The Captive (Cannes 2014) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

The Captive (Cannes 2014)


Το The Captive του Καναδού Atom Egoyan ετοιμάζει βαλίτσες για Κάννες, αφού σε ένα μήνα θα κάνει πρεμιέρα ως μέρος του επίσημου προγράμματος του φετινού φεστιβάλ, και μάλιστα ως υποψήφιο για το Palme d’Or.

Ο σκηνοθέτης του Ararat (2002) επιστρέφει στις Κάννες με ένα ψυχολογικό θρίλερ και με πρωταγωνιστή το Ryan Reynolds, στο ρόλο ενός πατέρα που προσπαθεί να εντοπίσει την κόρη του, που χάθηκε όταν την άφησε για λίγα λεπτά μόνη της στο αυτοκίνητο.

Το σενάριο που έγραψε ο Egoyan με τον David Fraser, παρακολουθεί τους γονείς της απηχθείσας Cass, Matthew και Tina (Ryan Reynolds και Mireille Enos), τους οποίους θα αποξενώσει το μυστήριο γύρω από την εξαφάνιση της κόρης τους, που φαίνεται να είναι ακόμα ζωντανή 8 χρόνια μετά.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Scott Speedman, Rosario Dawson, Kevin Durand, Alexia Fast και Bruce Greenwood.

Μάρω Κακοσίμου


download (5)

To Captive του Atom Egoyan έκανε σήμερα την πρεμιέρα του στις Κάννες.

Ο πατέρας της οικογένειας θεωρείτε υπεύθυνος για την απώλεια της κόρης του, καθώς την αφήνει μόνη της στο αυτοκίνητο, ενώ οι αρχές τον θεωρούν αρχικά ύποπτο για το γεγονός. Στην περιοχή δρα ένα κύκλωμα που απαγάγει παιδιά και τα τα έχει αιχμάλωτα, ενώ κάνουν live show μεσω του internet, προς την τέρψη κάποιων άρρωστημένων μυαλών. Η κόρη του ζεύγους έχει απαχθεί από ένα τέτοιο κύκλωμα και καθώς μεγαλώνει θα αρχίσουν να την χρησιμοποιούν σαν το άτομο που θα προσεγγίζει άλλα κορίτσια στο internet με στόχο την αρπαγή τους.

Η ταινία μοιράζεται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο που μάλλον καταλαμβάνει την λιγότερη ώρα είναι το δράμα των γονιών. Αν και υπάρχουν κάποιες δυνατές σκηνές, δεν υπάρχει επαρκής ανάπτυξη των χαρακτήρων των γονιών και οι άνευρες ερμηνείες από τους δύο ηθοποιούς δεν βοηθάνε το σχετικά φτωχό σε αυτό το επίπεδο σενάριο.

Σε δεύτερο πλάνο, έχουμε την σχέση του κοριτσιού με τους απαγωγείς του, καθώς φαίνεται να έχει αναπτυχθεί κάτι σαν σύνδρομο της Στοκχόλμης με την μικρή Cassandra να μεγαλώνει με τους απαγωγείς και να αισθάνεται άνετα σχετικά με αυτούς, παρά το γεγονός ότι περνάει όλη της την ώρα σε ένα κλειστό και απομονωμένο δωμάτιο χωρίς επαφή και ενώ δεν έχει αίσθηση του καν για το τι εποχή είναι έξω. Σε αυτό το σημείο η ταινία έχει μεγάλο ενδιαφέρον αν και ο ρόλος του απαγωγέα σε κάποια σημεία θα μπορούσε να τονιστεί πιο πολύ.

Στο τριτο πλάνο έχουμε την παράλληλη ιστορία της διευθύντριας του τμήματος της αστυνομίας για την παιδεραστία και του φίλου της. Ο χαρακτήρας που παίζει η Rosario Dawson, είναι κεντρικός στην ταινία και η ερμηνεία της είναι ανώτερη από αυτές των συμπρωταγωνιστών της. Η αστυνομικός έχει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα της παιδεραστίας, ενώ η επιτυχίες της στην δουλειά της, θα την φέρουν αντιμέτωπη με το κύκλωμα και θα την κάνουν στόχο των απαγωγέων της Cassandra.

To Captive θα περίμενε κανείς να αναλύσει περίσσότερο το θέμα της παιδεραστίας και της κακοποίησης των παιδιών, μένει όμως σε ρηχά νερά και αναλώνεται μάλλον στους λάθος χαρακτήρες, χάνοντας μια μεγάλη ευκαιρία να θήξει ένα πολύ σοβαρό θέμα που λίγοι έχουν τολμήσει να αγγίξουν.

Γιάννης Πατλάκας