Man at Sea - Κωνσταντίνος Γιάνναρης (2011) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Man at Sea – Κωνσταντίνος Γιάνναρης (2011)

Uncategorized | 11-11-2011 |

Μετά από τον μακροχρόνιο χωρισμό που ακολούθησε τον θάνατο του γιου τους, ο Άλεξ και η Κέιτ συναντιούνται ξανά στο δεξαμενόπλοιο Sea Voyager. Την ίδια μέρα, ο Άλεξ σώζει τριάντα έφηβους μετανάστες που έχουν ναυαγήσει μεσοπέλαγα. Ο ιδιοκτήτης, της σχεδόν χρεοκοπημένης πλοιοκτήτριας εταιρείας πιέζει τον Άλεξ να λύσει το θέμα άμεσα, αλλά κάθε προσπάθειά του, οδηγεί σε αδιέξοδο. Κι ενώ κάποια μέλη του πληρώματος δημιουργούν στοργικούς δεσμούς με τα παιδιά, ανάμεσά τους και η Κέιτ, που δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στη μητρότητα, οι περισσότεροι θεωρούν ότι οι «επισκέπτες» τους, έχουν κάνει κατάχρηση της φιλοξενίας τους. Αδύναμος να χειριστεί την αυξανόμενη ένταση και επηρεασμένος από το χαμό του γιου του, ο Άλεξ, προχωρά σε μια σειρά από λάθος ενέργειες, ώσπου τελικά βρίσκει το θάρρος να ξεπεράσει τον εαυτό του.

Πηγή: Tiff52

H παγκόσμια πρεμιέρα του “Man at Sea” πραγματοποιήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου στην αίθουσα FriedrichstandtPalast, στο πλαίσιο του 61ου Φεστιβάλ Βερολίνου. Ενώ, η Ελληνική του πρεμιέρα, έλαβε χώρα στο Ολύμπιον, στις 10 Νοεμβρίου, για το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Γιάνναρης επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, μετά τις ταινίες του: Όμηρος (2005), Δεκαπενταύγουστος (2001) , Κοντά στον Παράδεισο (3 Steps to Heaven) (1995) και Από την άκρη της πόλης (1998), με μια δυνατή και δυστυχώς, επίκαιρη ταινία.

Το δεξαμενόπλοιο Scottish Bard που παραχωρήθηκε για τα γυρίσματα μετά από πολύμηνη προσπάθεια ανεύρεσής του, δίνει μια αίσθηση σκληρότητας, πόνου, αλλά και αλήθειας.

“Το πλοίο αυτό, είναι η μικρογραφία μιας κοινωνίας. Η ζωή τους μέσα στο καράβι (και αντίστοιχα σε μια πόλη) δοκιμάζει τις αντοχές τους, επαναπροσδιορίζει τη σχέση τους με τον εαυτό τους και τους άλλους. Το καράβι σαν σκηνικός χώρος παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην ταινία. Η φόρμα του, η αρχιτεκτονική του, το ίδιο το όχημα φιλοξενεί ψυχές. Οι σκληρές φόρμες, οι μικροί χώροι για αυτούς που ανεβαίνουν εδώ συμβολίζουν την πολυπόθητη ελευθερία και ευημερία. Παρόλα αυτά το ίδιο το αντικείμενο που συμβολίζει την ελευθερία, την αναιρεί κιόλας”, δηλώνει ο σκηνογράφος της ταινίας Γιώργος Γεωργίου.

“Η αέναη κίνηση, ο μεγάλος και ανοιχτός χώρος, ο ξεριζωμός και συγχρόνως η παγίδευση, ο περιορισμός και η κλειστοφοβία, αποτελούν βασικά μοτίβα της ταινίας. Αντικρουόμενες καταστάσεις που αντικατοπτρίζονται στην ίδια την αρχιτεκτονική του περιβάλλοντα χώρου.

Το πλοίο είναι ένας από τους κεντρικούς πρωταγωνιστές της ταινίας. Ένα τεράστιο σύγχρονο δεξαμενόπλοιο γιγαντιαίων διαστάσεων που εκτείνεται προς κάθε σημείο του ορίζοντα. Ένα τεράστιο, ανοιχτό τοπίο που περικλείει μέσα του σκοτεινές γωνίες και κρυψώνες. Ωστόσο, η απεραντοσύνη του δεξαμενόπλοιου φαντάζει σαν μικρή, ασφυκτική φυλακή μπροστά στην ακόμα πιο αχανή ανοιχτή θάλασσα.

Το μέγεθος του σκηνικού χώρου και οι επιβλητικές του διαστάσεις θα σμικρύνουν τους μεμονωμένους χαρακτήρες, τις ζωές και τις προσδοκίες τους. Εξωτερίκευση και εσωτερίκευση είναι η βασική αντίθεση που χαρακτηρίζει την ταινία, μια κατάσταση που αντικατοπτρίζεται στις ζωές των ίδιων των χαρακτήρων.”
Κωνσταντίνος Γιάνναρης

Αν και στους κεντρικούς ρόλους συναντάμε επαγγελματίες ηθοποιούς (Άλεξ, Κάτια, Ανδρέας, Πέτρος, Παντελής, Γιούρι, Μποσούν), τους δευτερεύοντες ενήλικους χαρακτήρες, καθώς και όλους τους νεαρούς μετανάστες ενσαρκώνουν, μη ηθοποιοί. Οι τελευταίοι έχουν άλλωστε ιδία πείρα της κατάστασης, αφού είναι και οι ίδιοι μετανάστες που έχουν εγκαταλείψει τις πατρίδες τους και έχουν ζήσει το δύσκολο και παράνομο ταξίδι προς τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η επιλογή νεαρών που αντλούν από τα βιώματά τους εντείνει την ειλικρίνεια και την αμεσότητα, τονίζοντας τις ποικίλες εμπειρίες και τη διαφορετική αίσθηση ασφάλειας ανάμεσα σε πλήρωμα και μετανάστες.

Με αυτόν τον τρόπο, η ένταση, η τόσο έμφυτη στην υπόθεση της ταινίας και στον περιβάλλοντα χώρο της, αναπαράγεται επίσης και στα ίδια τα πρόσωπα, τις προσωπικότητες και τα στυλ υποκριτικής.

Έτος: 2011 | Χώρα: Ελλάδα | Διάρκεια: 92 λεπτά | Σκηνοθεσία: | Σενάριο: Κωνσταντίνος Γιάνναρης | Παίζουν: Aντώνης Καρυστινός, Θεοδώρα Τζήμου, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης.