Adapted: Το Πράσινο Μίλι – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Adapted: Το Πράσινο Μίλι

Adapted | 20-6-2014 |

Πριν το οτιδήποτε άλλο, να σας πω ότι είμαι ένα huge Stephen King fan, από την εφηβεία μου, μία αγάπη που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, αναλλοίωτη. Και αυτό γιατί ήταν από τους πρώτους συγγραφείς που διάβασα. Και επίσης αυτός είναι ο λόγος που όταν βλέπω ότι βγαίνει ταινία βασισμένη σε βιβλίο του χαίρομαι και φοβάμαι την ίδια στιγμή. Χαίρομαι γιατί ανυπομονώ να δω τους χαρακτήρες του ζωντανούς, αλλά φοβάμαι γιατί δεν έχουν υπάρξει λίγες φορές που τα βιβλία του έχουν κακοποιηθεί στον βωμό του κινηματογράφου. Ευτυχώς λοιπόν που το «Πράσινο Μίλι», δεν ήταν μία τέτοια περίπτωση.

Καλοκαίρι λοιπόν του 1999, και πιάνω στα χέρια μου το «Πράσινο Μίλι», ξέροντας ότι δεν είναι κλασικός King, και αυτό σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω για τέρατα, ο τρόμος θα είναι περιορισμένος, ξεκινάω το βιβλίο με βαριά καρδιά. Πλέον είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Καταλήγει να γίνει προέκταση του χεριού μου για τις επόμενες τρεις ημέρες, και δικαίως. Μόλις το τελειώνω διαπιστώνω ότι το σκέφτομαι συνεχώς, και συνειρμικά εύχομαι να γίνει ταινία. Το έχω αυτό. Μετά από μία εβδομάδα βλέπω το trailer, και ενθουσιάζομαι. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

thegreenmile3

Υπόθεση: Βρισκόμαστε στο 1932, στην Αμερική του Νότου, και συγκεκριμένα στο σωφρονιστικό ίδρυμα του Cold Mountain. Βασικός μας ήρωας και αφηγητής ο Paul Edgecombe, σωφρονιστικός υπάλληλος, ο οποίος εργάζεται στο E Block, γνωστό και σαν Death Row, δηλαδή ο τομέας της φυλακής, στον οποίο φυλακίζονται η θανατοποινίτες μέχρι και την εκτέλεσή τους. Και τα πράγματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν συνηθισμένα, για την πραγματικότητά τους. Μέχρι τη στιγμή που συλλαμβάνεται ο John Coffey, ένα θηριώδης μαύρος, ο οποίος καταδικάζεται σε θάνατο στην ηλεκτρική καρέκλα για τον βιασμό και την δολοφονία 2 ανήλικων κοριτσιών. Ο Coffey όμως μόνο στο προφίλ ενός δολοφόνου δεν ταιριάζει. Είναι ευγενικός, αγράμματος, αλλά όχι μόνο αυτό. Διατηρεί μία ικανότητα πέρα από τα όρια του μεταφυσικού. Μπορεί να γιατρεύει. Αλλά το σύστημα δεν μπορεί να δει πέρα από τους νόμους. Ο χρόνος λιγοστεύει όμως, και έτσι οι φύλακες πρέπει να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους, άρα και τον Coffey.

Η υπόθεση από το βιβλίο στην ταινία παρέμεινε αυτούσια, πράγμα το οποίο δηλώνει σεβασμό στο υπάρχων υλικό, στον συγγραφέα, αλλά και στο αναγνωστικό κοινό.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Σκηνικό: Το σκηνικό της ταινίας ήταν απλά εξαιρετικό. Υποτίθεται ότι το βιβλίο τοποθετείται στον Αμερικανικό Νότο, κατά την διάρκεια οικονομικής κρίσης, το καλοκαίρι του 1932. Η ταινία λοιπόν κατάφερε να συλλάβει όλο αυτό το περιβάλλον. Η νοτιοαμερικάνικη προφορά των πρωταγωνιστών, η φωτογραφία, και γενικά η καλλιτεχνική διεύθυνση ήταν ακριβώς αυτό που έπρεπε, συνδυαστικά πάντα με τις πληροφορίες του βιβλίου. Το σκηνικό των φυλακών περιγραφικά ήταν ελαφρώς διαφορετικό, κυρίως στις περιγραφές για το μέγεθος του Death Row, αλλά στην ταινία η διασκευή του σε μικρότερο, και πιο κλειστοφοβικό, λειτούργησε θετικά, σαν αντικατοπτρισμός στην ψυχολογία των ηρώων. Το βασικό στοίχημα, στο οποίο οι περισσότερες διασκευές αποτυγχάνουν δεν ήταν άλλο από την προβολή και σωστή αισθητική του Νότου, πράγμα το οποίο ο King στο μυθιστόρημα, δίνει σε διάφορα σημεία, και πάντα χωρίς πολλές λεπτομέρειες, θεωρώντας δεδομένο ότι το γνωρίζουμε. Στην ταινία από την άλλη, καθαρά τεχνικά τα κίτρινα φίλτρα, και στο σύνολό της η φωτογραφία μας έδωσα μία πλήρη εικόνα του τότε νότου, αλλά και της εποχής.

