Πολκ (Kριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Πολκ (Kριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)

Ας δούμε την περιγραφή της ταινίας, όπως δημοσιεύεται στην επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης:

1948. Θεσσαλονίκη. Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τζωρτζ Ουώσινγκτον Πολκ που εργάζεται για το CBS μπαίνει σ’ ένα εστιατόριο. Κατά την διάρκεια του γεύματος, ανακαλύπτει πως είναι ήδη δολοφονημένος. Ένα ταξίδι μέσα από τους αντικατοπτρισμούς του χρόνου και της μνήμης ξεκινάει. Η ταινία αναφέρεται στην ιστορικής σημασίας δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζωρτζ Ουώσινγκτον Πολκ κατά την διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου.

Δεν ξέρω τι καταλαβαίνετε πως θα δείτε εσείς, άλλα είμαι σίγουρος πως σε καμία περίπτωση δεν έχετε στο μυαλό σας αυτό, που πραγματικά είναι η ταινία του Νίκου Νικολόπουλου και του Βλαδίμηρου Νικολούζου: ένα απελπιστικά αργό σύνολο συμβολικών σκηνών, κενών ουσιαστικού περιεχομένου. Σκηνές “κακή Αγγελοπουλική κόπια”, επαναλαμβανόμενοι αργοί μονόλογοι, χαρακτήρες και πλάνα χωρίς νόημα ύπαρξης συνθέτουν ένα έργο, που αν μέναμε στην αρχική ιδέα, που φανταζόμαστε πως θα ήταν κάτι σαν “ας κάνουμε μια ταινία για τον Πολκ”, θα ήταν εξαιρετικό, άλλα στην πορεία καταστράφηκε.

Η πρώτη ύλη της ταινίας, η ιστορία δηλαδή της δολοφονίας του Πολκ στη Θεσσαλονίκη του ’48 και όλο το παρασκήνιο, που την συνοδεύει (διαβάστε σχετικό δημοσίευμα στη Μηχανή του Χρόνου) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μια πολύ δυνατή πολιτική ή ιστορική ταινία. Αντιθέτως οι δημιουργοί επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν την ιστορία, χωρίς να την αφηγηθούν, χωρίς να δώσουν καν στο θεατή μια εικόνα για το τι πρόκειται να δει. Γιατί αν κάποιος δεν διαβάσει την υπόθεση της ταινίας ή δεν γνωρίζει την ιστορία του Πολκ, δεν θα καταλάβει τι αφορά.

Το Πολκ πέφτει θύμα μιας κακής αρρώστιας, που φαίνεται πως έχουν κολλήσει αρκετοί Έλληνες δημιουργοί τα τελευταία χρόνια. H ανάδειξη του λεγόμενου greek weird cinema, με εκπροσώπους ταινίες όπως ο Κυνόδοντας ή το Miss Violence, που διακρίθηκαν στο εξωτερικό και το κοινό είτε τις αγάπησε είτε τις μίσησε, μετατράπηκε σε μια συνταγή καλλιτεχνικής επιτυχίας. Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εντυπωσιάσουν το κοινό ξεχνούν πόσο σημαντικό στοιχείο είναι η απλότητα στο σινεμά, πετυχαίνοντας το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το μόνο ωραίο στοιχείο στο Πολκ είναι μερικές ωραίες εικόνες και οι καλές ερμηνείες των ηθοποιών, σε ότι τους ζητήθηκε να κάνουν, άλλα από εκεί και πέρα μιλάμε για μια πάρα πολύ κουραστική και ανούσια ταινία, και μια χαμένη ευκαιρία για μια ενδιαφέρουσα κινηματογραφική ιστορία.