Τι θα γίνει με την κινηματογραφική παραγωγή στην Ελλάδα; – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Τι θα γίνει με την κινηματογραφική παραγωγή στην Ελλάδα;

Ειδήσεις | 5-12-2014 |

Να ένα μεγάλο ερώτημα. Τη δεκαετία του ’50-’60 είχαμε μία άνθηση ξένων παραγωγών, που ήρθαν στην Ελλάδα για τα γυρίσματα των ταινιών τους όπως Το Παιδί και το Δελφίνι (1957 ), Τα Κανόνια του Ναβαρόνε (1961), Αλέξης Ζορμπάς (1962 ). Από εκεί πέρα βλέπουμε μια πτώση έκτος από κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις όπως Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι (2001 ), Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life (2003), Mamma Mia! (2008 ), Μετά τα Μεσάνυχτα (2013 ) και Τα Δυο Πρόσωπα του Ιανουαρίου (2013). Σε σχέση με τις δυνατότητες της χώρας και τα αναρίθμητα φυσικά και αρχαιολογικά τοπία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο έλξης για διεθνείς παραγωγές, οι προτάσεις που γίνονται είναι εντυπωσιακά λίγες και κάποιες από αυτές λήγουν άδοξα. Η απάντηση στο γιατί συμβαίνει αυτό είναι μία και απλή, γραφειοκρατεία! Με πολύ πρόσφατο παράδειγμα το Game of thrones (που αξίζει να σημειωθεί ότι στη Βόρεια Ιρλανδία άφησε πίσω του 25 εκ.ευρώ), οι παραγωγοί βρίσκουν ένα αφιλόξενο περιβάλλον με δαιδαλώδεις κρατικούς μηχανισμούς και καμία σοβαρή αρχή για να τους κατευθύνει.

Εκτός από τα προφανή οφέλη από την προβολή της χώρας για τον τουρισμό, μια νέα έρευνα από το Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), με πρόταση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και με την υποστήριξή του Ιδρύματος Ωνάση, δείχνει πως υπάρχουν και άλλα σημαντικά οφέλη στην οικονομία της χώρας, γεγονός που έχουν αντιληφθεί οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες πριν από εμάς. Πιο συγκεκριμένα η έρευνα έδειξε αύξηση του ΑΕΠ κατά 39 εκ. ευρώ που προκύπτει από δαπάνη 25 εκ.ευρώ για μια σχετικά μεγάλη παραγωγή. Επιπλέον μια τέτοια παραγωγή υπολογίζεται ότι μπορεί να δημιουργήσει πάνω από 755 θέσεις εργασίας και να δώσει τη δυνατότητα προβολής της υλικοτεχνικής υποδομής της χώρας.
Επιπλέον σημαντική είναι και η αύξηση της παραγωγής ελληνικών ταινιών και η μέριμνα στο να γίνουν αυτές οι ταινίες πιο εξωστρεφείς. Η μελέτη έδειξε πως για 20 ελληνικές παραγωγές με μέσο όρο κόστους 450 χιλ. ευρώ το ΑΕΠ μπορεί να αυξηθεί κατά 14,2 εκ. ευρώ και να δημιουργηθούν 272 θέσεις εργασίας. Αν συνυπολογιστούν και τα έσοδα από παραπλήσιες παραγωγές ( τηλεοπτικές σειρές, διαφημιστικά σποτ) τότε η αύξηση του ΑΕΠ προβλέπεται στα 686 εκ. ευρώ. Συνολικά προβλέπεται με ένα ενιαίο πρόγραμμα ανάπτυξης της παραγωγής οπτικοακουστικών μέσων η δημιουργία 12.000 θέσεων εργασίας.

Σε ποιο σημείο βρισκόμαστε; Η υφυπουργός πολιτισμού κα Αγγέλα Γκερέκου έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την προσέλκυση ξένων παραγωγών στην Ελλάδα, όπως άλλωστε και πολλοί προκάτοχοι της. Το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει απλοποίηση των αδειοδοτήσεων, απαλλαγή από τα τέλη κινηματογράφησης σε πολιτιστικούς χώρους, οργάνωση και στελέχωση των γραφείων εξυπηρέτησης (Film Commissions) και θέσπιση φοροαπαλλαγών. Τώρα αν και πότε θα εφαρμοστεί αυτό το πλάνο άγνωστο. Οι ασταθείς πολιτικές συνθήκες σε συνδυασμό με τη συνεχή εναλλαγή προσώπων στους αρμόδιους φορείς σίγουρα δε δημιουργούν συνθήκες μια μεθοδευμένης και αξιόπιστης αλλαγής στον εν λόγω τομέα. Ας ελπίσουμε ότι θα βρεθούν επιτέλους κάποιοι να δώσουν τέλος σε αυτή τη “παραλογοκρατία” αν και, να παραφράσουμε τον ποιητή, “όπου και να πάει, η Ελλάδα αυτοπληγώνεται”…