The Connection (LA FRENCH) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

The Connection (LA FRENCH)


Η νέα ταινία “La French”, ή αγγλιστί “The Connection”,  μοιάζει να έρχεται από τα παλιά. Για την ακρίβεια, είναι πολύ κοντά στις -ιστορικές πλέον- αστυνομικές  περιπέτειες “The French Connection” 1 & 2 του 1971 και 1975 αντίστοιχα, όπου πρωταγωνιστούσαν ο Gene Hackman και ο Fernando Ray . Στο “La French” πρωταγωνιστεί (και είναι σε φόρμα) ο -artist- Jean Dujardin στο ρόλο ενός νέου Γάλλου αστυνομικού, που μάχεται κατά του λαθρεμπορίου ναρκωτικών.

Στο “La French” παρακολουθούμε το εξαετές χρονικό των προσπαθειών του Dujardin να ξεσκεπάσει ολόκληρο διεθνές δίκτυο εμπόρων ηρωίνης. Η ταινία έχει γυριστεί στα χνάρια των ιστορικών προγόνων της, σε φιλμ 35 mm και την έχει σκηνοθετήσει ο Cédric Jimenez. Παίζουν επίσης οι Gilles Lellouche, Céline Sallette και Benoît Magimel.

Κατερίνα Κιαγιά


«Ο Άνθρωπος από τη Μασσαλία» (La French / The Connection) του Σεντρίκ Χιμένεζ (Γαλλία – 2014)
Ο Γάλλος παραγωγός και σεναριογράφος Σεντρίκ Χιμένεζ, περνά για δεύτερη φορά πίσω από την κάμερα (Aux yeux de tous  – 2012) και μας παρουσιάζει τη νέα του μεγάλου μήκους δημιουργία. Μία εντυπωσιακή, αστυνομική περιπέτεια με καλό ρυθμό, η οποία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, τα οποία συγκλόνισαν τη Γαλλία, τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80. Ο σκηνοθέτης, έχει στο πλευρό του δύο εγνωσμένης αξίας ηθοποιούς, τον Ζαν Ντιζαρντέν και τον Ζιλ Λελούς, ενώ σε μικρότερο ρόλο, αλλά με εξίσου θετική παρουσία, συναντάμε την Σελίν Σαλέτ.
«Όλα είναι δύσκολα σ’ ένα γύρισμα. Υπάρχει κούραση, η διάθεση του χαρακτήρα που τελικά σε κυριεύει, η τελειομανία του σκηνοθέτη που θέλει να σε φτάσει στα όριά σου, κι αυτό έχει συνέπειες. Για παράδειγμα, η σκηνή στον τηλεφωνικό θάλαμο, όπου ο ανακριτής “σπάει”, γιατί δεν μπορεί να αντεπεξέλθει, καθώς συνειδητοποιεί ότι πολεμάει ένα σύστημα που τελικά θα τον “φάει”. Κάναμε οκτώ λήψεις και έδωσα ό,τι μπορούσα να δώσω. Είναι επώδυνο, αλλά είναι καλός πόνος. Κι έπειτα, υπήρξαν εκπλήξεις. Για παράδειγμα, κάποια στιγμή, σκέφτηκα: “Για δες, τι περίεργο,  υποδύομαι τον πατέρα μου”. Ήταν διευθυντής σε μία εταιρεία σιδηρουργίας, και τον είδα, στα εργοτάξια, να μιλάει δυνατά, με αυταρχικό τόνο, για να υπερασπιστεί τους υπαλλήλους του. Ήμουν παιδί και σχεδόν είχα ντραπεί. Το έκανε για να προστατεύσει την εταιρεία του και τους εργαζόμενούς του. Και ξαφνικά, δεν είχα ανάγκη να υποδυθώ τον αυταρχικό, είχα ήδη αυτά τα στοιχεία μέσα μου. Ευχαριστώ, μπαμπά!» – Ζαν Ντιζαρντέν
Η δράση της ταινίας «Ο Άνθρωπος από τη Μασσαλία» (La French / The Connection – 2014), εκτυλίσσεται πίσω στις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80. Η ανεξέλεγκτη εξάπλωση ναρκωτικών ουσιών μέσω της Μασσαλίας, κατέτασσαν την πόλη του Γαλλικού Νότου σε παγκόσμια πρωτεύουσα διακίνησης ναρκωτικών αλλά και βασικό προμηθευτή ηρωίνης προς τις ΗΠΑ.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ, Γάλλος ηθοποιός, Ζαν Ντιζαρντέν υποδύεται τον Πιερ Μισέλ, έναν δικαστικό o οποίος εξαπολύει ένα μανιώδες εξαετές ανθρωποκυνηγητό προκειμένου να καταφέρει να ξεσκεπάσει τη δράση του «French Connection», μιας καλά καλυμμένης κλίκας διακίνησης ναρκωτικών. Απέναντί του θα συναντήσει τον Τόνι Ζάμπα, έναν ισχυρό βαρόνο ναρκωτικών τον οποίο υποδύεται ο Ζιλ Λελούς.
«Ο Αϊλάν Γκόλντμαν, ο παραγωγός, είχε δει και του άρεσε η πρώτη μου ταινία, το «Aux yeux de tous» (2012) και ήθελε να με συναντήσει. Όταν άκουσε την προφορά μου, με ρώτησε αν υπήρχε κάποια ιστορία που θα ήθελα να πω για τη Μασσαλία. Εκείνη τη στιγμή μου ήρθε στο μυαλό αμέσως, το La French. Η ιστορία του δικαστή Πιέρ Μισέλ και του Γκαετάν Ζαμπά. Είχα την ιστορία στο μυαλό για πολύ καιρό. Γνώριζα ότι το έργο ήταν εξαιρετικά φιλόδοξο, ήταν σαν ένα άπιαστο όνειρο. Ο Αιλάν μου απάντησε: “Εμένα μου αρέσουν μόνο τα όνειρα!”.» – Σεντρίκ Χιμένεζ
Βασιζόμενος στα πραγματικά γεγονότα της εποχής, ο Σεντρίκ Χιμένεζ καταφέρνει να εισάγει σταδιακά τον θεατή στον κόσμο της ταινίας του. Η όμορφη φωτογραφία και το χαρακτηριστικό μουσικό σκορ, συνθέτουν το παζλ της ατμόσφαιρας που διαμορφώνεται πίσω στις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80. Παράλληλα όμως βλέπουμε και τη διαφθορά μίας κοινωνίας που ζει στα όρια της κατάχρησης και της διαφθοράς. Μίας κοινωνίας όπου τα νήματα κινούν οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών, οι οποίοι ελέγχουν τις τοπικές αρχές αλλά και τους πολιτικούς…
Πέρα όμως από τα καλό σενάριο, το μεγάλου ατού της ταινίας είναι οι καλές ερμηνείες που καταφέρνει να αποσπάσει ο σκηνοθέτης από τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές του, για την επιλογή των οποίων, ο Σεντρίκ Χιμένεζ αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Ο συν-σεναριογράφος και εγώ γράψαμε το σενάριο έχοντας στο μυαλό μας αυτούς τους δύο ηθοποιούς. Η ομοιότητα του Ζαν Ντιζαρντέν με τον δικαστή Μισέλ ήταν αδιαμφισβήτητη. Και αυτή του Ζιλ Λελούς με τον Γκαετάν Ζαμπά, ήταν καταπληκτική. Η ομοιότητα βέβαια δεν ήταν ο λόγος για τον οποίο τους επέλεξα, είναι πάνω απ’ όλα δύο εξαιρετικοί ηθοποιοί. Όταν πρωτογνώρισα τον Ζαν Ντιζαρντέν αμέσως είδα σε εκείνον τον δικαστή Μισέλ. Πίσω από το χαμόγελό του υπήρχε μία γοητεία, ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε τη ζωή του και έδινε όλο του τον εαυτό σε αυτό που έκανε. Ο Ζαν είναι ένας πολύπλοκος και τελειομανής άνθρωπος. Ο Ζιλ έχει και εκείνος ένα μεσογειακό ταμπεραμέντο και είναι εκρηκτικός και παράλληλα γενναιόδωρος.»
Ο Ζαν Ντιζαρντέν (Jean Dujardin) – που το 2012 κέρδισε το Όσκαρ Ά Ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία “The Artist” (2011) – υποδύεται με πειστικότητα και μεθοδικότητα τον ανακριτή Πιερ Μισέλ, ο οποίος προσπαθεί σχεδόν μόνος του να φέρει τους βαρόνους των ναρκωτικών ενώπιον της δικαιοσύνης, δηλώνει σχετικά:
«Άρχισα να μαζεύω όσο πιο πολλές πληροφορίες μπορούσα. Διάβασα το βιβλίο του Αλαίν Λαβίλ “Le Juge Michel” (“Ο Ανακριτής Μισέλ”) που είναι πυκνογραμμένο και δίνει πολλά στοιχεία για τον χαρακτήρα. Καταλαβαίνουμε πως είναι δίκαιος, αδέκαστος, αλλά και ένας περίπλοκος άνθρωπος με ελαττώματα. Έτσι, αποφεύγουμε το μανιχαϊστικό δίλημμα, με τον κακό μαφιόζο και τον καλό ανακριτή. Τα αφομοίωσα όλα αυτά και έπειτα τα ξέχασα, γιατί ούτως ή άλλως εγώ ενσαρκώνω τον χαρακτήρα. Έχει τη φωνή μου, το παρουσιαστικό μου, το βάδισμά μου. Είμαστε στο σινεμά και ο ρόλος πρέπει να επανεφευρεθεί. Δεν ήθελα τόσο να υποδυθώ τον ανακριτή, όσο να ενσαρκώσω αυτόν τον άντρα, τον σύζυγο, τον πατέρα, τον φίλο.»
Στον απαιτητικό ρόλο του εγκληματία Τόνι Ζάμπα, συναντάμε τον λιγότερο γνωστό, αλλά εξίσου καλό ερμηνευτή, Ζιλ Λελούς. Πρόκειται για έναν ηθοποιό που με συνέπεια τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται σε ενδιαφέρουσες ταινίες, όπως το “Mesrine Part 1: Killer Instinct” του 2008. Ενώ όντας προσωπικός φίλος του ταλαντούχου ηθοποιού και σκηνοθέτη Guillaume Canet, έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές από τις ταινίες του, όπως το “Tell No One” (2006) και το υπέροχο “Μικρά Αθώα Ψέμματα (Les petits mouchoirs) του 2010. Για την εμπειρία του στη συγκεκριμένη ταινία, αναφέρει:
«Αρχικά, ήμουν πολύ διστακτικός. Είχα ήδη δώσει πολλά σε παρόμοιους ρόλους και άρχισα να διαβάζω το σενάριο χωρίς μεγάλη όρεξη. Αλλά το διάβασα “μονορούφι” μέσα σε μια ώρα και ο ενθουσιασμός μου αυξανόταν από τη μία σελίδα στην άλλη. Όχι μόνο για τον ρόλο μου. Όλα με εντυπωσίαζαν. Η ατμόσφαιρα, η ποιότητα των διαλόγων, η περιγραφή και η εξέλιξη των χαρακτήρων. Αποτυπώνεται καλύτερα το δράμα και η τραγωδία από ό,τι σε μια απλή αστυνομική ταινία. Πήγα στα γυρίσματα φοβισμένος, νιώθοντας σαν να γυρίζω την πρώτη μου ταινία. Ο Ζαν Ντιζαρντέν είχε ήδη ξεκινήσει δύο εβδομάδες νωρίτερα και όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Ήταν πολύ σημαντικό γύρισμα, με μεγάλο συνεργείο, αλλά πολύ γρήγορα νιώσαμε όλοι οικεία, με πλήρη συναίσθηση πως είμαστε πολύ τυχεροί που συμμετέχουμε σε αυτή την περιπέτεια. Από τον πρώτο οπερατέρ μέχρι την βοηθό ενδυματολόγου, την βοηθό παραγωγής… υπήρχε στο γύρισμα μια αρμονία, που σπάνια έχω νιώσει αλλού. Είχαν όλοι καλή διάθεση από την οποία ωφελήθηκαν όλοι οι ηθοποιοί.»
Η ταινία «Ο Άνθρωπος από τη Μασσαλία» (La French / The Connection) του Σεντρίκ Χιμένεζ (Γαλλία – 2014), πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της πέρσι τον Σεπτέμβριο στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ του Τορόντο. Από την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου, το φιλμ κυκλοφορεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες.
Γιώργος Ρούσσος