Εκτός Θέματος 14: Το φαινόμενο Boyhood – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Εκτός Θέματος 14: Το φαινόμενο Boyhood

Eκτός Θέματος | 9-7-2014 |

Το βλέπετε το παιδάκι των πρώτων φωτογραφιών; Τον νεαρό της τελευταίας φωτογραφίας; Αυτά τα παιδιά θα δείτε σε μία από τις πιο συναρπαστικές ταινίες που έγιναν ποτέ, το Boyhood. Μόνο που οι έξι διαφορετικές φωτογραφίες ανήκουν όλες στον , πρωταγωνιστή της ταινίας, που έκανε να γυριστεί 12 χρόνια παρακολουθώντας τον μικρό να μεγαλώνει. Ένας μόνο λόγος που το Boyhood είναι ένα κινηματογραφικό φαινόμενο που αξίζει την προσοχή σας. 

To Boyhood έρχεται σε μία εποχή που ιστορίες ενηλικίωσης έχουν ειπωθεί και ξαναειπωθεί από το Hollywood, την ανεξάρτητη κινηματογραφική βιομηχανία, τον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Ενώ η ιδέα του, το να πει την ιστορία των παιδικών χρόνων ενός αγοριού και της οικογένειάς του από την ηλικία των 6 μέχρι και τα 18, δεν έχει κάτι το ιδιαίτερα πρωτότυπο. Ίσως να είναι λίγο πρωτότυπο για τον Linklater, καθώς οι ταινίες του με αποκορύφωμα τα Before Sunset, Before Sunrise και Before Midnight, εκτυλίσσονται σε ένα εικοσιτετράωρο, ενώ το Boyhood σε 12 χρόνια. Ο Linklater θα μπορούσε να κάνει αυτή την ταινία με 2 ή τρία παιδιά που θα υποδύονταν τον Mason και την αδερφή του. Αν έβρισκε παιδιά που να έμοιαζαν σχετικά μεταξύ τους και με την βοήθεια του μακιγιάζ και της σύγχρονης τεχνολογίας το project θα μπορούσε να έβγαινε. Σίγουρα το γεγονός ότι το σενάριο δεν πηδάει χρόνια, αλλά επισκέπτεται τον Mason και την οικογένειά του μια φορά τον χρόνο, δυσκολεύει την ανεύρεση των μελών του cast καθώς όταν θα γινόταν η αλλαγή ηθοποιού θα φαινόταν πολύ.

Ο Linklater λοιπόν από την αρχή της σύλληψης του project αποφάσισε να κάνει κάτι εντελώς καινοτόμο, να γυρίσει την ταινία με τους ίδιους ηθοποιούς για 12 συνεχή χρόνια. Το σενάριο αν και ήταν έτοιμο, άλλαζε ανάλογα σε ορισμένα σημεία από χρόνο σε χρόνο. Για παράδειγμα στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ υπάρχουν αναφορές στους υποψηφίους. Οι αλλαγές όμως γινόταν μόνο στις επόμενες χρονιές της κινηματογράφησης, καθώς αλλαγές στο παρελθόν δεν γίνονται καθώς τα παιδιά μεγάλωναν. Ο Linklater εφάρμοσε πάμπολλες καινοτομίες πάνω στο συγκεκριμένο project και κατάφερε παρά τους κινδύνους και τα ρίσκα που πήρε να δημιουργήσει την αρτιότερη του ταινία, που είναι ταυτόχρονα ένα κινηματογραφικό θαύμα, αλλά και η καλύτερη ταινία για την παιδική ηλικία και την (νεαρή) εφηβεία που έχει γίνει ποτέ.


Απόσπασμα από την συνέντευξη τύπου της ταινίας από την φετινή Berlinale

Το κυριότερο πρόβλημα της ταινίας ήταν το οικονομικό. Το project ήταν από φιλόδοξο έως τρελό. Ποιος θα έδινε χρήματα για να γίνει μια ταινία μετά από 12 χρόνια, χωρίς κάποιο σταθερό χρονοδιάγραμμα και με παιδιά ηθοποιούς; Ο Linklater άρχισε τα γυρίσματα το 2002 ενώ τα γυρίσματα τέλειωσαν το 2013, με ένα χρόνο pre-production και άλλα 2 χρόνια post-production, πηγαίνουμε σύνολο στα 14 χρόνια παραγωγής της ταινίας. Το Boyhood είχε στην διάθεσή του 200.000 δολάρια το χρόνο κάτι που σημαίνει περί τα 2.400.000 δολάρια στο σύνολο της παραγωγής του, ποσό ελάχιστο, αν αναλογιστεί ότι μία κανονική παραγωγή κοστίζει τάξεις μεγέθους πιο πάνω.

