Top 10 - Οι ταινίες που τάραξαν τα νερά, και εσένα – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Top 10 – Οι ταινίες που τάραξαν τα νερά, και εσένα

Top-10, Στήλες | 29-4-2015 |

Αίμα, βία και διαφθορά είναι θέματα της τέχνης εδώ και χιλιάδες χρόνια. Σκεφτείτε μόνο τους χριστιανούς στις Ρωμαϊκές αρένες. Η δίψα του ανθρώπινου είδους για αίμα, είναι τόσο παλιά όσο και ο ίδιος ο άνθρωπος. Για αυτό και τα ένστικτα επιβίωσης των προγόνων μας, μας ακολουθούν μέσω του DNA μας. Οπότε, πως μπορεί να ικανοποιηθεί το DNA μας; Πως αυτά μας τα ένστικτα θα παραμείνουν ήρεμα και δεν θα εξωτερικευτούν; Μα με τι άλλο; Με την προσομοίωση.

Πολύ πριν τον κινηματογράφο, το κοινό είχε το θέατρο, συγκεκριμένα το  Grand Guignol, αρχής γενομένης από το Παρίσι του 1800, μέχρι και τη λήξη του είδους κοντά στο 1962. Στις αρχές του 1970, το τεραστίων διαστάσεων κενό ανάμεσα στις μεγάλες παραγωγές του Hollywood και στους  underground κινηματογραφιστές γεφυρώθηκε με κάτι κυρίους σαν τον Stanley Kubrick. Και το κοινό άρχισε να δέχεται. Δειλά στην αρχή, με ζήτηση αργότερα.

Μετά ήρθε το slaser, η “Παρασκευή και 13” και ο Freddy Cruger. Τα Saw, το Hostel και δημιουργήθηκε και ο όρος torture porn.

Με αφορμή την τρίτη αηδιαστική συνέχεια του “Human Centipede”, πάμε να δούμε 10 ταινίες που μας άφησαν με το στόμα ανοιχτό, μας τάραξαν, αλλά για κάποιο μυστήριο λόγο, μας άρεσαν. (ή μπορεί και όχι)

10. Funny Games (1997)

Πολύ πριν το αγαπημένο “Amour”, ο Αυστριακός σκηνοθέτης Michael Haneke, έγραψε και σκηνοθέτησε το ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο και αργότερα έγινε (αποτυχημένο) αμερικανικό remake. Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από δύο νεαρούς άνδρες οι οποίοι απαγάγουν μία οικογένεια και τους κρατούν ομήρους. Μέσα σε 12 ώρες, μητέρα, πατέρας και γιος, αναγκάζονται να παίξουν κάποια σαδιστικά παιχνίδια προς ευχαρίστηση του απαγωγέα τους.

Παρ’ όλη τη βία και τη σαδιστική φύση της ταινίας, το πραγματικά ανησυχητικό είναι τα χωρίς λογικής πειράγματα ανάμεσα στους δύο απαγωγείς, αλλά και από το γεγονός ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρο κίνητρο για τις πράξεις τους.

9. Begotten (1990)

Ο Avant-Garde σκηνοθέτης E. Elias Merhige, στην πρώτη του ταινία πειραματίστηκε με τον underground τρόμο, με μία ιδέα παρμένη από τη Βίβλο, και το βιβλίο της Γέννησης. Ακούστε εδώ τώρα: Ο θεός σκοτώνει τον εαυτό του. Από το νεκρό του σώμα βγαίνει μία γυναίκα. Η Μητέρα Γη. Η σκηνή είναι εκτενείς και απόλυτα αηδιαστική. Η Μητέρα Γη τότε φεύγει προς μία άγονη έκταση, όπου γεννάει έναν γιο, τον Γιο της Γης, του οποίου όμως η ζωή τελειώνει άδοξα. Τον κατασπαράζουν ανθρωποφάγοι, και οι ταινία τελειώνει.

Η ατμόσφαιρά και η ποιότητα της ταινίας, δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί, και στα συν προσθέστε ότι όλη η ταινία είναι ασπρόμαυρη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, σε κανένα από τα συνολικά 78 λεπτά της ταινίας δεν υπάρχει διάλογος. Πρόκειται για μία από τις πιο σοκαριστικές πειραματικές ταινίες που υπάρχουν εκεί έξω.

8. Pink Flamingos (1972)

Η ταινία αφορά έναν άτυπο διαγωνισμό ανάμεσα σε δύο ομάδες για να ανακηρυχθεί ο “Πιο αηδιαστικός άνθρωπος του κόσμου. Ένα γελοίο consept μεν, αλλά τα Flamingos είναι ένας καταπληκτικός συνδυασμός ανάμεσα σε μαύρη κωμωδία και αηδιαστική ταινία.  Η Cross-dresser πρωταγωνίστρια “Divine” ενσαρκώνει μία  drag queen που ζει μαζί με τον γιο της Crackers (Danny Mills) και την υπέρβαρη μητέρα της Edie (Edith Massey).

Η Divine κατέχει ήδη τον τίτλο, μέχρι τη στιγμή που κάποιος στέλνει ένα πακέτο στο σπίτι της, με μία κάρτα, και τον ισχυρισμό ότι ο ίδιος κατέχει πια αυτόν τον ιδιόρρυθμο τίτλο. Εξοργισμένη, ξεκινάει ένα ταξίδι με την οικογένειά της για να ξανακερδίσει τον τίτλο της.

Το Pink Flamingos έχει πολλές σκηνές που θα σε κάνουν να στρέψεις το κεφάλι σου αλλού. Βέβαια η πιο χαρακτηριστική και διάσημη σκηνή είναι εκείνη όπου η Divine (προσοχή παρακαλώ) στο τέλος της ταινίας γλείφει τα περιττώματα ενός σκύλου από το πεζοδρόμιο. Μέσα σε όλα αυτά βάλτε και ένα κοτόπουλου που συνθλίβεται ανάμεσα σε δύο εραστές την ώρα που κάνουν σεξ. Καλά διαβάσατε.

7.  A Serbian Film (2010)

Ο πορνοστάρ Miloš (Srdjan Todorovic), θέλει να ξεκινήσει την καριέρα του από την αρχή, μακριά από την βιομηχανία που τον έκανε γνωστό. Του προσφέρεται μία δουλειά σε μία πειραματική ταινία τέχνης, με τον σκηνοθέτη, έναν ανεξάρτητο φωτογράφο, να ισχυρίζεται ότι θέλει τον συγκεκριμένο πρωταγωνιστή για την ικανότητα στύσης του. Ο Miloš είναι διστακτικός, αλλά δέχεται μόνο και μόνο λόγω οικονομικών προβλημάτων. Του δίνεται λοιπόν η οδηγία να πάει για να γνωρίσει το υπόλοιπο συνεργείο σε ένα απομονωμένο ορφανοτροφείο.

Με το που φτάνει εκεί, ακολουθεί τις οδηγίες του σκηνοθέτη του, από την ενδοεπικοινωνία τους, για να ανακαλύψει ότι ο σκηνοθέτης είναι στην πραγματικότητα σκηνοθέτης παιδικής πορνογραφίας. Όταν το ανακαλύπτει και προσπαθεί να φύγει, θα τον πιάσουν, θα τον δέσουν και θα τον ποτίσουν ένα χημικό που του δημιουργεί “όρεξη”. Κάτω από το πατρονάρισμα του σκηνοθέτη, αναγκάζεται να βιάσει, να ακρωτηριάσει κακοποιήσει σεξουαλικά τα θύματα, προκειμένου να τελειώσει τις σκηνές της ταινίας.

Το “A Serbian Film” είναι γεμάτο αηδιαστικές και αγχωτικές σκηνές. Δεν ξέρει που υπάρχουν όρια, με χειρότερες σκηνές εκείνη με κάποια που της βγάζουν τα δόντια, και ενός βρέφους που το βιάζουν. (συγνώμη για αυτό το τελευταίο. δεν φταίμε εμείς).

6. The Human Centipede (2009)

Γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον Ολλανδό, Tom Six, το “The Human Centipede” αφηγείται την ιστορία της Lindsay (Ashley C. Williams) και της Jenny (Ashlynn Yennie), οι οποίες έκαναν διακοπές στη Γερμανία. Όταν ζητούν βοήθεια από έναν γιατρό, θα ναρκωθούν και θα απαχθούν. Και ο γιατρός, ο Dr. Josef Heiter (Dieter Laser).

Ξυπνάνε σε ένα αυτοσχέδιο ιατρείο στο υπόγειο του σπιτιού. Μαζί τους ο Ιάπωνας τουρίστας Katsuro (Akihiro Kitamura), και ο τρίτος της παρέας που θα συμμετέχει σε μία ιατρική επέμβαση που κανείς δεν ζήτησε. Ο Dr. Heiter εξηγεί στα θύματά του ότι θα τους ράψει μαζί, στόμα με κώλο, με σκοπό να μοιραστούν ένα κοινό γαστρεντερικό σύστημα. Ναι, δεν έχετε τυφλωθεί ακόμα, καλά διαβάσατε.

Σε περίπτωση που δεν το έχετε καταλάβει, όπου Human Centipede, σημαίνει Ανθρώπινη Σαρανταποδαρούσα. Μέσα στην ταινία ο γιατρός προσπαθεί να εκπαιδεύσει το νέο του κατοικίδιο να το φέρει ας πούμε την εφημερίδα.

5.  A Clockwork Orange (1971)

Βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Anthony Burgess, η οπτική του Kubrick για το “¨Κουρδιστό Πορτοκάλι” θεωρείται καταπληκτική ακόμα και σήμερα. Η ιστορία επικεντρώνεται στον νεαρό Alex, τον οποίο ενσαρκώνει ο τότε άγνωστος Malcolm McDowell. Ο Alex περιφέρεται στους δρόμους μία φουτουριστικής Μεγάλης Βρετανίας με την παρέα του. Κάθε νύχτα η συμμορία βιαιοπραγεί για να περνάει καλά.

Κάποια στιγμή ο Alex συλλαμβάνεται. Τον στέλνουν από τη φυλακή σε μία ψυχιατρική κλινική, όπου μία πειραματική μέθοδο τον αφήνει ζαλισμένο και ευάλωτο, με σκοπό να μεταστρέψουν τη βίαιη συμπεριφορά του για να ξαναμπεί στην κοινωνία.

Σημειώστε, βία, βιασμούς, και όλα αυτά από την οπτική μιας παρέας που δεν υπολογίζει ότι αυτό που κάνει είναι απαραίτητα κακό.

4. Apocalypse Now (1979)

Από την αρχή μέχρι το τέλος, το Apocalypse Now περιγράφει σχεδόν με απόλυτη ακρίβεια την τρέλα, την αιματοχυσία και την απελπισία του πολέμου του Βιετνάμ. Σκηνοθετημένο από τον Francis Ford Coppola, η ταινία καταφέρνει να είναι όσο ποικιλόχρωμη όσο και σκληρή, με ένα από τα καλύτερα cast ever, όπως τους Marlon Brando, Dennis Hopper, και τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Lawrence Fishburne.

Βασανιστήρια, απομόνωση, και όλα αυτά σε ένα πολεμικό background, κάνουν τον θεατή να αισθάνεται άβολα, κυρίως από την ρεαλιστικότητα και την πιθανότητα ότι τα γεγονότα που βλέπουμε στην οθόνη έγιναν έτσι, ίσως και χειρότερα.

3. Requiem for a Dream (2000)

Εθισμός στα ναρκωτικά. Αυτή είναι η βασική ιδέα της δημιουργία του Darren Aronofsky. 4 διαφορετική χαρακτήρες προσπαθούν να απαλλαγούν από τις ουσίες που έχουν εθιστεί, αλλά η προσπάθειά τους συνοδεύεται από πόνο, βασανιστήριο και εικόνες πέρα από την πραγματικότητα.

Όσο ο εθισμός τους προχωρά, οι ψευδαισθήσεις τους γίνονται όλο και πιο νοσηρές, και οι ζωές τους αρχίζουν να καταστρέφονται. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο κεντρικός χαρακτήρας, Harry Goldfarb (Jared Leto), ο οποίος από έμπορος ναρκωτικών μετατρέπετε σε “πρεζόνι” μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Σε μία σκηνή, ζητά από την κοπέλα του, Marion Silver (Jennifer Connelly), να εκπορνευτεί στον ψυχίατρό της για να βρουν λεφτά για ναρκωτικά. Διστακτικά δέχεται, με τις σκηνές που ακολουθούν να προβάλλουν την απελπισία των χαρακτήρων. Θυμηθείτε, υποψήφια για πρώτου Γυναικείου η Ellen Burstyn.

2. Irreversible (2002)

Ένα σκοτεινό, και πειραματικό θρίλερ από τη Γαλλία το οποίο μας παρουσιάζεται σε αντίστροφη χρονολογική φορά. Γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον Gaspar Noé, η ταινία αφορά την Alex (Monica Bellucci), η οποία είναι έγκυος, και τον σύντροφό της Marcus (Vincent Cassel). Οι δύο τους καταλήγουν σε ένα πάρτι.

Στο πάρτι, ο Marcus πίνει και κάνει χρήση, πράγμα που δυσαρεστεί την Alex. Εκείνη επιστρέφει στο σπίτι μόνη της, για να γίνει μάρτυρας ξυλοδαρμού μίας τρανσέξουαλ πόρνης σε μία υπόγεια διάβαση. Τρομοκρατημένη προσπαθεί να ξεφύγει, αλλά ο θύτης την προλαβαίνει. Η ίδια γίνεται θύμα βιασμού παρά φύσιν, αλλά και ξυλοδαρμού.

Σοκαριστικό, και κυρίως με υλικό που κανείς δεν θέλει να ξαναδεί. Η σκηνή του βιασμού είναι από αυτές που μπορούν να σε κυνηγούν αιωνίως.

1. Salò (1975)

Επίσης γνωστό με την ονομασία “120 Μέρες στα Σόδομα”, το Salo ακολουθώντας την πτώση του Μουσολίνι μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, επικεντρώνεται σε 4 διεφθαρμένους και φασίστες, οι οποίοι απαγάγουν αγόρια και κορίτσια. Τα θύματα οδηγούνται σε ένα παλάτι, όπου θα γίνουν αντικείμενα βίας, βασανιστηρίων και σεξουαλικών πρακτικών.

Οι απαχθέντες αναγκάζονται να τρέφονται με περιττώματα, να εκτελούν σεξουαλικές πρακτικές κατά παραγγελία, και όλα αυτά ενώ είναι δεμένοι από το λαιμό, πράγμα που τους αναγκάζει να προχωρούν στα 4 σαν ζώα.

Είναι ασυναγώνιστα μία από τις πιο “ενοχλητικές” ταινίες στην ιστορία. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες προσθήκες της λίστας, η συγκεκριμένη ταινία είναι πραγματικά ευφυής. Δύναμη, διαφθορά, φασισμός και σεξουαλικές διαστροφές προβάλλονται με τρόπο που ταιριάζει με το θέμα, αλλά και την εποχή.