Μαγεία στο σεληνόφως ("Magic in the Moonlight) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Μαγεία στο σεληνόφως (“Magic in the Moonlight)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Πιστός στο ραντεβού του με το φανατικό του κοινό ο, 79χρονος πλέον, Woody Allen κατορθώνει και φέτος να μην σπάσει το έθιμο, που τον θέλει να παραδίδει στις αίθουσες τουλάχιστον μια ταινία το χρόνο. Το κακό είναι πως δεν σπάει και την παράδοση, που  θέλει μετά από μια μεγάλη καλλιτεχνική του επιτυχία, όπως αυτή της περυσινής «Θλιμμένης Τζάσμιν», να ακολουθεί μια εμφανώς κατώτερη σκηνοθετική του απόπειρα.

Στο παρελθόν βέβαια, αυτό ποτέ δεν ήταν αποτρεπτικό για μας τους οπαδούς του, εφόσον  γνωρίζαμε πως ακόμα και στα χειρότερα του ο δημιουργός, δύσκολα θα μας απογοήτευε. Δυστυχώς όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, το «Σεληνόφως» του μοιάζει ανήμπορο να «μαγέψει» ακόμα και τους πιο καλοπροαίρετους…

Κεντρικό θέμα του και πάλι το μεταφυσικό, με το οποίο ασχολήθηκε προσφάτως και στο “Υou Will Meet a Tall Dark Stranger”. Εδώ η μαγεία και η πίστη στη μετά θάνατον ζωή, παραλληλίζεται εύστοχα με τον έρωτα, ο οποίος προσφέρει ένας είδος απόδρασης στον   αθεράπευτα ρεαλιστή βασικό ήρωα, που μέσα στην εμμονική του προσπάθεια να  ξεσκεπάσει ένα αινιγματικό θηλυκό  μέντιουμ, τελικά πέφτει θύμα της γοητείας του.

Οι προθέσεις για ένα στιβαρό νοηματικό υπόβαθρο, πίσω από την κωμωδία, παραμένουν όπως πάντα φιλόδοξες, ωστόσο η κούραση του Allen είναι πιο ευδιάκριτη από ποτέ, ενώ κι η εφευρετικότητα με την οποία επαναλάμβανε κάθε φορά  χαριτωμένα τον εαυτό του, μοιάζει να έχει στερέψει. Η «Μαγεία στο Σεληνόφως» είναι μια κομεντί που διαθέτει πολλά από τα γνωστά trademarks του σκηνοθέτη, όχι όμως το απαράμιλλο χιούμορ  και την σπιρτάδα που μας έχει συνηθίσει. Οι άλλοτε ευπρόσδεκτοι πνευματώδεις βερμπαλισμοί του, εδώ έχουν μεταλλαχτεί σε στείρα φλυαρία και μακρόσυρτους μονολόγους οι οποίοι επιμένουν να μας καταδεικνύουν επαναληπτικά το κεντρικό θέμα, το οποίο ούτως η άλλως είναι ευανάγνωστο.

Κι αν λίγο πολύ έχει υποπέσει σ’αυτό το παράπτωμα και στο παρελθόν, αυτή τη φορά το κάνει πιο άτσαλα από ποτέ, χωρίς το γνωστό του ραφινάρισμα, με αποτέλεσμα να στερεί την ευκαιρία και από τους ηθοποιούς  του να λάμψουν. Κι αυτό ομολογουμένως είναι μειονέκτημα πρωτόγνωρο για το βιογραφικό του.

Γνωρίζοντας τόσο το υποκριτικό εκτόπισμα του Colin Firth όσο και τις κωμικές δεξιότητες της Emma Stone θα περιμέναμε πως μια γουντιαλενική κομεντί θα αποτελούσε πεδίο δόξης λαμπρό για τους δύο πρωταγωνιστές. Κόντρα όμως σε κάθε προσδοκία οι παρουσίες τους παραμένουν επίπεδες και απλά επιπλέουν στα όρια τους αξιοπρεπούς. Το ίδιο ακριβώς  συμβαίνει και με το επιτελείο των δευτεραγωνιστών που τους περιβάλλει, παρόλο που απαρτίζεται από αξιόλογους ερμηνευτές όπως η Jackie Weaver  ή η Marcia Gay Harden.

Η γενικότερη καλαισθησία της παραγωγής σε φωτογραφία, σκηνικά και κοστούμια παραμένει το ισχυρότερο προτέρημα που διασώζει το εγχείρημα. Ευελπιστούμε πάντως πως το ολίσθημα είναι προσωρινό και η «Θλιμμένη Τζάσμιν» δεν θα μείνει ή τελευταία σημαντική προσθήκη στη φιλμογραφία του αγαπημένου μας auter.

Γιώργος Καστέλλης


H «Μαγεία στο Σεληνόφως» είναι η νέα ταινία του ακούραστου Γούντι Άλεν που μας έχει καλομάθει κάθε χρόνο να περιμένουμε έστω μία δημιουργία του. Στην 49η μεγάλου μήκους ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη πρωταγωνιστούν η γλυκιά Έμμα Στόουν και ο πάντα καλός και αξιόπιστος ηθοποιός, Κόλιν Φερθ. Τα καλογραμμένα και έξυπνα σενάρια, υπήρξαν ανέκαθεν το σήμα κατατεθέν του Γούντι Άλεν. Όμως στη συγκεκριμένη ταινία και παρά την όμορφη φωτογραφία, καθώς και την επιτυχημένη μεταφορά της δεκαετίας του ’20 στην μεγάλη οθόνη, είναι το σενάριο που αδυνατεί να κρατήσει μέχρι τέλους αμείωτο το ενδιαφέρον και να κερδίσει εν τέλει τον θεατή…
Βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’20 όπου το καλοκαίρι στη Γαλλική Ριβιέρα μόλις έχει κάνει την εμφάνιση του. Ένας Εγγλέζος και παγκοσμίου φήμης ταχυδακτυλουργός (Κόλιν Φερθ) ξαφνικά καταφθάνει, όχι ως ένας απλός παραθεριστής αλλά ως ο άνθρωπος που του έχει ανατεθεί να διεισδύσει και να διαλευκάνει μια απάτη αποκαλύπτοντας μία νεαρή κοπέλα (Έμμα Στόουν) που παρουσιάζεται ως μέντιουμ.
Ο ήρωάς μας συστήνεται ως επιχειρηματίας ονόματι Στάνλεϊ  Τάπλινγκερ και σκοπός του είναι να ξεσκεπάσει τη νεαρή και γοητευτική Σόφι Μπέικερ (Έμμα Στόουν), η οποία μένει εκεί μαζί με τη μητέρα της (Μάρσια Γκρέι Χέιντεν). Η Σόφι επισκέφτηκε τη βίλα των Κάτλιντζ κατόπιν πρόσκλησης της Γκρέις (Τζάκι Ουίβερ), η οποία πιστεύει ότι θα μπορούσε να τη βοηθήσει να επικοινωνήσει με το πνεύμα του συζύγου της. Παράλληλα ο νεαρός γιος της Γκρέις (Χάμις Λινκλέιτερ) δείχνει ερωτευμένος και κυριευμένος από την ιδιαίτερη γοητεία της νεαρής Σόφι.
Ο Γούντι Άλεν, πιστός στο ραντεβού του όπως κάθε χρόνο, επιστρέφει και φέτος με μια ρομαντική και άκρως καλοκαιρινή, ρομαντική κωμωδία. Ανάμεσα στις αριστοκρατικές επαύλεις, την τζαζ μουσική και τις ατέλειωτες αμμουδιές της Κυανής Ακτής, ο Γούντι Άλεν πλέκει την απολαυστική ιστορία του. Η Έμμα Στόουν (Οι Υπηρέτριες) και ο Κόλιν Φερθ (Ο Λόγος του Βασιλιά) πρωταγωνιστούν.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ Βρετανός ηθοποιός Κόλιν Φερθ (Ο Λόγος του Βασιλιά / The King’s Speech – 2010) είναι για μία ακόμη φορά πολύ καλός στον ρόλο του και ηγείται ερμηνευτικά ενός φιλμ που σε μεγάλο ποσοστό βασίζεται επάνω. Ρεαλιστής και άθρησκος ο ρόλος που ερμηνεύει ο Φερθ, προσπαθεί να εξηγήσει τα πάντα και με κοινό γνώμονα τη λογική και την επιστήμη.
Ο Κόλιν Φερθ, βλέπει τον χαρακτήρα του ως: «Υπερόπτη, επικριτικό, κυνικό και αλαζόνα με εξωφρενικά μεγάλη ιδέα για το άτομό του. Ως ειδικός στην τέχνη της ψευδαίσθησης ψάχνει αναλυτικά οτιδήποτε έχει να κάνει με τη δουλειά του, ωστόσο δε μπορεί να σταματήσει να υπερηφανεύεται και να κομπορρημονεί για την ικανότητά του να αποκαλύπτει υποτιθέμενους απατεώνες πνευματιστές.»
