Les Anarchistes του Elie Wajeman - με Tahar Rahim, Adèle Exarchopoulos (Κάννες Κριτική) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Les Anarchistes του Elie Wajeman – με Tahar Rahim, Adèle Exarchopoulos (Κάννες Κριτική)


Βρισκόμαστε στο 1899. O Jean (Tahar Rahim) είναι ένας νέος αστυνομικός, που αν και έχει τα προσόντα, δεν έχει καταφέρει να ανεληχθεί στην ιεραρχία. Όταν ο ανώτερος του θα τον καλέσει στο γραφείο του, θα του προτείνει να μπει σαν μυστικός αστυνομικός στον κύκλο μιας ομάδας αναρχικών που δρουν στο Παρίσι. Ο Jean θα αρχίσει να εργάζεται σε ένα εργοστάσιο που δουλεύουν κάποιοι από τους ηγέτες της ομάδας και μέσα σε λίγο χρόνο θα γίνει από τους πιο έμπιστους της ομάδας τους, την ίδια ώρα που θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο της Judith (Adele Exarchopoulos).

Η νέα, δεύτερη μετά το Alyah, ταινία του Elie Wajeman, άνοιξε την εβδομάδα κριτικής στις Κάννες με χλιαρά σχόλια. Ο τίτλος και το θέμα μας προιδεάζει για μια ταινία στα όρια του πολιτικού σινεμά, όμως σίγουρα η ταινία του Wajeman είναι πολύ μακριά από αυτό. Για την ακρίβεια μόνο σε δύο σκηνές η ταινία αγγίζει πολιτικά και κοινωνικά θέματα. Πέρα από έναν οργισμένο λόγο της Judith στην αρχή της ταινίας, το κάνει σε μία λογομαχία στο στέκι των αναρχικών, για το αν θα πρέπει να επιδιώκεται η σύγκρουση με τις άρχουσες δυνάμεις από τους αναρχικούς ή όχι. Η τελευταία βέβαια σκηνή έχει και έναν από τους σκληροπυρηνικούς αναρχικούς να λέει σε κάποιον που δεν θέλει συγκρούσεις ότι ο εναλλακτικός δρόμος έχει προδιαγεγραμμένες στάσεις, που δεν είναι άλλες από το σωματεία, συζήτηση με τις κυβερνήσεις, βουλευτιλήκι, κυβέρνηση που κάνει τα ίδια για την οποία την κατηγορούν. Αρκετά πετυχημένη στιχομυθία και μία από τις καλύτερες σκηνές της ταινίας που όμως κατά τα άλλα αποφεύγει να είναι πολιτική επιμελώς. Φαίνεται βέβαια πως αυτός δεν ήταν ο στόχος της μια που δεν αναπτύσεται καθόλου το κλίμα της εποχής και οι συνθήκες ζωής.

Capture-decran-2015-05-14-a-13

Έτσι η ταινία θα μπορούσε κάλιστα να εξελισσόταν οποτεδήποτε μέσα στον εικοστό αιώνα. Κεντρικό θέμα της ταινίας είναι ο αστυνομικός Jean και η μάχη που δίνει μέσα του με το καθήκον του σαν αστυνομικός και την συμπάθειά του στους αναρχικούς νέους του φίλους. Όλους, αλλά κυρίως την Judith, τον χαρακτήρα της Adele Exarchopoulos, με την οποία ο Jean ερωτεύεται από την πρώτη στιγμή. Την ίδια ώρα θα ψάξει το παρελθόν του και τον πατέρα του που ήταν κουμουνιστής, μια εξέλιξη που θα έδινε στην ταινία ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον με έναν πιο βαρύ και περίπλοκο χαρακτήρα. Όμως εκεί που ο χαρακτήρας αρχίζει να εξερευνά κάπου εκεί είναι που σταματά για ανεξήγητο λόγο.

Το Les Anarchistes έχει ένα cast που λάμπει, με έναν καλό Tahar Rahim και μία Exarchopoulos μέτρια καθώς η ερμηνεία της στην Adele, μας έχει καρφωθεί στο μυαλό. Δεν φαίνεται ωστόσο αυτό το cast να το εκμετελεύεται όσο θα μπορούσε.