Resident Evil: The Final Chapter - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Resident Evil: The Final Chapter

Είδος: , ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

H Alice, αφού επιβίωσε απ’ όσα είδαμε στο Resident Evil: Retribution, επιστρέφει στη Raccon City, στην πόλη όπου ξεκίνησαν όλα, συμμαχεί και με άλλους επιζώντες και ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει την Umbrella και τα ζόμπι και να τα αφανίσει μια και καλή. Θα τα καταφέρει;

 

Το Resident Evil ως σειρά βιντεοπαιχνιδιών έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στην ιστορία του gaming, ασχέτως αν έχει πάρει την κατιούσα τα τελευταία χρόνια. Οι ταινίες που το «μεταφέρουν» στη μεγάλη οθόνη από την άλλη έχουν αφήσει ένα άλλο στίγμα,, που κυμαίνεται από το αδιάφορο έως το κακό. Ποιος ο λόγος, οπότε, να έχει κανείς προσμονές από το Τελευταίο Κεφάλαιο της σειράς ταινιών που τόσο λίγο έχει καταλήξει να μας αφορά;

Γενικώς, ό, τι θα λέγαμε και για τις προηγούμενες ταινίες της σειράς (ή για τα τελευταία βιντεοπαιχνίδια εν πάσει περιπτώσει) ισχύει και εδώ. Ένα σενάριο το οποίο δεν καλύπτεται ούτε με τα πιο περίτεχνα μπαλώματα, άλλοτε πλατειάζοντας σε πελάγη αδιαφορίας και άλλοτε προσπαθώντας να κάνουν τα πράγματα να φανούν πολύ περίπλοκα. Οι ερμηνείες, φυσικά, είναι κάτω του μετρίου, η ίδια η Jovovich δίνει την εντύπωση του καταναγκαστικού/βαριεστημένου, ενώ το υπόλοιπο καστ περνά απαρατήρητο.

Από σκηνές δράσης απ’ την άλλη… το χάος το ίδιο. Πλαστικά ψηφιακά εφέ, που μετατρέπουν μια θρυλική σειρά παιχνιδιών ατμόσφαιρας και τρόμου σε μη αναγκαία, φιγουρατζίδικη επίδειξη επιληπτικού μοντάζ, τόνων πυροβολισμών και εκρήξεων και χολιγουντιανής, υπέρμετρης φανφάρας. Ακριβώς ό, τι περιμέναμε, μόνο που δεν καταλήγει να είναι απολαυστικά κακό αλλά να προκαλεί αγανάκτηση με τα κλισέ, τις υπερβολές και τα χιλιοειδωμένα σκηνικά που προσπαθούν να μας πείσουν πως πρόκειται περί τρομακτικής μεταποκαλυπτικής δυστοπίας ενώ στην ουσία παραμένει μια κενή δημιουργία, απόλυτα προορισμένη για το box office και απευθύνεται κυρίως στο νεανικό ακροατήριο που δεν δύναται να εκτιμήσει τη διαφορά μεταξύ ποιοτικής δράσης (λέγε με Mad Max) και άγευστων ταινιών, άνευ όρου και ουσίας.

Προσφέρεται ελεύθερα για κανιβαλισμό απ’ όσους προτίθενται να αντέξουν το μαρτύριο της πλήξης και της οπτικής πολυλογίας μιας ταινίας που (επιτέλους) σκοτώνει ένα άλογο που εδώ και χρόνια υποφέρει από τα γηρατειά του. Αλλά επ’ ουδενί δεν μπορούμε να μιλήσουμε περί ευθανασίας, αλλά για άτσαλο, φιγουρατζίδικο κι επίπονο θάνατο. Και όλο αυτό ενώπιον κοινού.


Από 14 Σεπτέμβρη, το πρόγραμμα των αιθουσών στο Cinefreaks.gr!