Ανεξάρτητες σκηνοθέτιδες, αλλάζουν την TV. Και όχι μόνο – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ανεξάρτητες σκηνοθέτιδες, αλλάζουν την TV. Και όχι μόνο

Αφιερώματα | 5-4-2014 |

Το περσινό φεστιβάλ του Sundance έθεσε κάποιες βάσεις σχετικά με τη φυλετική ισότητα: 8 από τις 16 ταινίες του βασικού διαγωνιστικού μέρους, ήταν σκηνοθετημένες από γυναίκες. Αυτός ο αριθμός βέβαια, είναι σημαντικός, αλλά φανταστείτε ότι το ίδιο το φεστιβάλ, διενέργησε έρευνα η οποία απεκάλυψε ότι το φυλετικό κενό υπάρχει ακόμα και στους ανεξάρτητους κινηματογραφιστές. 

Στο Hollywood το πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και χρόνια, και οι εταιρείες παραγωγής συνεχίζουν να έχουν πρόβλημα στο να προσλαμβάνουν γυναίκες σκηνοθέτιδες. Πρόσφατα η Lexi Alexander, η οποία σκηνοθέτησε το “Punisher: War Zone”, έγραψε στο blog της :”Υπάρχει μεγάλη έλλειψη από ανθρώπους που θέλουν να δώσουν ευκαιρίες σε γυναίκες σκηνοθέτιδες, με την βιομηχανία και τα studios να μην έχουν κάνει τίποτα για αυτό”, post που φαίνεται να ταρακούνησε τα νερά, και άνοιξε ξανά τη συζήτηση πάνω στο θέμα.

H Alexander συνεχίζει :”Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην έλλειψη γυναικών στο επάγγελμα, αλλά στην παλιά καλή νοοτροπία των “αγοριών”,  που διακατέχει τους αντζέντηδες και τα studio, όπου οι άνθρωποι που παίρνουν αποφάσεις προσλαμβάνουν ανθρώπους που τους μοιάζουν. Το πρόβλημα είναι παρόν, και φάνηκε και την βραδιά των Oscar, με το μάλωμα της Cate Blanchet. Καμία έκπληξη λοιπόν, στο ότι οι γυναίκες έχουν στραφεί στα ανεξάρτητα studio”.

Βήματα έχουν γίνει. Catherine Bigelow, Sophia Coppola. Αλλά μέχρι αυτό να περάσει στο mainstream του κινηματογράφου, οι γυναίκες κινηματογραφιστές μεταπηδούν στην τηλεόραση. Η καλωδιακή επεκτείνεται, εναλλακτικές πλατφόρμες τύπου Netflix εμφανίζονται, ευκαιρίες αυξάνονται. Το κοινό επικροτεί και υποστηρίζει τις γυναίκες και αρχίζει, έστω και δειλά να τις ακολουθεί.

Cary Fukunaga, Lena Dunham, και  Andrew Haigh είναι το ονόματα που αλωνίζουν το HBO φέτος με τα “True Detective,” “Girls,” και “Looking.” αντίστοιχα. Και όχι μόνο. Η Lynn Shelton σκηνοθέτησε “New Girl“, “Ben & Kate“, “Mad Men“. H Jamie Baddit σκηνοθέτησε το “But I’m A Cheerleader“. Οι γυναίκες λοιπόν εισχωρούν δυναμικά, αλλά αργά, στον χώρο της τηλεόρασης.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα επιτυχίας έρχεται από το CBS, και συγκεκριμένα από την συμφωνία για παραγωγή, σενάριο και συμμετοχή της Greta Gerwig στο “How I Met Your Dad”, το πολυαναμενόμενο spin-off, του μόλις τελειωμένου “How I Met Your Mother”. Οι άντρες της λένε ότι ξεπουλήθηκε. Οι γυναίκες ενθουσιάζονται. Κάποιοι όμως προβληματίζονται, σχετικά με το αν είναι πραγματικά ευκαιρία, μία μη ποιοτική σειρά σε ένα δίκτυο που μόνο τέτοιες μπορεί να επιδείξει.

Παλιότερα οι sitcoms ήταν σα να υπογράφεις ότι πεθαίνεις καλλιτεχνικά. Πράγμα το οποίο, ευτυχώς, πλέον δεν ισχύει. Ο Josh Radnor του ΗΙΜΥΜ, από τις τηλεοπτικές κωμωδίες στον κόσμο των ανεξάρτητων ταινιών, γράφοντας και σκηνοθετώντας δύο ταινίες στο προηγούμενο Sundance, ενώ συνέχισε να είναι στη σειρά.  Όσο ενθαρρυντικό όμως και να είναι αυτό σα γεγονός, ο Radnor δεν παύει να είναι ένας λευκός άντρας, star μίας mainstream σειράς.  Αλλά ας μην απελπιζόμαστε από τώρα. Η Cloris Leachman αφού κέρδισε το oscar για το “Last Picture Show”, μεταπήδησε στο “Mary Tyler Moore Show”, κερδίζοντας διάφορα Emmy, αλλά και ένα spin off. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να περιμένουμε ελπίδες από την δουλειά της Gerwig, στο HIMYD.

Σε πιο πρόσφατα νέα, η Jill Soloway, γράφει και σκηνοθετεί το “Transparent“, μία σειρά σχετικά με τις εσωτερικές δυναμικές μίας οικογένειας της άρχουσας τάξης του LA, με θεματική σχετικά με την σεξουαλικότητα και τη γενική ταυτότητα. Γιατί είναι σημαντικό; Επειδή είναι η πρώτη ανεξάρτητη σκηνοθέτιδα με δική σειρά στην πλατφόρμα του Amazon.

amy-poehler-tina-feye-golden-globes-ftr

Η πρόσφατη τηλεοπτική ιστορία έχει αποδείξει ότι την μεγαλύτερη τηλεοπτική επιτυχία, έχουν να επιδείξουν άντρες αντιήρωες. Είναι λοιπόν καιρός οι παραγωγοί να κάνουν στροφή και να ψάχνουν το κάτι καινούριο. Η τηλεόραση έχει χώρο για όλους, αλλά όχι για εκείνους που δεν μπορούν να φέρουν κάτι νέα, πια. Ας μην ξεχνάμε προσωπικότητες τύπου Tina Fey και Amy Poehler, οι οποίες από το SNL, πλέον έχουν φανατικό κοινό σαν δημιουργοί. Και η λίστα συνεχίζει να αυξάνεται.

Απέχουμε βέβαια πολύ ακόμα μέχρι η τηλεόραση να κάνει το άνοιγμα που πρέπει, ειδικά στις ανεξάρτητες σκηνοθέτιδες. Αλλά τουλάχιστον αυτός ο τομέας διευρύνεται, συγκριτικά με τον κινηματογράφο.