Loin des hommes - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Loin des hommes


Το Loin des hommes είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γάλλου David Oelhoffen, μετά το Nos retrouvailles (2007), και η πρώτη που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, με υποψηφιότητα για Χρυσό Λέοντα.

Επίσης, θα παρουσιαστεί στα πλαίσια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, σε ειδική προβολή.

Το φιλμ είναι μεταφορά του διηγήματος του Albert Camus L’Hôte που βρίσκεται στο βιβλίο L’Exil et le Royaume (Η εξορία και το βασίλειο, 1913). Διαδραματίζεται στην Αλγερία του 1954, χρονιά που ξέσπασε η επανάσταση που οδήγησε στην ανεξαρτησία της το 1962. Ο Daru (Viggo Mortensen) είναι ένας μοναχικός Γάλλος δάσκαλος που ζει σε ένα μικρό χωριό της Αλγερίας. Όταν του ζητείται να παραδώσει στις αρχές τον Mohamed (Reda Kateb) – έναν χωρικό που κατηγορείται για δολοφονία -, ο Daru θα αποφασίσει να τον βοηθήσει να ξεφύγει, εν μέσω της εξέγερσης. Οι δυο τους καταδιώκονται από ιππείς και αναγκάζονται να τραπούν σε φυγή στα βουνά Atlas, παλεύοντας να κερδίσουν την ελευθερία τους.

Ο σκηνοθέτης δήλωσε για το φιλμ:
“Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση της ιστορίας του Καμύ L’hôte, οραματίστηκα ένα γουέστερν. Φυσικά, ένα αντισυμβατικό γουέστερν, διαποτισμένο από την ευρωπαϊκή ιστορία και με φόντο τα υψίπεδα της Βορείου Αφρικής. Εμμένοντας στους κανόνες του γουέστερν, υπάρχουν αποικιοκράτες και άποικοι, ένας κρατούμενος και μια βίαιη πλοκή. Μια σύγκρουση μεταξύ δύο συστημάτων δικαίου βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορίας και των χαρακτήρων της. Γινόμαστε μάρτυρες δύο πολιτισμών και δύο ηθικών που εξαναγκάζονται σε συνύπαρξη από την ιστορία. Ονειρεύτηκα τη συμμετοχή του Viggo Mortensen – η μοναδικότητά του τον έκανε τον ιδανικό για το ρόλο. Ο Reda Kateb – μυστηριώδης και γήινος – είναι το τέλειο αντιστάθμισμα. Το τοπίο της ερήμου έχει το ρόλο ενός ακόμη χαρακτήρα στην ιστορία. Λουσμένο στο λαμπερό φως της Βόρειας Αφρικής, ήταν μια όμορφη αλλά απρόβλεπτη συντροφιά για την ταινία.”

farfrommen

farfrom4

farfrom2

farfrom

farfrom3

Μάρω Κακοσίμου


Καθώς παίζεται το Loin des Hommes στην οθόνη του σινεμά, ο θεατής μπορεί να πιάσει τον εαυτό να σκέφτεται για το τι θα φάει μετά, πως θα είναι ο καιρός ή τι λογαριασμούς πρέπει να πληρώσει την άλλη εβδομάδα. Όμως μετά από αυτές τις σύντομες περιόδους που αποσπαστεί η προσοχή του, θα “επιστρέψει” στην ταινία και θα διαπιστώσει ότι δεν έχασε τίποτα από αυτή. Η ταινία είναι πολύ αργή και είναι δύσκολο να εστιάσεις σε αυτή: για πολύ ώρα, σχεδόν τίποτα ουσιαστικό δεν συμβαίνει. Και όταν κάτι συμβεί, κατά κάποιο τρόπο γνωρίζαμε ήδη ότι “ερχόταν”. Ωστόσο το υλικό της ταινίας είναι καλό και μεταφέρεται όμορφα στην οθόνη. Έτσι ακόμα και αν ο νους μας ταξιδεύει κατά την διάρκεια του, καταλαβαίνουμε περίπου τι είναι το Loin des Hommes.

