Wonder Woman - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Wonder Woman


Η DC προχωράει με γοργούς ρυθμούς στη δημιουργία του δικού της κινηματογραφικού σύμπαντος. Η αλήθεια βέβαια είναι πως, σε αντίθεση με την Marvel, η εταιρία φαίνεται να δυσκολεύεται να βρει τον βηματισμό της κάτι που γίνεται φανερό και από τις ταινίες που μας είχε παρουσιάσει τα τελευταία χρόνια.

Από το απογοητευτικό “Man of Steel” μέχρι το, επιεικώς απαράδεκτο, “Batman v Superman: Dawn of Justice” και από εκεί στο μέτριο “Suicide Squad”, η DC δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να μας πείσει ότι μπορεί να μας παραδώσει μια ταινία που να έχει πραγματικό λόγο ύπαρξης. Δεν ξέρω αν για αυτό ευθύνονται οι διάφορες παρεμβάσεις των παραγωγών ή το κινηματογραφικό όραμα του Zack Snyder, πάντως το γεγονός παραμένει.

Αυτό το κακό σερί επιχειρεί να σπάσει η “Wonder Woman” και σε μεγάλο βαθμό πράγματι τα καταφέρνει.

Η ταινία ξεκινάει μεταφέροντας μας στη Themyscira όπου παρακολουθούμε τη ζωή της Diana (Gal Gadot) μαζί με τις υπόλοιπες Αμαζόνες. Αυτές ζούνε αποκλεισμένες στο νησί τους χωρίς να έχουν επαφές με τον έξω κόσμο. Όταν όμως ξαφνικά προσγειώνεται στο νησί ο, Αμερικανός κατάσκοπος, Steve Trevor (Chris Pine), τα πάντα θα αλλάξουν. Η Diana θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη φρίκη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σε ένα ταξίδι αναζήτησης του, θεού του πολέμου, Άρη.

Η ταινία διαφέρει σχεδόν στα πάντα με ότι μας έχει παρουσιάσει η DC μέχρι σήμερα. Ειδικά οι σκηνές στην Themyscira καταφέρνουν να κερδίσουν τον θεατή, όχι μόνο χάρη στα εντυπωσιακά πλάνα και χρώματα, αλλά κυρίως με τον τρόπο με τον οποίο συγκροτείται κινηματογραφικά η κοινωνία των Αμαζόνων. Παράλληλα, η DC προφανώς πήρε το μήνυμα, κι επιτέλους φαίνεται πως επιτρέπει το χιούμορ στα κινηματογραφικά της πονήματα. Έτσι Gadot και Pine μπλέκονται με έξυπνους τρόπους στήνοντας μερικές αρκετά αστείες σκηνές παίζοντας κυρίως με την άγνοια της Diana για τον έξω κόσμο, θυμίζοντας κάπως το πρώτο “Thor”.

Το πραγματικό όμως ατού της ταινίας, και αυτό που την κάνει να διαφέρει σε σχέση με τις προηγούμενες απόπειρες, είναι το θετικό μήνυμα που προσπαθεί να περάσει. Η Wonder Woman είναι ο Superman που περιμέναμε τόσα χρόνια να δούμε. Είναι δυναμική, ηρωική, ανεξάρτητη και κυρίως δεν κουβαλάει όλο το βάρος του κόσμου στις πλάτες της παρουσιάζοντας μας μια ακόμη σκοτεινή υπερηρωική προσέγγιση.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η ταινία δεν έχει προβλήματα. Αυτά κυρίως εντοπίζονται προς το τέλος της ταινίας και στον τρόπο που διεξάγεται η τελική μάχη όπου, για μία ακόμη φορά, κυριαρχεί το CGI θυμίζοντας, ευτυχώς αμυδρά, το “Batman v Superman: Dawn of Justice”. Παράλληλα όσον αφορά τους διάφορους villains έχουμε να κάνουμε με μια αρκετά μονοδιάστατη προσέγγιση που αδικεί ως ένα βαθμό την ταινία. Τα όποια όμως αρνητικά τελικά δεν καταφέρνουν να μειώσουν το συνολικό αποτέλεσμα.

Η DC έκανε μια πετυχημένη κίνηση δίνοντας μας την πρώτη superhero ταινία με γυναίκα πρωταγωνίστρια τη στιγμή που η Marvel, μετά από 15 ταινίες, ακόμη δεν το έχει πράξει. Με βάση των standards που είχε θέσει, το δύσκολο δεν ήταν η DC να ξεπεράσει τον εαυτό της αλλά να είναι relevant σε ένα χώρο όπου, καλώς ή κακώς, η Marvel κυριαρχεί. Και αυτό οφείλω να ομολογήσω πως το πέτυχε. Η “Wonder Woman” λειτουργεί ουσιαστικά ως η πρώτη ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος της DC διαγράφοντας το παρελθόν και ανεβάζοντας τις προσδοκίες για ότι θα επακολουθήσει.

Βγαίνοντας από τις κινηματογραφικές αίθουσες μπορεί να μην έχετε μείνει με το στόμα ανοιχτό αλλά, σε αντίθεση με ότι μας είχε συνηθίσει η DC, θα έχετε περάσει ένα απολαυστικό και άκρως διασκεδαστικό δυομισάωρο.

  • wonder-woman-gets-official-synopsis
  • Wonder-Woman-Gal-Gadot
  • wonder-woman-amazons1
  • image001
  • MV5BMzUxNjQ5MjAyOF5BMl5BanBnXkFtZTgwMjIzOTA1MDI@._V1_UX182_CR00182268_AL_