Μάθημα Αποκατάστασης (Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Μάθημα Αποκατάστασης (Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)


Η Λένα, μία νεαρή κοπέλα με μυοπάθεια καθηλωμένη στο αναπηρικό της καροτσάκι, ξεκινά μετά από χρόνια κατ’ οίκον διδασκαλίας να φοιτά στην ειδική «τάξη αποκατάστασης» ενός ρωσικού σχολείου. Παρακολουθούμε μέσα από τα τεκταινόμενα τις άσχημες συνθήκες που επικρατούν στο σχολείο αυτό, με σχόλια για το γενικότερο νοσούν εκπαιδευτικό σύστημα και την βαθιά υποκρισία της ρωσικής κοινωνίας.

23_101

Ήδη από την πρώτη κινηματογραφική περιγραφή του σχολείου ξενίζει η «γκετοποίηση» των μαθητών με κινητικές δυσκολίες ή ψυχολογικά και άλλα προβλήματα και η οριοθέτηση του χώρου τους μακριά από τα «φυσιολογικά παιδιά».  Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ τους αυτοπροσδιορίζονται βάσει της «ασθένειας» από την οποία πάσχει ο καθένας, αλλά και το ότι μεταξύ τους αναπαράγουν τη χυδαία συμπεριφορά που εισπράττουν από μαθητές χωρίς κανένα –κατά τα άλλα- πρόβλημα υγείας.

Παρουσιάζεται ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον απαρχαιωμένο και στείρο, που καταπνίγει κάθε προσπάθεια για ανατροπή του και καταδικάζει τρομερές ικανότητες και ταλέντα σε πλήρη καταστολή.  Όπως είναι φυσικό ένα τέτοιο κλίμα οδηγεί σε συσσωρευμένη  ένταση η οποία εκτονώνεται κλιμακωτά μέχρι την τελική έκρηξη. Θύμα της είναι η Λένα, η οποία χωρίς να έχω καταλάβει βάσει ποιας λογικής, κρίνεται ακατάλληλη να παρακολουθήσει στη συμβατική σχολική αίθουσα, βρίσκεται συμμετέχουσα στο «μάθημα αποκατάστασης» και μόλις τολμήσει να διεκδικήσει το αυτονόητο αρχίζει να βάλλεται από παντού.

maxresdefault

Είναι μία καλή ταινία, ελεύθερη μεταφορά του ομότιτλου μυθιστορήματος της Εκατερίνα Μουράσοβα, παιδοψυχολόγου από την Αγία Πετρούπολη, που στην απόδοση δεν υστερεί σε τίποτα. Το πρόβλημα που εντοπίζω βρίσκεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο κλείνει η ταινία, ο οποίος υποτίθεται ότι αποτελεί το αισιόδοξο μήνυμα της υπόθεσης, τη λύση όλων των προβλημάτων. Ε λοιπόν δεν θεωρώ ότι η αισιόδοξη τροπή για έναν άνθρωπο που κινείται με καροτσάκι  περιορίζεται στο να μπορέσει να ξαναπερπατήσει. Πόσο μάλλον σε μία ταινία η οποία υποτίθεται, μέσα στα υπόλοιπα, ότι καταδεικνύει την άνιση μεταχείρηση των μεν από τους δε.

Κατά τα άλλα αξίζει να τη δείτε, εφόσον μάλιστα διαγωνίζεται αύριο 3/11 στις 15:15 στο Ολύμπιον και την Τρίτη 4/11 στις 18:00 στη Φρίντα Λιάππα. Εγείρονται ερωτήματα και προβληματισμοί που θα έπρεπε να απασχολούν –και ήδη, ευτυχώς, γίνονται προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση-  όποιον σχετίζεται με την εκπαίδευση, μαθητή και εκπαιδευτικό.

kinopoisk.ru-Klass-korrektsii-2465808