Μια Βαριά Καρδιά (Herbert) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Μια Βαριά Καρδιά (Herbert)

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: , ,
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Πρόκειται για μια από τις ταινίες του Διαγωνιστικού που εκπλήσσει ευχάριστα. Όχι γιατί λέει κάτι πρωτάκουστο ή γιατί ξεδιπλώνει μια φοβερά πρωτότυπη ιδέα, αλλά, πρώτον, γιατί καταφέρνει να αποτυπώσει με πολύ ξεκάθαρο και ρεαλιστικό τρόπο ένα ψυχολογικό πορτρέτο από όλες του τις γωνίες και, δεύτερον, γιατί σέβεται την ιστορία και το κοινό της με το τέλος που επιλέγει. Θα εξηγηθώ στη συνέχεια.

Η ιστορία έχει ως εξής: Ο Χέρμπερτ, ένας πρώην μποξέρ από την Ανατολική Γερμανία, βιώνει εδώ και χρόνια την παρακμή της εκδοχής ενός εαυτού που για λίγο δεν κατάφερε να κατακτήσει. Συνθήκες που δεν τον ευνοούσαν να κυνηγήσει τον πρωταθλητισμό τον οδήγησαν σε άλλα μονοπάτια. Τώρα ο Χέρμπερτ “εξαντλεί” τη μυϊκή του δύναμη προπονώντας έναν ανερχόμενο ταλαντούχο νεαρό και δουλεύοντας ως σεκιούριτι που εισπράττει χρωστούμενα ποσά από ανθρώπους του υποκόσμου.

Από τα πρώτα κι όλας λεπτά της ταινίας γίνεται αισθητό το τείχος που έχει χτιστεί πίσω από το σκληρό, γεμάτο τατουάζ, ζαρωμένο σώμα του Χέρμπερτ, ένα τείχος που δεν αφήνει τίποτα να περάσει μέσα και, κυρίως, τίποτα να διαρρεύσει προς τα έξω. Μια απόσταση ασφαλείας από όλους τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του, μια γραμμή την οποία κανείς δεν μπορεί να περάσει. Ούτε ο φίλος που του χτυπάει τα τατουάζ, ούτε η γυναίκα με την οποία έχει ένα είδος απροσδιόρισης ερωτικής σχέσης, ούτε ο μποξέρ-ταλέντο που προπονεί, ούτε η κόρη του. Η κόρη που πληγώθηκε και συνεχίζει να πληγώνεται από τον πατρικό του ρόλο.

5a86fc8207321038bf74c78b7e7f274d

Και, ξαφνικά, ο Χέρμπερτ συνειδητοποιεί ότι θα πεθάνει. Διαγιγνώσκεται με ALS (αμυοτροφική πλάγια σκλήρηνση) και βρίσκεται, ξαφνικά, μπροστά στο μακρύ μονοπάτι της αποδοχής. Γιατί ειδικά για έναν άνθρωπο όπως αυτός, για έναν κόσμο όπως ο δικός του η αδυναμία δεν συγχωρείται. Δεν επιτρέπεται. Και η αποδοχή της είναι η πιο επώδυνη διαδικασία. Μέχρι εδώ καλά, αλλά δεν έχουμε κάτι καινούριο, κάτι που ακούμε για πρώτη φορά. Το στοιχείο-κλειδί της ταινίας είναι η ψυχογραφία που ακολουθεί αυτό το σημείο στην πλοκή.

Το αναμενόμενο σχήμα Σκληρός-Ευάλωτος-Ευαίσθητος θα μου ήταν ιδιαιτέρως ενοχλητικό. Διότι είναι χιλιοειπωμένο και, συνήθως, επιφανειακό στην απόδοσή του. Αντιθέτως στην ταινία παρακολουθούμε έναν Χέρμπερτ που αρνείται να λυγίσει -άσχετα αν το κάνει- που, ακόμα και τις στιγμές μεγάλης συναισθηματικής έντασης, κρατά τον εαυτό του στο περιθώριο της σελίδας, στη γωνία του πλάνου. Για έναν άνθρωπο που μέχρι τώρα διοχέτευε τα ίχνη ευαισθησίας του αποκλειστικά στο ενυδρείο του, παρατηρώντας τα ψάρια του και δίνοντάς τους ονόματα, οι διαπροσωπικές σχέσεις μοιάζουν βουνό. Και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη.

Είναι πολλοί οι άνθρωποι που πλήγωσε και είναι αρκετοί οι άνθρωποι που επιμένουν να στέκονται δίπλα του με τρόπους βαθιά συγκινητικούς, τόσο που θεωρώ ότι αν τους περιγράψω θα τους καταστρέψω, πρέπει να δει κανείς/καμιά την ταινία. Αλλά ο Χέρμπερτ δεν μπορεί να τους αντιμετωπίσει, ούτε αυτούς που πλήγωσε ούτε αυτούς που επιμένουν να τον στηρίζουν.

9132_6_10524

Γυμνός κάτω απ’ τα τατουάζ του παρακολουθεί τη ζωή του να φεύγει και αρχίζει να διακρίνει τα λάθη που έκανε. Δεν έχει αλλάξει, δεν έχει γίνει καλύτερος άνθρωπος, απλώς αρχίζει να βλέπει και να νιώθει. Και αυτό που νιώθει είναι ένας βαθύς πόνος που δεν μπορεί να διαχειριστεί παρά μόνο με άγαρμπες, σπασμωδικές κινήσεις που αφήνουν κι άλλο πόνο στο πέρασμά τους.

Κατά τη γνώμη μου έχει γίνει μια καταπληκτική δουλειά όσον αφορά τη συναισθηματική αποτύπωση του ήρωα. Και σε αυτό συμβάλλει αναμφισβήτα η εξαιρετική σκηνοθεσία που, μέσα από εύστοχα πλάνα, αποτυπώνει σε όλη τη διάρκεια της ταινίας και σε πολλά διαφορετικά επίπεδα τη σύγκρουση της δύναμης με την αδυναμία. Στο αποτέλεσμα αυτό, φυσικά, το κλειδί κρατά ο Peter Kurth, ο οποίος με το βλέμμα του, τις εκφράσεις του προσώπου του και το σώμα του ερμηνεύει στην κυριολεξία.

Όσο για το σεβασμό προς την ιστορία και το κοινό που ανέφερα στην αρχή, αυτός φαίνεται στο τέλος που επιλέγεται. Ένα τέλος τόσο απαισιόδοξο και, συνάμα, αισιόδοξο, όσο και η ίδια η φύση της ζωής. Διότι το “χάπι εντ” είναι μια πολύ υποκειμενική υπόθεση, πρέπει να πω.

Δείτε την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Stuber, που μας έρχεται από το 40ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, αύριο 8/11 στις 15:30 στο Ολύμπιον και στις 9/11, 18:00 στη Φρίντα Λιάππα.

wso shell IndoXploit shell webr00t shell hacklink hacklink satış wso shell