10 Ανερχόμενα Γαλλικά Ταλέντα που Αξίζει να Δείτε, και η Ελληνίδα ανάμεσά τους – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

10 Ανερχόμενα Γαλλικά Ταλέντα που Αξίζει να Δείτε, και η Ελληνίδα ανάμεσά τους

Αφιερώματα | 16-7-2015 |

Το φετινό Φεστιβάλ Καννών υπήρξε σημαντικός συντελεστής στην ανάδειξη Γαλλικών ταινιών. Η διευθύντρια της Unifrance, Isabelle Giordano, επισήμανε την έμφαση που δώθηκε στην νέα γενιά ανερχόμενων Γάλλων ηθοποιών αλλά και σκηνοθετών κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ Καννών. Η ίδια τόνισε επίσης πως οι προαναφερόμενοι θα είναι χωρίς αμφιβολία τα αστέρια του αύριο.

Η Unifrance Films στοιχηματίζει με σιγουριά πως σύντομα θα ακούσουμε για αυτά τα δέκα ταλαντούχα ονόματα. Αποτελλούν μια υπολογήσιμη δύναμη και αντιπροσωπεύουν το Γαλλικό σινεμά του σήμερα και λίαν συντόμως θα βρίσκονται στις μεγάλες οθόνες ανά τον κόσμο.

Emmanuelle Bercot

1217415_Emmanuelle-Bercot

Μια ηθοποιός και σκηνοθέτης που ξεκίνησε την πορεία της από την δραματική σχολή Cours Florent και συνέχισε με μαθήματα χορού μετά τον ερχομό του πτυχίου της. Αποφοίτησε από το FEMIS το 1998, αφού κατέκτησε το βραβείο Prix du Jury στις Κάννες για την μικρού μήκους ταινία της με τίτλο “Les Vacances”, το 1997. Μετά τους πρώτους ρόλους της στις ταινίες των Jean-Francois Richet και Michel Deville, η καριέρα της ως ηθοποιός εκτοξεύθηκε όταν ο Claude Miller της έδωσε έναν πρωταγωνιστηκό ρόλο στην ταινία “La Classe de neige” (1998). Την αμέσως επόμενη χρονιά, βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα ως σκηνοθέτης της μεσαίου μήκους ταινίας της με τίτλο “La Pruce”, η οποία προβλήθηκε στην συλλογή Un Certain Regard στις Κάννες. Η ταινία διηγείται την ιστορία απιστίας ενός ερωτευμένου και παράνομου ζευγαριού μεταξύ ενός 35χρονου άντρα και μιας 14χρονης κοπέλας, την οποία και υποδύεται η Isild Le Besco.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, “Clément” (2001), αφορά την περιπετειώδη ζωή μιας προβληματισμένης γυναίκας με διαφορετικούς άνδρες μέχρι την στιγμή που γνώρισε ένα 14χρονο αγόρι. Η δεύτερη ταινία της, “Backstage” (2004), συνεχίζει την εξερεύνηση της εφηβικής αγωνίας μέσα από την σχέση ενός διάσημου τραγουδιστή και μιας νεαρής, φανατικής θαυμάστριας. Η Bercot έλαβε την πρώτη της κριτική αναγνωρισιμότητα με την ταινία “On My Way” (2013), την τρίτη της ταινία γραμμένη από την σκηνοθέτη για την Catherine Deneuve, στην οποία η πρωταγωνίστρια υποδύεται μια γυναίκα αποφασισμένη να εγκαταλείψει τα πάντα και να κατευθυνθεί προς την Γαλλία.

Η Emmanuelle Bercot ήταν αδιαμφισβήτητα το κεντρικό πρόσωπο των συζητήσεων στην διάρκεια του φετινού Φεστιβάλ Καννών, και για το υποκριτικό της ταλέντο αλλά και για τις σκηνοθετικές δεξιότητές της. H Thierry Fremaux άφησε όλους έκπληκτους όταν ανακοίνωσε πως η τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία της Bercot “Standing Tall”, θα άνοιγε το 68ο Φεστιβάλ Καννών. Η ίδια λέει πως έχει ξαναβρεί την κοινωνικότητά της με αυτήν την ιστορία της νεανικής παραβατικότητας. Μετά την κατενθουσιασμένη και ομόφωνη λήψη της ταινίας της, κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού για τον ρόλο μιας γυναίκας υπό την επείρια του έρωτα στην ταινία “Mon Roi” από την Majwenn, με την οποία συνέγραψε το σενάριο της ταινίας “Polisse”, η οποία κέρδισε το Prix du Jury βραβείο στις Κάννες το 2012.

Thomas Bidegain

thomas-bidegain

Ίσως ένας από τους πιο γνωστούς σεναριογράφους στον τομέα του, αν και του πήρε δέκα χρόνια να αποκτήσει τέτοιου είδους αξίωμα. Η καριέρα του στον χώρο του σινεμά δεν είναι καθόλου συνηθισμένη. Ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα την δεκαετία του 90’ με τη διανομή και παραγωγή ανεξάρτητων Αμερικανικών ταινιών, όπως είναι για παράδειγμα το “Ice Storm” του Ang Lee και to “Chasing Sleep” του Michael Walker. Επέστρεψε στην Γαλλία και έλαβε μέρος στο ΜΚ2 όπου έγινε διευθυντής διανομής. Το 1999, επέστρεψε στην παραγωγή του “Why Not”. Το 2007, διηγήθηκε την ιστορία της προσπάθειάς του να σταματήσει ο κάπνισμα στην ταινία “Arrêter de fumer tue”, ένα προσωπικό ημερολόγιο το οποίο μετατράπηκε πρώτα σε ντοκιμαντέρ και έπειτα σε βιβλίο.

Την ίδια χρονική περίοδο, ξεκίνησε να γράφει σενάρια και δούλεψε με αρκετά project. Το 2009 έγραψε το σενάριο για την ταινία “A Prophet” του Jacques Audiard, μαζί με τους Nicolas Peufaillit και Abdel Raouf Dafri, οι οποίοι και κέρδισαν το Grand Prix du Jury το 2009. Ο Bidegain συμμετείχε στην επόμενη ταινία του Audiard, “Rust and Bone”, κααθώς επίσης και στην ταινία του Joachim Lafosse “Our Children”. Συμμετείχε επίσης ως βοηθός συγγραφέα στην ταινία “Saint Laurent” του Bertrand Bonello. Με την νίκη των δύο βραβείων César καλύτερου αυθεντικού σεναρίου και καλύτερης προσαρμογής, παρουσίασε την ταινία “Cowboys” στο Quinzaine des Réalisateurs φέτος στις Κάννες, την πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης. Υπήρξε επίσης βοηθός συγγραφέα στην ταινία “Ni le ciel ni la terre” του Clément Cogitore, η οποία παρουσιάστηκε κατά την διάρκεια του Semaine de la Critique, αλλά και στην πρόσφατη ταινία του Jacques Audiard, “Dheepan”, η οποία και κέρδισε το βραβείο Palme d’Or.

Louise Bourgoin

Atriz francesa Louise Bourgoin no tapete vermelho do 68º Festival de Cannes. Foto:EFE/Ian Langsdon

Η Louise φοίτησε στο Ecole des Beaux Arts επί πέντε χρόνια, ενώ παράλληλα ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο. Μετά την αποφοίτησή της το 2004, άλλαξε ριζικά την πορεία της και βρέθηκε ως παρουσιάστρια στην καλωδιακή τηλεόραση, όπου είχε χαρακτηριστεί ως Miss Météo στην εκπομπή Le Grand Journal στο κανάλι Canal + από το 2006 εως το 2008. Η πορεία της στην εκπομπή προσέλκυσε το ευρύτερο κοινό, ανάμεσά τους και προσωπικότητες της βιομηχανίας του σινεμά.

Η καριέρα της ως ηθοποιός ξεκίνησε όταν η Louise έπαιξε στην ταινία “The Girl from Monaco” της Anne Fontaine, για την οποία χάρη στην εξαιρετική της επίδοση κέρδισε την υποψηφιότητα για το βραβείο César καλύτερης, πολλά υποσχόμενης ηθοποιού. Τέτοιου είδους αναγνώριση την οδήγησε σε νέους ρόλους κι έτσι κατάφερε να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στο σινεμά. Η Louise εισέπραξε πολλούς λογαριασμούς σε αρκετές ταινίες το 2010, όπως “White as Snow”, “Sweet Valentine” και “Black Heaven”. Την ίδια χρονιά ο Luc Besson την επέλεξε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία “The Extraordinary Adventures of Adèle Blanc-Sec”.

Έπειτα, η Louise Bourgoin έχει κάνει εμφανή την παρουσία της σε αρκετές ταινίες ενώ έκανε τα πρώτα βήματά της και στην διεθνή σκηνή με τον ρόλο της στην Αμερικανική ταινία “The Love Punch” του Joel Hopkins. Τέλος, η ταλαντούχα ηθοποιός έστρεψε τα βλέμματα επάνω της στο φετινό Φεστιβάλ Καννών με τον ασυνήθιστο ρόλο της στην ταινία της Laurent Larivière “I Am a Soldier”, η οποία και παρουσιάστηκε στο Un Certain Regard.

Σύντομα θα σας παρουσιάσουμε την αποκλειστική συνέντευξη που πήραμε από την Bourgoin στις Κάννες.

Anaïs Demoustier

anais-demoustier-interview-video,M151219

Το πάθος της για την υποκριτική ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία και πολύ γρήγορα την ώθησε στο να παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής. Από την εφηβεία της ακόμη παρέστη σε αρκετές ακροάσεις και κατάφερε να κερδίσει έναν ρόλο πλάι στην Isabelle Huppert στην ταινία “Time of the Wolf” του Michael Haneke. Έπειτα, η καριέρα της εκτοξεύθηκε και η Anaïs επαιξε σε μια σειρά ταινιών που ακολούθησαν μερικές από τις οποίες είναι οι εξής: “L’Année suivante” της Isabelle Czajka, “Hellphone” του James Huth, “The Beautiful Person” του Christophe Honoré, και πολλές άλλες. Μια φιλμογραφία που αποτελείται από 30 ταινίες για μία ηθοποιό που δεν έχει φτάσει τα 30 της χρόνια ακόμα! Το 2014, ο τύπος μιλούσε για την άνθιση της νεαρής ηθοποιού λόγω του προσώπου και της ισσοροπίας της, χαρακτηριστικά τα οποία έγιναν απαραίτητα στον χώρο του σινεμά. Η ταλαντούχα Anaïs εμφανίστηκε πρόσφατα στις ταινίες “Bird People” του Pascale Ferran, “Caprices” του Emmanuel Mouret, “À trois on y va” του Jérôme Bonnell, “The New Girlfriend” του François Ozon, και τέλος υποδύεται την Marguerite στην τελευταία ταινία της Valérie Donzelli, “Marguerite et Julien”, η οποία προβλήθηκε στις Κάννες.

Louis Garrel

louis-garrel

Ο γιός της ηθοποιού Brigitte και του σκηνοθέτη Philippe Garrel, ξεκίνησε την καριέρα του στο σινεμά χάρις στον πατέρα του ο οποίος ξεκίνησε να τον τραβάει με την κάμερα από τα έξι του χρόνια, και συγκεκριμένα στην ταινία “Emergency Kisses”, πλάι στην μητέρα και τον παππού του, Maurice Garrel. Ο Louis έχει σπουδάσει υποκριτική στην σχολή Conservatoire National d’Art Dramatique. Έκανε το πρώτο πραγματικό ντεμπούτο του στο σινεμά το 2010 με την ταινία “Ceci est mon corps” του Rodolphe Marconi, ενώ μόλις δύο χρόνια αργότερα έπαιξε απέναντι στον Michael Pitt και το μελλοντικό κορίτσι του James Bond, Eva Green, στην ταινία “The Dreamers” του Bernardo Bertolucci.

Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σ εμια ακόμα ταινία του πατέρα του, “Regular Lovers”. Η επίδοσή του, του εξασφάλισε το βραβείο César για τον πιο πολλά υποσχώμενο ηθοποιό το 2005. Από τότε ο Louis έχει παίξει στο πλευρό μερικών από τους καλύτερους ηθοποιούς, όπως είναι για παράδειγμα η Isabelle Huppert στο “Ma mère” του Christophe Honoré. Η συνεργασία τους έθεσε τα θεμέλια μιάς πολύχρονης μελλοντικής συνεργασίας μεταξύ του νεαρού ηθοποιού και του σκηνοθέτη. Παραδείγματα της συνεργασίας τους αποτελλούν οι ταινίες “In Paris” με τον Romain Duris, το 2007 με την Ludivine Sagnier στην ταινία “Love Songs”, στο “The Beautiful Person” με την Léa Seydoux, στο “Making Plans” για την Lena με την Chiara Mostroianni, και τέλος, στο “Beloved” με την Catherine Deneuve. Επίσης, εμφανίστηκε στην ταινία “Actresses” με την Valéria Bruni Tedeschi, με την οποία συνεργάστηκε ξανά το 2013 στην ταινία “A Castle in Italy”.

Το 2010 σκηνοθέτησε μια μικρού μήκους ταινία με τίτλο “The Little Tailor”, με την Léa Seydoux. Έπαιξε για άλλη μία φορά σε μία ταινία του πατέρα του “A Burning Hot Summer”, την οποία ακολούθησε μια ακόμα ταινία, “Jealousy”. Το 2014, ο Louise πρωταγωνίστησε στην ταινία του Bertrand Bonello, “Saint Laurent”, ένας ρόλος που τον οδήγησε σε μια ακόμα César υποψηφιότητα καλύτερου υποστηρικτικού ρόλου. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία έχει τίτλο “Two Friends” και παρουσιάστηκε στο Certain Regard, με τους κριτές να την αποθεώνουν. Τέλος, ο Louis πρωταγωνίστησε στην τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του Maïwenn, “Mon Roi”, μαζί με τους Emmanuelle και Vincent Cassel.

Guillaume Goix

Guillaume Gouix (Serge)

Σπούδασε στο Conservatoire in Marseille και στο Ecole Régionale d’Acteur de Cannes, και ξεκίνησε την καριέρα του από την τηλεόραση. Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στοστο “The Lion Cubs” της Claire Doyon to 2003. O Guillaume ξεχώρισε για την επίδοσή του, και κυρίως για την φυσική πτυχή αυτής του της επίδοσης, αλλά και το έντονο βλεμμα του. Έπειτα εμφανίστηκε σε μια από υποστηρικτικούς ρόλους ως ένας νεαρός αλήτης στις ταινίες “Les Mauvais joueurs” του Frédéric Balekdjian και στην “Chacun sa nuit” του Jean-Marc Barr και Pascal Arnold. Την εμφανισή του έκανε επίσης και το 2007 στην πολεμική ταινία “Intimate Enemies” του Florent Emilio Siri, επιβεβαιώνοντας έτσι το γούστο του προς τους περίπλοκους ρόλους.

Την αμέσως επόμενη χρονιά, ο Guillaume αποθεώθηκε για την επίδοσή του στην ταινία “Behind the Walls” του Christian Faure. To 2010 πρωταγωνίστησε στο “22 Bullets” του Richard Berry, και το 2011 εξασφάλισε την καλή του φήμη με ρόλους στις ταινίες “Nobody Else But You” του Gérald Hustache-Mathieu, “Et soudain, tout le monde me manqué” της Jennifer Devoldere, και τέλος στην ταινία με την οποία ο Teddy Lussi-Modeste έκανε το ντεμπούτο του, “Jimmy Rivière”.

Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία του Woody Allen, “Midnight in Paris”. Πιο πρόσφατα, πρωταγωνίστησε στην ταινία “Attila Marcel” του Sylvain Chomet, στην “French Women” της Audrey Dana, και στο “The Connection” του Cédric Jimenez με τους Jean Dujardin και Gilles Lelouche. Τον είδαμε επίσης σε τρείς ταινίες που προβλήθηκαν φέτος στις Κάννες (“Les Anarchistes” της Elie Wajeman, με την οποία και άνοιξε το Semaine de la Critique, “La Vie en grand” του Mathieu Vadepied, η οποία έριξε την αυλαία της εβδομάδας, και “Enragés” του Eric Hannezo, που προβλήθηκε στο Cinéma de la Plage). Η πρώτη μικρού μήκους ταινία του Guillaume ως σκηνοθέτης έχει τίτλο “Alexis Ivanovitch, vouz êtes mon héros” και κυκλοφώρησε το 2011. Σύντομα ο ταλαντούχος Γάλλος θα επικεντρωθεί στη δημιουργία μιας μεγάλου μήκους ταινίας, η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο σύμπτυξης σεναρίου. Τέλος, αναμένεται να κατακτήσει την αγάπη του κόσμου, καθώς και πολύ μεγάλη αμοιβή, το 2015 με ένα θρίλερ του Julien Leclercq, “Braqueurs”.

Ariane Labed

Ariane_Labed_comedienne_actrice_0002

Γεννημένη στην Ελλάδα από Γάλλους γονείς, η Ariane Labed πάντα πηγαινοερχόταν στις δύο χώρες. Σπούδασε υποκριτική στο University of Provence και ξεκίνησε την καριέρα της από το σανίδι. Αφού έχτισε την δική της εταιρεία συνδυάζοντας χορό και θέατρο, η Ariane επέστρεψε στην Ελλάδα όπου έπαιξε στο Εθνικό Θέατρο Αθηνών. Το 2010 έκανε την πρώτη της ταινία, “Attenberg”, με την Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη στην σκηνοθετική επιμέλεια. Η ταινία “Άλπεις” του Γιώργου Λάνθιμου, την επόμενη χρονιά, επιβεβαίωσε το ταλέντο αυτής της εξαιρετικά γοητευτικής ηθοποιού. Δύο χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε στο “Before Midnight” του Richard Linklater, όπου υποδύθηκε τον ρόλο της Anna. Το τρίτο μέρος, “Before Sunset”, της τριλογίας “Before Sunrise”, αποδείχθηκε μεγάλη επιτυχία, κάνοντας την ηθοποιό γνωστή στο ευρύτερο κοινό.

Το 2014, υποδύθηκε μια νεαρή στο ναυτικό στην ταινία “Fidelio, Alice’s Odyssey”, γεμάτη από πίστη και την επιθυμία της να ζήσει την ζωή της. Κάτοχος βραβείου καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ Locarno και υποψήφια για το βραβείο César, η Γαλλίδα ηθοποιός έδωσε μια καταπληκτική παράσταση στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Lucie Borleteau. Η πολυτάλαντη Ariane εμφανίστηκε φέτος στις Κάννες στο πλευρό του Γιώργου Λάνθιμου, ο οποίος και κέρδισε το βραβείο Prix du Jury για την ταινία του “The Lobster”.

Vincent Macaigne

vincent-macaigne

O Vincent είναι ο διάδοχος του νεανικού Γαλλικού σινεμά. Με σπουδές στο Conservatoire National Supérieur d’Art Dramatique στο Παρίσι το 1999, έκανε την εμφάνισή του στο σανίδι του θεάτρου στον ρόλο του σκηνοθέτη. Η μεταφορά διηγημάτων κλασικής λογοτεχνίας και δράματος σε ταινίες του απέσπασε τα φώτα της διεθνούς φήμης. Ο ίδιος σκηνοθέτησε την ταινία “The Idiot” του Dostoïevski, και παρουσίασε την ταινία “Au mois j’aurai laissé un beau cadaver in Avignon”, εμπνευσμένη από το κλασσικό λογοτέχνημα Άμλετ. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός αρκετά γρήγορα μέσα από απαιτητικές art-house ταινίες. Το 2001, τον είδαμε για πρώτη φορά στην ταινία της Catherine Corsini “Replay”, ενώ το 2007 πρωταγωνίστησε στην ταινία “On War” του Bertrand Bonello και το 2010 στην ταινία “A Burning Hot Summer” του Philippe Garrel.

Από το 2011 και έπειτα, η παρουσία του Vincent σε μικρού, μεσαίου και μεγάλου μήκους ταινίες έχει αυξηθεί σταδιακά. Πιστός στους σκηνοθέτες του, έπαιξε σε αρκετές ταινίες σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του φίλου του Guillaume Brac, ο οποίος τον διεύθυνε στις ταινίες “Le Naufragé”, “Tonnerre” και “ Un monde sans femmes”. Κέρδισε τα βραβεία Grand Prix και Prix Télérama στο Διεθνές, Μικρού Μήκους Φεστιβάλ στο Clermont-Ferrand, καθώς επίσης και το βραβείο καλύτερου ηθοποιού Prix Lutin. Υπό την σκηνοθεσία από τον Vincent Mariette, ο Macaigne έπαιξε στις ταινίες “Les Lézards” και “Fool Circle”. Τη χρονιά του 2013 βρίσκουμε τον αστείο και συγκινητικό τριαντάρη στις ταινίες “La fille du 14 juillet” του Antonin Peretjatko, “Age of Panic” της Justine Triet, και “2 Autumns, 3 Winters” του Sébastien Betbeder.

Τον Vincent ανακάλυψε το ευρύ κοινό το 2013 στο Φεστιβάλ Καννών. Θεωρήθηκε ως ο «ηγέτης» της αναβίωσης του Γαλλικού σινεμά, καθώς κατάφερε να τραβήξει την προσοχή του γαλλικού κινηματογραφικού περιοδικού Cashiers du Cinéma, ακόμα και της Βρετανικής εφημερίδας The Observer, η οποία αναφέρθηκε στον ηθοποιό ως τον «νέο Gérard Depardieu”. Το 2011 σκηνοθέτησε μια πολύ καλά επιτευγμένη, μεσαίου μήκους ταινία, “What We’ll Leave Behind”, η οποία κέρδισε το βραβείο Grand Prix στο Clermont-Ferrand Φεστιβάλ. Πρωταγωνίστησε επίσης και στην ταινία της Mia Hensen-Love το 2014 με τίτλο “Eden”, αφού είχε κάνει ήδη την εμφάνισή του στην δική του ταινία το 2011 “La Régle de trois”. Τέλος, ο Γάλλος ηθοποιός, έπαιξε έναν από τους βασικούς ρόλους στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία “Two Friends” του ηθοποιού Louis Garrel, η οποία παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του Semaine de la Critique.

Vimala Pons

19183579.jpg-r_640_600-b_1_D6D6D6-f_jpg-q_x-xxyxx

Απόφοιτος και αυτή του Conservatoire National Supérieur s’Art Dramatique, όπου παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής παρόλο που ήθελε να γίνει σεναριογράφος, η Vimala βρέθηκε να δίνει παραστάσεις σε τσίρκο και δικαίως αποκαλείται ακροβάτισσα με όλη την σημασία της λέξης! Η 29χρονη ηθοποιός καθιέρωσε την φυσική αλλά και ποιητική της παρουσία σε Γαλλικές art-house ταινίες. Ξεκίνησε την καριέρα της στο σινεμά με τον Albert Dupontel στην ταινία “Enfermés dehors” το 2006. Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε στην ταινία του Frank Vestiel “Eden Log” το 2007, και έπειτα την είδαμε το 2012 στην ταινία του Bruno Podalydès “Granny’s Funeral”.

Από τότε, ο κινηματογραφικός φακός την είδε να διασχίζει την Γαλλία με ένα μικροσκοπικό μπλέ φορεματάκι στην ταινία “La Fille du 14 juillet” του Antonin Pertjatko, και να μετατρέπεται σε λιονταρίνα στην ταινία του Chritophe Honoré, “Métamorphoses”. Η ορμητική μούσα ανεξάρτητων Γαλλικών ταινιών, Vimala Pons, έπαιξε φέτος στην ταινία “Vincent” του Thomas Salvador. Η ηθοποιός έγινε ευρύτερα γνωστή το 2015, και πιο συγκεκριμένα με τις ταινίες “Comme un avion” του Bruno Podalydès, “Je suis à vous tout de suite” της Baya Kasmi, “La vie très privée de Monsieur Sim” του Michel Leclerc, και τέλος “L’Ombre des femmes” του Philippe Garrel ( οι οποίες παρουσιάστηκαν στο Quinzaine des Réalisateurs φέτος στις Κάννες). Τέλος, η Vimala έχει ξεκινήσει την διεθνή της καριέρα με έναν πρωταγωνιστηκό ρόλο στην πρόσφατη ταινία του Paul Verhoeven, “Elle”.

Alice Winocour

alice-winocour

Η σκηνοθέτης ξεκίνησε τα πρ΄ψτα της βήματα στο FEMIS. Με αρχική κλήση προς τη νομική, η Alice Winocour επέστρεψε στον χώρο του κινηματογράφου και κέρδισε τρία βραβεία καλύτερης γαλλόφωνης ταινίας, καλύτερης διεθνούς ταινίας και τέλος το βραβείο Silver Bear στο Εθνικό Φεστιβάλ (Ebensee), για την μικρού μήκους ταινία της, “Kitchen: Prix TV 5”. Για την ταινία “Magic Paris”, της απονεμήθηκε το Jury Prize στο Εθνικό Ντοκυμαντέρ St. Petersburg, Μικρού μήκους ταινίας και Φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων.

Συνέχισε την καριέρα της γράφοντας το σεναριο για την ταινία του Vladimir Perisic, “Ordinary”. Στο φεστιβάλ Καννών το 2012 η Alice έκανε μια αξιοσημείωτη εμφάνιση της διεθνούς αρένας με μια ταινία που δημιουργήθηκε από μια γυναίκα και απευθύνεται σε όλες τις υπόλοιπες, και διηγείται τον αμετάβλητο τρόπο με τον οποίο συνηθίζουν να απεικονίζονται. Η ταινία “Augustine”, μας διηγείται την ιστορία ενός καθηγητή και του ασθενούς του, υποδυόμενοι από τους Vincent Lindon και Soko αντίστοιχα. Το 2015 κυκλοφόρησε την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, “Maryland”, η οποία παρουσιάστηκε στο Un Certain Regard στο 68ο Φεστιβάλ καννών. Τέλος, η ίδια συνέγραψε την ταινία “Mustang” του Denis Gamze Ergüven, η οποία παρουσιάστηκε στο Quinzaine des Réalisateurs.

Διαβάστε περισσότερα για: , , , , , , , , , ,