Molly’s Game – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Molly’s Game


Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,
Πρεμιέρα: 04-01-2018

Γράφει:
Βαθμολογία Cinefreaks:

To «Molly’s Game» βασίζεται στην αληθινή ιστορία της Μόλι Μπλουμ (Τζέσικα Τσαστέιν), μιας νέας χαρισματικής σκιέρ των Ολυμπιακών Αγώνων που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αθλητισμό μετά από έναν τραυματισμό. Κάνοντας ένα διάλειμμα από τις σπουδές της στη Νομική, η Μόλι ξεκινά να δουλεύει ως υπεύθυνη ενός χώρου στον οποίο διοργανώνονται παρτίδες πόκερ με υψηλά πονταρίσματα και στις οποίες συμμετέχουν κινηματογραφικοί αστέρες, επιχειρηματίες και διαβόητοι μαφιόζοι. Για μία λαμπερή δεκαετία, η Μόλι απολαμβάνει την επιτυχία και τα χρήματα, όμως η «τύχη» της τελειώνει όταν το «παιχνίδι» της μπαίνει στο μάτι της ρωσικής μαφίας. Μέσα στη νύχτα, συλλαμβάνεται από 17 πράκτορες του FBI με αυτόματα όπλα και έρχεται αντιμέτωπη με εγκληματικές κατηγορίες. Μοναδικός σύμμαχός της είναι ο δικηγόρος της (Ίντρις Έλμπα), ο οποίος σταδιακά ανακαλύπτει ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα κρυμμένα «χαρτιά», απ’ όσα έχει καταφέρει να βγάλει στην επιφάνεια ο κίτρινος Τύπος για την Μόλι Μπλουμ.

Όπως τονίζεται στο επίσημο δελτίο Τύπου της ταινίας: «Αν και η μνήμη της Μπλουμ τελειώνει με τη σύλληψή της από το FBI το 2014, η ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας, ξεκινάει πολύ πριν η Μπλουμ καταλάβει ότι η βασιλεία της θα τελειώσει. Όταν η Μπλουμ διοργάνωνε παιχνίδια στο Plaza Hotel στο Μανχάταν, συναντήθηκε με τον παραγωγό Λεοπόλντο Γκουτ σε ένα πάρτι, ο οποίος έδειξε ενδιαφέρον για την ιστορία της. Τη γνώρισε στον εκδότη του και η Μπλουμ συμφώνησε μαζί του να εκδοθεί ένα βιβλίο. Όμως η συμφωνία «πάγωσε» μετά τη σύλληψή της. Όταν η δίκη τελείωσε, ο Γκουτ και η Μπλουμ αγόρασαν το βιβλίο και αργότερα ο παραγωγός Μάρκ Γκόρντον πρότεινε στον Άαρον Σόρκιν – που το διάβαζε εκείνη την περίοδο, να το δουλέψουν μαζί ως ταινία.

Αρχικά, ο Σόρκιν είχε επιφυλάξεις να το μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη, κυρίως γιατί δεν ήθελε ν’ αποκαλύψει τα ονόματα των επιφανών τζογαδόρων, κάτι που δεν είχε κάνει ούτε η Μπλουμ. Ωστόσο, μετά από 15 λεπτά συζήτησης μαζί της, άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να γράψει το σενάριο της ταινίας, καθώς συνειδητοποίησε ότι τη στιγμή που η ίδια διακινδύνεψε τόσα πολλά και πλήρωσε ένα τόσο υψηλό τίμημα με τη φυλάκισή της, στον ίδιο δεν θα κόστιζε τίποτα».

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερα επιχειρήματα για να τεκμηριωθεί, μια και μόνο ματιά στη βιογραφία της το κάνει κατανοητό: η Μόλι Μπλουμ είναι ιδανικός χαρακτήρας για να βασιστεί πάνω της μια ταινία του Hollywood. Η ζωή της μοιάζει να είναι βγαλμένη μέσα από τα πιο τρελά όνειρα των σεναριογράφων του. Τι σημαίνει αυτό; Ότι το να βγει μια ταινία για την Μόλι Μπλουμ ήταν αναπόφευκτο: ακόμα και αν το «Molly’s Game» δεν υπήρχε, το Hollywood θα το κατασκεύαζε.

Το κύριο ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι το εξής: αρκεί η αναπόφευκτη έλευση μιας κινηματογραφικής βιογραφίας της Μόλι Μπλουμ για να κάνει αυτή την ταινία επαρκή; Κάπου εδώ, είναι η ίδια η κινηματογραφική ιστορία που δίνει την απάντηση στον Σόρκιν: αν δεν μπορούν να εξασφαλιστούν αφενός οι κατάλληλοι ρυθμοί που απαιτούνται για την εξιστόρηση μιας τόσο ξέφρενης ιστορίας και αφετέρου η αναγκαία αποστασιοποίηση από τα γεγονότα, τότε το ενδιαφέρον περιεχόμενο δεν αρκεί. Και δυστυχώς για την ταινία του Σόρκιν, οι εν λόγω προϋποθέσεις είναι απογοητευτικά απούσες.

Κι όμως, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του 47χρονου έγινε σε έναν τομέα που ο ίδιος θεωρητικά γνωρίζει πολύ καλά. Σεναριογράφος του Ντέιβιντ Φίντσερ στο «The Social Network», τη βιογραφία δηλαδή του (ιδρυτή και ιδιοκτήτη του Facebook) Μαρκ Ζούκεμπεργκ, καθώς και του Ντάνι Μπόιλ στο «Steve Jobs», ο Σόρκιν μοιάζει ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση: ξεκάθαρα το έχει με τις κινηματογραφικές βιογραφίες.

Παρ’ όλα αυτά, η ταινία μοιάζει να αποτυγχάνει στην αποστολή της. Το ενδιαφέρον συντηρείται φυσικά αλλά αυτό έχει να κάνει περισσότερο με την ίδια την (έτσι κι αλλιώς ενδιαφέρουσα) ιστορία και λιγότερο με την ταινία.

Ο Σόρκιν επιχειρεί να υιοθετήσει τους αφηγηματικούς ρυθμούς του, «μάστορα» σε τέτοιου τύπου ταινίες, Μάρτιν Σκορτσέζε και να διηγηθεί την ιστορία της πρωταγωνίστριας του με την υπερένταση και την εγρήγορση που είχε ο «Λύκος της Γουόλ Στριτ» και άλλες αντίστοιχες ταινίες του «Μάρτυ». Όμως, ο Σόρκιν δεν είναι Σκορτσέζε… Και αυτό φαίνεται από γεγονός ότι δυσκολεύεται εξαιρετικά να παράξει αυτούς τους κινηματογραφικούς ρυθμούς και ταυτόχρονα να διατηρήσει την αφηγηματική συνοχή της ταινίας του: αναγκαστικά, καλείται να διαλέξει ή το ένα ή το άλλο, εν τέλει επιχειρεί να τα σχετικοποιήσει και τα δυο για να διατηρήσει το «σκορτσεζικό» ύφος και το αποτέλεσμα είναι η ταινία να βγει μετριότητα.

Φυσικά, το δεύτερο μεγάλο μειονέκτημα της ταινίας είναι η ατολμία της. Ορθότερα θα λέγαμε, η συνειδητή αποφυγή του δημιουργού της να αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα που περιγράφει. Ο χαρακτήρας της Μπλουμ παρουσιάζεται «στρογγυλεμένος», οριακά εξιδανικευμένος, αποφεύγει να μετουσιωθεί στον γκρίζο χαρακτήρα που θα μπορούσε να σηκώσει μια τέτοια ιστορία. Είναι λογικό: όταν γυρίζεις ταινία για μια αμφιλεγόμενη τύπισσα όπως η Μπλουμ και το κάνεις σε συνεργασία μαζί της, εκ των πραγμάτων οι προοπτικές της ταινίας θα πάνε ανεκμετάλλευτές. Είναι αναπόφευκτο και συμβαίνει με περίτρανο τρόπο στο «Molly’s Game».


Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες