Μικροί Κύριοι (Little Men) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Μικροί Κύριοι (Little Men)

Είδος:

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,

Γράφει:

Η ιστορία δυο νεαρών φίλων του Jake (Theo Taplitz) και του Τony (Michael Barbieri) οι οποίοι φαίνονται διαφορετικοί αλλά αναπτύσσουν  μια δυνατή φιλία. Ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες αλλά τις χαρές που προσφέρει το  να μεγαλώνεις στο Brooklyn. Παράλληλα οι γονείς των δυο αγοριών βρίσκονται σε διαμάχη μεταξύ τους με αφορμή το ενοίκιο για το κατάστημα της μητέρας του Tony.

Το Little Men έκανε πρεμιέρα στο φετινό Sundance Festival αφήνοντας αρκετά θετικές εντυπώσεις. Στο ρόλο των γονιών του Jake βρίσκουμε τον Greg Kinnear και την Jennifer Ehle ενών η Paulina García υποδύεται τη μητέρα του Tony η οποία τον μεγαλώνει μόνη της.

Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα. Αυτό μας λέει σε μέσες άκρες το Little Men και έτσι όπως παρουσιάζει την πραγματικότητα δε φαίνεται να έχει και πολύ άδικο. Είναι σαφής η διχοτόμηση του κόσμου ανάμεσα σε αυτόν των παιδιών και των ενηλίκων. Τα μεν παιδιά παρουσιάζονται με μια σχεδόν Linklaterική τρυφερότητα, ενώ οι ενήλικες φαίνονται πως έχουν άλλες προτεραιότητες. Οι κώδικες συμπεριφοράς των μεν δεν αρμόζουν στους δε, δε χωράει το συναίσθημα στην πραγματιστική λογική, η οποία πολλές φορές οδηγεί στην απληστία.

Παρά το διαχωρισμό αυτόν, ο Ira Sachs δείχνει ένα βλέμμα σίγουρα ανθρώπινο και στους ενήλικες, επιτρέποντάς μας μια σχεδόν ηδονοβλεπτική ματιά στις λίγες στιγμές που μένουν μόνοι με τα συναισθήματά τους. Πιστεύει στην αγνότητα του ανθρώπινου όντος και δεν ρίχνει ευθύνες, παρά τον όποιο αντίκτυπο μπορεί να έχουν οι αποφάσεις των ενηλίκων στα παιδιά τους. Κι αυτό είναι που κάνει την ταινία του νοηματικά ένα μικρό κομψοτέχνημα, ένα δείγμα κινηματογράφου που λάμπει μέσα από την απλότητα και την εικονιστική ομορφιά του. Γιατί οι βινιέτες του μόνο ως πραγματικά όμορφες μπορούν να περιγραφούν. Ένα Μπρούκλιν λουσμένο σε ένα ζεστό φως που προσπαθεί να εξαγνίσει τους πρωταγωνιστές οι οποίοι ακολουθούν σταθερά μια κατηφορική πορεία.

Αλλά ο ρεαλισμός του σκηνοθέτη είναι τέτοιος που δε θα προσφέρει την παρηγοριά με τρόπο βεβιασμένο. Αντιλαμβάνεται πως το πένθος είναι μια διαδικασία που θέλει χρόνο και γι’ αυτό το λόγο αφήνει τα πράγματα να κυλήσουν ομαλά και τη ζωή να συνεχιστεί όποτε οι χαρακτήρες είναι έτοιμοι να τη συνεχίσουν. Στο μεταξύ θα αισθανθούμε αυτό το γλυκόπικρο τσίμπημα των εικόνων από τα πρώτα φλερτ, τους καυγάδες για την υποστήριξη ενός φίλου, τα όνειρα για το μέλλον και τις συναισθηματικές εξάρσεις μέσα από δύο ανήλικους πρωταγωνιστές οι οποίοι κλέβουν την παράσταση.

Ιδανική πρόταση για θερινό κινηματογράφο, αυτό το indie φιλμάκι θα σας ζεστάνει την ψύχη όσο ακριβώς χρειάζεται προκειμένου στο τέλος να αποφανθείτε πως δεν ήταν καθόλου άσχημο και να αφήσετε ένα μικρό, γλυκόπικρο αναστεναγμό ενθυμούμενοι τις δικές σας παρελθοντικές εμπειρίες σε σχέση με το πως είστε σήμερα.


Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες