Murder On The Orient Express: Μέτριος ο νέος Ηρακλής Πουαρό – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές

(Murder On The Orient Express)


Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , , , , ,
Πρεμιέρα: 09-11-2017
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Το πολυτελές τραίνο Orient Express ξεκινά το ταξίδι του από την Κωνσταντινούπολη προς το Καλαί, με επιβαίνοντες τον διάσημο Βέλγο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό (Kenneth Branagh) και άλλους 13 ετερόκλητους χαρακτήρες και άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους. Ο περιβόητος ντετέκτιβ επιθυμεί μόνο να ξεκουραστεί μετά το τελευταίο μυστήριο που έλυσε, όταν όμως το τραίνο θα αποκλεισθεί λόγω μιας χιονοστιβάδας και ένα πτώμα βρεθεί σε ένα κουπέ, ο Ηρακλής Πουαρό είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει λύση σε αυτό το μυστήριο.

Όταν ακούσαμε όλοι ότι ο Kenneth Branagh θα μεταφέρει στην οθόνη το ομώνυμο, εμβληματικό μυθιστόρημα της ιέρειας του αστυνομικού genre και του whodunnit, Agatha Christie, για τρίτη φορά μετά την κλασική πλέον μεταφορά του 1974 από τον Sidney Lumet αλλά και την τηλεοπτική προσαρμογή του το 2010 για λογαριασμό του BBC, τα αισθήματα ήταν μεικτά: από τη μια, νοσταλγία και ανυπομονησία για την επάνοδο του αγαπημένου, οξυδερκή ντετέκτιβ με το χαρακτηριστικό στριφτό μουστάκι στη μεγάλη οθόνη, από την άλλη, εύλογη απορία για το πώς η μεταφορά ενός μυθιστορήματος του 1934 μπορεί να γίνει, για τρίτη φορά, με φρέσκο και ανανεωτικό τρόπο, προσθέτοντας κάτι καινούριο σε σχέση με τις προηγούμενες και δίχως να τις αντιγράφει. Και δυστυχώς, όσοι είχαμε αυτή την απορία δεν πέσαμε και πολύ έξω, καθώς η προσέγγιση του Branagh στο μυθιστόρημα της Christie αποδεικνύεται τελικά παντελώς αχρείαστη και χωρίς να προσφέρει κάτι διαφορετικό, πέρα από την αντιμετώπιση του υλικού με έναν εντελώς ανάλαφρο και εύπεπτο τρόπο, στα όρια του παιδικού, και ένα προχειρογραμμένο και απλοϊκό σενάριο δια χειρός Michael Green του Blade Runner 2049 (έπρεπε να το περιμένουμε…) με παιδαριώδεις διαλόγους και αναγωγή των χαρακτήρων σε στερεότυπα.

Ο Branagh έχει καταφέρει να συγκεντρώσει ένα από τα καλύτερα ensemble cast που έχουμε δει σε ταινία τα τελευταία χρόνια, με πρωτοκλασάτους, A-list ηθοποιούς, όπως η Judi Dench, o Willem Dafoe, η Daisy Ridley, ο Johnny Depp και η Penelope Cruz, να παρελαύνουν επί της οθόνης, δίχως όμως να τους δίνεται η δυνατότητα να ξεδιπλώσουν τις ερμηνευτικές τους ικανότητες, έχοντας στα χέρια τους χαρακτήρες σχηματικούς, επίπεδους και μονοδιάστατους. Με φωτεινή εξαίρεση την παρουσία της Daisy Ridley, που κατορθώνει κάθε φορά να γεμίσει την οθόνη με την ερμηνεία της, όλο το υπόλοιπο all-star cast φαντάζει σαν εντυπωσιακές αλλά άψυχες μαριονέτες στα χέρια του Ηρακλή Πουαρό, χωρίς άλλο σκοπό πέρα από το να ανακριθούν και να παρατηρηθούν από αυτόν προκειμένου να λύσει το μυστήριο. Ο Πουαρό του Branagh δε διαθέτει την επιβλητικότητα και το σοφιστικέ στυλ που είχε ένας ηθοποιός του βεληνεκούς του Albert Finney στη μεταφορά του 1974, παρά μόνο ένα υπέρ του δέοντος στριφογυριστό μουστάκι, προσποιητή βελγική προφορά και ερμηνευτικούς μανιερισμούς, που τον καθιστούν απλά καρικατούρα η οποία προορίζεται μόνο για να προκαλέσει εύκολο γέλιο.

Η αστραφτερή, καλογυαλισμένη φωτογραφία του Haris Zambarloukos, τα πολυτελή κοστούμια της Alexandra Byrne και η εντυπωσιακή παραγωγή και πειστική αναπαράσταση της ατμόσφαιρας της εποχής δεν αρκούν για να διασώσουν το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο φαίνεται να απασχολείται υπερβολικά με το φαίνεσθαι της πρόσκαιρης, επιφανειακής διασκέδασης και όχι τόσο με το είναι, με το σεναριακό υπόβαθρο και την αφηγηματική δομή και στήσιμο της ιστορίας. Το σενάριο του Green δεν καταφέρνει ποτέ να χτίσει το σασπένς και την αγωνία, ενώ αποτυγχάνει να παραθέσει στο θεατή σταδιακά τα στοιχεία του μυστηρίου ώστε αυτός να ενδιαφερθεί να συμμετάσχει στην επίλυσή του. Ο τρόπος που παρουσιάζεται, δε, το κίνητρο για το φόνο και η σύνδεσή του με το δράστη δεν έχει καμία συνοχή με την υπόλοιπη ιστορία και δεν καθίσταται ποτέ οργανικό μέρος της.

Το Orient Express του Kenneth Branagh είναι κομψό, λουστραρισμένο και λειτουργικό, αλλά κενό και άνευ ουσίας, γι’ αυτό και δεν κατορθώνει να ξεφύγει από τη σκιά των προκατόχων του, να δικαιολογήσει την ύπαρξή του και, εν τέλει, να μας πείσει να επιβιβαστούμε στο ταξίδι του.

wso shell IndoXploit shell webr00t shell hacklink hacklink satış wso shell