Lampedusa in Winter - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Lampedusa in Winter

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί:
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Η Λαμπεντούζα είναι ένα μικρό νησί που πλέει αγέρωχο μεταξύ της Σικελίας και των ακτών της Τυνησίας. Η μάλλον έπλεε αγέρωχο μέχρι που ήλθε η κατάρρευση της γηραιάς ηπείρου και από το 2012 η μοίρα του τόπου άλλαξε τραγικά. Πλέον έχει μετατραπεί σε ένα από τα πολλά προσφυγικά κέντρα που έχουν στηθεί σε όλη τη Μεσόγειο. Χιλιάδες μετανάστες φθάνουν καθημερινά, με βάρκες και φουσκωτά αναζητώντας σωτηρία, βρίσκοντας όμως πολύ συχνά, θάνατο. 366 νεκροί περισυλλέγησαν στο νησί το 2013, κι έφτασαν τους 900 τον Απρίλιο του 2015. Το 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, ρίχνει το διαπεραστικό του βλέμμα σε θέματα μείζονος σημασίας. Μέσα από την ενότητα “Πρόσφυγες: Απόδραση προς την Ελευθερία;” παραθέτει μία σειρά ταινιών τεκμηρίωσης που αγγίζουν το εν λόγω θέμα. Η Λαμπεντούζα τον Χειμώνα είναι το 2ο, κατά σειρά, ντοκιμαντέρ που καταπιάνεται με τις δυσχέρειες που βιώνει σε καθημερινή, πλέον, βάση το Ιταλικό νησί(προηγήθηκε το ” Fuocoammare” του Gianfranco Rossi).
Οι 6.000 μόνιμοι κάτοικοι της νήσου, ζουν από την αλιεία και τον τουρισμό χωρίς να διεκδικούν μεγαλεία και δάφνες από την “ταπεινή” τους καθημερινότητα. Αυτάρκεις όσο τους επιτρέπεται, παλεύουν καθημερινά με τις αντιξοότητες που γεννά η απομονωμένη γεωγραφική θέση του τόπου. Το μοναδικό πλοιάριο που συνδέει την Λαμπεντούζα με την Σικελία είναι γηραιότερο και από το ίδιο το νησί. Την στιγμή λοιπόν που παραδίνεται στις φλόγες το καράβι.. καταδικάζεται η μοίρα των κατοίκων. Ο μοναδικός δίαυλος επαφής με την υπόλοιπη Ιταλία είναι πλέον νεκρός. Πάσης φύσεως αμφίδρομη τροφοδότηση καθίσταται πλέον αδύνατη. Τρόφιμα, φάρμακα ακόμη και οι ίδιοι οι άνθρωποι μοιάζουν έρμαια στις φουρτουνιασμένες διαθέσεις της θάλασσας. Κι όμως τα δεινά για τους ντόπιους της Λαμπεντούζα δεν παύουν εκεί. Κύματα μεταναστών και προσφύγων καταφτάνουν συνεχώς από τις ακτές της βόρειας Αφρικής, με το λιμενικό να βγαίνει στ’ ανοιχτά της Αδριατικής, νυχθημερόν, για την παροχή πρώτων βοηθειών.

brossmann_lampedusa_in_winter_6
Ο Jacob Brossmann δομεί, καθόλα εύστοχα, το φιλμ του στους 2 παραπάνω άξονες. Μια φτωχή πλην τίμια νήσος, βιώνει ένα χειμώνα δύο όψεων, και ειλικρινά κανένας απ’ τους δύο δεν έχει να κάνει με τον καιρό. Από την μία η απαξιωτική αντιμετώπιση των αρμόδιων φορέων κι από την άλλη οι εκατοντάδες ψυχές που βρίσκουν καταφύγιο σε έναν τόπο που δεν μπορεί να προσφέρει στέγη ούτε στους ίδιους τους ανθρώπους του. Ο Αυστριακός κινηματογραφιστής αποτυπώνει πλήρως την οργισμένη αγανάκτηση των κατοίκων και τον αγωνιώδη φόβο των προσφύγων. Βάζει την κάμερα στον ώμο, δεν επηρεάζει σε κανένα σημείο την δράση παραμένοντας αμέτοχος στα γεγονότα. Ταυτόχρονα βρίσκει ιδανικούς πρωταγωνιστές στα πρόσωπα των γηγενών, στην προσπάθεια του να μεταδώσει σφαιρικά ένα ζήτημα που καίει. Τοπικές διοικητικές και αστυνομικές αρχές, εργατικές και συνδικαλιστικές ενώσεις και απλοί, αληθινοί πολίτες είναι η πηγή του ρεαλισμού καθόλη την διάρκεια του ντοκιμαντέρ. Παράλληλα, ο νεαρός σκηνοθέτης δεν ξεχνά να καυτηριάσει την άτοπη θέση που παίρνουν τα ΜΜΕ, εκμεταλλευόμενα την φρίκη της κατάστασης.
Επί της ουσίας Η Λαμπεντούζα τον Χειμώνα είναι μια ταινία τεκμηρίωσης που μεταδίδει καρέ-καρέ τα αινίγματα ζωής που καλούνται να λύσουν καθημερινά οι κάτοικοι του νησιού. Δίπλα στους δικούς τους άλυτους γρίφους, προσθέστε και το μέγα ζήτημα των μεταναστών που αποπειρώνται τον διάπλου των 7 θαλασσών, επιλέγοντας σύντομες, αλλά επικίνδυνες οδούς, στην αέναη αναζήτηση της λυτρωτικής γης της επαγγελίας.
Οι, τουλάχιστον, 3.315 άνθρωποι που έχουν χάσει τη ζωή τους προσπαθώντας να φτάσουν στις ιταλικές ακτές, ανεβάζουν στα ύψη τις πιθανότητες αποτυχίας του όλου εγχειρήματος. Εντούτοις, καθώς φαίνεται δεν αρκεί για να εμποδίσει απελπισμένες και βασανισμένες ψυχές να βάλουν στην φουσκωτή βάρκα τα ανήλικα παιδιά τους..