Me and Earl and the Dying Girl (Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Me and Earl and the Dying Girl (Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading...

Βασισμένο στο βιβλίο του Jesse Andrews, που υπογράφει και το σενάριο της ταινίας, το Me and Earl and the Dying Girl, είναι μία από τις ταινίες που περιμένουμε με ανυπομονησία το 2015. Πρόκειται για την ταινία που κέρδισε το βραβείο της επιτροπής αλλά και το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Sundance, κάτι που έκανε πέρσι το υπέροχο Whiplash, που έφτασε λίγο αργότερα υποψήφιο για 5 Οσκαρ, κερδίζοντας τα τρία.

primeiro-trailer-do-drama-me-and-earl-and-the-dying-girl-com-olivia-cooke-maze-blog-750x393

Το  “Me and Earl and the Dying Girl” είναι η ιστορία του 17 χρονου Greg Gaines (Thomas Mann), του φίλου του Earl (RJ Cyler), μαζί με τον οποίον φτιάχνουν ταινίες από μικρά παιδιά και της Rachel, μιας συμμαθήτριας του Greg, πρόσφατα διαγνωσμένη με λευχαιμία. Η μητέρα του Greg θα κάνει τον γεμάτο βαρεμάρα μικρό να έρθει πιο κοντά και να αναπτύξει μια σχέση με την συμμαθήτριά του. Οι δύο νέοι θα γίνουν φίλοι, ο Greg θα κάνει μια ταινία για την Rachel μαζί με τον Earl σε μία ταινία που θυμίζει Fault in Our Stars και λίγο από Garden State.

Η ταινία έχοντας το κλασσικό για Sundance ταινίες κωμικό αλλά και δραματικό ταυτόχρονα ύφος, καταφέρνει να διατηρήσει συνεχώς αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, παίζοντας μαζί του, με τον τρόπο που αφηγείται την ιστορία του ο Greg. Το σινεφίλ κοινό θα αγαπήσει σίγουρα τους περίεργους χαρακτήρες των δύο φίλων, του Greg και του Earl που κάνουν γελοίες παρωδίες ταινιών από μικρά παιδιά και που είναι απομονωμένοι και εκτός κλίματος στο λύκειό τους, περνώντας μία κλασσική εφηβική αλλά ταυτόχρονα γλυκιά μελαγχολία. Η ταινία ακολουθεί τους πρωταγωνιστές της σε άκρως ρεαλιστικά γεγονότα. Έχει όμως έντονο πρόβλημα αφήγησης καθώς στηρίζεται στην παιδική περιγραφή των γεγονότων ενός 18χρονου όπως ο Greg. Έτσι οι χαρακτήρες και τα πραγματικά γεγονότα, όσο συμπαθή και να μας είναι μοιάζουν σαν σε εφηβική ταινία, σαν τις ταινίες που φτιάχνουν ο Earl και ο Greg. Κάτι ίσως ηθελημένο από τον σκηνοθέτη, που όμως με αυτή την επιλογή αποφεύγει το να δώσει βάθος στους χαρακτήρες του, μένοντας μόνο στις εμμονές του πρωταγωνιστή του.

Κρίμα για την ταινία καθώς ο Earl, η Rachel, αλλά και η οικογένειες τους μοιάζουν να έχουν να πουν αρκετές ενδιαφέρουσες ιστορίες που μένουν στην μέση καθ’ όλη την διάρκεια της ταινίας. Σίγουρα η ταινία καταφέρνει να προσεγγίζει το θέμα του καρκίνου με ένα μοναδικό τρόπο και να είναι πολύ πιο ρεαλιστική από τον προκάτοχό της το Fault in Our Stars, όμως δεν καταφέρνει να πει μια ιστορία πιο δεμένη, ακολουθώντας μια πιο pop-hipster ματιά όπως αυτή του πρωταγωνιστή της.

Αν και δε νομίζω να υπάρχει περίπτωση να φτάσει το περσινό θαύμα του Whiplash, σημειώστε στο ημερολόγιό σας το Me and Earl and the Dying Girl, καθώς οι πιθανότητες να μιλάνε όλοι γι’ αυτό σε λίγους μήνες είναι αρκετές.

Γιάννης Πατλάκας


me_and_earl_and_the_dying_girl_still

Η αλήθεια είναι πως μπαίνοντας στην αίθουσα δεν περίμενα, πως θα δω μια τόσο καλή ταινία. Ας ξεκαθαρίσουμε όμως κάτι: σε καμία περίπτωση το Me and Earl and the Dying Girl δεν γράφει τις δικές του σελίδες στην ιστορία του σινεμά. Καταφέρνει, ωστόσο, να καθηλώσει τους θεατές μεταδίδοντας τους τόσο αντιφατικά, μεταξύ τους συναισθήματα.

Ξεκινά με έναν βομβαρδισμό χιούμορ: από την αφήγηση του πρωταγωνιστή, στους διαλόγους, στην παρουσίαση των χαρακτήρων. Καταφέρνει ακόμα κι ένα τόσο δυσάρεστο γεγονός, όπως την διάγνωση λευχαιμίας σε ένα νέο κορίτσι να το περάσει με τρόπο, που κάνει το κοινό να γελάσει. Εκεί, που πας να συγκινηθείς, σε συγκρατεί, σε πείθει πως παρακολουθείς μια κωμική ταινία, πως δεν υπάρχει λόγος για λύπη… Στην εξέλιξη της όμως, θαρρείς πως θέλει να σου αρπάξει όσο γέλιο, σου πρόσφερε στο ξεκίνημα.

Προσπαθώ να θυμηθώ άλλη ταινία, στο πρώτο μισό της οποίας άκουγες τρανταχτά γέλια στην αίθουσα, ενώ στο δεύτερο θεατές να κλαίνε. Δυσκολεύομαι…

Ο Γιάννης έγραψε, λίγες γραμμές πιο πάνω, πως κάποια στιγμή θα συζητάμε για την ταινία. Ενδεχομένως ναι, ίσως πάλι να μην έχει πορεία ανάλογη του Whiplash, με το οποίο το συγκρίνει λόγω των βραβείων στο Sundance. Δεν έχει και πολύ σημασία, γιατί το Me and Earl and the Dying Girl είναι μια από τις ταινίες, που κάποια στιγμή πρέπει οπωσδήποτε να δεις. Στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έχεις ακόμη μία ευκαιρία στις 14/11, προτελευταία ημέρα του φεστιβάλ.

Ανέστης Χατζηδιάκος

wso shell IndoXploit shell webr00t shell hacklink hacklink satış wso shell