CinefreakShow Berlinale 2015 Edition - Μέρα 1η: Ότι είδαμε στο Φεστιβάλ σε ένα βίντεο – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

CinefreakShow Berlinale 2015 Edition – Μέρα 1η: Ότι είδαμε στο Φεστιβάλ σε ένα βίντεο

WebTV, Αφιερώματα, Φεστιβάλ | 6-2-2015 |

Πρώτη μας μέρα στο Βερολίνο με πολλά και ενδιαφέροντα. Όλα τα βλέπετε στο έκτακτο CinefreakShow από το Βερολίνο, σήμερα και κάθε μέρα με τους τέσσερις ανταποκριτές του Cinefreaks.gr να σας μεταφέρουν όλες τις εξελίξεις, τις κριτικές και ότι πρέπει να ξέρετε για κάποιες από τις ταινίες για τις οποίες θα λέμε “οι ταινίες της χρονιάς” σε λίγο καιρό. Δείτε:

Δείτε περισσότερα από τη συνέντευξη Τύπου της Κριτικής Επιτροπής.

Nobody wants the Night Βρισκόμαστε στο 1908, στην Αρκτική περιοχή της Γροιλανδίας, όπου φιλόδοξοι άνδρες και θαρραλέες γυναίκες διακινδυνεύουν τα πάντα για τη δόξα και τον έρωτα. Το σύνολο του καστ παρουσιάζεται λαμπερό, με τη βραβευμένη με Όσκαρ Γαλλίδα ηθοποιό Juliette Binoche (Camille Claudel 1915, The English Patient), την Γιαπωνέζα Rinko Kikuchi (Babel, The Brothers Bloom) και τον Ιρλανδό Gabriel Byrne (The Usual Suspects, Miller’s Crossing). Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα σε Βουλγαρία, Νορβηγία και Ισπανία. H  ισπανο-γαλλο-βουλγαρική συμπαραγωγή της  Ισπανίδας  σκηνοθέτιδας Isabel Coixet, Nobody Wants the Night θα εγκαινιάσει το 65ο Φεστιβάλ Βερολίνου ενώ θα συμμετάσχει και στο Διεθνές Διαγωνιστικό.

Δείτε περισσότερα και την κριτική μας για την ταινία έναρξης του Φεστιβάλ Nobody wants the night. 

Beira Mar Είμαστε σε ένα όμορφο παραλιακό μέρος της Βραζιλίας, όπου δύο νεαροί φίλοι προσπαθούν να βάλουν σε τάξη τις  ζωές  τους αναζητώντας, τελικά, τον εαυτό τους. Ο Martin μεγάλωσε με πολύ χαλαρούς οικογενειακούς δεσμούς, κοντά σε έναν βίαιο πατέρα που δεν του πρόσφερε καμία σταθερή βάση για την προσωπική του εξέλιξη. Ξαφνικά βρίσκεται υποχρεωμένος να αναζητήσει κάποιο σημαντικό έγγραφο από συγγενείς με τους οποίους δεν είχε σχεδόν καμία σχέση και φαίνεται ανήμπορος να χειριστεί την κατάσταση. Ο Tomaz, από την άλλη, παλεύει με την ομοφυλοφιλική του ταυτότητα ψάχνοντας τον τρόπο με τον οποίο θα τη φανερώσει στο Martin και τους υπόλοιπους συνομήλικους φίλους του.

Δείτε περισσότερα και την κριτική μας για το Beira Mar ή Seashore.

Until I lose my Breath H Serap είναι μια νέα κοπέλα με την μητέρα της να έχει εξαφανιστεί από την ζωή της και με τον πατέρα της μετά από χρόνια απουσίας να της υπόσχεται επιτέλους να μείνουν μαζί σε ένα σπίτι που θα νοικιάσουν. Η ίδια δουλεύει σε μία βιοτεχνία υφασμάτων στην Κωνσταντινούπολη και περιμένοντας την υπόσχεση του πατέρα της να πραγματοποιηθεί, μένει με την αδερφή της και τον άντρα της. Η καταπίεση που δέχεται από τον τελευταίο την κάνει να μαζεύει χρήματα για να κάνει όσο το δυνατό πιο γρήγορα πραγματικότητα το όνειρό της να μείνει σε δικό της σπίτι με τον πατέρα της. Ο πατέρας της όμως συνεχώς βρίσκει δικαιολογίες για να αναβάλουν την μετακόμιση και συμβίωση, ενώ δεν δείχνει να νοιάζεται ακόμα και με το γεγονός ότι η κόρη του ζει χωρίς σπίτι. Την ίδια ώρα η Serap έχει προβλήματα και στην δουλειά της, με μία φίλη της εκεί και έναν άλλον υπάλληλο στην εταιρία να έχουν ένα περίεργο ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας της.

Δείτε περισσότερα και την κριτική μας για το Until I lose my Breath.

Blue Blood

Ο μεθυστικός κόσμος του τσίρκου είναι το κύριο θέμα της ταινίας έναρξης της ενότητας Πανόραμα του 65ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, που έκανε πρεμιέρα σήμερα. Πρόκειται για την τρίτη ταινία μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη Lirio Ferreira, γεννημένου στη Ρεσίφε της Βραζιλίας, η οποία τον φέρνει στη Berlinale για πρώτη φορά στην καριέρα του. Ο κεντρικός ήρωας του φιλμ είναι ο Pedro (Daniel de Oliveira), γνωστός πλέον ως ‘Zolah the Cannon Man’, όπως είναι το όνομά του στον περιφερόμενο θίασο με τον οποίο ζει χρόνια. Σιγά-σιγά μαθαίνουμε την ιστορία του: αποχωρίστηκε την οικογένειά του σε ηλικία δέκα ετών, όταν η μητέρα του φοβήθηκε την πιθανή ερωτική έλξη που αναπτυσσόταν ανάμεσα σε αυτόν και την αδερφή του Raquel (Caroline Abras), και πλέον, έχοντας γυρίσει σχεδόν όλο τον κόσμο, επιστρέφει με το τσίρκο στο νησί του, προσπαθώντας να επανασυνδεθεί με το παρελθόν του.

Δείτε περισσότερα και την κριτική μας για το Blue Blood που είδαμε για το Πανόραμα του Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Διαβάστε περισσότερα για: