Ιn Time (2011) [Κριτική] – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ιn Time (2011) [Κριτική]

Uncategorized | 2-12-2011 |

Παρουσιάζουμε σήμερα μια από τις πιο αναμενόμενες ταινίες πριν το κλείσιμο της χρονιάς. Το In Time βγαίνει στις αίθουσες τις 8 Δεκεμβρίου.

Ζούμε σε έναν φανταστικό κόσμο όπου… 

– Ώπα, ώπα.. Matrix;

-Όχι, αλλά είσαι πολύυυυυ κοντά!

.. «ο χρόνος είναι χρήμα». Οι άνθρωποι έχουν στο βραχίονα του χερίου τους ένα ψηφιακό ρολόι, το οποίο χρεώνει, πιστώνει και αφαιρεί χρόνο από τη ζωή τους. Αυτό είναι το παγκόσμιο νόμισμα. Όταν κάποιος φτάσει στα 25 μένει βιολογικά σ’αυτή την ηλικία,μα από εκεί του δίνεται μόλις ένας χρόνος ακόμα. Οι οικονομικά ευκατάστατοι μπορούν να ζήσουν για πάντα καθώς η περιουσία τους είναι ο χρόνος. Οι φτωχοί όμως, όπως ο 28χρονος Will Salas, χρειάζεται να βιάζονται συνεχώς, να δουλεύουν σα σκλάβοι και να προσπαθούν να διαχειρίζονται τον χρόνο τους με φειδώ. Ο Will λόγω μιας αναποδιάς της τύχης κατηγορείται για φόνο και κλοπή χρόνου…τότε ξεκινά το ανθρωποκυνηγητό. Και όταν μέσα στην ατυχία του γνωρίζει την πανέμορφη Sylvia, τα πράγματα μπουρδουκλώνονται όσο δε πάει

Περιπέτεια με πολλά sci-fi στοιχεία που απογειώνουν τη φαντασία και μπλοκάρουν το νου…

Σκηνοθετεί και υπογράφει το σενάριο εις εκ των βασιλειάδων του sci-fi, Andrew Niccol. Ο Niccol έχει αδιαμφησβήτητα αφήσει το στίγμα του στην εποχή μας αλλά και στην ίδια τη κινηματογραφική ιστορία με ταινίες όπως το Gattaca, Sim0ne, The terminal και φυσικά το διαμάντι του, το ανεπανάληπτο The Truman Show. Είναι λίγες οι φορές που συναντάς τέτοια μοναδική ευφυία, με διαδοχικές ενδιαφέρουσες ιδέες. Το σενάριο είναι παραδόξως αρκετά πρωτότυπο και άκρως ενδιαφέρον.

Δεν μπορούμε να πούμε όμως το ίδιο για τη σκηνοθεσία του.. Χαοτική, μαξιμαλιστική και χωρίς ρυθμό. Σε πάει με απότομές εναλλαγές σε φρένο-γκάζι και τα «τραντάγματα» είναι τόσο εκνευριστικά όσο και ασυγχώρητα, καθώς ο Niccol είναι πάνω από 15 χρόνια στο επάγγελμα. Η κοινή λογική μου λέει, πως η εταιρία παραγωγής τα έδωσε όλα για όλα στο cast και άφησε τον σκηνοθέτη ακάλυπτο…

Με cast-κράχτη και κορωνίδα της pop κουλτούρας, τα μεγαλύτερα νεανικά ονόματα σε μουσική, κινηματογράφο και μικρή οθόνη κάνουν το πέρασμα τους. O Leonard του The Big Bang Theory, Johnny Galecki, o Matt Bomer του White Colar, o super sexy άγγλος και star on the rising Αlex Pettyfer, μέχρι και η μοντέλα που κέρδισε στη δεύτερη σεζόν του America’s Next Top Model και το χει γυρίσει στην υποκριτική, Yaya DaCosta. Τα πραγματικά αστέρια βέβαια είναι οι πρωταγωνιστές Justin Timberlake και Αmanda Seyfried. Oι παραγωγοί επιστράτευσαν κάθε αστέρι του box office για να τραβήξουν νεαρόκοσμο στις αίθουσες! Δώσε αστέρα στο πιτσιφρίκι και πάρτε του τη ψυχή, ένα πράγμα. Για να ισορροπήσουν κάπως τη κατάσταση έβαλαν τον Cillian Murphy στο ρόλο του κακού για να προσφέρει λίγο από το ταλέντο του στους θεατές. Το πρωταγωνιστικό ντουέτο από την άλλη, δεν το λες πως έχει χημεία. Ο Justin Timberlake είναι επιεικώς απαράδεκτος καθώς στροφάρει καλύτερα σε κωμικούς ρόλους και το look της Seyfried παραπέμπει σε anime.

Η ταινία είναι ένα διαρκές κυνηγητό, με εκνευριστικά κακό μοντάζ που δεν σε διευκολύνει να ακολουθήσεις τη ροή της και να διασκεδάσεις. Δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύκολο να δεις μια ταινιούλα και να περάσεις καλά. Τα ερωτηματικά σου θα ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια, ενώ θα αποζητάς λίγες στιγμές ευπρεπούς οφθαλμόλουτρου στα καυτά κορμιά των πρωταγωνιστών. Φευ, αυτές οι στιγμές δεν θα ρθουν ποτέ. Ο σκηνοθέτης έχει ως στόχο να κάνει τους θεατές να αισθανθούν αγωνία και να προσφέρει σασπένς! Το μόνο όμως έντονο συναίσθημα κοντά στο σασπένς θα είναι το άγχος. Γιατί τελικά έτσι θα βγεις από την αίθουσα.. με τα νεύρα στη τσίτα!

Aναρωτιέμαι αν όλα αυτά λειτουργούν ως αντιπερισπασμός.. Μήπως από στην οθόνη, έκοβε βόλτες κανένας ροζ ελέφαντας και δεν τον πήρα χαμπάρι; Γιατί αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω το μπέρδεμα. Απλά απογοήτευση.