Cinefreaks Συνέντευξη: O σκηνοθέτης του "What If" Michael Dowse μας παρουσιάζει τη νέα του ταινία! – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Cinefreaks Συνέντευξη: O σκηνοθέτης του “What If” Michael Dowse μας παρουσιάζει τη νέα του ταινία!

Συνεντεύξεις | 9-10-2014 |

Μας συστήθηκε το 2002 με την cult μουσική κωμωδία «FUBAR» που διέπρεψε στο Sundance. Δύο χρόνια μετά ξανατράβηξε την προσοχή μας με το εξαιρετικό “It’s All Gone Pete Tong” και σήμερα έπειτα από μια δεκαετία συνεχόμενων επιτυχιών, αναλαμβάνει το δύσκολο ρόλο να μας ξανασυστήσει τον “Harry Potter” σαν το αγόρι της διπλανής πόρτας… Με αφορμή την τελευταία του ταινία «Φίλοι ή Kάτι Παραπάνω;» που τον έφερε στις Αθηναϊκές Νύχτες Πρεμιέρας και σήμερα αρχίζει το ταξίδι της στις ελληνικές αίθουσες,  ο δημοφιλής Καναδός σκηνοθέτης Michael Dowse μιλάει στο Cinefreaks για την συνεργασία του με τον Daniel Radcliffe κι αποκαλύπτει τα μικρά μυστικά που συνθέτουν μια πετυχημένη ρομαντική κομεντί.

MichaelDowse2.Directing_

Γιώργος: Η τελευταία σας ταινία ανήκει σε ένα κινηματογραφικό είδος που ενώ είναι ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό, σπανίως κερδίζει την εύνοια των κριτικών. Πιστεύετε ότι οι ρομαντικές κομεντί αποτελούν ένα υποτιμημένο είδος;

Michael Dowse: Ναι, πιστεύω ότι το είδος έχει εισπράξει αρκετά κακόβουλα σχόλια, κυρίως όμως επειδή έχουν εκμεταλλευτεί την ταμπέλα του κι αρκετά γλυκανάλατα φιλμάκια με βλακώδη πλοκή. Παρόλα αυτά, έχει να επιδείξει πλούσια ιστορία και κάποιες εξαιρετικές  ταινίες που έχουμε όλοι αγαπήσει. Αν καταφέρεις να φτιάξεις, λοιπόν, ένα έργο που θα στέκεται επάξια δίπλα σε αυτά τα κλασσικά, πιστεύω πως θ’ αντέξει στο χρόνο και το κοινό θα το δει ξανά και ξανά.

Γιώργος: Αυτό που βρήκα αναζωογονητικό στο «Φίλοι ή κάτι παραπάνω» ήταν πως οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες δεν ορίζονται από τα κλασσικά στερεότυπα του φύλου τους με τον απόλυτο τρόπο που οι περισσότερες ρομαντικές κομεντί επιμένουν να χρησιμοποιούν. Θεωρείτε ότι «η μάχη των φύλων» έχει πολυφορεθεί σαν θέμα;

Michael Dowse: Ναι! Κι εγώ αυτό που βρίσκω ενδιαφέρον στην ταινία είναι ότι η πάλη είναι εσωτερική, ανάμεσα σε αυτούς τους δύο χαρακτήρες. Ο καθένας τους διαθέτει μια ισχυρή ηθική πυξίδα κι ένα προσωπικό σύστημα κανόνων, τους οποίους όμως αναγκάζονται να κάνουν λίγο στην άκρη, προκειμένου να έρθουν κοντά. Οι αποφάσεις που παίρνουν δεν είναι εύκολες και οι επιλογές τους δεν είναι ούτε απλές, ούτε ορίζονται από στερεότυπα.

Γιώργος: Ένα ηθικό ζήτημα που προκύπτει στο σενάριο είναι κατά πόσο δικαιούσαι να διατηρείς μια φιλία με ένα πρόσωπο, που αν ήταν διαθέσιμο, θα προτιμούσες να έχεις ερωτική σχέση μαζί του. Η ηρωίδα που υποδύεται η Zoe Cazan φαίνεται να θυμώνει ιδιαιτέρως, όταν ο πρωταγωνιστής της εξομολογείται εκ των υστέρων τα πραγματικά του συναισθήματα. Από μεριάς σας βρίσκεται αυτό το θυμό δικαιολογημένο;

 Michael Dowse: Νομίζω πως αυτή είναι μια ηθικά γκρίζα ζώνη που το φιλμ εξερευνά με την δέουσα προσοχή. Η ίδια ηρωίδα μερικές σκηνές αργότερα αναρωτιέται αν μπορεί να τον κατηγορήσει ως ψεύτη, την στιγμή που και η ίδια κοροϊδεύει τον εαυτό της.  Η ομολογία του, ότι προσπάθησε να σαμποτάρει την υπάρχουσα σχέση της, σε πρώτη φάση της προκαλεί σοκ. Κι αυτό το αρχικό σοκ είναι που φέρνει και την έκρηξη της. Από εκεί και πέρα όμως κι η ίδια δεν αντιμετωπίζει την κατάσταση μονοδιάστατα. Τα πράγματα δεν της φαίνονται ούτε άσπρα, ούτε μαύρα… Κι ούτε θα πρεπε φυσικά… Όπως και στη ζωή ,το τοπίο είναι θολό, γι’αυτό προσωπικά βρίσκω την αντίδραση της απολύτως φυσική και ταυτόχρονα περίπλοκη, όπως συνήθως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Κανένας από τους δύο δεν είναι αθώος και νομίζω ότι και η ηρωίδα μας αρχίζει να το συνειδητοποιεί και να το αποδέχεται κατά την διάρκεια αυτής της σκηνής.

20140808152524__What_If___movie_review_by_Lucas_Mirabella___LATF_USA

Γιώργος: Πόσο εύκολο είναι να τραβήξει το ενδιαφέρον του αντρικού κοινού μια τέτοια ταινία; Υπάρχει τρόπος μια ρομαντική κομεντί να γίνει ελκυστική στους άντρες;

Michael Dowse: Εμείς πάντως το επιχειρήσαμε χρησιμοποιώντας πολύ χιούμορ και τον χαρακτήρα του Adam Driver, ο οποίος εκφράζει κυρίως την αντρική κοινή γνώμη όποτε συμβουλεύει τον κολλητό του. Θέλω να πιστεύω πως έχουμε δημιουργήσει το ιδανικό “date movie”. Οι γυναίκες θα το διασκεδάσουν και οι άντρες δεν θα δυσανασχετήσουν. Για να πω την αλήθεια πάντως, πιστεύω πως κι οι άντρες στο βάθος είναι αρκετά ρομαντικοί και περνάνε καλά με μια αξιοπρεπή ρομαντική κομεντί. Απλά μερικές φορές ντρέπονται να το παραδεχτούνε…

Γιώργος: Όπως διαβάζω στα trivia στο IMdb, η ταινία κυκλοφόρησε στον Καναδά με τον τίτλο “The F… Word”. Ο Αμερικάνος διανομέας όμως αποφάσισε να την λανσάρει με το πιο καθωσπρέπει “What If”. Ιδέα μου ή αυτό αποτελεί ένδειξη ότι υπάρχει μεγάλο χάσμα ανάμεσα στην κινηματογραφική κουλτούρα των δύο χωρών;

MichaelDowse: Χάσμα στην κουλτούρα μεγάλο δεν υπάρχει. Η διαφορά είναι ότι στις HΠΑ οι επιτροπές λογοκρισίας είναι πολύ πιο συντηρητικές κι έχουν υπερβολική εξουσία στα χέρια τους. Ο χαρακτηρισμός καταλληλότητας που δίνουν, ουσιαστικά καθορίζει το εύρος της διανομής μιας ταινίας, ειδικά αν αυτή είναι μια ρομαντική κομεντί. Για το διανομέα μας στην Αμερική ήταν ύψιστης σημασίας να κριθούμε ως  “PG-13” από το MPAA, οπότε αναγκαστικά ο τίτλος έπρεπε να «συμμαζευτεί». Γενικά πάντως θεωρώ το αμερικάνικο κοινό πιο συντηρητικό από το καναδικό. Ειδικά αυτό της υπαίθρου και των προαστίων.

Γιώργος: Για τον πρωταγωνιστικό ρόλο επιλέξατε το Daniel Radcliffe, ο οποίος έγινε διάσημος από το franchise του Harry Potter. Δεν σας φόβισε ότι ο πρωταγωνιστής σας είναι ήδη ταυτισμένος στην συνείδηση του κοινού με έναν εξαιρετικά δημοφιλή ήρωα της pop κουλτούρας;

Michael Dowse: Καθόλου όμως! Θα ήταν άδικο καταρχάς να τον απορρίψει κανείς εξαιτίας της ίδιας του της επιτυχίας. Από την άλλη μου τράβηξε το ενδιαφέρον και το ερμηνευτικό εύρος που επέδειξε, με τους ρόλους που του ανατέθηκαν αφού ολοκλήρωσε τη σειρά των ταινιών του “Ηarry Potter”.  Μου αρέσει να δουλεύω με ανθρώπους που διψάνε… Και ο Daniel διψάει να αποδείξει στο κοινό, ότι υπάρχει σ’ αυτόν κάτι περισσότερο από τον χαρακτήρα που τον έκανε διάσημο. Ένα από τα σχόλια που με κάνει περήφανο είναι όταν έρχονται οι θεατές και μου λένε: «Στα πρώτα πέντε λεπτά έχουμε ξεχάσει ποιος είναι ο Daniel.» Είναι απόδειξη της υποκριτικής του ικανότητας. Έχω την εντύπωση επίσης πως είναι η πρώτη φορά που τον βλέπουμε σε ένα σύγχρονο έργο, κι είναι τέλειο που επιτέλους μπορούμε να τον απολαύσουμε να υποδύεται έναν ρόλο ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα δεν απέχει και πολύ από τον πραγματικό του χαρακτήρα.

Γιώργος: Η χημεία μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών σας είναι καταπληκτική! Ποιο είναι το μυστικό; Καλό casting ή πολύ δουλειά στο γύρισμα;

Michael Dowse: Και τα δύο! Αρχικά χρησιμοποιείς την κρίση σου και επιλέγεις δυο έξυπνους κι αστείους, ταλαντούχους ηθοποιούς κι ύστερα στο set τους δίνεις χρόνο και τους αφήνεις να ανακαλύψουν τη μεταξύ τους χημεία.

Dan-and-Zoe

Γιώργος: Kαι μια τελευταία κάπως πιο προσωπική ερώτηση. Εκτός από σκηνοθέτης είστε και σεναριογράφος. Τι είναι πιο ενδιαφέρον για σας; Να σκηνοθετείτε ένα σενάριο σας ή να δουλεύετε πάνω στο έργο κάποιου άλλου συγγραφέα;

Michael Dowse: Στ’ αλήθεια απολαμβάνω και τα δύο. Αν μου δινόταν η ευκαιρία θα επέλεγα κυρίως να σκηνοθετώ αλλά διασκεδάζω και με το γράψιμο. Το ένα άλλωστε συμπληρώνει ωραία το άλλο. Μ’ αρέσει να γράφω μόνος, δεν μπορώ να πω όμως κι ότι δεν χαίρομαι να συνεργάζομαι με κάποιον σεναριογράφο, πρόθυμο να βγάλει εκείνος το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς. Εδώ οφείλω να πω ότι διατηρώ κι έναν απέραντο θαυμασμό για τους συγγραφείς, εφόσον το να παραδώσεις ένα καλό σενάριο απαιτεί ιδιαίτερη εξυπνάδα και πειθαρχία.

DSC_2955

Διαβάστε περισσότερα για: