The Girl with the Dragon Tattoo - David Fincher (2011) [Κριτική] – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

The Girl with the Dragon Tattoo – David Fincher (2011) [Κριτική]

Uncategorized | 9-1-2012 |

Ο Μίκαελ Μπλόμκβιστ, ένας μεγαλόσχημος δημοσιογράφος με βεβαρημένο παρελθόν, αναλαμβάνει για λογαριασμό ενός ηλικιωμένου βιομηχάνου να εξιχνιάσει την υπόθεση εξαφάνισης της 16χρονης ανιψιάς του, η οποία χρονολογείται πριν από 40 περίπου χρόνια. Στην πορεία, δεν αργεί να ανακαλύψει πως η ιστορία της οικογένειάς, την υπόθεση της οποίας έχει αναλάβει, είναι γεμάτη με μια πληθώρα ανομολόγητων μυστικών. Για καλή του τύχη, η Λίσμπεθ Σάλαντερ, μια εκκεντρική hacker με punk attitude και συχνά προβλήματα με τον νόμο, αποφασίζει να του προσφέρει μια αναπάντεχη χείρα βοηθείας…

Ο Ντέιβιντ Φίντσερ επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, όντας σκοτεινός, σκληρός και προκλητικός. Ο δημιουργός, μετά το περσινό εμπορικά αλλά και καλλιτεχνικά επιτυχημένο, «The Social Network» που απέσπασε 3 από τα συνολικά 5 Oscars, για τα οποία ήταν υποψήφιο και που προσωπικά, δικαιούται να αισθάνεται αδικημένος, φέτος, επιστρέφει δριμύτερος, υπογράφοντας το πολύ δυνατό: «Το Κορίτσι με το Τατουάζ».

Η πολύκροτη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του απόλυτου best-seller και εκδοτικού φαινομένου, του πρόωρα χαμένου Σουηδού συγγραφέα Στιγκ Λάρσον, δίνει την ευκαιρία στον πολυβραβευμένο σκηνοθέτη να επιστρέψει στα σκοτεινά, βίαια, μα συναρπαστικά μονοπάτια, που τον έχουμε απολαύσει και στο παρελθόν. Στο πλευρό του, έχει συμπαραστάτες, τους: Ντάνιελ Κρεγκ, Κρίστοφερ Πλάμερ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Στίβεν Μπέρκοφ, Ρόμπιν Ράιτ και την ραγδαία ανερχόμενη Ρούνι Μάρα στον γοητευτικό και απαιτητικό ρόλο, της Λίζμπεθ Σαλάντερ.

Ο Μίκαελ Μπλόμκβιστ, πρώην καταξιωμένος ερευνητής – δημοσιογράφος, έχει βρεθεί ξαφνικά, κατηγορούμενος για δυσφήμηση ενός επιχειρηματία. Προσπαθώντας να επανακάμψει, αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση εξαφάνισης της 16χρονης ανιψιάς του Χένρικ Βάνγκερ, ενός συνταξιούχου μεγαλοβιομήχανου, η οποία χρονολογείται πριν από 40 περίπου χρόνια. Κι ενώ στην πορεία ο Μπλόμκβιστ ανακαλύπτει πως η μακρά ιστορία της πολυμελούς οικογένειας του Βάνγκερ είναι γεμάτη από έριδες, μίση και ανομολόγητα μυστικά, η Λίζμπεθ Σαλάντερ, μια εκκεντρική χάκερ με εριστική συμπεριφορά, που συχνά πυκνά, έχει προβλήματα με τον νόμο, αποφασίζει για τους δικούς της λόγους να τον βοηθήσει να βρει την άκρη του νήματος…

Από τη στιγμή που αποφάσισαν να καταπιαστούν με την αγγλόφωνη κινηματογραφική μεταφορά του best seller μυθιστορήματος του Στιγκ Λάρσον «Το Κορίτσι με το Τατουάζ», ο Ντέβιντ Φίντσερ και ο Στίβεν Ζαΐλιαν έβαλαν στόχο να παραμείνουν όσο το δυνατόν πειστικότεροι στην επίπονη προσπάθεια του, πρόωρα χαμένου Σουηδού συγγραφέα, δημοσιογράφου και ακτιβιστή, να ξεσκεπάσει έναν βρώμικο μικρόκοσμο, γεμάτος από διαφθορά, τόσο σε επιχειρηματικό, όσο σε κοινωνικό, αλλά και προσωπικό επίπεδο. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, καταδύονται σταδιακά οι δύο ήρωές του: ο ρεπόρτερ-ερευνητής Μίκαελ Μπλόμκβιστ και η αντισυμβατική χάκερ Λίζμπεθ Σαλάντερ.

O Σκηνοθέτης David Fincher μας λέει:
«Το σενάριό μας αναπαράγει σχεδόν αυτούσιο το μεγαλύτερο μέρος του μυθιστορήματος του Λάρσον. Ωστόσο, εκείνο που μας ενδιέφερε πρωτίστως, ήταν να επικεντρωθούμε στους δύο βασικούς του χαρακτήρες και στην ιδιόμορφη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσά τους, η οποία εμπεριέχει ποικίλες προστριβές και άφθονες δραματικές εξάρσεις. Μια σχέση, η οποία, άλλωστε, ήταν και εκείνη που ανέδειξε το βιβλίο του Λάρσον σε κοινωνικό και εκδοτικό φαινόμενο. Το “Κορίτσι με το Τατουάζ”, είναι ξεκάθαρα μια σκληρή και ασυμβίβαστη ταινία, η οποία περιστρέφεται γύρω από το διαχρονικό φαινόμενο της γυναικείας κακοποίησης. Φροντίσαμε, όμως, να είμαστε πολύ προσεκτικοί στους χειρισμούς μας, ούτως ώστε ο θεατής να μη νιώσει στιγμή πως παρακολουθεί μια “ξερή” ιστορία εκδίκησης, αλλά να αντιληφθεί πως υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί, εξίσου σημαντικοί λόγοι που ωθούν ένα θύμα να εξελιχθεί σε θύτη. Η απόφασή μας, να παραμείνουμε στη Σουηδία, ήταν απολύτως συνειδητή και προήλθε από την πεποίθησή μας πως δεν υπήρχε κανένας τρόπος να “μεταφράσουμε” τοπογραφικά την πλοκή του βιβλίου. Το Σιάτλ και το Μόντρεαλ που είχαμε σκεφθεί κάποια στιγμή ως πιθανές εναλλακτικές τοποθεσίες, καταλήξαμε πως δε θα ήταν λειτουργικές, καθώς οι διάφορες παράμετροι της ιστορίας είναι βαθιά ριζωμένες στη σουηδική πραγματικότητα».

Η Ρούνι Μάρα μιλά για τη μεταμόρφωσή της στο «κορίτσι με το τατουάζ»:
“Στις διάφορες οντισιόν μου για το ρόλο της Λίζμπεθ, ξεκαθάρισα πως ήμουν αποφασισμένη όσο και πανέτοιμη να κάνω οτιδήποτε μου ζητούσαν για να πάρω το ρόλο. Κάποια στιγμή, ο Ντέιβιντ με κάλεσε στο γραφείο του και αφού πρώτα μου αράδιασε ένα σωρό λόγους για τους οποίους θα ήταν –κατά την άποψή του– καλύτερο για μένα να αποφύγω αυτό το ρόλο, μου δείχνει ένα δελτίο τύπου στο iPad του, όπου αναφερόταν πως με είχαν επιλέξει. Και τότε μου λέει «έχεις μισή ώρα να αποφασίσεις αν θα το στείλουμε για δημοσίευση». Μία ώρα αφότου του είπα το «ναι», ο Ντέιβιντ με είχε ήδη βάλει να μάθω «να λύνω και να δένω» έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, να καβαλάω μοτοσικλέτες και να κάνω skateboard. Και 5 μέρες αργότερα, βρισκόμουν ήδη στην Στοκχόλμη. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένη για τα όσα κατάφερα στην ταινία και υπερήφανη που τα έβγαλα πέρα με έναν ρόλο που είναι από εκείνους που σου τυχαίνουν μια φορά στη ζωή σου. Πλέον νιώθω πολύ πιο δυνατή ως ηθοποιός και ικανή για τα πάντα. Φυσικά, χρωστάω πολλά και στον Ντέιβιντ, που με εξώθησε στα όριά μου, βοηθώντας με στην ουσία να ανακαλύψω τον ίδιο μου τον εαυτό.”

