Με αφορμή το Interstellar, η συνταγή του καλού sci-fi movie - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Με αφορμή το Interstellar, η συνταγή του καλού sci-fi movie

Ειδήσεις, Στο Φουαγιέ | 15-11-2014 |

Δεν είναι εύκολο πράγμα να κάνεις μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Στις ταινίες φαντασίας γενικότερα, τα πράγματα είναι πιο “απλά”: βάζεις δράκους, μυθικά όντα ή ανθρώπους με υπερφυσικές δυνατότητες. Ο θεατής έχει συνειδητοποιήσει πως όλα όσα βλέπει περιορίζονται στα στενά όρια της μεγάλης οθόνης και μόνο. Αντίθετα στα έργα επιστημονικής φαντασίας έχει ένα σημείο αναφοράς πολύ κοντά στην πραγματικότητα του. Μιλάμε για επιστήμη, τεχνολογία, για την εξέλιξη της καθημερινότητας μας.

Αλλιώς αντιλαμβανόμαστε ένα αυτοκίνητο, που πετάει (ποιος θα έλεγε πριν είκοσι χρόνια, πως δεν θα χρειαζόντουσαν οδηγό;) και αλλιώς έναν δράκο, που πετάει φτύνοντας φλόγες. Ξέρεις πως το δεύτερο δεν θα το δεις ποτέ και ελπίζεις πως θα προλάβεις να ζήσεις το πρώτο. Έτσι είναι και πιο αυστηρά τα κριτήρια μας για ένα sci-fi movie.

Aν κάτι με κέρδισε στο Interstellar ήταν ότι σε αυτό δεν είδα τρελά πράγματα. Και κάπου εδώ, όπως είναι φυσιολογικό, θα σκεφτείς πως είναι δυνατόν να γράφω κάτι τέτοιο όταν είδαμε επί της οθόνης ανθρώπους να ταξιδεύουν σε μαύρες τρύπες και σκουλικότρυπες, να φτιάχνουν αποικίες σε άλλους πλανήτες κλπ. Ας το εξηγήσω λοιπόν…

Στην αρχή της ταινίας, ο Κούπερ ήταν ένας αγρότης σε μια Γη, που έχει στερέψει σε πόρους. Οδηγούσε ένα αυτοκίνητο σαν κι αυτό που μπορεί να οδηγήσει οποιοσδήποτε από εμάς, είχε laptop που από την άποψη του design τουλάχιστον το λες και περασμένης δεκαετίας, έπινε μπύρες, φορούσε απλά ρούχα. Τα σχολεία, η καθημερινότητα του ανθρώπου είχε ελάχιστες διαφορές σε σχέση με την δική μας, αν εξαιρέσει κανείς την πολιτικοκοινωνική κατάσταση που είχε διαμορφωθεί την περίοδο, που υποτίθεται πως εκτυλίσσεται η ιστορία μας. Βέβαια είδαμε και drones (υπάρχουν ήδη) και αυτόματα τρακτέρ, που εργάζονται χωρίς οδηγό με την βοήθεια GPS. Καμιά υπερβολή ως εδώ, τεχνολογική πρόοδο το λες.

Όσο προχωράμε στην ιστορία τόσο κλιμακώνεται και η γνωριμία μας με νέα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας: κρυογενετική, ευφυή ρομπότ και το αποκορύφωμα όλων το ταξίδι στο διάστημα και η αποικία σε άλλο πλανήτη. Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν είναι αβάσιμο, όπως εξηγεί πολύ ωραία και ο Γιάννης σε κάποιο σημείο του άρθρου του. Ούτε καν το ταξίδι στο διάστημα. Γιατί βλέπετε, ήδη σχεδιάζεται σε 10 χρόνια από τώρα να αναχωρήσουν από την Γη οι πρώτοι άνθρωποι, που θα ζήσουν στον Άρη, ενώ τις προάλλες η Ευρωπαϊκή Διαστημική Εταιρεία και το Rosetta προσεδαφίστηκε σε έναν κομήτη.

Με λίγα λόγια, το Interstellar είχε μια πολύ καλή συνταγή, η οποία πιστεύω πως είναι σημαντική για να πετύχει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Πήρε την πραγματικότητα μας εν έτει 2015 (σχεδόν) και την πήγε λίγο πιο μακριά, τόσο ώστε να μην μας ξενίζει. 

Διαβάστε περισσότερα για: