Συνέντευξη: Μαρίνα Συμεού (Να κάθεσαι και να κοιτάς) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Συνέντευξη: Μαρίνα Συμεού (Να κάθεσαι και να κοιτάς)

Συνεντεύξεις | 30-4-2014 |

Το Να κάθεσαι και να κοιτάς, μία από τις καλύτερες Ελληνικές ταινίες των τελευταίων χρόνων κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη στις Ελληνικές αίθουσες. Με αυτήν την ευκαιρία μιλήσαμε με την πρωταγωνίστρια της ταινίας Μαρίνα Συμεού, για την ταινία, τον Ελληνικό κινηματογράφο, αλλά και τα κοινωνικά θέματα που θίγονται στην ταινία του Γιώργου Σερβετά, όπως ο φασισμός και η βία. 

To Να κάθεσαι και να κοιτάς του Γιώργου Σερβετά είναι μια ταινία που καταλαβαίνει κανείς πολλά από τον τίτλο της. Ο δημιουργός είχε στο μυαλό του τα διάφορα αρνητικά που παρατηρούμε στην Ελληνική κοινωνία, όπως η βία κατά των γυναικών, η ανεργία, η εργασιακή εκμετάλλευση, οι οπισθοδρομικές αντιλήψεις των μικρών κοινωνιών. Και πάνω από όλα, όπως λέει και ο τίτλος, την αδιαφορία των ανθρώπων για αυτά που γίνονται γύρω τους. “Που να μπλέκεις” λέει ο ηλικιωμένος άντρας στην Αντιγόνη μόλις φτάνει στο χωριό. Όμως αν θέλουμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, στην ίδια μας την ζωή τελικά, θα πρέπει να κάνουμε κάτι παραπάνω από το να καθόμαστε και να κοιτάμε τα κακώς κείμενα να γίνονται. Η Αντιγόνη θα αποφασίσει να πάρει την τύχη της στα χέρια της και να αντιδράσει στο τέλος της ταινίας. Δείτε τι μας είπε η “Αντιγόνη” του Σερβετά Μαρίνα Συμεού.

Πως ήταν η εμπειρία στα γυρίσματα με τον Γιώργο Σερβετά και τους υπόλοιπους ηθοποιούς; Σας δυσκόλεψε κάτι συγκεκριμένο;

Μου λείπει πολύ η όλη εμπειρία. Και μόνο το να φεύγεις από την Αθήνα και την καθημερινότητά σου και να απομονώνεσαι με ηθοποιούς και συντελεστές για έναν σκοπό που πιστεύεις και υπερασπίζεσαι, κάνει την εμπειρία μαγική. Παθαίνεις κατάθλιψη μετά το τέλος των γυρισμάτων. Όσον αφορά τη συνεργασία, με τον Γιώργο υπάρχει εξοικείωση, κοινές αναφορές κι αυτό κάνει τα πράγματα αρκετά εύκολα. Δυσκολεύτηκα στις σκηνές βίας. Φορτώνεις ψυχολογικά αλλά το σώμα σου πρέπει πάντα να το κρατάς σε κάποιο έλεγχο για να μη γίνει κάποιος τραυματισμός.

Στην ταινία τίθεται μεταξύ άλλων και το θέμα της βίας κατά των γυναικών. Ποια είναι η γνώμη σου για την θέση της γυναίκας στην Ελληνική κοινωνία;

Τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά όσον αφορά θέματα ενδοοικογενειακής βίας, παντού στον κόσμο. Και ξέρω πως γίνονται ακόμα χειρότερα λόγω της οικονομικής κρίσης. Μου είναι αδύνατο να απομονώσω αυτού του τύπου τη βία από όλο το πλέγμα του συστήματος εξουσίας. Δέχεσαι βία στη δουλειά, δεν μπορείς να τα βάλεις με την αιτία και εκτονώνεσαι εκεί που νοιώθεις ασφάλεια, στη γυναίκα σου και στα παιδιά σου. Όσο και να το θεωρητικοποιώ, δεν παύει να μου είναι απεχθές. Και υπάρχει και το θέμα του σεξισμού. Εμπειρία τέτοια στους χώρους εργασίας για παράδειγμα έχουμε όλοι. Το θλιβερό είναι ότι αντίστοιχες συμπεριφορές συναντάμε και στη Βουλή και σε ”σοβαρά” ΜΜΕ. Χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμα για να ξεριζωθούν συμπεριφορές και αντιλήψεις που σε όλους λίγο πολύ έχουν εγγραφεί.

IMG_3429_sm

Τo να ανακατεύεσαι, καμιά φορά είναι καλύτερα να κάθεσαι και να κοιτάς, λέει ο παππούς στον σταθμό. Πόσο πιστεύεις ότι αυτό αντιπροσωπεύει τους σύγχρονους Έλληνες;

Αυτό που με τρομάζει πιο πολύ είναι ότι έχουμε αρχίσει να συνηθίζουμε το σοκ που υποστήκαμε τα τελευταία χρόνια. Δεν έχει πια να κάνει με το ότι δεν ενδιαφερόμαστε για τους γύρω μας. Φοβάμαι την ανοσία μας απέναντι στη δικιά μας ανέχεια και των άλλων. Μου δίνει όμως ελπίδα η αλληλεγγύη που βλέπω να αναπτύσσεται. Τόσο σε δομές όσο και ατομικά. Όταν μπαίνω το πρωί στο μετρό και σιωπηλά, από έναν άγνωστο, παίρνω ή δίνω ένα χαμόγελο για ένα εισιτήριο, μου φτάνει για να μη χάνω την πίστη μου.

Τι είναι αυτό που προκαλεί περισσότερο την έκρηξη της Αντιγόνης στην ταινία; Τι αποτελέσματα μπορεί να φέρει μια τέτοια έκρηξη;

Η Αντιγόνη περιμένει από τους γύρω της να αντιδρούν σε ότι τους καταπιέζει και είναι πολύ αυστηρή με την όποια ανοχή τους. Αντιλαμβάνεται όμως ότι δεν μπορούν όλοι να υπερασπιστούν τον εαυτό τους όπως αυτή. Αναλαμβάνει να καθαρίσει η ίδια για τη φίλη της που κακοποιείται. Τέτοιου τύπου ατομικές πράξεις μπορεί να εμπνέουν. Αλλά χρειάζονται κοινωνική και συλλογική στήριξη, αλλιώς μάλλον σε αδιέξοδο οδηγούν. Στη χειρότερη σε ήττα και κατακραυγή.

Εσύ σαν άνθρωπος έχεις τέτοιες (ή μικρότερες) εκρήξεις;

Γενικά είμαι πολύ ήπιων τόνων.

Πώς αντιμετώπισαν το “Να κάθεσαι και να κοιτάς” στο Τορόντο και το Βερολίνο;

Άνοιγε πάντα συζήτηση για το θέμα της σύγκρουσης με την πατριαρχία και τα ζητήματα ταυτότητας φύλου. Στο Τορόντο ένιωσα ότι οι αναφορές στην κρίση δεν τους ήταν τόσο οικείες όσο στη Ευρώπη. Υπάρχει σίγουρα πάντως μια περιέργεια και ένα ενδιαφέρον για το τι παίζει στην Ελλάδα κοινωνικοπολιτικά. Επίσης υπήρξε μια ανάγκη σχολιασμού και αναφοράς στην ηρωίδα του Σοφοκλή. Όλοι ξέρουν τον μύθο και θέλουν να βρουν τις αντιστοιχίες.

Πως βλέπεις το μέλλον του Ελληνικού σινεμά;

Η κρίση γεννάει μια έντονη ανάγκη για προβληματισμό και έκφραση μέσω της τέχνης. Αν δε γεννηθούν τώρα σπουδαία πράγματα, πότε θα γεννηθούν;

Τα δικά σου μελλοντικά σχέδια;

Αυτό τον καιρό κάνω πρόβες για την παράσταση ”Αδελφοί Καραμάζοφ, η εμπειρία μιας ανάγνωσης”. Θα παιχτεί τον Ιούνιο, στην αυλή του Αγ. Νικόλαου του Ραγκαβά, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Δουλεύουμε πάνω στο έργο από τον Αύγουστο, κάθε παράσταση όμως θα είναι διαφορετική καθώς θα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον αυτοσχεδιασμό.

_MG_0975niksm

Ευχαριστούμε την Μαρίνα και ευχόμαστε σε αυτήν και το Να κάθεσαι και να κοιτάς, ότι καλύτερο.

Διαβάστε περισσότερα για: ,