Zwischen Welten (Berlinale κριτική) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Zwischen Welten (Berlinale κριτική)


O Jesper είναι στρατιώτης του γερμανικού στρατού στο μακρινό Αφγανιστάν. Παρά το γεγονός ότι ο αδερφός του σκοτώθηκε στον πόλεμο, εκείνος γυρίζει στο τόπο που τον έχασε, σε αυτήν την εμπόλεμη ζώνη. Ο ίδιος και η μονάδα του προστατεύει ένα απομακρυσμένο χωριό από τους Ταλιμπάν. Ένα από τα άτομα που συνοδεύουν τον Jesper είναι ένας νέος διερμηνέας, ο Αφγανός αγγλομαθής Tarik, του οποίου η δουλειά περιλαμβάνει τη διαμεσολάβηση ανάμεσα στους στρατιώτες και τους χωρικούς.

Και οι δύο πλευρές περνούν δύσκολα προσπαθώντας να ξεπεράσουν τις διαφορές στους αντίστοιχους τρόπους ζωής τους. Ο Jesper πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη τόσο των χωρικών, αλλά και το συμμαχικό Arbaki, μία πολιτοφυλακή που δρα ενάντια στους Ταλιμπάν. Θα βρεθεί ουκ ολίγες φορές σε ηθική σύγκρουση για το τι πρέπει να κάνει σαν στρατιώτης και σαν άνθρωπος και τι πρέπει να κάνει με τις άκαρδες εντολές των ανωτέρων του.  Στο μεταξύ θα αναπτυχτεί μια φιλική σχεδόν σχέση ανάμεσα στον αξιωματικό και τον διερμηνέα, με τον Tarik να είναι συνεχώς υπό απειλή, και να φοβάται για την ασφάλεια της αδελφής του.

Screenshot from 2014-02-12 20:43:30 Η ταινία είναι μία καθαρή προσπάθεια των Γερμανών να μιμηθούν το πρότυπο των αντίστοιχων Αμερικάνικων παραγωγών που είδαμε για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν και λίγο πολύ όλες τις υπόλοιπες συρράξεις των τελευταίων δεκαετιών. Έτσι ενώ το Ανάμεσα σε δύο κόσμους, δεν είναι κακή ταινία και θέτει σημαντικά ερωτήματα και προβλήματα, η αφήγηση και η αντιμετώπιση των καταστάσεων κάνει τον θεατή να νομίζει ότι βλέπει άλλη μια ταινία για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν σε επανάληψη.

Κατά τα άλλα οι ερμηνείες δε βοηθάνε τον Feo Aladag πολύ στην  παρουσίαση της ιστορίας του, αλλά και όταν η ίδια η δραματουργία δεν έχει να προσφέρει κάτι το σημαντικό στο είδος τα πράγματα είναι δύσκολα. Η ιστορία συνεπώς γνωστή, Αφγανός που βοηθά τους ξένους κατακτητές, ανάπτυξη σχέσης μεταξύ του αρχηγού των ξένων και του Αφγανού, απειλές λίγες συρράξεις και στη  μέση μια διαμάχη για μία αγελάδα που σκότωσαν οι Γερμανοί στρατιώτες όταν αυτή παγιδεύτηκε σε κάποια καλώδια. Λες και είναι μία αγελάδα και η αξία της το πιο σημαντικό πράγμα σε έναν τέτοιο πόλεμο.

Ενώ έχει συνεπώς προοπτικές, το Ανάμεσα σε δύο κόσμους, δεν αποφεύγει τα κλισέ και παρότι είναι μία ταινία που βλέπεται άνετα, δύσκολα θα χωθεί στα βραβεία του Φεστιβάλ του Βερολίνου.