Ο Daru (Viggo Mortensen) είναι ένας καθηγητής ιστορίας σε ένα μικρό χωριό στην έρημο της Αλγερίας. Η ταινία τοποθετείται στην δεκαετία του 50, την περίοδο που η Αλγερία αγωνιζόταν απέναντι στην Γαλλία για την ανεξαρτησία της. Ο Daru είχε γεννηθεί στην Αλγερία, όμως η οικογένεια του είχε Ευρωπαϊκές ρίζες και έτσι, όπως ο ίδιος λέει, οι Άραβες τον θεωρούσαν πάντα Γάλλο και οι Γάλλοι πάντα Άραβα, γεγονός που τον έκανε να νιώθει σαν εκτοπισμένος.

Μια μέρα του πηγαίνουν έναν Αλγερινό, τον Mohamed (Reda Kateb), που κατηγορείται για την δολοφονία του ξαδέρφου του, για να τον συνοδεύσει σε μια κοντινή πόλη για να δικαστεί για το έγκλημα του. Όμως ο Daru δεν είναι πεπεισμένος ότι πρόκειται για έναν κακό τύπο, που του αξίζει η τιμωρία: προσπαθεί να τον βοηθήσει και του δίνει την ευκαιρία να αποδράσει. Εκείνος όμως προτιμά να μείνει και έτσι ο δάσκαλος κατηγορείται για προδοσία και είναι και οι δυο τους τώρα, που πρέπει να σώσουν τις ζωές τους.

Καθώς δραπετεύουν στην έρημο έρχονται πιο κοντά ο ένας στον άλλον. Είναι δυο διαφορετικοί τύποι: ο Daru σκληρός και γενναίος, που όταν φτάνει κοντά στον θάνατο δεν χάνει την πίστη του, σαν να ξέρει πως δεν έφτασε η ώρα του ακόμη, ενώ ο Mohamed από την άλλη πολύ ευαίσθητος και τρομαγμένος με τα πάντα. Είναι πολύ ευγενικοί μεταξύ τους, πάντα ζητούν συγνώμη για κάτι, όμως αυτός ο αμοιβαίος σεβασμός δεν έχει να κάνει με την παιδεία τους, άλλα με την αναγνώριση της πραγματικής φύσης του άλλου, κάτι που γίνεται ενστικτωδώς. Και ο Mohamed αναγνωρίζει πως μένοντας κοντά στον καινούργιο του φίλο έχει περισσότερες πιθανότητες να επιζήσει, από το να φύγει μακριά.

Η ταινία έχει να κάνει με την φιλία, άλλα υπάρχουν και μερικές σκιές στη σχέση τους. Ο Mohamed είναι ακόμη παρθένος, και μια μέρα όταν έχουν ήδη αναπτύξει μια οικειότητα ανάμεσα τους, ρωτά τον Daru πως είναι να είσαι με ένα κορίτσι στο κρεβάτι. Ο τρόπος όμως που ο Mohamed κάνει τις ερωτήσεις, δείχνει πως η περιέργεια του έχει διαφορετική κατεύθυνση, πως ίσως τον ενδιαφέρει περισσότερο πως είναι ο Daru στο κρεβάτι. Εκείνος όμως δεν φαίνεται πρόθυμος να ενδώσει στο φλερτ και όταν οι δυο τους βρεθούν σε ένα πορνείο πληρώνει για να ζήσει ο φίλος του την πρώτη σεξουαλική εμπειρία του με γυναίκα (το επόμενο πρωί ο Αλγερινός είναι τόσο λακωνικός για τα όσα έζησε, που αφήνει τον θεατή να μαντέψει αν απόλαυσε ή όχι την εμπειρία του).

Το Loin des Hommes είναι εμπνευσμένος από ένα διήγημα του Αλμπέρ Καμί, άλλα η ταινία φαίνεται περισσότερο ως ένα western παρά ως μια ταινία βασισμένη σε έργο του συγγραφέα. Ο Oelhoffen χρησιμοποιεί την έρημο της Αλγερίας όπως ο John Ford χρησιμοποιούσε την Κοιλάδα των Μνημείων στο Κολοράντο. Οι εικόνες είναι απίστευτα όμορφες, τόσο που σε κάνει να αναρωτιέσαι πως αυτό το τοπίο δεν χρησιμοποιείται πιο συχνά σε ταινίες.

