Επιτέλους το Trans Ντοκιμαντέρ "Mala Mala" βρήκε το δρόμο του στις αίθουσες – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Επιτέλους το Trans Ντοκιμαντέρ “Mala Mala” βρήκε το δρόμο του στις αίθουσες

Ειδήσεις | 6-6-2015 |

Έχουμε φτάσει αισίως στο 2015. Οι άνθρωποι όμως, μάλλον οπισθοδρομούν των καιρών τους. Η προκατάληψη, ο φόβος για το διαφορετικό και η άγνοια που παρατηρούνται σε υπανάπτυκτες ή ακόμα και σε ανεπτυγμένες κοινωνίες, υποφώσκουν επίσης στον κινηματογράφο, πράγμα πολύ φυσικό, αν δεχθούμε ότι ο κινηματογράφος είναι, εκτός όλων των άλλων, και μια απεικόνιση του μικρόκοσμου στον οποίο ζούμε. Το ντοκιμαντέρ “Mala Mala” είναι ένα λαμπρό παράδειγμα της βασιλείας του συντηρητισμού ακόμα και στο σύγχρονο σινεμά.

Και εξηγούμαι. Το “Mala Mala” αφηγείται την εξέλιξη του trans κινήματος στο Πόρτο Ρίκο από την πλευρά ακτιβιστών, μιας ομάδας drag queen που δίνει παραστάσεις, ορισμένων ατόμων που εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ (εκδιδομένων και όχι μόνο) και άλλων. Το κίνημα για την απελευθέρωση των trans είναι σχετικά καινούργιο στο Πόρτο Ρίκο και πρώτη φορά κινηματογραφείται στο συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ που σκηνοθετούν οι Antonio Santini και Dan Sickles. Η κινηματογράφηση κράτησε τρία χρόνια και ως εκ τούτου προσφέρεται στον θεατή όχι απλώς μια πρώτη επαφή με το ζήτημα του κινήματος, αλλά μια ολοκληρωμένη οπτική στα πράγματα. Το φιλμ είχε κάνει πρεμιέρα το 2014 στο Tribeca Film Festival αλλά καμιά εταιρεία δεν θέλησε να αναλάβει τα δικαιώματα για τη διανομή του στις αίθουσες, πράγμα που είχε εγείρει ερωτήματα όπως τί φοβούνται οι εταιρείες διανομής από τέτοιου είδους ταινίες ή γιατί το ζήτημα των trans να μην αφορά το ευρύ κοινό.

Τελικά βέβαια, ο μεσαίωνας φαίνεται ότι σταδιακά εγκαταλείπει τη θέση και την ισχύ του, όπως άλλωστε αργά ή γρήγορα πάντα συμβαίνει. Η εταιρεία διανομής ανεξάρτητων ταινιών Strand Releasing πήρε τα δικαιώματα για τη διανομή στις Η.Π.Α αυτού του αξιοσημείωτου και ιδιαίτερου ντοκιμαντέρ, που εξύψωσαν οι κριτικοί και ως τώρα παρέβλεπαν όλοι οι άλλοι. Θα προβάλλεται στις αμερικανικές αίθουσες από την 1η Ιουλίου και μόνο ενθουσιασμό μπορεί να μας εμπνεύσει αυτό.

Άραγε τι αντιδράσεις θα εκδηλώνονταν αν ένα αντίστοιχο ντοκιμαντέρ επρόκειτο να προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες; Αν υπάρχει ακόμα τόση αδιαφορία και τόσο σκοτάδι στα θέματα των δικαιωμάτων της LGBTQ κοινότητας στην Αμερική, τότε η γερασμένη Ευρώπη έχει καμιά ελπίδα; Κι αν ακόμα και σήμερα δαιμονοποιούνται κατηγορίες ανθρώπων, τότε τι μένει για να κρατήσει όρθια τη λογική απέναντι στο φόβο;

Διαβάστε περισσότερα για: , ,