Για τη συνέχεια, επιτρέψτε μου να παραθέσω, κάποια κατά τη γνώμη μου, ενδιαφέροντα Trivia:

-Το τραγούδι των τίτλων αρχής της ταινίας αποτελεί διασκευή του «Immigrant Song» των Led Zeppelin από τους Τρεντ Ρέζνορ και Άτικους Ρος, με φωνητικά από την Karen O των νεοϋορκέζων indie rockers Yeah Yeah Yeahs. Το πλήρες score που οι Ρέζνορ και Ρος υπέγραψαν για την ταινία, περιέχει 3 ολόκληρες ώρες μουσικής.

-Όταν ανακοινώθηκε πως το αγγλόφωνο remake του «Κοριτσιού με το Τατουάζ» βρίσκεται στα σκαριά, ανάμεσα στις υποψήφιες για το ρόλο της Λίζμπεθ Σαλάντερ φημολογείτο πως ήταν οι Κάρεϊ Μάλιγκαν, Έλεν Πέιτζ, Κρίστεν Στιούαρτ, Μία Βασικόβσκα, Κίρα Νάιτλι, Αν Χάθαγουεϊ, Ολίβια Θέρλμπι, Έμιλι Μπράουνινγκ, Εύα Γκριν, Λεά Σεϊντού, Έμα Γουάτσον, Έβαν Ρέιτσελ Γουντ και Κέιτι Τζάρβις. Παράλληλα, για το ρόλο του Μίκαελ Μπλόμκβιστ είχαν ακουστεί και τα ονόματα των Τζόνι Ντεπ, Βίγκο Μόρτενσεν, Μπραντ Πιτ και Τζορτζ Κλούνι.

-Όταν ξεκίνησε η διαδικασία του casting, ο ρόλος της Λίζμπεθ προσφέρθηκε αρχικά στη Νάταλι Πόρτμαν, η οποία όμως τον απέρριψε λόγω υπερκόπωσις. Αργότερα, η Σκάρλετ Γιόχανσον βρέθηκε πολύ κοντά στο να τον κερδίσει, αλλά τελικά ο Φίντσερ την απέρριψε, θεωρώντας πως παραήταν… σέξι για το ρόλο! Ανάμεσα στις βασικές υποψήφιες ήταν τότε και η Τζένιφερ Λόρενς («X-Men: Η Πρώτη Γενιά», «Στην Καρδιά του Χειμώνα»), η οποία όμως «κόπηκε» λόγω ύψους.

-Για πολύ κόσμο, με πρώτο και καλύτερο τον κορυφαίο σινεκριτικό Ρότζερ Έμπερτ, η καταλληλότερη για να ενσαρκώσει τη Λίζμπεθ στο φιλμ του Φίντσερ, ήταν η Νούμι Ραπάς, η ηθοποιός, δηλαδή, που την υποδύθηκε στη σουηδική κινηματογραφική τριλογία. Η ίδια, ωστόσο, παρότι κολακευμένη, δήλωσε πως δε θα μπορούσε με τίποτα να επαναλάβει για πολλοστή φορά τον συγκεκριμένο ρόλο στις ίδιες ακριβώς ιστορίες.

-Αρχικός υποψήφιος για το ρόλο του Χένρικ Βάνγκερ ήταν ο πολύπειρος Σουηδός ηθοποιός Μαξ Φον Σίντοφ, ο οποίος όμως δήλωσε κώλυμα για προσωπικούς λόγους.

Κάθε remake, στην ιστορία της 7ης Τέχνης, είναι αργά ή γρήγορα, καταδικασμένο να συγκριθεί με το αρχέτυπό του. Η ταινία του Fincher, δεν αποτελεί εξαίρεση, σε αυτόν τον κανόνα, αλλά μη θέλοντας να μπω στη διαδικασία, για το αν είχε τελικά ή όχι νόημα, η απόφαση αυτή του σκηνοθέτη, θα προσπαθήσω να μείνω περισσότερο, στο τι μας προσφέρει ή όχι, η νέα αυτή βερσιόν.

Στα θετικά λοιπόν, θεωρώ ότι σεβάστηκε το πρωτότυπο και ομολογώ ότι μου άρεσε το γεγονός ότι δεν μετέφερε τη δράση στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, ως σύνηθες σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά παραμένει η πλοκή, στη Σουηδία. Το “Κορίτσι με το Τατουάζ” θα χαραχτεί στην μνήμη μας για την εκπληκτική μεταμόρφωση (βλέπε The Social Network), αλλά και ερμηνεία της Ρούνεϊ Μάρα, στο ρόλο της Λίσμπεθ Σαλάντερ που κλέβει εύκολα την παράσταση. Γι’ αυτόν ακριβώς το ρόλο, η νεαρή ηθοποιός, κέρδισε και μια υποψηφιότητα ‘Α Γυναικείου Ρόλου, στις επερχόμενες, Χρυσές Σφαίρες.

Σε αντίθεση με τον πρωταγωνιστή μας, τον “βαρύ” Ντάνιελ Κρεγκ, που είναι θα λέγαμε ως συνήθως πιο flat, χωρίς να πείθει ιδιαίτερα στον ρόλο του δημοσιογράφου – ερευνητή, Μπλούμκβιστ, με εξαίρεση βέβαια τις σκηνές δράσης που αποδίδει εξίσου καλά και που ουσιαστικά, είναι αυτές που τον καθιέρωσαν. Πολύ καλοί, στους δεύτερους ρόλους οι Κρίστοφερ Πλάμερ και Στέλαν Σκάρσγκαρντ, μας υπενθυμίζουν, γιατί δικαίως, θεωρούνται έκαστος, στους κορυφαίους ηθοποιούς της γενιάς τους.

Δε θα μπορούσα, βέβαια, να κλείσω αυτή την παρουσίαση, χωρίς να αναφερθώ στους τίτλους έναρξης, για τους οποίους ήδη, έχουν γραφτεί τόσα πολλά. Πραγματικά, είναι από τις πιο όμορφες σκηνές που μας χάρισε η χρονιά που έφυγε και θα πρέπει να βρίσκεται σε κάθε βίντεο κινηματογραφικής ανασκόπησης του 2011, που σέβεται τον εαυτό του. Ειδική μνεία τέλος, στον υπέροχο Soundtrack των Άτικους Ρος και Τρεντ Ρέζνορ, το οποίο είναι επίσης υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα και που εδώ ξανασυνεργάζονται με τον Fincher, μετά την περσινή τους επιτυχία, με το The Social Network. Η ταινία του David Fincher, μπορεί να υπολείπεται του αρχικού Σουηδικού πρωτότυπου και να μην είναι ίσως τόσο σκοτεινή, όσο θα περιμέναμε ή θα θέλαμε, αλλά είναι σίγουρα μια καλή ταινία, που δεν περνά απαρατήρητη. Καλή σας προβολή…

Έτος: 2011 | Xώρα: Η.Π.Α. | Διάρκεια: 158 λεπτά | Σκηνοθεσία: David Fincher | Σενάριο: Steven Zaillian, Stieg Larsson | Παίζουν: Daniel Craig, Rooney Mara, Christopher Plummer, Stellan Skarsgard.