Ο ίδιος ο Linklater είπε στο Βερολίνο όπου είδαμε την ταινία, ότι η ταινία είναι αποτέλεσμα πλεονασμού πίστης και αγάπης από όλους τους συντελεστές της. “Δε μπορείς να βάλεις κάποιον να υπογράψει συμβόλαιο για πάνω από 7 χρόνια, είναι παράνομο. Πόσο μάλλον για ένα εξάχρονο παιδί και μία υποχρέωση 12 χρόνων. Η ταινία βασίστηκε καταρχήν στην πίστη και την αισιοδοξία ότι θα είμαστε όλοι εδώ 12 χρόνια μετά” είπε ο Linklater. Συνολικά 400 άτομα δούλεψαν στην ταινία τα 12+ χρόνια της παραγωγής της, ενώ όπως έγινε γνωστό ο ίδιος ο Linklater παραιτήθηκε από μεγάλο μέρος της αμοιβής του σαν σκηνοθέτης, παίρνοντας δικαιώματα στην ιδιοκτησία και την εμπορική εκμετάλλευση της ταινίας.

Όπως σας είχαμε γράψει και σε προηγούμενο άρθρο:

Ο δικηγόρος και μακροχρόνιος συνεργάτης του σκηνοθέτη, John Sloss, ήταν υπεύθυνος για την δημιουργία του συμβολαίου μεταξύ του Linklater, και της παραγωγού εταιρείας IFC Films. Στο συμβόλαιο υπήρχε ένας σαφέστατος όρος. Η IFC Films θα έπρεπε να παραχωρήσει μέρος της ιδιοκτησίας της ταινίας στον σκηνοθέτη. Η συνηθισμένη πρακτική είναι ο σκηνοθέτης να κρατάει ένα ποσοστό κερδών από την επιτυχία της ταινίας, χωρίς όμως καμία επιλογή και ανάμειξη στο μέλλον της ταινίας του. Εδώ όμως ο Linklater θα έχει λόγο σχετικά με την διανομή της ταινίας, από την επιλογή της εταιρείας διανομή μέχρι και το που ακριβώς θα προβληθεί.

Αλλά έχει και αυτή τα αρνητικά της. Προκειμένου να εμπλακεί σε όλη την διαδικασία των χρημάτων, μετά το πέρας της δουλειάς, έπρεπε να κάνει πίσω στον μισθό του, και στα χρήματα που θα του αναλογούσαν από τα κέρδη. Αυτός είναι άλλωστε και ο σημαντικότερος λόγος που οι σκηνοθέτες δεν επιλέγουν αυτήν την πρακτική.

Ο Sloss εξηγεί: “Υπάρχει κληρονομική δυσπιστία στην Χολυγουντιανή διαχείριση χρημάτων. Ιστορικά οι πάντες παίρνουν από την αρχή αυτά που τους αναλογούν, και είμαστε όλοι χαρούμενοι. Αλλά τα πράγματα αλλάζουν, γιατί η οικονομική διαφάνεια είναι πλέον γεγονός και αυτό εξαιτίας των συνεργασιών τον στούντιο και των εταιριών διανομής. Σκηνοθέτες, όπως και ο Linklater, αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι μπορεί και να μην την πατήσουν, αν επιθυμήσουν την ιδιοκτησία.”

Η όλη αυτή διαδικασία αλλά και το μοντέλο του σκηνοθέτη ιδιοκτήτη της ταινίας του αναμφισβήτητα αλλάζει την διαδικασία παραγωγής και δίνει στο Βoyhood άλλη μία πρωτιά.

Όπως θα δείτε και στην συνέντευξη τύπου από την Berlinale που θα δείτε πιο πάνω, ούτε καν οι ηθοποιοί δεν είχαν δει ούτε ένα frame από την ταινία μέχρι πριν λίγο καιρό, ενώ όπως χαρακτηριστικά είπε η Patricia Arquette η διαδικασία ήταν ήταν πολύ πιο ομαλή για τα παιδιά – ηθοποιούς καθώς έζησαν την εμπειρία του να κάνουν 12 ταινίες, χωρίς όμως την έκθεση στον τύπο και την δημοσιότητα. “Α ώστε κάνεις κι άλλη ταινία ε; Μα που είναι η προηγούμενη;” θα έλεγαν οι φίλοι των παιδιών με το πέρασμα του χρόνου και ενώ το Boyhood προχωρούσε αργά την παραγωγή του.

Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής είπε πόσο σοκαριστικό ήταν για τον ίδιο να βλέπει μέρος της ζωής του και της ανάπτυξής του στην μεγάλη οθόνη, ενώ η αδερφή του, που την έπαιξε η κόρη του Linklater Lorelei, μοιάζει πιο προσγειωμένη. Όπως είπε ο Linklater η κόρη του του ζητούσε να την βάλει σε κάποια ταινία του για πολλά χρόνια. Όταν τελικά την έβαλε στο Boyhood και αφού της εξήγησε ότι θα πρέπει να παίζει σε αυτήν την ταινία για 12 χρόνια ήταν ενθουσιασμένη. Ο ενθουσιασμός κράτησε μόνο για τα πρώτα 1-2 χρόνια όμως καθώς όπως του είπε στην συνέχεια βαρέθηκε και ήθελε να σταματήσει. Ευτυχώς για τον μπαμπά-σκηνοθέτη η Lorelei βρήκε και πάλι το ενδιαφέρον της στην συνέχεια.

Σε καμία περίπτωση δε θα συζητούσαμε για την ταινία του Linklater τόσο πολύ αν δεν μιλούσαμε για μία πραγματικά καλή ταινία. Όπως έγραψα και στην κριτική μου τον Φεβρουάριο από το Βερολίνο:

Πάνω από όλα βέβαια αυτό που κάνει την ταινία τόσο ξεχωριστή είναι το εκπληκτικό σενάριο που έχει γράψει ο  Richard Linklater και η υπέροχη σκηνοθεσία του, που παίρνει το καλύτερο από τους μικρούς και μεγάλους ηθοποιούς του. Όλα αυτά σε μια συνοδεία ενός υπέροχου soundtrack, που μας γυρίζει κάποια χρόνια πίσω μέχρι να μας φέρει στο σήμερα, εκεί που ο μικρός Mason, δεν είναι πια μικρός, αλλά ένας έφηβος με ανησυχίες, ένα παιδί που δε του αρέσει το facebook, που επιζητεί την επικοινωνία με τους γύρω του, που προσπαθεί να καταλάβει το πως λειτουργεί ο κόσμος και που είναι στην αναζήτηση του νοήματος της ζωής του.

Θέλετε κι άλλο λόγο για δείτε το Boyhood στις αίθουσες τον Σεπτέμβρη που θα κυκλοφορήσει; Εγώ όχι. Και για την ακρίβεια περιμένω πως και πως για να το δω για δεύτερη φορά.

Τo crew του Boyhood στο κόκκινο χαλί της Berlinale.

Το Βoyhood έκανε πρεμιέρα στην Γερμανία τον Ιούνιο, ενώ θα κάνει πρεμιέρα στις ΗΠΑ σε λίγες μέρες. Στην Ελλάδα όπως ήδη είπα θα έρθει τον Σεπτέμβρη. Ένα ερώτημα που τέθηκε από πολλούς τελευταία είναι αν αυτή η καλοκαιρινή έξοδός του στις αίθουσες θα επηρεάσει την Οσκαρική του πορεία. Κοινό μυστικό είναι στο Hollywood οι ταινίες που έχουν βλέψεις για τα Oscar βγαίνουν στις ΗΠΑ από τον Οκτώβρη και μετά με πολλές μάλιστα να βγαίνουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, με στόχο να μην τις “ξεχάσει” το κοινό μέχρι την μακριά κούρσα για τα Οσκαρ που ολοκληρώνεται τον Φεβρουάριο-Μάρτιο. Ο Linklater και οι διανομείς του πήραν την απόφαση να μην περιμένουν μέχρι τότε και η Αμερικάνικη κινηματογραφική βιομηχανία, καλά θα κάνει να μην αγνοήσει την ταινία λόγω της καλοκαιρινής πρεμιέρας της. Αν το κάνει στην τελική αυτή θα χάσει…

O Ethan Hawke και η Patricia Arquette μιλάνε για το Boyhood:

Διαβάστε περισσότερα για: