Όμορφα Soundtracks: Ο λαβύρινθος του Πάνα ή πώς η μουσική μπορεί να μεταμορφώσει μια ταινία – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Όμορφα Soundtracks: Ο λαβύρινθος του Πάνα ή πώς η μουσική μπορεί να μεταμορφώσει μια ταινία

Soundtracks | 6-8-2014 |

Αν ένα soundtrack ταιριάζει σε μια ταινία απόλυτα, αυτό είναι το soundtrack που ακούγεται κατά τη διάρκεια της ταινίας “Λαβύρινθος του Πάνα!”

Η μουσική είναι σαν να συνοδεύει τις σκηνές της ταινίας, τόσο ταιριαστά, σαν να περπατάνε χέρι – χέρι,τόσο που  δεν θα μπορούσε κάποιος να μην θυμηθεί σημαντικά στιγμιότυπα από την ταινία, χωρίς να του έρθει αυτόματα στο μυαλό η μουσική ή τουλάχιστον αυτό συνέβη σε μένα από την πρώτη φορά που την είδα!

Ένα από τα πιο ισχυρά μουσικά θέματα που επικρατούν στην ταινία, είναι το  Pan’s Labyrinth Lullaby, το οποίο ακούγεται  τόσο στην αρχή, όσο στη μέση και στο τέλος. Γενικά, επαναλαμβάνεται, σε αρκετά συγκινητικές στιγμές της ταινίας, καθώς και σε κάποια εφιαλτικά καρέ, που είναι μέσα στο γενικότερο κλίμα της ταινίας. Δηλαδή, σ’ ένα παραμύθι με ίχνη μαγείας, με πάρα πολλούς συμβολισμούς και αλληγορικά στοιχεία, που εξελίσσεται μέσα από τα μάτια της μικρής Οφηλίας. Το κοριτσάκι, μην μπορώντας να αντέξει την σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας της Ισπανίας, που σπαρασσόταν από τον εμφύλιο, πλάθει ένα δικό της κόσμο, με φαύνους και μυθικά πλάσματα. Το “νανούρισμα”, λοιπόν, που ακούγεται, με έχει σημαδέψει  και νομίζω ότι έχει μεταμορφώσει σε έναν μεγάλο βαθμό την ταινία, βοηθώντας στη μετάβαση  από την σφαίρα του πραγματικού στην σφαίρα του φανταστικού ή στον κόσμο ενός κοριτσιού που θέλει να γλιτώσει από τον κόσμο των μεγάλων, συγκινώντας ιδιαίτερα με την απλότητά του και τον λυρισμό του.

Έπειτα, όσο εκτυλίσσεται η ταινία, το σκηνικό γίνεται πιο μαύρο και πιο εφιαλτικό, πιο άγριο, καθώς βαδίζει στα σκοτεινά μονοπάτια του λαβύρινθου που μένει ο Φαύνος, αυτό το κακό πλάσμα που την βασανίζει και την τρομάζει, δηλαδή κατ’επέκταση, στην πραγματικότητα, στα σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης, σαδιστικής ιδιοσυγκρασίας του πατριού της , του  φασίστα λοχαγού Vidal, (τον οποίο υποδύεται καταπληκτικά ο Sergi Lopez), ο οποίος είναι  υπέρμαχος του Φράνκο και βασανίζει  αριστερούς αντάρτες στα βουνά. Η μουσική, σε αυτό το σημείο, πάλι υπογραμμίζει με έμμεσο τρόπο τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών και μας καλεί να μπούμε και εμείς στον εφιαλτικό λαβύρινθο και στο σκοτεινό δάσος, που λαμβάνουν χώρα όλα αυτά τα εφιαλτικά τεκταινόμενα.

Επίσης, ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια, που με κάνει να δακρύζω πάντα είναι αυτό :

Ο συνθέτης Javier Navarrete, πλαισιώνει ιδανικά με την ορχηστρική μουσική του, την πολύ ωραία σκηνοθεσία του φοβερού (κατ΄εμέ πάντα)  . Όλο το soundtrack  είναι καταπληκτικό και ιδιαιτέρως ταξιδιάρικο και συγκινητικό. Ταξιδεύει κανείς στα παιδικά του χρόνια, στην χαρά που ένιωθε μικρός, στον φόβο που ένιωθε καθώς μάθαινε τον κόσμο,  στην θλίψη της απώλειας σημαντικών στιγμών,καθώς και στην αγάπη που ένιωθε για τους οικείους του ή στην χαρά του να βλέπει μια πεταλούδα να πετάει στο δάσος.

Μπορείτε να ακούσετε όλο το soundtrack εδώ:

Όποιος δεν έχει ακούσει τη μουσική, θα τον παρακαλούσα να κάνει τον κόπο να μπει σ’αυτή τη διαδικασία, καθώς και να δει την ταινία. Αλλά το μυστικό είναι ν’αφεθεί σε αυτές τις μελωδίες, που είναι μαγικές και να μπει λίγο σε αυτόν τον μαγικό κόσμο, χωρίς προκαταλήψεις και φόβους!!

  • 1
  • αρχείο λήψης (10)