Χαρακτήρες: Και εδώ είναι που η ταινία σεβάστηκε το βιβλίο στο έπακρο. Ίσως να είναι από τα καλύτερα casting που έχουν γίνει ποτέ, (και ξέρω ότι θα με πείτε υπερβολικό), όχι μόνο σε διασκευή. Γενικά μιλάω. Θα αφήσω τον John Coffey, τελευταίο και θα καταλάβετε το γιατί.

O Tom Hanks, σαν ο κεντρικός ήρωας Paul Edgecombe, μπόρεσε να ερμηνεύσει τον ήρωα του King, όχι μόνο στα δεδομένα του βιβλίου, αλλά και με την προσωπική του πινελιά.

gm_9

Αλλά ο Hanks δεν είναι το μόνο διαμάντι σε αυτό το cast.  Οι εξίσου σημαντικοί χαρακτήρες για την υπόθεση είναι οι Percy Whetmore, Wild Bill και Eduard Delacroix, ο πρώτος δεσμοφύλακας, οι λοιποί κρατούμενοι επίσης καταδικασμένοι σε θανατικοί ποινή. Τον Percy ενσαρκώνει ο Dough Hutchinson, και καταφέρνει να τον ερμηνεύσει όσο μισητό περιγράφει ο King. Ίσως και περισσότερο ακόμα.

Caring-the-green-mile-23173764-837-666

Wild Bill, ο πάντα εξαίσιος Sam Rockwell, ο οποίος αν και σε μεγαλύτερη ηλικία από τον Bill του βιβλίου, καταφέρνει να προβάλει την τρέλα του ήρωα.

Wild-Bill-the-green-mile-9167625-267-400

Ο Delacroix ενσαρκώνεται πανέξυπνα από τον Michael Jeter, και καταφέρνει να μας δώσει όλα τα δεδομένα για την σχέση του με τον Mr Jingles, το μικρό ποντίκι που έχει υπό την προστασία του.

kisses-the-green-mile-9230141-900-539

Και περνάμε στον κύριο λόγω επιτυχίας του cast. John Coffey, ο εκλιπόντας Michael Clarke Duncan, σε ένα από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας του, αν όχι στον καλύτερο. Αν διαβάσετε την περιγραφή του King για το Coffey, είναι σαν να προσπαθούσε να περιγράψει τον ηθοποιό. Τώρα σε ότι αφορά την υποκριτική δεινότητα του Duncan, ήταν υποψήφιος για Oscar Β’ Ανδρικού για αυτή την ερμηνεία, οπότε νομίζω σας κάλυψα.

the_green_mile

Θεματολογία: Το βιβλίο είναι γεμάτο ηθικά διλήμματα αλλά και κοινωνικά ζητήματα του τότε, τα οποία παραμένουν ακόμα και σήμερα. Στις βασικές θεματικές γραμμές, το βιβλίο κινείται πάνω στα θέματα του ρατσισμού και του συστήματος δικαιοσύνης. Οι μαύροι στο βιβλίο χαρακτηρίζονται από κάποιους χαρακτήρες σαν «σκυλιά», οι λέξη «νέγρος», η οποία στα δικά μας αυτιά ακούγεται σχετικά ήπια, στην αγγλική της μετάφραση, negro, είναι προσβλητική, χρησιμοποιείται κατά κόρον. Αυτά στην ταινία απουσιάζουν προκειμένου να υπονοηθούν. Άλλο σημείο στο οποίο φαίνεται το αίσθημα ρατσισμού είναι ότι, παρ’ όλη την αθωότητα του Coffey, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να εναντιωθεί στο κοινό αίσθημα γιατί απλά ο «δράστης» είναι μαύρος. Μεγαλύτερο παράδειγμα, ότι ο διευθυντής των φυλακών υπογραφή τη θανατική καταδίκη του John, αμέσως μετά το ότι εκείνος έχει σώσει τη γυναίκα του από βέβαιο θάνατο.  Σε ότι αφορά το σύστημα δικαιοσύνης, και το βιβλίο και η ταινία εστιάζουν ότι είναι σαθρό, καθώς ένας άνθρωπος παρόντας στον τόπο του εγκλήματος, είναι ο δράστης no matter what.

Σε γενικές γραμμές ο σκηνοθέτης Frank Darabont, ο οποίος εδώ κρατάει και την διασκευή του σεναρίου, σεβάστηκε και εμπνεύστηκε από το υλικό που του χάρισε ο King. Αλλά δεν ήταν η πρώτη φορά που έπιανε στα χέρια του αντίστοιχο υλικό ούτε η τελευταία άλλωστε. Πριν το «Πράσινο Μίλι», είχε διασκευάσει το «Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ» το 1994, και το 2007 διασκεύασε για την μεγάλη οθόνη την «Ομίχλη».

Το «Πράσινο Μίλι», κέρδισε 4 υποψηφιότητες στα βραβεία όσκαρ το 2000. Καλύτερης Ταινίας, Β’ Ανδρικού για τον Michael Clarke Duncan, Διασκευασμένου Σεναρίου, Καλύτερης Ηχητικής Επένδυσης.

Σε περίπτωση που δεν το έχετε δει, είναι καιρός. Και αν σας δοθεί η ευκαιρία να το διαβάσετε θα μείνετε απόλυτα ικανοποιημένοι.

Δείτε εδώ άλλη μία φορά το trailer:

Διαβάστε περισσότερα για: , , , ,