Εκτός Θέματος 25: Tην μέρα κατά του AIDS πεθαίνει μια οροθετική που διαπόμπευσε ο Λοβέρδος – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Εκτός Θέματος 25: Tην μέρα κατά του AIDS πεθαίνει μια οροθετική που διαπόμπευσε ο Λοβέρδος

Eκτός Θέματος | 1-12-2014 |

Λίγο πριν τις εκλογές του 2012 η κυβέρνηση που είχε στηθεί από το ΠΑΣΟΚ και την Νέα Δημοκρατία υπό το Παπαδήμο, βλέποντας την δεξιά και ακροδεξιά να ανεβαίνει αποφάσισε να γυρίσει το τιμόνι φουλ σε μέτωπα κατά όλων των αδυνάτων και κατατρεγμένων της χώρας. Ο Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός υγείας τότε, αποφάσισε ότι στην Αθήνα υπάρχει μια υγειονομική βόμβα, έτσι αντί για προεκλογική εκστρατεία αποφάσισε να εξοντώσει αυτήν την βόμβα. Οι παρατρεχάμενοί του σε Κέντρο Λοιμώξεων και Αστυνομία αλώνισαν τις πιάτσες  ναρκομανών και ιερόδουλων με στόχο να βρουν τα θύματα που θα έκαναν την πολιτική του Λοβέρδου πιστευτή και τον ίδιο προσωρινό ήρωα που πριν τις εκλογές κάνει το χρέος του σαν υπουργός αντί να νοιάζεται για τις εκλογές.

Αν τα οι γυναίκες που βρισκόταν στις πιάτσες ήταν οροθετικές τότε δεν χρειαζόταν απόδειξη ότι ήταν ιερόδουλες, απλά τους απαγγελλόταν η κατηγορία, δεν χρειαζόταν αποδείξεις, το μόνο που χρειαζόταν ήταν να βρεθούν εξαθλιωμένες που θα τους γίνει ένα παράνομο με την βία σχεδόν τεστ για HIV. Αν ήταν ξένες ακόμα καλύτερα, ο Λοβέρδος θα γινόταν υπερασπιστής του Έλληνα μάτσο άντρα που θα πήγαινε στις πιάτσες για να εκτονωθεί σε κάποια ξένη πόρνη που θα τον κολλούσε AIDS. Μήπως αυτό δεν είναι το πρότυπο του Έλληνα οικογενειάρχη τελικά; Όλα αυτά στην Ελλάδα του 2012, και ενώ στην Ελλάδα του 2014, ελάχιστοι παραμένουν ενημερωμένοι για τον HIV, για το AIDS, για τα υπόλοιπα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, αλλά ακόμη και για τα στοιχειώδη: την προστασία στο σεξ.

Είναι ειρωνικό τουλάχιστον που μία από τις οροθετικές γυναίκες που διαπομπεύτηκαν άδικα, αυτοκτόνησε δύο χρόνια μετά σχεδόν στις 1 Δεκεμβρίου, την μέρα που έχει επιλεχτεί διεθνώς σαν μέρα κατά του AIDS. Σήμερα είναι μέρα ενημέρωσης για την προστασία από τον ιό, ενημέρωσης για το σεξ χωρίς προφυλάξεις, για τον κίνδυνο μετάδοσης με την χρήση σύριγγας κλπ. Είναι όμως και μέρα κατά των διακρίσεων για άτομα με AIDS, ενημέρωσης για το ότι ο ιός δεν μεταδίδεται με το φτέρνισμα όπως σίγουρα κάποιοι αδαείς θα νομίζουν, ενημέρωσης για το ότι πρέπει άτομα που υπάρχει περίπτωση να είναι οροθετικά πρέπει άμεσα να εξεταστούν, αφού ο ιός είναι πλέον σχεδόν αντιμετωπίσιμος με τις σύγχρονες φαρμακευτικές αγωγές και ο φορέας μπορεί να έχει μία σχεδόν φυσιολογική ζωή.

Πάει περίπου ένας χρόνος που είχαμε μιλήσει με την Ζωή Μαυρουδή για το θέμα των οροθετικών γυναικών. Μπορείτε να δείτε όλη την συνομιλία μας εδώ.  Η Ζωή ακολούθησε την ζωή των συγκεκριμένων γυναικών που έζησαν αυτό το κυνήγι μαγισσών από το Ελληνικό κράτος και βοήθησε τον δικαστικό τους αγώνα, μέχρι και την δικαίωσή τους και την απαλλαγή τους από κακουργήματα, όπως αυτό της βαριάς σωματικής βλάβης.

Η Ζωή μας είχε πει από τότε ότι οι γυναίκες αυτές ήταν σοκαρισμένες, καταρχήν από το γεγονός ότι είχαν AIDS και προφανώς κυρίως επειδή έγιναν μέσα σε μια νύχτα δαχτυλοδεικτούμενες και έχασαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής, με τις φωτογραφίες τους, τα ονόματά τους και τις διευθύνσεις τους να γίνονται διαθέσιμα σε όλο τον τύπο, ακόμα και τον τύπο που τώρα κατακρίνει την κίνηση αυτή του Λοβέρδου, ενώ τότε την επιδοκίμαζε. Είδαμε τότε φωτογραφίες γυναικών ερειπίων, που αυτή τους η εμφάνιση: εξαθλιωμένες, άνεργες, εξαρτημένες, ήταν αυτό που έδωσε τον τίτλο Ruins (Ερείπια) στο ντοκιμαντέρ της Ζωής που είδαμε πέρσι. Όσοι δεν το χετε δει πρέπει σίγουρα να δείτε εδώ.

Αναδημοσιεύουμε εδώ το κείμενο της κ. Χρύσας Μπότση, μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης για τις Διωκόμενες Οροθετικές  όπως αυτό δημοσιεύτηκε στην σελίδα Το Μωβ,

Η Κατερίνα δραπέτευσε. Όσες φυλακές έζησε, όσους παραδείσους κι αν αναζήτησε στα ναρκωτικά ποτέ δεν έφτασαν. Η επιχείρηση δίωξης των οροθετικών χρηστριών πριν τις εκλογές του 2012, μάζεψε μαζί με τις άλλες κοπέλες και την Κατερίνα. Τη γνωρίσαμε κι αυτή στις φυλακές Κορυδαλλού. Ενα κορίτσι γελαστό που του άρεσαν οι αγκαλιές και τα χάδια. Ηταν διαχυτική, πάντα με φιλούσε.
Η Κατερίνα έγινε αργότερα ασθενής μου καθώς το «αδίκημα» της οροθετικότητάς της, την έφερε στην πόρτα της Μονάδας Λοιμώξεων. Γρήγορα ενεργοποιήθηκε. Μάχιμη, πήρε μέρος σε όλες τις δράσεις της πρωτοβουλίας αλληλεγύης για τις διωκόμενες οροθετικές: μίλησε σε προβολές, σε πανελ, σε συγκεντρώσεις για τα αυτονόητα: τα νοσήματα δεν φυλακίζονται, θεραπεύονται. Την αγαπήσαμε για το θάρρος της, την ανθρωπιά της, το ωραίο μυαλό της.
Δυο χρόνια καθαρή, όταν υποτροπίασε. Ζητούσε συγγνώμη γιατί νόμισε οτι μας απογοήτευσε. Οι δικοί μου φόβοι όμως είχαν να κάνουν με κάτι άλλο. Εμείς πόσο σωστά τη στηρίξαμε; Πόσο μπορέσαμε ν’απαλύνουμε τους πόνους της, να την κάνουμε ικανή ν’αντέξει ότι και οι άλλοι και άλλες αντέχουμε;
Η Κατερίνα μπήκε σε πρόγραμμα του ΟΚΑΝΑ. Ολα πηγαν «καλά». Σωστή στις υποχρεώσεις της, στα ραντεβού της, όμορφη με τη λεπτή φιγούρα της και μ’εκείνο το χαμόγελο που χάλαγαν τ’ανύπαρκτα μπροστινά της δόντια που είχαμε βάλει στόχο να φτιάξουμε. Μαζί της ο πατέρας της παντα εκεί, κοντά της.
Κι όμως η Κατερίνα δεν ήταν καλά. Πριν λίγες μέρες αποφάσισε πως η ζωή ήταν πολύ κουραστική γι αυτήν. Δεν την άντεχε. Άφησε ένα γράμμα αποχαιρετιστήριο και πήρε την τελευταία της δόση. Μας άφησε πίσω εμάς που αντέχουμε κι αυτή έφυγε. Η Κατερίνα δραπέτευσε κι η φυγή της πληγώνει .
Συγγνωμη για τη φόρτιση…

Η ίδια η Κατερίνα έγραφε πριν λίγο καιρό:

«4 Απριλίου 2014
Είμαι μια από τις 27 τοξικοεξαρτημένες οροθετικές γυναίκες που διαπομπευθήκαμε το 2012, μας υποχρέωσαν σε λήψη αίματος για τεστ HIV/AIDS, και στη συνέχεια μας φυλάκισαν για διάστημα έως ένα χρόνο, με την κατηγορία της πορνείας και της “βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης” στους υποτιθέμενους πελάτες μας. Η κατηγορία της πορνείας δεν αποδείχθηκε, και στη δίκη δύο από εμάς στις 4/4/2014 ενάντια στο ελληνικό κράτος για παράνομη φυλάκιση, κερδίσαμε αποζημίωση ύψους …10 ευρώ την ημέρα. Η βλάβη που μας έγινε θα κυνηγάει αιώνια εμάς και τα παιδιά μας. Εμείς όμως είμαστε φορείς δικαιωμάτων, και με τη συμπαράσταση της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών και την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις διωκόμενες Οροθετικές θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε την ηθική και υλική μας δικαίωση. Και θέλω να σας πω ότι εγώ κατάφερα να είμαι καθαρή.»

568_1_0-620x403