Miss Violence - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Miss Violence

Βίαιο, σκληρό αλλά και έξυπνα συμβολικό, το βραβευμένο φιλμ στο 70ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά, είναι σίγουρα μία ταινία που θα θυμόμαστε για καιρό μετά την πρώτη θέαση της…

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από ένα 11χρονο κορίτσι, την Αγγελική, η οποία πηδά από το μπαλκόνι την ημέρα των γενεθλίων της. Η αστυνομία προσπαθεί να ανακαλύψει τα αίτια της αυτοκτονίας, ενώ η οικογένειά της επιμένει ότι επρόκειτο για ατύχημα.

Η οικογένεια προσπαθεί να «ξεχάσει» το συμβάν και να συνεχίσει τη ζωή της. Ενώ οι αρμόδιοι των κοινωνικών υπηρεσιών θα κληθούν να δώσουν απαντήσεις. Όταν ο μικρός αδελφός της Αγγελικής αποκαλύπτει κατά λάθος ορισμένα στοιχεία, η οικογένεια θα έρθει αντιμέτωπη με τα μυστικά της.

Με φόντο την επιφανειακή γαλήνη της ελληνικής οικογένειας, η ταινία “Miss Violence” του Αλέξανδρου Αβρανά, συνθέτει μία ρεαλιστική σπουδή για τη βία, δομημένη επάνω στα σκοτεινά μυστικά μιας οικογένειας. Το σενάριο της ταινίας υπογράφουν από κοινού, οι Αλέξανδρος Αβρανάς και Κώστας Περούλης.

Έχοντας ήδη αποσπάσει τέσσερις διακρίσεις στο πρόσφατο και επετειακό 70ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, μεταξύ των οποίων, τον Αργυρό Λέοντα καλύτερης Σκηνοθεσίας, αλλά και το Κύπελλο Βόλπι καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας για τον Θέμη Πάνου, η ταινία κυκλοφορεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες σε διανομή της Feelgood Entertainment.

Είχε προηγηθεί βέβαια η ελληνική της πρεμιέρα στο 54ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όντας μία από τις οκτώ ελληνικές ταινίες που πραγματοποίησαν την πρεμιέρα τους στο εν λόγω Φεστιβάλ.

Η ταινία “Miss Violence”, βρέθηκε στο επίκεντρο της 54ης διοργάνωσης, με αφορμή τη Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν ο σκηνοθέτης της Αλέξανδρος Αβρανάς και οι ηθοποιοί Ελένη Ρουσσινού και Σίσσυ Τουμάση. Εκεί και μεταξύ άλλων ο δημιουργός δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Δεν θεωρώ ότι είναι σκληρή η ταινία, σκληρή είναι η αλήθεια της. Και πολλές φορές η κοινωνία δεν είναι έτοιμη να δεχτεί μία τέτοια ταινία».

Όσο για το αν ανησυχεί για το πώς θα δεχτεί το κοινό την ταινία του, σημείωσε:

«Δεν κάνω ταινίες για τα φεστιβάλ, αλλά για τον κόσμο. Αυτό που θέλω, είναι να πω μία ιστορία, μία αλήθεια και να φέρω ξανά τον κόσμο στις αίθουσες, αυτή πιστεύω ότι είναι η ευθύνη  μου ως σκηνοθέτης».

Και μπορεί το πρώτο μέρος της ταινίας «Miss Violence» να κυλά κάπως ήρεμα και ίσως υποτονικά, αλλά το δεύτερο μισό είναι πραγματικά εκρηκτικό, ανατρέπει τα δεδομένα και στοιχειώνει τον θεατή. Παράλληλα το «Miss Violence» αξίζει να ιδωθεί κι ως μία κριτική σε κάθε μορφή εξουσίας.

Ο πάτερ – φαμίλιας, που καταδυναστεύει την οικογένεια του και κάνει χρήση της δύναμης του, μπορεί πολύ εύκολα να ιδωθεί ως πρότυπο κάθε μορφής εξουσίας που προσπαθεί να επιβάλει τη βούλησή της. Είτε αυτό είναι ο εργοδότης στον χώρο εργασία της, είτε ακόμη περισσότερο, όταν τη θέση αυτή καταλαμβάνει το ίδιο το κράτος, στην περίπτωση που φέρεται με απαξίωση στους πολίτες του…

Αυτό ακριβώς φαίνεται να δηλώνει και το «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά σε ένα δεύτερο επίπεδο, χαρίζοντας του μία αξιοσημείωτη διαχρονικότητα. Το φιλμ, ασκεί δριμεία κριτική σε κάθε φορέα εξουσίας. Κάτι που φαίνεται πολύ όμορφα και έξυπνα, στο τελευταίο πλάνο της ταινίας…

«Αθήνα 2013. Κάπου κοντά στο κέντρο της πόλης. Χρωματιστές πολυκατοικίες  δημιουργούν έναν γκρίζο κόσμο. Η ησυχία μιας αφόρητης καθημερινής ρουτίνας διακόπτεται από την αυτοκτονία ενός εντεκάχρονου κοριτσιού. Τι είναι άραγε αυτό που οδηγεί ένα παιδί στην απόφαση ότι δεν θέλει πια να ζει; Και γιατί κανείς δεν γνώριζε την αλήθεια της; Το κορίτσι αυτό, σαν σύμβολο πολλών σημερινών παιδιών που αναγκάζονται να υποταχθούν στους κανόνες μιας σκληρής κοινωνίας χωρίς ελπίδα, απογυμνώνει και αποκαλύπτει κάθε μορφή δυνατής εκμετάλλευσης και χειρισμού που πραγματοποιείται σε ένα σύστημα, το οποίο κάποιοι ακόμη αποκαλούν οικογένεια. Ο Πατέρας, ως αρχηγός, διατάζει και ορίζει τη λειτουργία της οικογένειας μέσα από τρόπους που δε διαφέρουν πολύ από τον χειρισμό της κοινωνίας. Τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι θύματα που δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν με άλλους κανόνες παρά μόνο με αυτούς με τους οποίους έχουν ανατραφεί.» Αλέξανδρος Αβρανάς

 

| Που παίζεται

powered by