Lady Bird – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Lady Bird


Είδος:
Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 94
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,
Πρεμιέρα: 01-03-2018
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

 

Η Christine “Lady Bird” McPherson, μια μαθήτρια του λυκείου, ονειρεύεται όσο τίποτα να δραπετεύσει από τη μικρή πόλη όπου ζει και να πάει σε κάποιο μέρος με “κουλτούρα”, όπως η Νέα Υόρκη. Απορρίπτει τους πάντες και τα πάντα στη ζωή της, μέσα σε αυτούς και τη μητέρα της, με την οποία όμως μοιάζει περισσότερο απ’ όσο θα ήθελε η ίδια να πιστεύει.

 

Μια μητέρα και μια κόρη ξαπλωμένες σε ένα κρεβάτι δωματίου μοτέλ, να κρατιούνται χέρι χέρι και να κοιτάζονται. Στην επόμενη σκηνή, βρίσκονται στο αυτοκίνητο, στον δρόμο του γυρισμού από το πατροπαράδοτο ταξίδι αναζήτησης υποψήφιων κολεγίων, και καταλήγουν να ουρλιάζουν η μία στην άλλη και να τσακώνονται τόσο, ώστε η κόρη ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου και πέφτει στον δρόμο, με αποτέλεσμα να σπάσει το χέρι της. Αυτή η βαθιά προβληματική σχέση μητέρας – κόρης, γεμάτη εντάσεις και τσακωμούς, αλλά και στοργή, αγάπη και φροντίδα, ακραία σε πολλές εκφάνσεις της αλλά και τόσο συνηθισμένη σε κάθε οικογένεια με παιδιά στην εφηβεία, βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της τρυφερής, πρωτότυπης και ειλικρινούς ιστορίας ενηλικίωσης, που ξετυλίγει τον μίτο της τελευταίας χρονιάς στο σχολείο της 17χρονης Christine, η οποία, σε μια από τις πολλές πράξεις επανάστασής της, αποποιείται το όνομά της και ζητά να αποκαλείται Lady Bird.

Η χαρισματική Greta Gerwig, που πολλές φορές έχουμε δει σε ρόλους ανεξάρτητων, χειραφετημένων γυναικών, βρίσκεται τώρα πίσω από την κάμερα, αφού γράφει το σενάριο και σκηνοθετεί για πρώτη φορά, μια ιστορία, αν όχι αμιγώς αυτοβιογραφική, εμφανώς επηρεασμένη από τα δικά της εφηβικά χρόνια ως μαθήτρια Καθολικού σχολείου στο Σακραμέντο του 2002. Και αυτό είναι το μεγάλο ατού αυτής της, με την πρώτη ματιά, κοινότοπης και χιλιοειπωμένης από το teen σινεμά της παράδοσης του John Hughes, ιστορίας: η αυθεντικότητα και η εγγύτητα με την οποία η Gerwig την αφηγείται, το αίσθημα ζεστασιάς και οικειότητας που δημιουργεί, η νοσταλγία για εποχές και  καταστάσεις που, ενώ στα μάτια ενός τρίτου φαντάζουν καθημερινές και συνηθισμένες, όταν βιώνονται από τον καθένα από εμάς για πρώτη φορά είναι συγκλονιστικές, τα συναισθήματα τόσο μοναδικά που πιστεύουμε με βεβαιότητα πως δεν τα έχει ξανανιώσει άλλος άνθρωπος, οι αλλαγές στο σώμα και στο μυαλό κοσμοϊστορικές.

Ο πρώτος έρωτας της Lady Bird, με τον γλυκό και ευαίσθητο συμπρωταγωνιστή της στο σχολικό θεατρικό έργο, Danny του Lucas Hedges, που όμως αρνείται να της πιάσει το στήθος, παρ’ ότι εκείνη το θέλει εμφανώς, γιατί «την σέβεται», η πρώτη της ερωτική απογοήτευση και επώδυνος χωρισμός, ο έρωτάς της για τον ροκά, μυστηριώδη bad boy, Kyle του Timothee Chalamet, η πρώτη της σεξουαλική επαφή, η απομάκρυνσή της από την κολλητή της, Julie (εξαιρετική η Beanie Feldstein στον ρόλο), η ακατανίκητη επιθυμία της να ξεφύγει από τον «βάλτο» της μικρής πόλης όπου μεγάλωσε προς την ιδεαλιστικά ωραιοποιημένη Νέα Υόρκη, και κυρίως μακριά από την καταπιεστική μητέρα της. Η υποψήφια για Όσκαρ Laurie Metcalf τοποθετεί εαυτόν στο πάνθεον των κινηματογραφικών μητέρων έφηβων κοριτσιών και σκιαγραφεί μια μητρική φιγούρα απαιτητική και εγωίστρια, που πιέζει διαρκώς την κόρη της να γίνει αυτό που η ίδια θα ήθελε από εκείνη, με τα νύχια της πάντα έτοιμα για τσακωμό, αλλά και με βαθιές ενοχές για την οικονομική τους κατάσταση και μικροαστική ταξική προέλευση, που αποτελεί τη μόνιμη πηγή γκρίνιας της. Η σχέση που έχει οικοδομήσει με την κόρη της είναι ανταγωνιστική και τοξική, μια σχέση αγάπης – μίσους, με την αγάπη να είναι όμως πάντα αυτή που κυριαρχεί, ιδίως στην τελική, συγκλονιστική σκηνή του αεροδρομίου, που σίγουρα θα φέρει δάκρυα στα μάτια.

Στο κέντρο της σκηνής, όμως, βρίσκεται η πρωταγωνίστρια Saoirse Ronan, με μια τυπική εξωτερική εμφάνιση «εναλλακτικής» έφηβης (κόκκινες ανταύγειες στα μαλλιά, ακμή και περίεργα, εκκεντρικά ρούχα), αλλά στην πιο ενήλικη ερμηνεία της καριέρας της, που της χαρίζει μια ακόμα υποψηφιότητα για Όσκαρ. Δυναμική και χειραφετημένη, ευαίσθητη, εσωστρεφής και ντροπαλή, ιδιόρρυθμη και βαθιά αντιδραστική, με μια έντονη καλλιτεχνική φλέβα και έμφυτη τάση να ξεχωρίζει από τη μάζα, η Lady Bird της Ronan είναι ένα απτό, ρεαλιστικό και αληθινό εφηβικό πορτραίτο.

Η Gerwig σκηνοθετεί σπιντάτα, με νεύρο, ρυθμό και στυλιζάρισμα, κερδίζοντας υποψηφιότητες για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία και σενάριο, και συνολικά 83 νίκες σε βραβεία, και παραδίδει μια ταινία «μικρή» αφηγηματικά αλλά με τεράστιο συναισθηματικό εύρος, οικεία και νοσταλγική, μια από τις ομορφότερες ταινίες της χρονιάς.

  • MV5BMjQ5NDgwMDcxM15BMl5BanBnXkFtZTgwOTU0ODA0MzI@._V1_SY1000_CR0,0,646,1000_AL_
  • MV5BNjYxNmM0MjktOTVjMi00MDQyLWI2YzMtNmM4MzczOWE0MGYwXkEyXkFqcGdeQXVyNzM0MjU5NjU@._V1_