Ένα ελευθεριακό μονοπάτι γνώσης, μουσικής και κινηματογράφου... – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ένα ελευθεριακό μονοπάτι γνώσης, μουσικής και κινηματογράφου…

Απόψεις | 25-7-2014 |

Τα 2 τελευταία χρόνια, με  απασχολεί ιδιαίτερα το θέμα της ελευθεριακής  εκπαίδευσης, μιας αλλιώτικης παιδείας που να θέλει το παιδί ευτυχισμένο και όχι σκλάβο και δυστυχισμένο. Ακούγεται ίσως πολύ κλισέ η έννοια “ελευθεριακός” και ίσως και πολυ- ειπωμένη αλλά περικλείει μέσα της αυτό που ονειρευόμαστε και θέλουμε για τα παιδιά μας, αλλά φοβόμαστε να το προχωρήσουμε, όπως και καθετί που αποκλίνει από τις νόρμες, και μας φοβίζει. Στην αρχή, μέσα στο μυαλό μου, όλα αυτά τα διαφορετικά συστήματα παιδείας, μου φαίνονται πολύ μακρινά, μέχρι που……..

Όλα ξεκίνησαν, βλέποντας το El Sistema, (El Sistema- Σώζοντας ζωές), σε ένα θερινό σινεμά, στις Αρχάνες Ηρακλείου. Το ντοκιμαντέρ, μας δείχνει πώς ένας καθηγητής μουσικής, ο José Antonio Abreu, ξεκίνησε να κάνει μαθήματα μουσικής σ’ ένα γκαράζ, στο Καράκας της Βενεζουέλας, για να σώσει τα παιδιά από την εγκληματικότητα, τη βία και την φτώχεια, που κυριαρχούν στους δρόμους του Καράκας. Ξεκίνησε, λοιπόν, να τους μαθαίνει κλασική μουσική, στην αρχή τα παιδιά ήταν πολύ λίγα,(11 για την ακρίβεια), αλλά όσο περνούσε ο καιρός, ο σπόρος της τέχνης εμφυτευόταν όλο και σε περισσότερα παιδιά, μέχρι που έφτασαν να απαρτίζουν μία από τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου. Μία προσπάθεια να σωθεί ο κόσμος μέσω της μουσικής, που είχε αποτέλεσμα! Διότι πολλά παιδιά, σώθηκαν από τη μιζέρια, έγιναν μουσικοί και ξέφυγαν από την εξαθλίωση της ζωής στους δρόμους. Μπορείτε να δείτε την ταινία εδώ.

el-sistema-film

Αργότερα, έπεσαν στα χέρια μου κάποια βιβλία του Alexander Neill, τα “Ελευθερία, όχι αναρχία“, “Summerhill, ένα αλλιώτικο σχολείο” και άρχισα να τα διαβάζω. Όντας εκπαιδευτικός, με απορρόφησε και ξεκίνησε εσωτερικά μια διαδικασία αλλαγής της σκέψης μου, αλλά και πέρα από αυτό, με απασχόλησε, επειδή πάντα πίστευα πως το σύστημά μας προωθεί τα παιδιά στην παραγωγική διαδικασία, χωρίς να προσφέρει ουσιαστική γνώση, μέσα σε σχολειά – φυλακές και χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του, το κυριότερο στοιχείο στη ζωή μας: την ΕΥΤΥΧΙΑ.

Γι’αυτό,  έψαξα να βρω αν υπήρχε ταινία που να παρουσιάζει το σχολείο αυτό, το Summerhill και βρήκα μία σειρά, παραγωγής του τρομερού BBC, σε σκηνοθεσία Jon East, που χωρίζεται σε 3 επεισόδια και μας δείχνει πώς λειτουργεί  το σχολείο, πώς είναι η διευθύντρια και το προσωπικό απέναντι στα παιδιά, καθώς και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με την αγγλική κυβέρνηση, η οποία θέλει να κλείσει το σχολείο γιατί δεν συμμορφώνεται στα πρότυπα των άλλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Το Summerhill, είναι ένας χώρος όμορφος, με μεγάλο κήπο, όπου τα παιδιά τα ίδια προσαρμόζουν το πρόγραμμα των μαθημάτων τους  σε αυτά, που κάνουν συνελεύσεις  και συναποφασίζουν για τα διάφορα θέματα, γιατί και ο μικρός και ο μεγάλος έχουν ακριβώς το ίδιο δικαίωμα στη γνώμη, βάζουν στην άκρη το εγώ τους και μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα προβλήματά τους συλλογικά και δεν φοβούνται να εκτεθούν στην αλήθεια και στην χαρά.

Όπως έλεγε και ο Neill, αυτός ο μεγάλος παιδαγωγός, (που βέβαια από πολλούς αμφισβητείται για το κατά πόσο το σύστημά του αυτό έχει ικανοποιητικό αποτέλεσμα στην μάθηση και κατ’ επέκταση στους ανθρώπους που μετά έρχονται στην κοινωνία) : “ Τα ελεύθερα παιδιά δεν επηρεάζονται τόσο εύκολα. Γιατί απλούστατα δεν φοβούνται!

Δείτε εδώ:

Ένα άλλο, πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, είναι “η Απαγορευμένη Εκπαίδευση”, (La Educacion Prohibida), ανεξάρτητη παραγωγή το οποίο κυκλοφόρησε το 2012, και παρουσιάζει διαφορετικές μορφές και τρόπους εκπαίδευσης, σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής , καθώς και στην Ισπανία και στη Γερμανία. Μιλάει για το σύστημα Waldorf, το οποίο το εφάρμοσε και το εμπνεύστηκε ο ανθρωποσοφιστής Steiner, το οποίο έχει εφαρμοστεί σε πάρα πολλά σχολεία, σε σχολεία γεμάτα φως και ζωή, καθώς και για την Μοντεσόρι ! Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών. Η ταινία περιέχει σχεδόν 30 λεπτά κινουμένων σχεδίων και μια φανταστική δραματοποιημένη ιστορία που συνδέει τα επεισόδια.

Δείτε εδώ:

Κλείνοντας, δεν ξέρω αν θα σας τραβήξει το ενδιαφέρον αυτό το άρθρο, πάντως νομίζω ότι αν ρίξετε μια ματιά, θα δείτε ότι το μέλλον των παιδιών μας και της κοινωνίας, για ένα καλύτερο αύριο, που θα περιέχει ανθρώπους ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ και δίκαιους, βρίσκεται σε αυτά τα σχολειά!

Γιατί, ” Η παιδεία είναι το ισχυρότερο όπλο με τον οποίο μπορείς ν’ αλλάξεις τον κόσμο“, Νέλσον Μαντέλα.

  • αρχείο λήψης (8)
  • clipboard02-thumb-large
  • summerhill-school-007