Αντίθετα η πρωταγωνίστρια μας Έμμα Στόουν – υποψήφια το 2010 για Χρυσή Σφαίρα με το φιλμ “Easy A” – ενσαρκώνει το απρόβλεπτο και την πίστη στο άγνωστο, με τη νεαρή ηθοποιό να στέκεται ικανοποιητικά στον ρόλο της. Το υπόλοιπο καστ της ταινίας, συμπληρώνουν οι: Μάρσια Γκέι Χάρντεν, Τζάκι Ουίβερ, Χάμις Λινκλέιτερ, Ούτε Λέμπερ, Αϊλίν Άτκινς.
«Ο Στάνλεϊ την προκαλεί ασταμάτητα, όμως εκείνη έχει τον τρόπο να τον εκπλήσσει κάθε φορά. Κι αυτό είναι που της δίνει δύναμη. Επίσης τον βρίσκει και κομματάκι γοητευτικό οπότε ενεργοποιείται και ένα είδος σχολικών φλερτ-αντανακλαστικών στην όλη υπόθεση», αναφέρει η Έμμα Στόουν.
Ο Γούντι Άλεν στην 49η μεγάλου μήκους ταινία του, με πρόσχημα το εύρημα της μαγείας, παρουσιάζει τα ερωτικά μπερδέματα της ηρωίδας του και νέας μούσας του, Έμμα Στόουν σε αντιδιαστολή με τα ευγενή αισθήματα αλλά και τον χαρακτηριστικό κυνισμό, που εκπέμπει ο χαρακτήρας του Κόλιν Φερθ.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο  Γούντι Άλεν γοητεύεται από τη “μαγεία” και τη χρησιμοποιεί στις ταινίες του. Από τις «Ιστορίες της Νέας Υόρκης» μέχρι το «Scoop», κι από την stand-up comedy περφόρμανς του «The Great Renaldo», μέχρι το θεατρικό του δραματικό έργο «The Floating Lightbulb», το συγκεκριμένο θέμα φαίνεται να τον απασχολεί ιδιαίτερα.
Ειδικά τη δεκαετία του 1920, κατά την οποία είναι τοποθετημένη και η ταινία μας: «Μαγεία στο Σεληνόφως» (Magic in the Moonlight – 2014), τα πνευματικά μέντιουμ ήταν πάρα πολύ διαδεδομένα και ο Γούντι Άλεν επισημαίνει χαρακτηριστικά:
«Είχαν ακουστεί πολλά για τα μέντιουμ εκείνης της εποχής. Κάποιοι πολύ διάσημοι άνθρωποι τότε, όπως ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ (υπεύθυνος για τη δημιουργία της περσόνας του Σέρλοκ Χολμς), ας πούμε, τα παίρνανε πολύ στα σοβαρά. Υπήρχαν πολλών ειδών περιστατικά, όπως οι φωτογραφίες με πνεύματα, για παράδειγμα, που έκαναν τους ανθρώπους να απορούν και να αναρωτιούνται. Οι πνευματιστικές συγκεντρώσεις, κατά τις οποίες μια ομάδα ανθρώπων προσπαθούσε να έρθει σε επαφή με το πνεύμα ενός ανθρώπου μέσω της βοήθειας ενός μέντιουμ, ήταν πολύ συχνές.»
Έναν χρόνο μετά την συγκλονιστική ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ στη «Θλιμμένη Τζάσμιν» (Blue Jasmine), ο Γούντι Άλεν επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη με καλοκαιρινή διάθεση και με οδηγό την ταινία του «Μαγεία στο Σεληνόφως» (Magic in the Moonlight), μας ταξιδεύει στη Γαλλική Ριβιέρα τη δεκαετία του ’20.
Στην πλειοψηφία τους οι ταινίες του Γούντι Άλεν διακρίνονται για το έξυπνο σενάριο τους και τους αξιομνημόνευτους διαλόγους τους. Δυστυχώς το φιλμ η «Μαγεία στο Σεληνόφως» φαίνεται να αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα. Το φιλμ κυλάει χωρίς ιδιαίτερο νεύρο με κορυφαία ίσως τη στιγμή της εσωτερικής πάλης του Κόλιν Φερθ, στην μάλλον καλύτερη σκηνή της ταινίας.

Γιώργος Ρούσσος


Από 14 Σεπτέμβρη, το πρόγραμμα των αιθουσών στο Cinefreaks.gr!