O Viggo Mortensen μας προσφέρει μια εξαίσια ερμηνεία, παίζοντας ήπια όποτε χρειάζεται ή με ένταση όταν περιμένουμε πως έτσι θα αντιδράσει. Μιλά Αραβικά και Γαλλικά – προσπαθεί να δώσει μια Αλγερινή προφορά στα Γαλλικά του, με αποτέλεσμα να ακούγονται περίεργα, άλλα αυτό είναι το μοναδικό πρόβλημα με την ερμηνεία του. Η προσπάθεια όμως αυτή να μιλήσει δυο γλώσσες που δεν είναι οι μητρικές του, είναι που σε κάνει να θαυμάσεις την ερμηνεία του ακόμη περισσότερο. Γι’ αυτό είναι και ένας από τους πιο δυνατούς διεκδικητές του βραβείου ανδρικής ερμηνείας, κάτι που θα ήταν δίκαιο να πάρει.

 Bruno Ghetti


Στα όρη της Αλγερίας. Στην καρδιά του χειμώνα εν έτει 1954. Ένας δάσκαλος με μία τάξη από παιδιά αλλοεθνών, ξαφνικά αναλαμβάνει την καθοδήγηση ενός αιχμαλώτου στην πιο κοντινή πόλη, στην οποία επρόκειτο να εκτελεσθεί.

Εκτοπισμένος,δηλαδή,o Viggo Mortensen,στο ερημωμένο βουνο,εκτοπισμένη και εγώ από το όλο νόημα και τον σκοπό της ταινίας. Ρεαλιστικά μιλώντας, θα σου πάρει πολλές βαριεστημένες σεκάνς για να συμπεράνεις πως η ταινία δεν θα αλλάξει. Θα μείνει, δυστυχώς, όπως είναι.Γιατί το κυριότερο πρόβλημά της, αυτό είναι.Το πιο αξιοθαύμαστο στοιχείο σε αυτό το φιλμ είναι τα εξαίσια καλοστημένα πλάνα του. Μέσα στα οποία αναπτύσσεται μία περίπλοκη σχέση ανάμεσα στον μοναχικό χήρο δάσκαλο και τον μελλοθάνατο αιχμάλωτο. Οι δύο τους χτίζουν μία φιλία η οποία εξαιτίας των συνθηκών δεν θα αντέξει πολύ στον χρόνο (μόνο στις σφαίρες των ανταρτών), καθώς ο αιχμάλωτος  Reda Kateb θα αναγκαστεί να καταφύγει στην έρημο ώστε να σωθεί από την εκτέλεση.

Το κυρίαρχο θέμα της ταινίας είναι η συνεννόηση μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών ανθρώπων, οι οποίοι κάτω από συνθήκες που απειλούν τη ζωή αμφοτέρων, θα αποκτήσουν μία κοινή πορεία, η οποία στο τέλος θα διακοπεί αναγκαστικά.

Ίσως το μόνο κλειδί για την επιτυχία αυτού του φιλμ είναι το γεγονός ότι βασίστηκε στο διήγημα του Καμύ. Γιατί η επιτυχία που σημείωσε ήδη, σε ένα από τα σπουδαιότερα φεστιβάλ, αυτό της Βενετίας, είναι μεγάλη, αποσπώντας από αυτό 3 βραβεία.

Αν νομίζετε πως η ταινία είναι δράμα, όπως γράφεται παντού, απατάσθε. Γιατί πιο πιθανό είναι να ‘πεταχτεί’ μέσα από αυτή ο John Wayne παρά να συγκινηθείτε.

Αναμφισβήτητα η επιλογή του Mortensen ως πρωταγωνιστή είναι εξαιρετική, καθώς ο ίδιος μας αποδεικνύει ξανά την ευελιξία του ως ηθοποιός, όχι μόνο ως προς τους χαρακτήρες που έχει την ικανότητα να υποδηθεί (από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών μέχρι το A history of Violence) αλλά και ως προς τις γλώσσες που μπορεί να μιλήσει.

Επομένως, το φιλμ έχει μερικά σημεία που σε περίπτωση που ήταν καράβι θα είχε βουλιάξει αλλά ας μην ξεχνάμε την λυτρωτική λειτουργία της στολισμένης κινηματογράφισης με τη μουσική του Nick Cave και τον Mortensen, ο οποίος είναι η κυρίαρχη φιγούρα σε μία πλοκή η οποία δεν ξεφεύγει από τα κλισέ.

Μαρία Χατζηπέτρου