφισή του, εν είδη «βάπτισης». Ο ίδιος ανοίγει τα χέρια του για να την αισθανθεί στο έπακρο, για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια εγκλεισμού!

Sorcerer

Sorcerer (1977)
Μια από τις πιο ακριβές σκηνές βροχής που γυρίστηκαν ποτέ, η χαρακτηριστική σκηνή του Sorcerer (στα ελληνικά «Το Μεροκάματο του Φόβου») είναι δυστυχώς από τις πιο άγνωστες! Η ταινία του William Friedkin βασίζεται σ’ ένα γαλλικό μυθιστόρημα με τον ίδιο τίτλο (Le Salaire de la peur), τον οποίον όμως ο σκηνοθέτης δεν δανείστηκε, καθώς διαφωνούσε με την αίσθηση που δημιουργούσε. Το φιλμ λοιπόν ακολουθεί την πορεία τεσσάρων ανδρών (τους υποδύονται οι Roy Scheider, Bruno Cremer, Francisco Rabal και ο Amidou) που διασχίζουν την νιγηριανή ζούγκλα κάνοντας λαθρεμπόριο νιτρογλυκερίνης με δυο φορτηγά. Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια μιας έντονης νεροποντής, αναγκάζονται να περάσουν μια μισοκατεστραμμένη ξύλινη κρεμαστή γέφυρα! Η σκηνή διαρκεί 12 λεπτά και χρειάστηκαν μήνες για να γυριστεί. Αρχικά κατασκευάστηκε στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου όμως παρατηρήθηκε ανομβρία! Έτσι, την ξέστησαν και την τοποθέτησαν σε ένα δάσος του Μεξικό, όπου δημιούργησαν ειδική κατασκευή, αντλώντας νερό από τον ποταμό Papaloapan για να δημιουργήσουν το εφέ της βροχής. Οι περισσότερες σκηνές είναι γυρισμένες με τους ίδιους τους πρωταγωνιστές και τα φορτηγά έπεσαν πολλές φορές από τη γέφυρα, πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να γίνουν αμέτρητες επαναλήψεις. Άξιζε το κόπο όμως, είναι μια από τις πιο έντονες και εντυπωσιακές σκηνές σε βροχή!

Seven

Se7en (1995)
Μπορεί να μην το έχετε παρατηρήσει, όμως όλο το Se7en εκτυλίσσεται στη βροχή! Εκτός από την τελευταία εντυπωσιακή σκηνή, όλα τα εξωτερικά πλάνα διαδραματίζονται ενώ βρέχει, ενώ και στους εσωτερικούς χώρους ακούγεται στο background η βροχή που πέφτει. Σαν να μην έφτανε το εξαιρετικό σενάριο και η δεξιοτεχνική σκηνοθεσία του David Fincher, η βροχή επιτείνει τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που διατρέχει την ταινία. Οι ήρωες, δύο ντετέκτιβ που υποδύονται οι Brad Pitt & Morgan Freeman, ζουν μια κάπως μίζερη ζωή από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν, σε μια σκοτεινή, σχεδόν κλειστοφοβική πόλη χωρίς όνομα και η βροχή απλώς κάνει αυτήν την αίσθηση αδιεξόδου ακόμα πιο έντονη. Η αίσθηση αυτή μάλιστα αποδεικνύεται εκ διαμέτρου αντίθετη με την τελική, ανατριχιαστική σκηνή, που λαμβάνει χώρα σε έναν ανοιχτό χώρο με τον ορίζοντα να απλώνεται και τον ήλιο να λάμπει…

Singing In the Rain

Singing in the Rain (1952)
Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για το κλασικό μιούζικαλ του 1952 με τον Gene Kelly. Αφού τον έχει καληνυχτίσει μ’ ένα φιλί η Debbie Reynolds, ο Don γυρίζει σπίτι του μες στη βροχή και, αντί να βιαστεί κρυμμένος κάτω από την ομπρέλα, παίρνει τον χρόνο του και βρέχεται, χορεύει και τραγουδά. Η βροχή και το νερό γίνονται όργανα & μέσα που συμμετέχουν ενεργά στη μουσική και το χορευτικό του Gene Kelly. Όλοι θα θέλαμε να αναπαραστήσουμε αυτή τη σκηνή που, ναι μεν ανήκει πλέον στην ανθολογία του παγκόσμιου κινηματογράφου, δεν έχει πείσει όμως ποτέ κανέναν γονιό ότι δεν πρόκειται να πάθεις πνευμονία!

Road to Perdition

Road to Perdition (2002)
Η ταινία του Sam Mendes, με ένα πολύ ωραίο cast, εκτυλίσσεται στο Σικάγο του ’30 με επίκεντρο μια οικογένεια της ιρλανδικής Μαφίας. Στον ρόλο του πατέρα ο Paul Newman που είχε ως «προστατευόμενό» του τον Michael Sullivan Sr. (Tom Hanks) και τον αγαπούσε περισσότερο κι από τον ίδιο του τον γιο (Daniel Craig). Επειδή όμως η ζωή είναι απρόβλεπτη και πολύ περισσότερο οι μπίζνες των μαφιόζων είναι σκοτεινές, έρχεται μια πολύ έντονη σκηνή υπό βροχή, κατά την οποία κυριαρχεί ο ήχος της και η μουσική του Thomas Newman. Μόνο μια ατάκα ακούγεται, η οποία γι’ αυτόν τον λόγο αυτόματα λαμβάνει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα. Για να μην το χαλάσουμε σε όποιον δεν το έχει δει, ας πούμε απλά ότι είναι μια σκηνή (και συνεπώς ταινία) που αξίζει να παρακολουθήσετε.

Jurassic Park

Jurassic Park (1993)
Ο Steven Spielberg γύρισε μια από τις πιο εμβληματικές ταινίες της δεκαετίας του ’90. Το Jurassic Park εντυπωσίασε με το έξυπνο σενάριο, τις σκηνές δράσης και τα εξαιρετικά ειδικά εφέ (μην ξεχνάμε ότι οι δεινόσαυροι δεν ήταν CGI). Πολλές φορές όμως, για τη δημιουργία έντασης δεν χρειάζονται λάμψεις, φωτιές, εκρήξεις και σπίθες, αλλά σταγόνες βροχής. Η οικογένεια και οι επιστήμονες που βρίσκονται στο απομονωμένο νησί δεν έχουν να κρυφτούν μόνο από τους δεινόσαυρους του πάρκου, οι οποίοι δημιουργήθηκαν από DNA, αλλά και από τη βροχή που πέφτει διαρκώς. Η σκηνή όπου ο T-REX κυνηγά τα δύο αδέρφια θα μας μείνει για πάντα χαραγμένη ως μια από τις καλύτερες του είδους!

Blade Runner

Blade Runner (1982)
Ένα από τα πιο σημαντικά Sci-Fi φιλμ είναι η κινηματογραφική μεταφορά του διηγήματος του Philip K. Dick “Do Androids Dream of Electric Sheep?” σκηνοθετημένη το 1982 από τον Ridley Scott. Περιγράφει την προσπάθεια ενός «κυνηγού ανδροειδών» (Harrison Ford) να πιάσει και να σκοτώσει ένα android για το οποίο ο προβλεπόμενος χρόνος ζωής έχει λήξει. Η ταινία έχει έναν έντονο υπαρξιακό χαρακτήρα που κορυφώνεται με την τελική σκηνή και τον διάσημο μονόλογο του Roy, που μάλιστα είναι κατά ένα μέρος αυτοσχεδιασμός, Ο μονόλογος λαμβάνει χώρα υπό βροχή και καθώς ο Roy αναπολεί τις μοναδικές στιγμές που έχει ζήσει, ο ηθοποιός που τον υποδύεται (Rutger Hauer) προσθέτει πως όλες αυτές θα χαθούν «σαν δάκρυα στη βροχή». Από τις λίγες φορές που οι σταγόνες της βροχής έχουν επηρεάσει τόσο βαθιά μια σκηνή και την έχουν καταστήσει διαχρονική.

Seven Samurai

Seven Samurai (1954)
Ο Akira Kurosawa ήταν από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες στην ιστορία του κινηματογράφου. Το σινεμά όπως το ξέρουμε σήμερα δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς τον κορυφαίο Ιάπωνα δημιουργό. Όπως και οι περισσότεροι σκηνοθέτες που μεγάλωσαν με τον βωβό κινηματογράφο, χειριζόταν εξαιρετικά το μοντάζ και γνώριζε πως αυτό είναι το κύριο εργαλείο για να αφηγηθείς μια ιστορία στη μεγάλη οθόνη. Η σκηνή της μάχης στο “Seven Samurai” που εκτυλίσσεται σε ένα χωριό υπό καταρρακτώδη βροχή είναι καθηλωτική και ρεαλιστική: γυρισμένη από πολλές γωνίες ταυτόχρονα, η κάμερα πιάνει τους πολεμιστές να πέφτουν από τα άλογά τους στη λάσπη, ενώ απουσιάζει οποιοσδήποτε ήχος πέρα από τις κραυγές τους και το νερό που πέφτει. Μετά από αυτήν τη σκηνή, γυρισμένη το 1954, καμία σκηνή συμπλοκής δεν θα ήταν η ίδια.

Διαβάστε περισσότερα για: , , , , , , , , , ,